Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

21.1.14

Οι Ξεχωριστοί (Κεφάλαιο 5) [18+]


Εφτά χρόνια αργότερα............

"Αχ Θεέ μου τι όμορφα που είναι!"
Η Ελβίρα είχε ακουμπήσει τα χέρια της στη κουπαστή του μπαλκονιού και κοίταζε μακρυά τη θάλασσα.Ο μεσημεριανός καλοκαιρινός ήλιος,εξάχνιζε την λεία επιφάνεια της δημιουργώντας αραιή ομίχλη.Η Ελβίρα αναστέναξε.Ήταν τόσο όμορφα και όμως εκείνη δε μπορούσε να το χαρεί.Το μυαλό της είχε μείνει πίσω,στην ταλαιπωρημένη απο τη ζέστη Αθήνα.Εφτά χρόνια είχαν περάσει απο εκείνο το όμορφο μεσημέρι στη πισίνα,τη μέρα που άλλαξε η ζωή της για πάντα.Εφτά ολόκληρα χρόνια,μέσα στα οποία η Ελβίρα είχε κάνει έρωτα με όποιο τρόπο μπορούσε να κάνει έρωτα μιά γυναίκα.Είχε γνωρίσει την ηδονή στη μεγαλύτερη ένταση της--και ταυτόχρονα είχε συμβιβαστεί με την ιδέα της διπλής ζωής που αναγκαζόταν να ζήσει.Για τον Πέτρο,τον οικογενειακό τους περίγυρο και τα media η Ελβίρα ήταν υποδειγματική σύζυγος.Και ταυτόχρονα ενα περιζήτητο επιτυχημένο μοντέλο.Ήταν το ιδανικό πρότυπο για κάθε νεο κορίτσι,που ονειρεύεται να ζήσει την λάμψη της"επώνυμης"και μετά να αποσυρθεί.Ήταν πλούσια,διάσημη και παντρεμένη με τον"πρίγκιπα"του παραμυθιού!Και αν ήξεραν οτι το σεξ του πρίγκιπα είναι 23 πόντους--όπως του δικού της--το όνειρο θα άγγιζε την τελειότητα!
Η Ελβίρα χαμογέλασε πικρά με την τελευταία σκέψη της.Τίποτα στη ζωή δεν είναι τέλειο και εκείνη το ήξερε καλά!Ευτυχώς που μέσα σ'αυτά τα χρόνια είχε αποκτήσει και το μικρό θυσαυρό της.Τον γιό της,τον μικρό Αλέξη!Πόσα όνειρα έχει κάνει για το μικρό της αγγελούδι!Αν είχαν δίκιο οι επιστήμονες για τα γονίδια,ο μικρός Αλέξης θα έπαιρνε την ομορφιά και το ύψος των γονιών του.Όταν μεγάλωνε θα μάθαινε απο τη μητέρα του,το "θείο"Γιώργο και φυσικά τη"θεία"Γιάννα τα πάντα!Θα μάθαινε να σέβεται τις γυναίκες γύρω του.Και προπαντώς θα μάθαινε να τις κάνει ευτυχισμένες.Θα μεγάλωνε σαν "Ξεχωριστός".Και θα ήταν σωστός άντρας,ευτυχισμένος αυτός και οι γυναίκες γύρω του.
"Το μωρό μου θα κάνει πολλά κοριτσάκια ευτυχισμένα"σκέφτηκε η Ελβίρα και γέλασε.Τι ειρωνία!Πρίν εφτά χρόνια σκεφτόταν να χωρίσει απο τον Πέτρο--απηυδησμένη απο το κακής ποιότητας σεξ που είχε στον γάμο της--και τώρα ζούσαν μαζί ευτυχισμένοι μαζί με το μωρό τους.Το μυστικό όλης αυτής της ευτυχίας ήταν καλά κρυμμένο πίσω απο τους τοίχους της έπαυλης της Γιάννας.Και θα έμενε για πάντα εκεί.Αλλιώς κινδύνευαν όλοι με διασυρμό.
Όλα είχαν ξεκινήσει εκείνο το όμορφο πρωινόστην πισίνα.Το "σχέδιο"ήταν να μάθει η Ελβίρα ό,τι αφορά τη γυναικεία ευτυχία στο σέξ.Έπειτα θα έβρισκε τρόπο να τα μεταφέρει στον γάμο της,"περνώντας" τα και στον Πέτρο.Κατόπιν θα σταματούσε να έχει ενεργή συμμετοχή στα"μαθήματα"και θα συνέχιζε τη ζωή της.Το σχέδιο ήταν σωστό,αν κρίνει κανείς εκ του αποτελέσματος.
Οι πιό πολλές φίλες της Γιάννας είχαν καταφέρει--σε αυτά τα εφτά χρόνια--να εφαρμόσουν το σχέδιο όπως ακριβώς το είχαν σχεδιάσει οι ιδρυτές των Ξεχωριστών.Μάθαιναν τη θεωρία,την έκαναν--αν ήθελαν--πράξη με τον Γιώργο,τη Γιάννα ή και μεταξύ τους.Ύστερα συνέχιζαν τη ζωή τους μαθαίνοντας τα"μυστικά"σε άντρες.Σαν εκπαιδευμένες  Ξεχωριστές ήξεραν πιά ότι δεν είναι εκείνες ανοργασμικές.Είχαν μάθει πια τι έπρεπε να ζητήσουν απο τους άντρες.Και το μεγαλύτερο μυστικό ήταν οτι δεν υπάρχουν μυστικά στο σέξ.Θέληση--να κάνεις την άλλη ευτυχισμένη--μόνο υπάρχει.Βεβαίως ήξεραν πόσο δύσκολο ήταν να βρούν άντρα που να θεωρεί πρωταρχικό του"καθήκον"την δική τους ευτυχία.Τουλάχιστον είχαν γίνει όμως πολύ πιο αυστηρές στις επιλογές τους.Διάλεγαν άντρες που έδειχναν τουλάχιστον να έχουν τη θέληση,αλλά δεν ήξεραν ΠΩΣ να τις κάνουν ευτυχισμένες.Απο τη στιγμή που θέλει ένας άντρας,είναι θέμα υπομονής και χρόνου για να μάθει.Η θέληση είναι η κινητήρια δύναμη στο σέξ,τα υπόλοιπα βρίσκονται.
Η Ελβίρα όμως και άλλες οκτώ κοπέλες δεν τα είχαν καταφέρει,ή ίσως δεν ήθελαν να τα καταφέρουν.Ο Πέτρος στην αρχή είχε ενδιαφερθεί.Ήθελα να μάθει τις ασκήσεις"κρατήματος",το "midas touch"και την υπόλοιπη πρακτική πλευρά της εκπαίδευσης.Μετά κουράστηκε,βαρέθηκε ή και τα δύο μαζί.Δεν ήθελε να κάνει τον μαθητή στα τριαντα+ του.Αν και ήξερε ότι έχει πρόβλημα,προτίμησε να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι "αυτός είμαι και δεν αλλάζω",παρά να αφήσει τη γυναίκα του να είναι και δασκάλα του.
Στο δίλλημα"αλήθεια και διαζύγιο" ή "απάτη και ευτυχία για όλους"η Ελβίρα προτίμησε το δεύτερο.Και δεν το ξανασκέφτηκε ποτέ.Όσο καλό παιδί και αν ήταν ο Πέτρος,ο οργασμός απο τα δάχτυλα του Γιώργου και τα απίθανα"σενάρια"που εφεύρησκε η φαντασία του στο σέξ ήταν αξεπέραστα.Ο έρωτας είχε ανέβει κατηγορία και η Ελβίρα δεν είχε πιά καμμιά πρόθεση να συμβιβαστεί με λιγότερα!Ο οργασμός είναι πολύ ισχυρή,εθιστική αίσθηση.Κανένα ναρκωτικό δεν καταφέρνει τόσα πολλά με τόσο φυσικό τρόπο.Αν ήταν πιο διαδεδομένος στις γυναίκες,η κοινωνία θα είχε αναγκαστεί να τον εντάξει στη λίστα με τα απαγορευμένα.Και μάλιστα ψηλά-ψηλά,στα "σκληρά"!
Η Ελβίρα άφησε το μπαλκόνι και γύρισε στο σαλόνι της.Ήταν η τρίτη βότκα με λεμόνι που έφτιαχνε αλλά δεν την ένοιαζε.Ήθελε να ζαλιστεί,να μη σκέφτεται.Οι σκέψεις της γύρναγαν συνέχεια στο σέξ και είχαν σαν αποτέλεσμα ένα συνεχές κάψιμο χαμηλά στην κοιλιά της.Ένα κάψιμο που τρείς ημέρες τώρα που βρίσκονταν στο νησί ικανοποιούνταν δύσκολα.Για να ξεχαστεί άνοιξε το δελτίο αναγνωσιμότητας που της είχαν στείλει μαζί με το περιοδικό που είχε κάνει τη τελευταία φωτογράφιση.
Το τριάντα+ πιά top model είχε αποσυρθεί πιά απο το χώρο και έκανε μόνο επιλεγμένες δουλειές και φωτογραφίσεις.Αλλά όπως διαπίστωνε είχε την ίδια--αν όχι και περισσότερη--επίδραση στη λίμπιντο του νεανικού αντρικού πληθυσμού.Σύμφωνα με τη τρέχουσα ορολογία του Ίντερνετ ήταν μιά απο τις γυναίκες που οι άντρες βάφτισαν:"Mothers Id Like to Fuck" ή για συντομία:"M.I.L.F.'s".Η Ελβίρα είχε σταματήσει απο χρόνια να ενδιαφέρεται,για το ποιοί αυνανίζονταν κοιτώντας τις φωτογραφίες της στα διάφορα περιοδικά.Το έβρισκε όμως αρκετά αστείο όταν διάβαζε το δελτίο.Τα περιοδικά που την είχαν εξώφυλλο ανέβαζαν τις πωλήσεις τους στις ηλικίες 16-25.
"Ε...ρε παιδάκια που πάνε χαμένα!"Σκέφτηκε γελώντας σιγοσφυρίζοντας.
"Δεν πειράζει...Τιμή μου!"αναλογίστηκε εύθυμα και άρχισε να ξεφυλίζει το περιοδικό.Όταν έφτασε στις σελίδες που την αφορούσαν κοίταξε τον εαυτό της αφηρημένη.Ξαφνικά μελαγχόλησε.Η συντάκτρια των σχολίων που συνόδευαν καθε φωτογραφία,είχε γράψει κατά λέξη ο,τι της είχε απαντήσει η Ελβίρα σε ερώτηση για τον Πέτρο και τον γάμο τους:"Ο Πέτρος με έκανε να αισθανθώ για πρώτη φορά αληθινά γυναίκα!"
"Αχ μωρό μου,αν η μύτη σου μεγάλωνε με τα ψέμματα,τώρα θα ήσουν σαν τον Πινόκιο!"Μάλωσε τον εαυτό της και άλλαξε νευρικά σελίδα.Μια μεγάλη ολοσέλιδη φωτογραφία τράβηξε το βλέμμα της και την έκανε να χαμογελάσει.Φορούσε ένα μακρύ λευκό επίσημο φουστάνι--σχεδιασμένο απο τη Γιάννα--και ήταν γονατιστή σε ένα πούφ.Στηριζόταν νωχελικά στο ξύλινο έπιπλο μιάς τουαλλέτας.Το project ήθελε να κοιτάζει τον εαυτό της στον μεγάλο καθρέφτη φτιάχνοντας το μακιγιάζ της.
Το μυαλό της γύρισε εφτά χρόνια πίσω κοιτάζοντας αυτή τη φωτογραφία.Μετά την εξέλιξη στην πισίνα,για την προστασία της Ελβίρας--αλλά και όλων των γυναικών του κυκλώματος στο μέλλον--η Γιάννα με τον Γιώργο έφτιαξαν τον κανόνα των δέκα ημερών.
Όποια ήθελε παραφύσει έρωτα ήταν υποχρεωμένη να αφήνει περιθώριο δέκα ημερών ανάμεσα στις επαφές.Οι δέκα αυτές ημέρες ήταν μια--αυστηρή μέν--αλλά εύλογη χρονική απόσταση.Όσο και να πρόσεχε ο Γιώργος,όσο σιγά και να γινόταν η διέισδυση,οι σφιγκτήρες είναι φτιαγμένοι να λειτουργούν αντίστροφα.Άφηναν λοιπόν αυτό το διάστημα μεταξύ των επαφών ώστε να επανέλθουν.Έτσι δεν υπήρχε καμμιά περίπτωση για τραυματισμό ή πόνο.Τώρα μπορούσε όποια ήθελε να το ευχαριστηθεί,χωρίς ούτε καν ο γυναικολόγος της να καταλάβει τίποτα.
Για την Ελβίρα είχαν περάσει τότε έξι τέτοια δεκαήμερα και ακόμη βρίσκονταν στο στάδιο της προσαρμογής.Της έκανε έρωτα απο πίσω τα δάχτυλα--χωρίς πλήρη διείσδυση--και όσο πιό απαλά γινόταν.Η Ελβίρα ήθελε να τον αισθανθεί μέσα της με όλο το μήκος του.Στην αρχή είχε παρακαλέσει,μετά είχε αρχίσει να βρίζει,αλλά μάταια.έτσι σιγά-σιγά κατάλαβε οτι έπρεπε--και έμαθε--να κάνει υπομονή.Το να μην πονέσει όταν τελικά γίνει ολκληρωμένα και χαλάσει όλη την ομορφιά της αίσθησης,ήταν δυνατό κίνητρο.Έκανε λοιπόν υπομονή και είχε σταματήσει πια να γκρινιάζει.Όλο αυτό το διάστημα,είχε έτσι και αλλιώς πολύ σέξ στη ζωή της.Με πολούς διαφορετικούς τρόπους.Η αναγκαστική υπομονή για το συγκεκριμμένο,δεν ήταν και τόσο τραγική.
Εκείνο το απόγευμα του φθινοπώρου η Γιάννα πραγματοποιούσε μια απο τις μεγάλες επιδείξεις της.Η Ελβίρα ήταν φυσικά το αστέρι της επίδειξης και θα φορούσε το νυφικό που θα ολοκλήρωνε όλη την παρουσίαση.Θα έκανε το τελευταίο περπάτημα στην πασαρέλλα,μαζί με τη σχεδιάστρια που θα χαιρετούσε τον κόσμο.Στη κατάμεστη αίθουσα είχαν κληθεί εκατόν είκοσι άτομα.Ανάμεσά τους φίλοι και φίλες της Γιάννας,πελάτισσες και πολλοί φωτογράφοι και κριτικοί μόδας.Πίσω στα παρασκήνια επικρατούσε χάος,με τα μοντέλα να τρέχουν γύρω απο μια αγχωμένη Γιάννα που έφτιαχνε τις τελευταίες λεπτομέρειες στα φορέματα που φορούσαν.
Επιτέλους η επίδειξη έφτανε στο τέλος της και η Ελβίρα είχε ετοιμαστεί απο ώρα για το φινάλε.Μακιγιαρισμένη,φορώντας το νυφικό της--και στέμμα πιασμένο στα μαλλιά της--περίμενε κάτω απο το κλιματιστικό την σειρά της.Είχε ετοιμαστεί νωρίς και τώρα έπρεπε να περιμένει να κάνουν οι υπόλοιπες άλλη μια πασαρέλλα,επιδεικνύοντας τα τελευταία ρούχα.
"Κυρία Ελβίρα...είπε η Γιάννα να πάτε στο καμαρίνι της να ελέγξει αν ολα είναι εντάξει!"Της είπε η Κατερίνα που μόλις είχε μπεί τρέχοντας.Η Ελβίρα σηκώθηκε προσεκτικά και κατευθύνθηκε μέσα απο το διάδρομο που χώριζε τα καμαρίνια.Στο βάθος ήταν το καμαρίνι που είχαν παραχωρήσει στη Γιάννα.Άνοιξε την πόρτα και μπήκε μέσα στο δωμάτιο της σχεδιάστριας.Το φώς του δωματίου ήταν σβηστό και φαινόταν έρημο.
"Μείνε εκεί!"
Η Ελβίρα αιφνιδιάστηκε πλήρως.Η φωνή ήταν αντρική και την αναγνώρισε αμέσως.Η Γιάννα της είχε πεί πως δεν μπορούσε να έρθει ο Γιώργος στην επίδειξη,πως είχε υπηρεσία.Και τώρα ήταν εδώ!
Η καρδιά της χτυπούσε σαν τρελή απο την χαρά της έκπληξης.Όποιος αναρωτιόταν--όλα αυτά τα χρόνια--πως γίνεται οι Ξεχωριστοί να κάνουν έρωτα χωρίς να μιλάνε για συνασθήματα,ας ρωτούσε εκείνην.Δεν γίνεται να μην αγαπιούνται δύο άνθρωποι που δίνουν ευτυχία επί εφτά χρόνια ο ένας στον άλλον.
Άνοιξε ψαχουλέυοντας το φώς πίσω της και ετοιμάστηκε να πέσει στην αγκαλιά του.Ο Γιώργος καθόταν στην πολυθρόνα--απέναντι απο τη πόρτα--φορώντας ένα καταπληκτικό μπέζ κουστούμι του Armani.Του το είχε κάνει δώρο η Γιάννα,όταν είχαν πάει στο Μιλάνο να παραδώσουν τα κροκί στην Donatella.
"Που πάς?Κάτι είπα νομίζω!Μείνε εκεί που είσαι".Η Ελβίρα--όσο και αν η παρόρμηση την έσπρωχνε να πέσει στην αγκαλιά του--έμεινε ακίνητη και δεν είπε τίποτα.Είχε μάθει να καταλαβαίνει απο τον τόνο της φωνής πότε παιζόταν σενάριο.Όταν είσαι"αφέντρα",είσαι αφέντρα και όταν είσαι"σκλάβα",είσαι σκλάβα.Ή το παίζεις σωστά μέχρι τέλους ή δεν το ξεκινάς καθόλου.
Το βασικό στοιχείο για να πετύχει οποιαδήποτε φαντασίωση,είναι να υπάρχει εμπιστοσύνη άνευ όρων ανάμεσα σε αυτούς που συμμετέχουν σ' αυτή.Και μετά να παίζουν το ρόλο τους φυσικά και χωρίς υπερβολές,πάντα με το μυαλό τους εκεί.Η Ελβίρα φυσικά του είχε απεριόριστη εμπιστοσύνη.Και αυτή η εμπιστοσύνη είχε κερδηθεί--όλα αυτά τα χρόνια--δεν είχε χαριστεί.
Κάθε φορά που έκανε φωτογράφιση,ήξερε ότι χιλιάδες άντρες που θα έβλεπαν τις φωτογραφίες--όσο αθώες,όσο καλλιτεχνικές και να ήταν--το πρώτο που σκέφτονταν ήταν:"Να τη βάλω κάτω να της σκίσω τον κώλο,να χύσω στη μάπα της,να της πετάξω τα μάτια έξω!"Kαι άλλα τέτοια ρομαντικά.
Χιλιάδες άντρες,αλλά όχι αυτός.Ο παράξενος αυτός"Ξεχωριστός"όχι μόνο δε το έκανε,ενώ θα μπορούσε,αλλά αντιστεκόταν και στις συνεχείς παρακλήσεις της να της κάνει πλήρη έρωτα παραφύσει!Φυσικά για το 99%των αντρών κάνοντάς το αυτό δεν ήταν τίποτα άλλο απο"μαλάκας με περικεφαλαία".Για την Ελβίρα όμως--και τις υπόλοιπες γυναίκες του κυκλώματος που τον γνώριζαν--ήταν το λιγότερο...καταπληκτικός.Μετά απο αυτά αν δεν είχε εμπιστοσύνη σε αυτό τον άντρα,δεν θα έπρεπε να είχε εμπιστοσύνη ποτέ,σε κανέναν και σε τίποτα!
"Βγάλε το εσώρουχο και δώστο μου!"Η επιτακτική φωνή του την έκανε να ανατριχιάσει.Τι έπαιζε?Τι ήθελε!Που το πήγαινε?Το ερεθιστικό κάψιμο που είχε φωλιάσει μόνιμα,χαμηλά στη κοιλιά της,έγινε εντονότερο.Με μικρές συσπάσεις η μικρή φίλη--ανάμεσα στα πόδια της--την ειδοποιούσε πως αν την χρειαζόταν,ήταν έτοιμη.Η Ελβίρα υπάκουσε στη διαταγή χωρίς να πεί τίποτα.Σήκωσε τις επάλληλες στρώσεις φουρό μέχρι την μέση της,έβγαλε το κάτασπρο στριγκάκι που φορούσε και του το πέταξε στο πρόσωπο.
"Γονάτισε στο πούφ και να κοιτάζεις τον καθρέφτη".Της ξαναείπε ο Γιώργος επιτακτικά.Η Ελβίρα κατέβασε το κεφάλι και υπάκουσε για άλλη μιά φορά.Σήκωσε λίγο το μακρύ ball νυφικό και γονάτισε στο μαλακό πούφ που βρισκόταν μπροστά απο το έπιπλο.
"Σήκωσε το νυφικό,θέλω να δω το όμορφο κωλαράκι σου γυμνό!"Της είπε.Η Ελβίρα τον κοίταξε έκπληκτη μέσα απο τον καθρέφτη αλλά υπάκουσε αμέσως.
"Τώρα βρήκε?"Αναρωτήθηκε ανήσυχη,καθώς προσπαθούσε να σηκώσει τις επάλληλες στρώσεις απο οργάντζες και δαντέλες.Δυσκολευόταν καθώς φορούσε τα--ασορτί με το νυφικό--κατάλευκα γάντια που της είχε δώσει η Γιάννα.
Σε λίγο θα έπρεπε να βγεί στην επίδειξη για το φινάλε.Και το χειρότερο,το μόνο που χώριζε το καμαρίνι απο τον κυρίως χώρο ήταν μια απλή λεπτή γυψοσανίδα,χωρίς ηχομόνωση.Και ο χώρος της επίδειξης ήταν γεμάτος δημοσιογράφους και κόσμο!Όταν τελικά τα κατάφερε,άνοιξε--όσο επέτρεπε το πούφ--τα πόδια της και παρέμεινε ακίνητη,με τους ολόγυμνους γλουτούς της εκτεθειμένους στο βλέμμα του.Μέσα απο τον καθρέφτη τον έβλεπε να την κοιτάζει με λαγνεία και αισθανόταν ήδη ερεθισμένη.Η Ελβίρα θυμήθηκε την εκπαίδευση,έκλεισε τα μάτια και συγκεντρώθηκε στην στιγμή που ζεί.Ρύθμισε την αναπνοή της εισπνέοντας απο τη μύτη και εκπνέοντας αργά απο το στόμα.Όταν ένοιωσε οτι τα κατάφερε ξανάνοιξε τα μάτια της,εστιάζοντας το βλέμμα της στο δικό του μέσα απο τον καθρέφτη.Ο Γιώργος άνοιξε το φερμουάρ του παντελονιού του και άρχισε να αυνανίζεται κοιτώντας την πρόστυχα.Η Ελβίρα αναστέναξε με πάθος.Αυτό το βλέμμα την έκανε να ξεχάσει τις ανησυχίες και τις αναστολές της.Ξαφνικά δεν άκουγε τίποτα απο ο,τι συνέβαινε έξω απο το καμαρίνι.Ο θόρυβος απο τον κόσμο,την μουσική και τις φωνές των κοριτσιών που έτρεχαν στον διάδρομο,είχαν όλα εξαφανιστεί.Ο ερεθισμός της είχε φτάσει στο ζενίθ.Αν αργούσε λίγο ακόμη ο Γιώργος θα τον βίαζε εκείνη.
Ο Γιώργος σηκώθηκε και στάθηκε όρθιος πίσω της.Πήρε το στριγκάκι που μόλις του είχε πετάξει και το έβαλε βίαια βαθειά στο στόμα της.
"Αυτό θα σου χρειαστεί!"Της είπε καθώς ξεκούμπωνε το φερμουάρ του.Έβγαλε απο την τσέπη του και φόρεσε με προσοχή ένα προφυλακτικό.Έπειτα έβαλε λιπαντικό σε όλο το μήκος του ορθωμένου του σέξ και ύστερα με το δάκτυλό του έκανε μασάζ στην άκρη της στενής τρυπούλας των γλουτών της.Η Ελβίρα τινάχτηκε ανήσυχη,αλλά ερεθισμένη ταυτόχρονα.
"Τι κάνει?Σήμερα βρήκε?Δεν γίνεται σήμερα απο εκεί,θα αρχίσω να ουρλιάζω...θα μας ακούσουν...θα...".Η σκέψη της έμεινε στη μέση,ο Γιώργος είχε βάλει την άκρη του φουσκωμένου και σε πλήρη στύση σέξ μέσα της και δεν σταματούσε.Αυτή τη φορά,το έβαζε--με μια κίνηση--αργά και σταθερά πλήρως μέσα της.Ύστερα απο έξι δεκαήμερα υπομονής,εκείνο το απόγευμα διάλεξε να της δώσει αυτό που τον παρακαλούσε τόσο καιρό.
"Α...γάπη μου...τι κάνεις?Εδω..."Προσπάθησε να τον ρωτήσει κομπιάζοντας.Η προταση διακόπηκε απότομα,καθώς ο Γιώργος έκλεισε με την παλάμη του το στόμα της.
"Ξέρω τι σκέφτεσαι...γιατί τώρα!Γιατί εδώ!""της είπε καθώς άρχισε να κινείται σιγά και προσεκτικά μέσα της.Η Ελβίρα δεν απάντησε.Και να ήθελε να σκεφτεί δεν μπορούσε πιά.Η αίσθηση του αντρικού σέξ με όλο του το μήκος μέσα της,σε συνδυασμό με την έκπληξή της την είχαν αφήσει άφωνη.Έκλεισε τα μάτια της ξετρελαμένη απο ηδονή.Το μόνο που ακουγόταν τώρα,ήταν οι πνιχτές κραυγούλες της.
"Θέλεις να γίνεις Ξεχωριστή ομορφούλα μου!...Γι΄αυτό!"Συνέχισε ο Γιώργος χωρίς να περιμένει απάντηση.
Οι "γεννημένοι Ξεχωριστοί"έχουν τη δύναμη να τιθασεύουν απο ένστικτο τις αντιδράσεις τους στον έρωτα.
Το να μη "χάνεσαι"τελείως μέσα στη μαγεία του σέξ και το την ομορφιά που νοιώθεις είναι πολύ βασικό.Το σέξ δεν γίνεται πάντα στο κρεβάτι ή στο σπίτι,πίσω απο κλειστές πόρτες και παράθυρα που δεν σε ακούει κανείς.Πρέπει να είσαι απελευθερωμένος απο το άγχος του μη σ΄ακούσει κανείς,ώστε να μπορείς να το κάνεις οπουδήποτε.Για να γίνει αυτό,πρέπει να μάθεις να τιθασεύεις--όταν θές--τα ουρλιαχτά και τις κραυγές που βγαίνουν αυθόρμητα.Αλλιώς πώς θα το κάνεις σε ασανσέρ ή δοκιμαστήριο ρούχων κ.λ.π?
Οι "Ξεχωριστοί"κάνουν έρωτα όπου θέλουν,όποτε θέλουν και καταφέρνουν να μην ενοχλήσουν κανέναν.Και φυσικά δεν υπάρχει καννένα πρόβλημα να μη φωνάξεις αηδίες του στύλ:Τι σου κάνω μάνα μου...με σκίζεις που ειναι ο ράφτης...χτύπα με στα βράχια κ.λ.π!
Ο Γιώργος κοίταξε την Ελβίρα που είχε κλείσει τα μάτια της και χαμογέλασε.Όλα γίνονταν όπως είχε σχεδιάσει η Γιάννα το προηγούμενο βράδυ.Η όμορφη φίλη της θα μάθαινε ένα απο τα βασικότερα στοιχεία του Ξεχωριστού έρωτα.Να ελέγχει τις αντιδράσεις της.Βγήκε ήρεμα τελείως απο μέσα της και πήγε στην άκρη του δωματίου.Πήρε--απο μια τσάντα που είχε φέρει μαζί του--ένα μεσαίου μεγέθους ομοίωμα αντρικού σέξ που ήταν προσαρμοσμένο στην βάση του σε μαύρο δερμάτινο εσώρουχο με λουριά προσαρμογής και το φόρεσε πάνω απο το παντελόνι και πάνω αληθινό του σέξ,το οποίο πέρασε μέσα απο την ειδική τρύπα του εσώρουχου.Η Ελβίρα κόντευε να ουρλιάξει απο περιέργεια και άκρατο ερεθισμό.Δεν είχε δεί τι κρατούσε στα χέρια του ο Ξεχωριστός εραστής της και ούτε μπορούσε να φανταστεί.
Ο Γιώργος έσφιξε τα λουριά του δερμάτινου εσώρουχου και το ομοίωμα στάθηκε ακίνητο με την βάση του στην κοιλιά του.Έπιασε και τα δύο σέξ μαζί και--αφου έριξε πάνω τους αρκετό λιπαντικό τζέλ--τα οδήγησε ταυτόχρονα στις δύο εισόδους του έρωτα.
Η Ελβίρα έκλεισε απότομα τα μάτια της και συγκράτησε με κόπο  την άγρια μακρόσυρτη κραυγή που της ήρθε στο στόμα.Το ουρλιαχτό μετατράπηκε σε ένα σπαραχτικό συνεχόμενο μουρμούρισμα εκτονώνοντας--μέσ της μύτης--όλη την απίστευτη ένταση απο τον συνδυασμό έκπληξης και ερωτισμού που αισθάνθηκε με την κίνηση του.Έπαιρνε γρήγορες αναπνοές--και είχε αρχίσει να ζαλίζεται--προσπαθώντας απεγνωσμένα να αντέξει!Το δυσκολότερο ήταν να πνίγει τις άγριες κραυγές που γεννιούνταν στο διάφραγμα της ξανά και ξανά.Κάθε φορά που πίστευε οτι τα είχε καταφέρει,έφτανε μια κίνηση του Γιώργου για να ξεκινήσει και πάλι απο την αρχή.Τα δύο αντρικά όργανα έμπαιναν και έβγαιναν--αργά και βασανιστικά--βαθειά στο"είναι"της φτάνοντας την στα όρια του παροξυσμού.
"Άνοιξε τα μάτια σου κούκλα μου!Θα αντέξεις!Θα αισθανθείς τα πάντα,θα νοιώσεις όπως δεν έχεις ξανανοιώσει ποτέ μέχρι τώρα και δεν θα ακουστεί τίποτα!"Ο Γιώργος είχε μπεί για μια ακόμη φορά όλος σχεδόν μέσα της και λέγοντας το"τίποτα"έσπρωξε απότομα τη λεκάνη του ακουμπώντας τους γλουτούς της στην κοιλιά του.Η Ελβίρα άνοιξε τα μάτια της ξεφυσώντας σαν ετοιμόγεννη.Το σαγόνι της έτρεμε απο την ηδονή που αισθανόταν και ολόκληρο το σώμα της είχε ανατριχιάσει.Στον καθρέφτη έβλεπε τον Γιώργο κολλημένο πίσω της ακίνητο.Της έκανε νέυμα ρωτώντας την να συνεχίσει ή όχι.Εκείνη αργούσε να απαντήσει και ο Γιώργος ξανατίναξε την λεκάνη του.Η Ελβίρα αντέδρασε μουγκρίζοντας άγρια.Περνούσε τις πιο παράξενες και όμορφες εξετάσεις της ζωής της και αισθανόταν παράξενα όμορφα με το δύσκολο αυτό"παιχνίδι".Εκείνη τη στιγμή μισούσε και λάτρευε ταυτόχρονα τον εραστή που της έκανε έρωτα ταυτόχρονα απο παντού.Έπρεπε όμως να περάσει τις"εξετάσεις"και θα το έκανε!
Ξεφύσησε βαθεία,συγκεντρώθηκε και τον κοίταξε μέσα απο τον καθρέφτη προκλητικά.Ύστερα έβγαλε το εσώρουχο απο το στόμα της και του το πέταξε στα πόδια.
"Μάλλον έκανες λάθος αγάπη μου...Δε θα το χρειαστώ τελικά...Γάμα με όσο δυνατά θές!Αυτό μόνο μπορείς να κάνεις?Εξετάσεις είναι αυτές?Στο Νηπιαγωγείο είμασται φαίνεται!"Του είπε πρκλητικά και ακούμπησε το στήθος της στο έπιπλο προτείνοντας του περισσότερο τους γλουτούς της.Ο Γιώργος χαμογέλασε,το ήξερε ότι ήταν γυναικάρα απο την πρώτη στιγμή που την είδε.Είχε δύναμη μέσα της,θα άντεχε.Το ρίσκο--με τόσο κόσμο μόλις μερικούς πόντους μακρυά--ήταν πολύ μεγάλο.Η Γιάννα με τον Γιώργο πόνταραν πάνω της,δεν είναι εύκολο να είσαι Ξεχωριστή.
Ο Γιώργος άρχισε να κινείται απαλά στην αρχή,με τον ρυθμό να αυξάνεται σιγά-σιγά.Κάθε φορά που τα δύο σέξ ήταν στη φάση εξόδου έριχνε και απο μια μικρή δόση λιπαντικού πάνω στο προφυλακτικό ώστε--με το ρυθμό που επιταχυνόταν--να μην υπάρχει κίνδυνος να στεγνώσει.
Η Ελβίρα βρισκόταν σε άλλη διάσταση.Αισθανόταν όμορφα,αλλά με τελείως διαφορετικό τρόπο απο ότι αισθανόταν κάνοντας έρωτα μόνο κανονικά.Η αίσθηση της ηδονής ήταν αφόρητα υπέροχη.Το πανέμορφο μοντέλο είχε δαγκώσει τα χείλια της,κλείνοντας ερμητικά το στόμα της για να μην ουρλιάξει.Όλη η έντασή της έβγαινε με βαθειά βογκητά κατευθείαν απο το στήθος της.Ο Γιώργος έπιασε το δεξί της χέρι και ακούμπησε τα δάχτυλά της πάνω στην κλειτορίδα,δείχνοντάς της ότι ήθελε να τη βλέπει να χαιδεύεται,όσο εκείνος της έκανε έρωτα.Η Ελβίρα άνοιξε τα μάτια της και χαμογέλασε.
"Είσαι σίγουρος μωρό μου?"Τον ρώτησε με σπασμένη φωνή.Της είχε φανεί παράξενο αυτό που της ζητούσε ο Γιώργος.Απο την εφηβεία ακόμη,όταν έκανε έρωτα με αγόρια αισθανόταν όμορφα να παίζει ταυτόχρονα με τη κλειτορίδα της.Είχε μάθει όμως να μη το κάνει,καθώς οι εραστές της συνήθως θύμωναν,γιατί αυτό λέει σήμαινε ότι δεν την ικανοποιούσαν εκείνοι.
"Ε...ρε τι άλλο θα κάνουμε στις γυναίκες!"Eίχε σκεφτεί ο Γιώργος όταν το πρωτοάκουσε.
"Μαλάκες!Μια ζωή μαλάκες!Δεν αφήνουν τις γυναίκες να πράξουν αυθόρμητα ότι νοιώθουν.Πρέπει να τα ενοχοποιήσουμε όλα στο σέξ".
Ο Γιώργος της χαμογέλασε μέσα απο τον καθρέφτη.
"Κάν'το μωρό μου!Ευχαριστήσου το!"Της απάντησε αναστενάζοντας. Η Ελβίρα άλλο που δεν ήθελε,έφτυσε τα τρία της δάχτυλα πάνω απο το δαντελένιο γάντι που φορούσε.Ύστερα άρχισε να τρίβει κυκλικά την κλειτορίδα της με πάθος και ρυθμό,σύμφωνο με τον ρυθμό που κρατούσε ο Γιώργος πίσω της.Αισθανόταν όμορφα και αν μπορούσε θα ήθελε να μη τελειώσει ποτέ αυτή η ευτυχία.
"Καύλα μου γλυκειά...θέλω το αληθινό στον κώλο μου.Θέλω να το αισθανθώ καυτό να με σκίζει!"Τον παρακάλεσε η Ελβίρα κοιτώντας τον μέσα απο τον καθρέφτη.
"Γιώργο...κυρία Ελβίρα,σε εφτά λεπτά βγαίνετε!"Η φωνή της Κατερίνας που--γνωρίζοντας τι συμβαίνει--έτρεξε να την ειδοποιήσει,διέκοψε τους δύο εραστές.Η επίδειξη έφτανε στο τέλος της και θα έψαχναν τη"νύφη".Ο Γιώργος βγήκε απο μέσα της και την γύρισε πρός εκείνον.Η Ελβίρα κάθησε στο έπιπλο και σήκωσε το δεξί της πόδι στη μέση του αναστενάζοντας.Εκείνος έριξε καινούργια δόση λιπαντικού στα σέξ και τα οδήγησε ξανά απαλά μέσα της,κρατώντας την μέση της.Η Ελβίρα στήριξε το αριστερό της χέρι στον αυχένα του και με το δεξί άρχισε να παίζει και πάλι με την κλειτορίδα της.
"Με ακούσατε?Σε πέντε περίπου λεπτά βγαίνετε!"Ξανακούστηκε η λεπτή φωνή της Κατερίνας έξω απο την πόρτα.
"Μη σταματάς"της είπε ο Γιώργος ψύχραιμα αυξάνοντας απότομα τον ρυθμό.Η Ελβίρα έσκυψε όσο χρειαζόταν και κλείδωσε τα χείλη της στα δικά του,πνίγοντας έτσι τα μακρόσυρτα σπαραχτικά ουρλιαχτά της.Ο ρυθμός αυξήθηκε ακόμη περισσότερο και η Ελβίρα δεν άντεξε να κρατιέται.Έπρεπε να βρεί κάτι--εκτός απο φωνές που απαγορεύονταν--να εκτονώσει ο,τι ένοιωθε.
"Θα μου το πληρώσεις αυτό γαμημένο κωλόπαιδο!Καύλα μου ατελείωτη...τώρα βρήκες να...τα κάνεις αυτά ε?Τώρα...που δεν μπορώ να..."η φράση της κόπηκε στη μέση καθώς ο Γιώργος τίναξε ελαφρά τη λεκάνη του πρός κολλώντας την επάνω του με τα χέρια του.
Η Ελβίρα δεν θα άντεχε για πολύ ακόμη καθώς ταυτόχρονα--με τα δικά της δάχτυλα--έτριβε τη κλειτορίδα της.Δεν άργησε να αισθανθεί την γνώριμη ανυπόφορη γλύκα που ένοιωθε στα πρόθυρα του οργασμού.Κατέβασε το πόδι της και σήκωσε το κορμί της όσο πιο όρθιο επέτρεπε η στάση τους.Απροειδοποίητα--και εντελώς βίαια--ο κόσμος χάθηκε απο τα μάτια της και η Ελβίρα ζαλισμένη αισθάνθηκε την ηδονή της να τρέχει σε squirting απο το σέξ της.Το χλιαρό ρυάκι της ευτυχίας κύλησε στους μηρούς της και απο εκεί στις γάμπες και το πάτωμα του καμαρινιού,μουσκεύοντας τις άσπρες γόβες της.Η Ελβίρα είχε μείνει με το κεφάλι της σκυμένο στον ώμο του.Βίαιοι σπασμοί συντάρασαν ακόμη το κορμί της και προσπαθούσε να βρεί την ανάσα της.Με τα δυό της χέρια χτύπαγε με αδύναμες μπουνιές την πλάτη του.Ήταν πολύ τυχερός τελικά.Αν η Ελβίρα δεν φορούσε τα γάντια,θα τον είχε σκίσει απο ώρα με τα προσεγμένα γερά νύχια της.
"Φτιάξου μωρό μου...σε λίγο βγαίνεις!"Η φωνή του Γιώργου την επανέφερε στην πραγματικότητα.Σηκώθηκε όρθια νωχελικά κοιτάζοντας τον.Έπειτα του έριξε ενα χαστούκι με όλη της τη δύναμη στο δεξί μάγουλο,τον ξαναπλησίασε αγριεμένη και τον αγκάλιασε,δίνοντάς του το πιο τρυφερό φιλί που είχε δώσει ποτέ σε άντρα.
"Είσαι το πιό γλυκό κάθαρμα του κόσμου!"Του είπε και κοιτάχτηκε στον καθρέφτη.Ευτυχώς δεν είχε γίνει πολύ χάλια.Διορθώσεις στο μακιγιάζ--που είχε τρέξει λίγο όταν δάκρυσε απο ηδονή πρίν λίγο--χρειαζόταν μόνο.Το χειρότερο ήταν τα υγρά που είχαν μουσκέψει το αριστερό πόδι και τη γόβα της.Αν και το βρεμένο πόδι της θα κρυβόταν απο το φουρώ του νυφικού,ο Γιώργος είχε ήδη σκύψει και έγλυφε προσεχτικά τις σταγόνες ηδονής που είχαν παραμείνει στο λείο γυαλιστερό της πόδι,στεγνώνοντας το ερεθιστικά. Ελβίρα τον κοίταζε εντυπωσιασμένη παρακολουθώντας κάθε του κίνηση.Παρ'ολο που της είχαν διδάξει ότι οι εραστές δεν λένε ποτέ "ευχαριστώ"για ότι προσφέρουν ο ένας στον άλλο η Ελβίρα δεν άντεξε:"Σ'ευχαριστώ αγάπη μου!Σε ευχαριστώ που υπάρχεις!"Του είπε και έτρεξε στην πόρτα.
Ο Γιώργος έμεινε για λίγο εκεί,ήρεμος και χαμογελαστός.Έτσι και αλλιώς δεν έπρεπε να δεί κανείς πως ήταν μαζί της στο καμαρίνι.Περίμενε λίγα λεπτά και ύστερα πέρασε πίσω απο τα παρασκήνια και βγήκε στην άκρη της κατάμεστης απο κόσμο αίθουσας.Το φινάλε ήταν σαν αισθησιακό όνειρο.Η Γιάννα πιασμένη χέρι-χέρι με την Ελβίρα βγήκαν μαζί--περπατώντας στην πασαρέλλα γεμάτες χάρη και θηλυκότητα--και χαιρετούσαν τον κόσμο,ενω όλοι στην αίθουσα τις χειροκροτούσαν.Ευτυχώς με τα φλάς να αστράφτουν αδιάκοπα,κανείς δεν θα μπορούσε να προσέξει 2-3 μικρές σταγόνες ηδονής που άφησε στη πασαρέλα πίσω της η Ελβίρα,καθώς περπατούσε τινάζοντας τα πόδια της με στύλ.
"Αχ πόσο όμορφα ήταν!"Η Ελβίρα αναστέναξε για ακόμη μια φορά καθώς γύριζε στη πραγματικότητα.Η ειρωνία ήταν πως ακόμη και σε αυτό διέφερε ο Γιώργος απο τους υπόλοιπους.Το να κάνει παραφύσει σέξ στις κοπελιές του κυκλώματος,δεν ήταν και το καλύτερό του αυτά τα εφτά χρόνια.Στην ουσία,αν δεν έκαναν εκείνες σαν λυσσασμένες μετρώντας τις μέρες για την επόμενη φορά,εκείνος θα το είχε πρακτικά καταργήσει.Για τον Γιώργο,η μόνη εξήγηση για την αντρική εμμονή στο παραφύσει σέξ σε γυναίκα,ήταν η πατροπαράδοτη αντρική μαγκιά του τύπου:"Το έσκισα το ξεκώλι!"
Κάτι τέτοιες αντρικές αηδίες ευθύνονται για πολλά δεινά στη σεξουαλική ζωή των εραστών στην Ελλάδα.Ο άντρας--στο συγκεκριμένου τύπου σέξ --αισθάνεται μόνο ένα"δαχτυλίδι"στενότητος στην είσοδο,εκεί που βρίσκονται οι σφιγκτήρες και τίποτε άλλο.Από τις γυναικείες αντιδράσεις και τις συζητήσεις μαζί τους--μετά το σέξ--συμπέραινε, ότι για τις γυναίκες ήταν τελείως διαφορετικό.Βίωναν μιά ηδονική και έντονα βίαιη αίσθηση,με τελείως διαφορετικό όμως τρόπο,απο ότι το σέξ στην φυσιολογική είσοδο.
Σύμφωνα με αυτά τα συμπεράσματα,θα έπρεπε οι γυναίκες να παρακαλάνε τους συντρόφους τους να τους κάνουν έρωτα απο εκεί και οι άντρες να το αποφεύγουν.Στη πραγματική ζωή όμως, περιέργως συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο.Οι άντρες παρακαλάνε--ή και το χειρότερο,καταφεύγουν σε ηθικούς εκβιασμούς--για να πείσουν την σύντροφο τους να δεχτεί τον παραφύσει έρωτα.Η εξήγηση βρισκόταν και πάλι στους άντρες και τη νοοτροπία τους.Εδώ βιάζονταν για να κάνουν φυσιολογικό έρωτα,δε θα βιάζονταν να πραγματοποιήσουν το"όνειρό"τους?Εκτός αυτού,στίς ταινίες πορνό--με τις οποίες μεγάλωσαν εκείνοι--δείχνει ΤΟΣΟ απίστευτα εύκολο!Έτσι εκείνοι νομίζουν μάλλον πως οι σφιγκτήρες είναι ελαστικοί--σαν τον γυναικείο κόλπο--και θα τους φάνηκε και παράξενο που όταν προσπάθησαν,οι κοπέλες ούρλιαξαν απο πόνο και δεν ήθελαν ούτε να το ξανασυζητήσουν καν μετά.
Και το πρόβλημα είναι πως για κάθε έναν ηλίθιο που συναντάνε οι γυναίκες στην ζωή τους την "πληρώνουν"οι μετέπειτα σχέσεις της.Το σημερινό κορίτσι ενός άντρα είναι αυριανό κορίτσι άλλου και το αντίστροφο.Η νοοτροπία:"Να πηδήξω εγω τώρα και δεν γαμιέται μετά!"Είναι αδιέξοδη.Κάποιος,πρίν απο αυτόν έκανε το ίδιο και στην σημερινή καινούργια κοπέλα του άλλου και η αλυσίδα μεγαλώνει.Αν θελήσει κάποιος άντρας να σπάσει την αλυσίδα μετά είναι τρομερά δύσκολο,μιάς και αντιμετωπίζει τα λάθη,τις μαγκιές και την ασχετοσύνη όλων των προηγούμενων σχέσεων της εκάστοτε κοπέλας.Τα ίδια και τα ίδια,μυαλό και λογική μηδέν!
"Τώρα τι κάνουμε!"Αναρωτήθηκε το όμορφο μοντέλο,καθώς το "Ελβιράκι"ανάμεσα στα πόδια της ήταν αναστατωμένο λόγω των αναμνήσεων και συσπόταν ασύστολα.Άφησε το ποτήρι με τη βότκα δίπλα της και σήκωσε τα μακρυά της πόδια ακουμπώντας τα στο τραπέζι της αυλής.Δεν υπήρχε καμιά περίπτωση να την δεί κανείς.Το εξοχικό της βρισκόταν στην κορυφή ενός απότομου όρμου,στην άκρη του πουθενά.Έκλεισε τα μάτια της και βυθίστηκε στις όμορφες αναμνήσεις της.Έβαλε ένα-ένα τα δύο μεσαία δάχτυλα του δεξιού της χεριού βαθιά μέσα στο σέξ της που το αισθάνθηκε μούσκεμα.Έφτιαξε μισό"Midas Touch"ενώνοντας τον παράμεσο και το μεσαίο της δάχτυλο και τα έστρεψε πρός τα επάνω.Ταυτόχρονα σάλιωσε το αριστερό της χέρι σε παλάμη και άρχισε να τρίβει βίαια τη κλειτορίδα της αναστενάζοντας ηδονικά.Στο μυαλό της έφερνε εικόνες απο εκείνη και τον Γιώργο να κάνουν έρωτα στην Ίριδα,ταυτόχρονα και απο τις δυό εισόδους της.Ο Γιώργος έκανε έρωτα κανονικά,στο σέξ της και εκείνη--φορώντας ενα ομοίωμα αντρικού οργάνου--είχε μπεί βαθεία ανάμεσα στους γλουτούς της Ίριδας,κανοντάς την να ουρλιάζει σαν αγρίμι απο ευτυχία!
Η Ελβίρα δεν άργησε πολύ να έρθει σε οργασμό.Ο εγκέφαλός της είχε μάθει καλά πια την πανέμορφη αίσθηση και την αποζητούσε όσο πιο συχνά μπορούσε.Γρήγορα έφτασε στο σημείο που--ένα μικρό "κάψιμο",όπως πρίν απο μιά επικείμενη ούρηση--το σώμα της προειδοποιούσε για squirting.Αυτό το μικρό κάψιμο παρεξηγούν συχνά οι γυναίκες και πιστευούν οτι επίκειται ούρηση...φοβούνται το "κόβουν".Έτσι δεν έμαθαν και δεν θα μάθουν ποτέ οτι ήταν απο τις τυχερές που θα μπορούσαν να το κάνουν.
Όταν άρχισε να νοιώθει το κύμα να φουσκώνει μέσα της επιτάχυνε τον ρυθμό κουνώντας άγρια τα δάχτυλα βαθειά μέσα στο σέξ της.Η Ελβίρα άρχισε να γελάει δυνατά όταν--μετά απο μερικά ανεπανάληπτα λεπτά--κατάφερε και βρήκε την αναπνοή της.Το"Ελβιράκι"είχε πετάξει το χλιαρό υφάλμυρο υγρό επάνω στο τραπέζι που είχε στηρίξει τα πόδια της,φτιάχνοντας ένα μίνι πίδακα.
"Θα γεμίσω σπυράκια τώρα στα γεράματα!"Σκέφτηκε αναστενάζοντας όταν ξαναβρήκε την αυτοκυριαρχία της.Ήπιε άλλη μια γουλιά απο τη βότκα και σχημάτισε στο κινητό της το τηλέφωνο του Πέτρου.Χρειαζόταν τα χάδια,την αγάπη του και τους 23 πόντους του μέσα της.
"Ναι μωρό μου,άφησε το μικρό στη μαμά γυρνώντας και ανέβα μόνος σου.Θα...σου έχω μιά έκπληξη"του είπε τελειώνοντας,έκλεισε το τηλέφωνο και σηκώθηκε να ετοιμαστεί.Άνοιξε το συρτάρι της και έβγαλε ένα πρόστυχο,κατακόκκινο δαντελωτό σετάκι.
----------------------------------------------------------------------------------------
Είχε βραδιάσει πιά και στη μεγάλη έπαυλη επικρατούσε ησυχία.Η Γιάννα είχε τα γενέθλιά της και στη μικρή γιορτή που είχαν φτιάξει το απόγευμα,είχαν έρθει όσες απο τις κοπέλες του κυκλώματος βρίσκονταν ακόμη Αθήνα και φυσικά ο Γιώργος.Τώρα πιά η μικρή γιορτή είχε τελειώσει,είχαν μείνει οι δυό τους και έβλεπαν τηλεόραση,αγκαλιασμένοι στο κρεβάτι.
"Το απόγευμα που πήρε τηλέφωνο η Ελβίρα για τα χρόνια πολλά μου μίλησε και το βαφτηστήρι μου,στο είπα?Πλάκα είχε το μικρό.Η τρελή θέλει απο τώρα να τον κάνει "Ξεχωριστό".Με ρώταγε αν υπάρχει κάτι να του μάθει απο τώρα!"Του είπε η Γιάννα και ξέσπασαν και οι δυό σε γέλια.Η Γιάννα είχε γίνει νονά του μικρού και η κουμπάρα της ήταν τρελαμένη.
"Φαντάζεσαι να κάναμε εμείς οι δυό παιδί?Τι "Ξεχωριστά"γονίδια που θα είχε ε?"Συμπλήρωσε η Γιάννα και συνέχισε να γελάει.Ο Γιώργος είχε μείνει σοβαρός και την κοίταζε,καθώς ήταν κουλουριασμένη στην αγκαλιά του.Ναί,αυτό μπορούσε να το φανταστεί ο Γιώργος.Όπως και ότι ηλικιακά ήταν η τελευταία ευκαιρία της να κάνει παιδί.Η Γιάννα τον είδε σοβαρό και φοβήθηκε πως ο Γιώργος πίστεψε πως με αυτό που είπε,υπονοούσε πως ήθελε.....
"Δεν πιστεύω να το πήρες σοβαρά μωρό μου.Πλάκα έκανα,εμείς είμαστε "Ξεχωριστοί",έχουμε άλλη δουλειά.Μια βλακεία είπα,μη το πάρεις σοβαρά και χαλάσουμε ότι έχουμε φτιάξει...έτσι αγάπη μου?"Του είπε στεναχωρημένη και ξάπλωσε στα πόδια του κλείνοντας τα μάτια της.Ο Γιώργος δεν της απάντησε και απλά άλλαξε κουβέντα.
"Γιάννα μου?Τώρα που έφυγαν τα κορίτσια θα μείνουμε εδώ ή έχεις όρεξη να πάμε για ποτό?"Η ερώτηση του Γιώργου έκανε τη Γιάννα να ανοίξει τα μάτια της έκπληκτη.
"Που να πάμε χαρά μου?Όπου και να πάμε θα μας δούνε και αύριο...πρωτοσέλιδο!"Τα κοράκια δεν θα μας αφήσουν ξανά ήσυχους ποτέ!
"Δεν είναι ανάγκη να πάμε σε μαγαζί πρώτης κατηγορίας.Αν πάμε σε κάποιο μαγαζί...πιό δεύτερο?Θα μας δώσει κανείς σημασία?"Τη ρώτησε εκείνος χαμογελαστά.Η Γιάννα χαμογέλασε και εκείνη.Δεν ήταν άσχημη η ιδέα του.
"Έχει ένα εδώ κοντά,με νέους τραγουδιστές.Κανείς δεν ασχολείται και θα έχουμε την ησυχία μας."Συμπλήρωσε εκείνη και πετάχτηκε όρθια.
"Πάμε να ετοιμαστούμε.Απόψε θα καταπλήξουμε τα πλήθη!"Φώναξε γελώντας μιμούμενη τον Χόρν στην ταινία και σηκώθηκε απο το κρεβάτι να ετοιμαστεί,όταν άκουσε το τηλέφωνο να χτυπάει.
"Κυρία...ο κύριος Ρόμπερτ απο Παρίσι,είστε εδώ?"Τη ρώτησε χαμηλόφωνα η Κατερίνα κρατώντας το ακουστικό.Η Γιάννα έκανε ένα μορφασμό δυσφορίας και προσπαθώντας να φανεί φυσιολογική πήρε το ακουστικό απο το χέρι της Κατερίνας και απάντησε.
"Καλησπέρα Ρόμπερτ,ναι...ευχαριστώ πολύ.Τι κάνεις...που με θυμήθηκες?Ωραία ωραία,πάντα καλά!Όχι...οχι,στο ξαναείπα,στην συγκέντρωση θα έρθω με τον σύντροφό μου.Ναι...είναι "Ξεχωριστός",γιατί με ρωτάς?...Έστειλα μέιλ στο συμβούλιο για την ύπαρξή του...Σε παρακαλώ,μην επιμένεις...όχι και δεν έχουμε να πούμε τίποτα άλλο...Καληνύχτα Ρόμπερτ!"Αν και η συζήτηση έγινε στα Αγγλικά ο Γιώργος κατάλαβαινε τα πάντα.Η Γιάννα το ήξερε αλλά δεν είχε τίποτα να κρύψει.Τον πλησιάσε αργά,έβαλε το κεφάλι της στον ώμο του και τον αγκάλιασε σφιχτά.
"Συγνώμη που του είπα πως είσαι το αγόρι μου μωρό μου,ήθελα να τον ξεφορτωθώ."Είπε η Γιάννα συγχυσμένη,το τηλεφώνημα την είχε ταράξει.
"Μην είσαι χαζή!Δεν με ένοιαξε αυτό,τιμή μου στο κάτω-κάτω.Με νοιάζει που χάλασε η διάθεση σου κούκλα μου".Της απάντησε εκείνος φιλώντας τα μαλλιά της.Η Γιάννα χαμογέλασε και κρεμάστηκε επάνω του.
"Μη φοβάσαι αγάπη μου,όσο με έχεις στην αγκαλιά σου δεν πρόκειται να χαλάσει η διάθεση μου ποτέ!"Του απάντησε και τον φίλησε με πάθος.
Ο Ρόμπερτ Χάρπερ!Η Γιάννα έχανε κάθε καλή διάθεση,όταν σκεφτόταν αυτό το όνομα και ας είχαν περάσει πέντε χρόνια απο την ιστορία με την Ενριέττα.Ξαφνικά χαμογέλασε όταν σκέφτηκε το τρίτο πρόσωπο της ιστορίας.Την Ενριέττα της!Το Ξεχωριστό κορίτσι που είχε αναγκαστεί να διακόψει την σχέση-εκπαίδευση της με τον Ρόμπερτ και να καταφύγει σε εκείνην.Οχι...ο Ρόμπερτ ήταν ασυγχώρητος και σαν άντρας αλλά πολύ περισσότερο σαν "γεννημένος Ξεχωριστός"για τα αίσχη που έκανε στην μικρή.Και τώρα είχε το θράσος να καλεί εκείνην για συνοδό του στην ετήσια συγκέντρωση των Ξεχωριστών!Το κάθαρμα!Η Γιάννα μπήκε στο λουτρό και έκλεισε νευριασμένη την πόρτα πίσω της.Όχι,δεν έπρεπε να αφήσει να την επηρρεάσει η συνομηλία με τον Ρόμπερτ.ήταν τα γενέθλια της,είχε τον Γιώργο και ένοιωθε ευτυχισμένη.Και αυτό δεν θα άφηνε κανέναν να της το χαλάσει.Ειδικά σήμερα.
----------------------------------------------------------------------------------------
Ήταν περίπου μία μετά τα μεσάνυχτα όταν η ασημί Porsche πάρκαρε μπροστά στο κέντρο διασκεδάσεως.Στη μαρκίζα--κάτω απο τη φωτεινή επιγραφή με το όνομα:"Spirit & Illusions"--η τεράστια φωτογραφία μιας νέας και πολύ όμορφης τραγουδίστριας δέσποζε στη πρόσοψη:"Μιρέλλα Δεμίρη"έγραφε απο κάτω με μεγάλα φωτεινά γράμματα.Προφανώς ήταν το"αστέρι"του μαγαζιού,μιάς και οι φωτογραφίες των υπολοίπων καλλιτεχνών ήταν μικρότερες σε μέγεθος.
"Αφεντικό...ήρθαν φραγκάτοι!"Ο Μιχάλης,ένας γυμνασμένος τριαντάρης άντρας,ήταν ο ένας απο τους δυό"ειδικούς συνεργάτες"του ιδιοκτήτη του μαγαζιού.Το"αφεντικό"σήκωσε το κεφάλι του και τον κοίταξε άγρια.
"Πόσες φορές ρε κόπανε σου έχω πεί να μη με λές αφεντικό?Είναι γελοίο ρε μαλάκα,θα το καταλάβεις ποτέ?Στο Σικάγο είμαστε?"Ο Δημήτρης Θεοδωρόπουλος γνωστός στη νυχτερινή Αθήνα--και στην Ασφάλεια--σαν "Τζίμης",σηκώθηκε απο την καρέκλα του και βγήκε στο μικρό διάδρομο που οδηγούσε στο κυρίως μαγαζί.Απο τότε που ξεκίνησε να ξεπλένει τα χρήματα απο τις παράνομες δραστηριότητές του μέσω του νυκτερινού του κέντρου,είχε δώσει διαταγή να τον ειδοποιούν πάντα όταν έρχονταν πελάτες που φαινόντουσαν σημαντικοί.Και πελάτες που ερχόντουσαν στο δευτεροκλασσάτο μαγαζί του με ανοιχτή 911 4S τον ενδιέφεραν σίγουρα.Ο Τζίμης άναψε ένα τσιγάρο και κάθισε στο μπάρ,παρακολουθώντας διακριτικά το ζευγάρι που μόλις είχε καθήσει,σε ένα απο τα ελεύθερα τραπέζια της δεύτερης σειράς.Δεν τους είχε ξαναδεί και απο το προσωπικό του μαγαζιού--που είχε ήδη ρωτήσει--δεν τους ήξερε κανείς.Έπρεπε να προσέχει.Οι μπάτσοι τώρα τελευταία είχαν ξυπνήσει,Είχε ακούσει πως είχαν μέχρι και Porsche σε υπηρεσία,απο κάτι κατασχέσεις.Δε θα του φαινόταν παράξενο αν αυτό το ζευγάρι ήταν απλά ασφαλίτες σε υπηρεσία.Αν και η γυναίκα ειδικά,έδειχνε πολύ αριστοκρατική μέσα στο μπλέ Armani φόρεμά της και τα διαμάντια στο λαιμό της έδειχναν αληθινά.Από μακρυά τουλάχιστον.
"Τι παραγγείλανε αυτοί?"Ρώτησε τον σερβιτόρο που είχε πάρει την παραγγελία τους,όταν πέρασε απο μπροστά του,δείχνοντάς με το βλέμμα του το ζευγάρι.
"Ένα σπέσιαλ και τα σχετικά."του απάντησε εκείνος και περίμενε διαταγές.
"Σπέσιαλ ε?"Αναρωτήθηκε ο Τζίμης.Το ζευγάρι προφανώς είχε λεφτά και προφανώς δεν τους ένοιαζε πόσα θα ξοδέψουν.Εκτός...εκτός αν η ασφάλεια είχε αλλάξει πολιτική και στα κονδύλια.Ο Τζίμης γέλασε,είχε αρχίσει να γίνεται παρανοικός.
"Εντάξει...πήγαινε και που΄σαι...Απο το καλό και βλέπουμε!"Απάντησε μετά απο σκέψη και έδιωξε τον σερβιτόρο που έφυγε τρέχοντας να εκτελέσει την παραγγελία.Τις σκέψεις του διέκοψε η είσοδος της Μιρέλλας στην πίστα,ακολουθούμενη απο βροχή λουλουδιών και χειροκροτημάτων.Φυσικά δεν έκαναν μόνο οι πελάτες όλο αυτό τον θόρυβο.Οι"αβανταδόροι"του Τζίμη έβγαζαν με πολύ θόρυβο το ψωμί τους.Η Μιρέλλα του,η μεγάλη του καψούρα.Μελαχροινή με κοντό μαλλί,πράσινα σχιστά μάτια και ένα λεπτό,μαυρισμένο-χειμώνα καλοκαίρι-κορμί ήταν η προσωποποίηση της"λολίτας".Την περνούσε 20 χρόνια και όμως την πρώτη φορά που τη συνάντησε--πριν 5 χρόνια--να τραγουδάει σ'ενα σκυλάδικο στα Τρίκαλα,την ερωτεύτηκε αμέσως.Εκείνη πάλι,θα έκανε οτιδήποτε για να φύγει απο την επαρχία και να πάει στην Αθήνα.Ήθελε να γίνει μεγάλη τραγουδίστρια και ο Τζίμης είχε το μαγαζί,τα λεφτά και τις γνωριμίες που θα την βοηθούσαν.Εκτός αυτού ο Τζίμης στα σαράντα του,ήταν γοητευτικός άντρας.Πρόσεχε πολύ τον εαυτό του,γυμναζόταν ανελλιπώς και οι σπουδές στη σχολή Τουριστικών επαγγελμάτων δεν είχαν πάει χαμένες.Μιλούσε τρείς ξένες γλώσσες,είχε μάθει απ'εξω το savoir vivre και--όταν ήθελε--ήξερε να φέρεται στις γυναίκες σαν να ήταν πριγκίπισσες.Η Μιρέλλα είχε στη διάθεσή της όσα λεφτά δεν είχε δεί ποτέ στη ζωή της.Τα δώρα ερχόντουσαν το ένα πίσω απο το άλλο και στο σέξ ο έμπειρος Τζίμης,φαινόταν καταπληκτικός στα μάτια της εικοσάχρονης μικρής.Τι άλλο να ζητήσει?
Σιγά-σιγά το όνειρο άρχισε να μετατρέπεται σε εφιάλτη.Το όμορφο συνάισθημα που ένοιθε στην αρχή,πνίγηκε μέσα σε μια λίμνη ζήλειας.Κάθε φορά που οποιοσδήποτε νεώτερός του την πλησίαζε,ήταν για τον Τζίμη υποψήφιος εραστής της.
Το προσωπικό του μαγαζιού-ειδικά οι νεώτεροι-έτρεμαν,μήπως κοιτάξουν την Μιρέλλα με λάθος-για τον Τζίμη-τρόπο και την απεφεύγαν όσο μπορούσαν.Η Μιρέλλα είχε αρχίσει να αισθάνεται σαν τη Κλεοπάτρα.Ήταν η θεά-βασίλισσα του μαγαζιού,μακρινή και απρόσιτη.Φίλες δεν άφηνε ο Τζίμης να έχει,φίλους ούτε συζήτηση.Το χειρότερο άρχισε όταν ξεκίνησε να τη χτυπάει,κάθε φορά που πίστευε ότι κοίταξε κάποιον πονηρά ή θεωρούσε οτι παράκουγε κάποια εντολή του.Φυσικά δεν τη χτυπούσε στο πρόσωπο,τα βράδια η Μιρέλλα "πούλαγε"τη φωνή και το όμορφο παρουσιαστικό της στο μαγαζί.Οι πελάτες δεν θα ερχόντουσαν να δούν το πρώτο όνομα του μαγαζιού με μαυρισμένα μάτια.Κανείς φυσικά δεν μπορούσε να μαντέψει τον λόγο που η Μιρέλλα δεν είχε βγεί ποτέ στην πίστα με μπουστάκι ή οποιοδήποτε ένδυμα θα άφηνε να φανούν τα σημάδια στην κοιλιά και τα πλευρά της.Η Μιρέλλα σύντομα κατάλαβε ότι ήταν κλεισμένη σε ένα χρυσό κλουβί και προσπάθησε να δραπετεύσει.Όταν την βρήκε ο Τζίμης--τρείς ημέρες μετά--την έβαλε με τη βία να παρακολουθήσει το ανελέητο ξύλο που έδιναν οι δύο μπράβοι του στην φίλη,που την έκρυβε στο σπίτι της.Τρείς μήνες και ένα σπασμένο πλευρό μετά η Μιρέλλα εγκατέλειψε κάθε ιδέα να ξαναφύγει.
Η νύχτα περνούσε όμορφα για το ζευγάρι των "Ξεχωριστών".Χαλαροί και αγκαλιασμένοι σιγοτραγουδούσαν μαζί με τους τραγουδιστές που εναλλάσονταν στην πίστα.Η Μιρέλλα είχε τελειώσει πρίν λίγο τη δεύτερη εμφάνισή της και ο σερβιτόρος είπε στην Γιάννα--που παράγγελνε δεύτερο μπουκάλι--πως η μικρή θα ξαναβγεί στην πίστα σε μισή περίπου ώρα.
----------------------------------------------------------------------------------------
Δυόμιση χιλιάδες χιλιόμετρα μακρυά,ένα μαύρο TVR chimaera 500 ανέβαινε τον ορεινό δρόμο πρός το Verlain,ένα αριστοκρατικό παραδοσιακό χωριό,βορειοανατολικά του Παρισιού.Ο Ρόμπερτ το οδηγούσε νευρικά,καίγοντας τα λάστιχά του στις ανηφορικές φουρκέτες,εκμεταλευόμενος όλο το πλάτος του δρόμου.Ευτυχώς για εκείνον η ώρα ήταν περασμένη και η πιθανότητα να συναντήσει άλλο αυτοκίνητο στο αντίθετο ρεύμα ήταν πολύ μικρή.Είχαν περάσει περισσότερες απο δύο ώρες απο το τηλεφώνημα που είχε κάνει στην Γιάννα για να της ευχηθεί για τα γενέθλιά της--και να την καλέσει να πάνε μαζί στην ετήσια συνάντηση των "Ξεχωριστών"--και ακόμη δεν είχε ηρεμήσει.
"Γαμημένη Ελληνίδα!...πουτάνα.Εμένα...για έναν μπάτσο!Τσούλα...θα μου το πληρώσεις!"Μονολογούσε χτυπώντας το δερμάτινο τιμόνι απο τα νεύρα του.Ο Ρόμπερτ Χάρπερ ήταν Άγγλος αλλά ζούσε σχεδόν μόνιμα στο Παρίσι.Αριστοκράτης εξ αίματος και "γεννημένος Ξεχωριστός",είχε όλα τα προσόντα για μια πετυχημένη ζωή.Για πολλά χρόνια εργαζόταν με ζήλο για να μεταδώσει τις αρχές της κοινότητας,είχε ανακαλύψει πολλές γυναίκες Ξεχωριστές και είχε εκπαιδεύσει πολύ περισσότερες.Ο κατήφορος άρχισε όταν πέθανε ο πατέρας του και του άφησε μόνο χρέη.Η πλούσια ζωή στο Παρίσι και οι σπατάλες εξανέμισαν και τα τελευταία χρήματα του.Τα χειρότερα ήρθαν όταν έπαιξε στο Καζίνο και τα τελευταία χρήματα που είχε προσπαθώντας να ρεφάρει.Και αυτά τα χρήματα δεν ήταν καν δικά του.Τα είχε δανειστεί απο τον Αλαίν Ντεμπισύ,έναν απο τους αρχηγούς του Παρισινού υπόκοσμου.Όταν πέρασε η προθεσμία που του είχε δωθεί και δεν είχε να πληρώσει,τα πράγματα αγρίεψαν.Για να μη κάνει αναγκαστικό μπάνιο στον Σηκουάνα,δέχτηκε να δουλέψει για τον Αλαίν σαν"αγκίστρι".Θα χρησιμοποιούσε τους τρόπους,τη γοητεία και το ταλέντο του σαν "Ξεχωριστός",για να παρασύρει νεαρές κοπέλες στο εξοχικό του στο ήσυχο και έρημο Verlain.Εκεί θα τις νάρκωνε και ο δικός του ρόλος τελείωνε εκεί.Μετά θα αναλάμβανε το κύκλωμα να τις προωθήσει στη Μέση Ανατολή,χρησιμοποποιώντας σαν ενδιάμεσο σταθμό την Ελλάδα.Όλα ήταν όργανωμένα στην εντέλεια.Κανείς δεν είχε υποψιαστεί τη δεύτερη σκοτεινή ζωή του Ρόμπερτ.Για όλους ήταν ένας καθωσπρέπει ευγενής,ήταν--αυτό που λέγεται--υπεράνω υποψίας!
Ο Ρόμπερτ--μεγαλωμένος σε ιδιωτικά σχολεία και με οικονομικές σπουδές στη Σορβόνη--προσπάθησε στην αρχή να αντιδράσει.Η σωματεμπορία δεν ήταν ένα απο τα όνειρa που είχε για τη ζωή του αλλά στα τριάντα του δεν είχε και πολλές επιλογές.Όπως του είχε πεί κατά λέξη ο Αλαίν τρείς λύσεις υπήρχαν:Να βρεί τα λεφτά,να κάνει μακροβούτι με τσιμεντένια βατραχοπέδιλα στον Σηκουάνα ή να κάνει αυτό που του ζητούσε.Αναγκαστικά προτίμησε το τρίτο,μέχρι τουλάχιστον να βρεί τα λεφτά να τους εξοφλήσει.
Ένας πλούσιος γάμος θα τον έσωζε,ενας γάμος που θα τον βοηθούσε να απαλλαγεί απο τον Αλαίν και την παρανομία,πρίν μάθει η κοινότητα των"Ξεχωριστών"την οικονομική κατάστασή του.Μιά πλούσια όμορφη χήρα σαν τη Γιάννα Δεληπέτρου,θα ήταν ιδανική περίπτωση.Την είχε καλέσει ήδη μιά φορά--τρείς μήνες πρίν--να τον συνοδεύσει στην ετήσια συγκέντρωση στο Παρίσι--την πόλη που ξεκίνησαν όλα--και εκείνη είχε αρνηθεί!Ο Ρόμπερτ είχε τη φήμη περιζήτητου εργένη στο νυχτερινό Παρίσι.Ποιά ήταν αυτή που θα τον απέρριπτε!Η έκπληξή του μεγάλωσε ακόμη περισσότερο όταν έμαθε απο μέλη της κοινότητας,ότι Η Γιάννα είχε αποσυρθεί απο την"εργένικη πιάτσα"καθώς είχε βρεί μόνιμο σύντροφο και μάλιστα"γεννημένο Ξεχωριστό",όπως του είχαν τονίσει.Ήταν ένας απλός μπάτσος και η Γιάννα ήταν εδώ και εφτά χρόνια μαζί του και μάλιστα με κύκλωμα γύρω τους!Φυσικά ο Ρόμπερτ τον θεώρησε αμελητέο αντίπαλο.Στην αρχή δεν τον ένοιαξε.Ο αντίπαλος--για τον σνόμπ Ρόμπερτ--ήταν κυριολεκτικά ασήμαντος.Προσπάθησε λοιπόν να την φλερτάρει συστηματικά και τόσο μα τόσο προβλέψιμα.Της είχε στείλει λουλούδια και δώρα.Το σίγουρο ήταν πως την είχε ψυχολογήσει λάθος,καθώς όλα γύρισαν πίσω με την ευγενική--αλλά σαφή απάντηση--ότι δεν υπάρχει χώρος για άλλον άντρα στη ζωή της.
Όχι...αυτό ο εγωισμός του δεν το άντεχε.Τώρα το θέμα είχε γίνει προσωπικό.Θα έκανε δική του αυτήν και τα λεφτά της,αλλιώς....αλλιώς και σκέτα τα λεφτά της του αρκούσαν για να ξελασπώσει.Απο την στιγμή που έκλεισε το ακουστικό σκεφτόταν τρόπους για να τους εκδικηθεί.Επεξεργαζόταν--απο ώρα--ενα σχέδιο για να μπλέξει την Γιάννα και τον σύντροφο της με τον νόμο.Αλλά για να πετύχει αυτό το σχέδιο χρειαζόταν την ηθελημένη ή αθέλητη βοήθεια της Ενριέττας Βαν Νίλσεν.Της παλιάς αγάπης και μαθήτριας του.Δεν περίμενε βέβαια εκείνη να δεχτεί να τον βοηθήσει.Αλλά είχε έναν αλάνθαστο"χαρτί"για να την πείσει!Αυτό θα ήταν το εύκολο μέρος του σχεδίου.Έπρεπε να βρεί την Ενριέττα επειγόντως.Η συγκέντρωση θα γινόταν σε δύο μήνες και η παγίδα θα έπρεπε μέχρι τότε να έχει στηθεί.
----------------------------------------------------------------------------------------
Η Γιάννα κοίταξε το ρολόι της και ανασηκώθηκε απο την αγκαλιά του Γιώργου.Σε λίγο θα έβγαινε ξανά στη πίστα η Μιρέλλα και η Γιάννα ήθελε να την προλάβει.Ρώτησε έναν σερβιτόρο που βρίσκονται τα καμαρίνια και κατευθύνθηκε πρός τα εκεί που της έδειξε.Ένας μεγάλος χώρος πίσω απο την πίστα,ήταν χωρισμένος σε μικρά δωμάτια,που χρησίμευαν σαν καμαρίνια για τους καλλιτέχνες.Όλα ήταν ίδια,εκτός απο ένα στο βάθος,του οποίου η πόρτα ήταν απο ξύλο καρυδιάς και δεν είχε καμμιά σε σχέση με τις υπόλοιπες που ήταν κατασκευασμένες απο φτηνό κόντρα-πλακέ.Δεν υπήρχε καμμιά αμφιβολία,το"αστέρι"του μαγαζιού μόνο εκεί θα μπορούσε να βρίσκεται.Πλησίασε και χτύπησε διακριτικά την πόρτα περιμένοντας απάντηση.
"Γειά σας...περάστε,τι θα θέλατε?"Η νεαρή τραγουδίστρια της είχε ανοίξει η ίδια την πόρτα και την υποδεχόταν με ένα πλατύ χαμόγελο.Η Γιάννα ξεροκατάπιε αιφνιδιασμένη,η μικρή ήταν απίστευτα όμορφη απο κοντά.Στη πίστα με τα φώτα να αναβοσβήνουν καταιγιστικά,δεν φαινόντουσαν λεπτομέρειες.Τα μάτια της ήταν σχιστά και είχαν ένα λαμπερό πράσινο χρώμα που έκανε το βλέμμα της διαπεραστικό και δημιουργούσαν αντίθεση με το κατάμαυρο κοντό μαλλί της.Η μύτη της ήταν λεπτή και πεταχτή αυθάδικα προς τα πάνω,απο κάτω της τα χείλη της μικρά και ζουμερά και όλα αυτά σε ένα αθώο στρογγυλό προσωπάκι.Ένας απίστευτος συνδυασμός αθωότητας και λαγνείας!Πέντε πόντους περίπου πιο κοντή απο τη Γιάννα με λεπτό σώμα,καλογυμνασμένους σφριγηλούς γλουτούς και δυό μικρά ολοστρόγγυλα στήθη.Ήταν απίστευτη!Οι όμορφες λεπτομέρειες του κορμιού της τονίζονταν έντονα,απο το εφαρμοστό ελαστικό μίνι σύνολο που είχε φορέσει,για το τρίτο και τελευταίο μέρος του προγράμματός της.
"Γιάννα Δεληπέτρου...χαίρομαι πολύ!"Της απάντησε η Γιάννα χαμογελώντας.
"Δεληπέτρου?Η γνωστή σχεδιάστρια?"την ρώτησε η μικρή και τα μάτια της φωτίστηκαν.
"Ναι...με γνωρίζετε?"
"Φυσικά!Έχω δεί τη δημιουργίες σας και μου έχουν πεί και άλλες συνάδελφοι πως είστε πολύ καλή στη δουλειά σας.Θα ήθελα να σας επισκεφτώ για μερικά συνολάκια,βγαίνει ξέρετε το Cd μου σε λίγο και θα τα χρειαστώ."
"Μμμ..ωραία,χαίρομαι,πάρε με τηλέφωνο και έλα όποτε θές.Μόνο να συμφωνήσουμε απο τώρα ότι θα μου μιλάς και εσύ στον ενικό έτσι?Θα κάνουμε πρόβες στο σπίτι μου μέχρι να ετοιμαστούν,αλλά...αυτά θα τα πούμε,δεν μπορούμε να μιλήσουμε εδω".Απάντησε η Γιάννα δίνοντάς της απο την τσάντα μια κάρτα της.
"Φυσικά...να με περιμένετε,συγνώμη...περιμένεις" βιάστηκε να διορθώσει η μικρή γελώντας.
"Πές μου τώρα,τι μπορώ να κάνω για εσένα?"την ρώτησε σοβαρεύοντας.
"Θα ήθελα να προσθέσεις ένα τραγούδι στο ρεπερτόριό σου για σήμερα,ήταν τα γενέθλιά μου χτές και το τραγούδι είναι σημαντικό για έμενα και τον συνοδό μου"της απάντησε η Γιάννα βγάζοντας απο τη τσάντα της ένα χαρτονόμισμα των 500 ευρώ.
Η Μιρέλλα την πλησίασε περισσότερο και την κοίταξε βαθειά στα μάτια,πιάνοντας το χέρι που κρατούσε το χαρτονόμισμα και ξαναβάζοντάς το στην τσάντα.
"Δεν χρειάζονται λεφτά,θα το κάνω και θεώρησέ το σαν το δώρο μου για τα γενέθλια σου!Μου αρέσουν τα ζευγάρια που αγαπιούνται και εσείς απο την πίστα φαινόσασταν αγαπημένοι.Πιο τραγούδι θέλεις".Η Μιρέλλα είχε πλησιάσει πάρα πολύ λέγοντάς της αυτά,το λεπτό της άρωμα είχε κατακλύσει τις αισθήσεις της Γιάννας.Είχε κάνει έρωτα με γυναίκες πολλές φορές μέχρι τώρα,αλλά μαζί με τον άντρα της παλιά ή τον Γιώργο τώρα.Σαν μέρος σεναρίου ή φαντασίωσης,ή λόγω ανάγκης-όταν είχε μείνει μόνη της-για να της φέρει σε οργασμό.Μπορούσε να κάνει έρωτα με γυναίκα,οι άντρες όμως της άρεσαν αληθινά και τώρα την είχε αιφνιδιάσει η ίδια της η αντίδραση.
"Ευχαριστώ πολύ...Και εγώ θα σου κάνω εκπτώσεις σε ότι πάρεις όταν έρθεις".Της απάντησε βρίσκοντας της αυτοκυριαρχία της.Φιλήσανε και οι δυό τον αέρα γυναικεία και η Γιάννα άνοιξε την πόρτα και βγήκε στον διάδρομο που οδηγούσε πίσω στην πίστα.Στην κεντρική αίθουσα του κέντρου δεν είχαν μείνει πιά πολλές παρέες,η ώρα ήταν περασμένη και πολλά τραπέζια είχαν αδειάσει.Η Μιρέλλα θα τραγουδούσε δυό-τρία τραγούδια και το πρόγραμμα θα τελείωνε.
"Αφιερωμένο!"Είπε η Μιρέλλα κοιτώντας πρός το μέρος τους και δείχνοντάς τους την πίστα προσκαλώντας τους να χορέψουν.Ο Γιώργος είχε αγκαλιάσει σφιχτά τη Γιάννα και της χάιδευε τρυφερά τα μαλλιά φιλώντας τα περιοδικά.Ξαφνικά τινάχτηκε απο τη θέση του αιφνιδιασμένος.Χαμογέλασε τρυφερά κοιτάζοντας τη Γιάννα,που είχε ήδη σηκωθεί και τον τράβαγε μαλακά απο το χέρι.
"Έλα μωρό μου,θα το χορέψουμε slow μαζί!"Του είπε ψυθιριστά καθώς οι μουσικοί άρχισαν να παίζουν τις πρώτες νότες απο το "Νόημα"της Πέγκυς Ζήνα.Ήταν το τραγούδι τους,όχι της Γιάννας και του Γιώργου μόνο.Το τραγούδι το είχαν επιλέξει όλες μαζί οι γυναίκες του κυκλώματος και ο Γιώργος.Οι στίχοι του Γώργου Θεοφάνους αποδίδουν παραστατικά τον πρώτο και μεγαλύτερο όρο των "Ξεχωριστών".Την"κατάρα των Ξεχωριστών"όπως τήν έλεγε--με κάμποση δόση υπερβολής--η Γιάννα.Με καμιά γυναίκα του κυκλώματος δεν θα μπορούσε ο Γιώργος να κάνει αποκλειστική σχέση.Θα χαλούσε η ισότητα μεταξύ τους,θα μεγάλωνε ο κίνδυνος να αποκαλυφθούν ολα,λόγω ανταγωνισμού ή ζήλειας!Με καμιά και για τίποτα.Και το"καμιά",δεν εξαιρούσε ούτε την ίδια τη Γιάννα.Ο ρόλος και οι ευθύνες της--ως Τομεάρχη Ξεχωριστών--απαγόρευαν σε εκείνην--περισσότερο απο οποιανδήποτε άλλη--να αφεθεί να τον ερωτευτεί.Αν η αρχηγός πατάει τους κανόνες κατά το δοκούν,πως θα είχε απαιτήσεις απο τα απλά μέλη!Και όπως η Ελβίρα,έτσι και ο Γιώργος,η Γιάννα και οι υπόλοιπες εφτά--που είχαν παραμείνει μαζί τους--είχαν μάθει πόσο δύσκολο είναι να μη μπορείς να είσαι μαζί με εκείνον ή εκείνη που σε κάνει ευτυχισμένο.Να πρέπει να φύγεις,να πάς να κοιμηθείς με άλλον,κάποιον που δε σε ικανοποιεί και ούτε σε ικανοποίησε ποτέ.
"Τριγύρω όνειρα...που μοιάζουν αποτσίγαρα
σ'ενα τασάκι...βιαστικά...μισοσβησμένα
πώς θα τη βγάλω,το παλεύω πάλι σήμερα
χωρίς εσένα!..."Η μελωδική φωνή της Μιρέλλας γέμισε τα ηχεία με συναίσθημα.
Ο Τζίμης πετάχτηκε απο το γραφείο του και στάθηκε στην άκρη του μπάρ παρακολουθώντας το παράξενο ζευγάρι--που είχε έρθει σήμερα στο μαγαζί του--να χορεύει με πάθος στην πίστα.
"Τι νόημα έχει η ζωή...αν δεν μπορούμε να'μαστε μαζί!
Τι νόημα έχει η καρδιά...πιο λόγο έχει η φλέβα να χτυπάει.
Τι νόημα έχει το κορμί...να σβήσει περιμένει αφορμή,
αφού έχει μάθει μονάχα...εσένα μέχρι θανάτου,ν'Αγαπάει!..."
"Απο πότε έχουμε Πέγκυ στο ρεπερτόριο?"Ρώτησε ο Τζίμης τον μαέστρο του,που ξεκουραζόταν βαριεστημένος δίπλα του στο μπαρ,πίνοντας το ουίσκι του.
"Δεν έχουμε...Αν κατάλαβα καλά απο τη Μιρέλλα,η ξανθιά της το ζήτησε.Πρίν λίγο είχε πάει στο καμαρίνι της.Κάτι για γενέθλια,κάτι τέτοιο μου'πε!"
"Μόλις τελειώσει πες της να έρθει αμέσως στο γραφείο,τη θέλω!"Του απάντησε επιτακτικά ο Τζίμης και έφυγε για το γραφείο του,ρίχνοντας μια τελευταία ματιά στην πίστα .
Όσο διαρκούσε το ορχηστρικό σόλο του τραγουδιού,η Μιρέλλα πλησίασε το ζευγάρι που λικνιζόταν αισθησιακά,αγκαλιασμένο στην μέση της πίστας.Φαινόντουσαν τόσο ερωτευμένοι!Πόσο θα ήθελε να αισθανθεί και εκείνη έτσι.Να μπορεί να αγκαλιάσει με πάθος έναν άνθρωπο.Να του δωθεί χωρίς να φοβάται.
Άνθρωπο...Αλλά τι φύλου?Η Μιρέλλα μόνο στον εαυτό της μπορούσε να το παραδεχτεί.Πραγματικά όμορφα είχε περάσει ερωτικά μιά φορά μόνο στη ζωή της.Και ήταν με άτομο του ίδιου φύλου.Ήταν καλοκαίρι--στα 16 της--είχε πάει διακοπές στο νησί καταγωγής της μητέρας της.Λόγω έλλειψης κρεβατιών στο σπίτι της θείας η Μαρία--η κατά εννιά χρόνια μεγαλύτερη φίλη της ξαδέρφης της--προθυμοποιήθηκε να τη φιλοξενήσει στο κρεβάτι της και εκείνη δεν είχε αρνηθεί.Η Μαρία της είχε φερθεί πολύ καλά όσο την φιλοξενούσε και η Μιρέλλα την είχε συμπαθήσει πολύ.Σε πολύ λίγο χρόνο είχαν γίνει κολλητές.Πήγαιναν παντού μαζί και η εικοσιπεντάχρονη Μαρία την προστάτευε--απο διάφορους επίδοξους εραστές της ανήλικης--και την συμβούλευε σε θέματα αντρών και σχέσεων.Η Μιρέλλα ήταν ήδη ξετρελαμένη με την καινούργια της φίλη.Στην αρχή η Μιρέλλα--απο ντροπή--ξάπλωνβε στο κρεβάτι με καλοκαιρινές ελαφριές πυτζάμες.Έκανε όμως τόση ζέστη και είχαν συνηθίσει πιά τόσο πολύ η μία την άλλη.Οι πυτζάμες γρήγορα καταργήθηκαν και κοιμόντουσαν τώρα πια μόνο με το κάτω μέρος του εσώρουχου και τίποτα άλλο.
Μέσα στον ύπνο της η Μιρέλλα άρχισε να αναστενάζει σιγανά και νόμιζε πως έβλεπε όνειρο.Ξυπνώντας,ανακάλυψε έκπληκτη ότι η Μαρία είχε κολλήσει το σώμα της πάνω της και την χάιδευε ανάλαφρα στο στήθος και την κοιλιά,ενώ της έδινε απαλά φιλάκια στο λαιμό και την πλάτη της.Στην αρχή υπέθεσε οτι η φίλη της έβλεπε στον ύπνο της κάποιο όμορφο ερωτικό όνειρο και δεν ήξερε πως να αντιδράσει.Ντρεπόταν ταυτόχρονα και ήθελε να την απομακρύνει χωρίς να την ξυπνήσει.Ταυτόχρονα όμως ανακάλυπτε σιγά-σιγά πως τα χάδια της Μαρίας της άρεσαν πολύ.Η Μιρέλλα αισθανόταν όμορφα,δεν είχε ξανανοιώσει μέχρι τότε κάτι ανάλογο.Έμεινε ακίνητη και ξανάκλεισε τα μάτια της παριστάνοντας την κοιμισμένη.Όταν τα χάδια έγιναν πολύ τολμηρά και έφτασαν στο σέξ της η Μιρέλλα σιγουρεύτηκε οτι η φίλη της δεν κοιμόταν όλη αυτή την ώρα.Τελικά δεν άντεξε άλλο,γύρισε πρός την Μαρία και αναταπέδωσε τα χάδια φιλώντας την με πάθος.Τα δυό κορίτσια πέρναγαν υπέροχα,κάνοντας μπάνιο την ημέρα και έρωτα τα βράδια μεταξύ τους.Ώσπου τις ανακάλυψε η μητέρα της Μαρίας--τυχαία ένα βράδυ--και έστειλε τη Μιρέλλα πακέτο στην θεία της,με τη ρητή εντολή η μικρή να μη ξαναπατήσει το πόδι της στο σπίτι της.Από τότε είχε κάνει πολλές σχέσεις με αγόρια,είχε κάνει έρωτα με αυτά και είχε αισθανθεί όμορφα.Πάντα όμως θυμόταν εκείνο το καλοκαίρι με τη Μαρία.Όχι,όταν η Μιρέλλα το σκέφτηκε ψύχραιμα--και όντας πια μακρυά απο την επιρροή της Μαρίας--επιβεβαίωσε μέσα της οτι η φίλη της δεν την είχε απλώς αποπλανήσει.Το ήθελε πρίν γίνει.Απο μικρές λεπτομέρειες--που πρίν το βράδυ εκείνο δεν έδινε σημασία--ξαφνικά ανακάλυπτε τον ίδιο της τον εαυτό.Κάπου μέσα της το επιζητούσε.Απλά η Μαρία την είχε ψυχολογήσει σωστά και απλά είχε το θάρρος ή θράσος να κάνει την κίνηση της.Ναι...καλώς ή κακώς της άρεσαν ερωτικά τα άτομα του ίδιου φύλου.
"Τριγύρω ασπρόμαυρες εικόνες με τυλίγουνε...
Όλα τα χρώματα,στην πόρτα μου απ'έξω.
Της μοναξιάς,πίνω φαρμάκια που με πνίγουνε...
και όσο αντέξω!"
Η Μιρέλλα έκλεισε τα μάτια της και ετοιμάστηκε για το δεύτερο ρεφραίν.Ασυναίσθητα το πάθος που ξεχείλιζε μπροστά στα μάτια της--στην πίστα--την συνεπήρε,κάνοντάς την να συμμετέχει συναισθηματικά.Η Γιάννα είχε ακουμπήσει το κεφάλι της στον ώμο του Γιώργου και λικνιζόταν μαζί του με τα μάτια της κλειστά.
"Τι νόημα έχει η ζωή,αν δεν μπορούμε να'μαστε μαζί!
Τι νόημα έχει η καρδιά...πιο λόγο έχει η φλέβα να χτυπάει.
Τι νόημα έχει το κορμί...να σβήσει περιμένει αφορμή.
Αφού έχει μάθει μονάχα...
εσένα μέχρι θανάτου ν'αγαπάει!
..............................................................................................
Όλοι μου λένε περασμένα ξεχασμένα,
να κάνω κάτι μια φορά πια και για μένα.
Όλοι μου λένε περασμένα ξεχασμένα,μα...
δεν έχει νόημα η ζωή χωρίς εσένα!
..............................................................................................
Ο Τζίμης πετάχτηκε για τρίτη φορά απο το γραφείο του.Στο μπάρ καθόντουσαν δύο απο τις υπόλοιπες τραγουδίστριες του μαγαζιού.Ο Τζίμης πλησίασε κοντά τους.
"Τι στο διάολο έπαθε αυτή.Καψούρα είναι?Πώς το τραγουδάει έτσι!"Ρώταγε η μία την άλλη.Οι δυό νεαρές τραγουδίστριες είχαν γυρίσει και κοίταζαν πρός την πίστα.Όσο και να μην ήθελαν,όφειλαν να παραδεχτούν πως όταν ήθελε η Μιρέλλα,τραγουδούσε πολύ καλά.Ό Τζίμης ακούγοντας το τελευταίο σχόλιο γύρισε και κοίταξε τη Μιρέλλα στην πίστα.Πραγματικά,το τραγουδούσε με πολύ πάθος.
"Θα τα πούμε μετά!"Μονολόγησε και έφυγε για το γραφείο του.
Μέσα στην αίθουσα είχε απλωθεί μια περίεργη σιωπή.Οι πελάτες που είχαν μείνει κοίταζαν μαγεμένοι την Μιρέλλα που τραγουδούσε το τρίτο κουπλέ.Είχε κλείσει τα μάτια και τραγούδαγε με το χέρι σηκωμένο να δείχνει στον ουρανό.Η φωνή της σπασμένη απο το συναίσθημα--που έπνιγε πια και εκείνη--απέδιδε ακριβώς την ένταση των στίχων.Όσο για το ζευγάρι...όλο το ρεφραίν τους βρήκε με τα χείλη τους ενωμένα,σε ένα ατέλειωτο παθιασμένο φιλί.
"Τι νόημα έχει η ζωή,αν δεν μπορούμε να'μαστε μαζί!
Τι νόημα έχει η καρδιά...πιο λόγο έχει η φλέβα να χτυπάει.
Τι νόημα έχει το κορμί...να σβήσει περιμένει αφορμή...
αφού έχει μάθει μονάχα,εσένα μέχρι θανάτου ν'αγαπάει!"
"Πάρε με απο εδώ χαρά μου,θέλω τον έρωτα σου.Σήμερα δεν είμαι "Ξεχωριστή".Σήμερα είμαι απλά η ερωμένη σου,που σε Αγαπάει τρελά και σε θέλει.Ειμαι δική σου!Κάνε με ό,τι θέλεις.Κάνε με να νοιώσω έστω και για μια ημέρα οτι είσαι δικός μου και μόνο.Το πρωί θα είμαι και πάλι η τομεάρχης.Μέχρι τότε...κάνε με να ξεχάσω τα πάντα!"Του είπε η Γιάννα--μόλις τέλειωσε το κομμάτι--συγκινημένη.Όχι,δεν της είχε ξεφύγει αυτό το"Αγαπάει"που του είπε με στόμφο.Ίσως είχε πιεί λίγο παραπάνω,αλλά δεν ήταν μεθυσμένη.Έτσι και αλλιώς μια Ξεχωριστή ξέρει τι λέει ακόμη και μεθυσμένη.
Γύρισε πρός τη Μιρέλλα που--με το μικρόφωνο ακουμπησμένο στον γοφό της,έπαιρνε αργές βαθιές ανάσες ακίνητη--κοιτάζοντάς τους χαμογελαστή.
"Έχεις υπέροχη φωνή,δεν το τραγούδησες απλά,το απέδωσες και το"σκισες'που λέτε και εσείς οι καλλιτέχνες.Ήταν τέλειο,σε ευχαριστώ πολύ!"Της είπε δίνοντας της το χέρι της.
"Χαίρομαι που το ευχαριστηθήκατε.Είστε πολλοί τυχεροί που έχετε ο ένας τον άλλο.Να μείνετε πάντα έτσι σας εύχομαι!
Θα έρθω να σε δω για τα ρούχα μιά απο αυτές τις ημέρες."Απάντησε η Μιρέλλα και αφού ευχαρίστησε και τους πελάτες του μαγαζιού--που την επευφημούσαν ακόμη --έφυγε βιαστικά πρός τα καμαρίνια συγχυσμένη.Της έφταιγαν όλα και προπαντώς η ζωή της με τον Τζίμη.Το παράξενο ζευγάρι της ξαναθύμησε πως υπάρχει και άλλη ζωή,όμορφη,με συναίσθημα.Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη της.Ήταν πολύ νέα για να φυλακιστεί έτσι.Έστω και σε χρυσό κλουβί.
"Δεν σου είπαν ότι σε ήθελα στο γραφείο μου?Τι ήταν αυτά?"Ο Τζίμης μόλις είχε μπεί στο καμαρίνι και το ύφος του δεν προμήνυε τίποτα καλό.
"Τι είναι Τζίμη?Ποιά αυτά εννοείς,τι έκανα πάλι?"Απάντησε εκείνη ενοχλημένη,κοιτώντας τον άγρια.
"Την επίδειξη πάθους που είδαμε όλοι στην πίστα εννοώ και...αλήθεια,απο πότε τραγουδάς Ζήνα εσυ?"Της απάντησε νευρικά ο Τζίμης.
"Παραγγελιά ήταν...ηλίθιος είσαι?Δεν το κατάλαβες?"Η Μιρέλλα έβγαζε με νευρικές κινήσεις το make-up απο το πρόσωπό της.Το ύφος της ήταν πολύ εριστικό για τα γούστα του Τζίμη,αλλά έκανε υπομονή.Ήθελε να μάθει για το παράξενο ζευγάρι πελατών που είχε μπεί σήμερα στο μαγαζί του.Και προπάντων για την όμορφη παράξενη ξανθιά.
"Ποιοί ήταν αυτοί που τους τραγούδησες?Έμαθα πως η ξανθιά ήρθε στο καμαρίνι σου πρίν από ώρα.Πώς την λένε?"Τη ρώτησε.
"Γιάννα Δεληπέτρου,είναι σχεδιάστρια ρούχων.Για τον άντρα δεν ξέρω,θέλεις τίποτα άλλο?"Ο Τζίμης σηκώθηκε και στάθηκε όρθιος πίσω της χαιδεύοντας την πλάτη της.
"Τώρα που το λές...κάτι θέλω μωρό μου.Είχες πολύ πάθος επάνω στην πίστα πρίν.Θέλω το μερίδιό μου!"Της απάντησε και άρχισε να τη φιλάει στον αυχένα και τον λαιμό της.Η Μιρέλλα αντέδρασε με μιά βίαιη κίνηση αποφεύγοντας τα χάδια του.
"Άσε με,δεν έχω όρεξη όποτε έχεις εσύ καύλες...ξεφορτώσου με!"Του είπε και τραβήχτηκε συνεχίζοντας να βγάζει το make-up.Ο Τζίμης δαγκώθηκε.Η μικρή αυθαδίαζε και δεν το ανεχόταν αυτό.Αν το άφηνε τώρα να περάσει,η μικρή θα έπαιρνε θάρρος και θα χειροτέρευε.Έπρεπε να τον φοβάται,έπρεπε να ξαναθυμηθεί ποιός ήταν το αφεντικό στη σχέση τους.Ο ήχος απο τη δερμάτινη ζώνη που χτυπούσε στή μέση της και οι κραυγές πόνου της Μιρέλλας ακουγόντουσαν μέχρι τον διάδρομο του μαγαζιού,που είχε πιά αδειάσει.Μόνο ο Μιχάλης--ο μπράβος του Τζίμη--άκουγε τα κλάματα και τα παρακάλια της μικρής,αλλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτα.
Ύστερα απο δυό-τρία λεπτά που στη Μιρέλλα φάνηκαν αιώνες ο Τζίμης σταμάτησε,άνοιξε την πόρτα και βγήκε απο το καμαρίνι της βρίζοντας.Η Μιρέλλα είχε μείνει σκυμμένη μπροστά στον καθρέφτη με το κεφάλι ανάμεσα στα χέρια της και έκλαιγε με αναφυλλητά.
"Δεσποινίς...ο Τζίμης είπε να κάνετε γρήγορα,σας περιμένει στο αυτοκίνητο και έχει νεύρα."Η Μιρέλλα σήκωσε το κεφάλι της και κοίταξε τον Μιχάλη με μίσος.
"Να πάει να γαμηθεί!Και εκείνος και εσύ μαζί παλιαδερφές...μόνο όταν χτυπάτε γυναίκες νοιώθετε άντρες.Τι με κοιτάς?θες και εσύ να με δείρεις γαμημένη αδερφή?Έλα λοιπόν...σας βαρέθηκα,το ακούς?Σας βαρέθηκα!"Ο Μιχάλης δεν απάντησε,στη δουλειά που είχε διαλέξει να κάνει,είχε κάνει πολλά.Ήταν το δεξί χέρι του αφεντικού του και είχε χτυπήσει,πυροβολήσει--και τραυματίσει ακόμη για εκφοβισμό--κάποιους που δεν πλήρωναν τον Τζίμη στην ώρα τους.Και όταν μαζευόταν"φορτίο",δουλειά του ήταν να πηγαίνει δυό φορές την ημέρα φαγητό και φάρμακα--όταν χρειάζονταν και χρειαζόντουσαν συχνά,όποτε ο Ντενί εκτόνωνε τον αδρισμό του επάνω τους--στο σπίτι που τις κρατούσαν μέχρι να φύγουν.Οι κοπέλες που αποτελούσαν το"φορτίο",ήταν κλειδωμένες σε μιά μιά απο τις απομωνομένες αποθήκες του Τζίμη,κάπου κοντά στη Χαλκίδα.Τις φύλαγε μόνιμα ο Ντένης,ένας θηριώδης πρώην ναυτικός απο τη Μασσαλία.Ντενί ήταν το αληθινό του όνομα και ήταν ο δεύτερος έμπιστος"ειδικός βοηθός"του Τζίμη.Απο τη στιγμή που δεν θα τραυμάτιζαν κάποια απο τις κοπέλες του φορτίου είχαν το ελεύθερο να κάνουν ότι θέλουν μαζί τους.Οι δυό τους είχαν χτυπήσει και βιάσει κοπέλες,πάρα πολλες φορές τα τρία τελευταία χρόνια.
Ο Μιχάλης αναστέναξε,η Μιρέλλα δεν ήταν απλά όμορφη.Η ομορφιά της ήταν εξωτική και του άρεσε πολύ.Πολύ περισσότερο πάντως απο ό,τι θα ανεχόταν ο Τζίμης.Φυσικά δεν θα το έδειχνε ποτέ.Το κορίτσι του αφεντικού ήταν απαγορευμένος καρπός.Δεν μπορούσε να την αγγίξει και αυτό την έκανε ακόμα πιό ποθητή.Έκλεισε την πόρτα πίσω του σκεφτικός.Δεν του άρεσε καθόλου ο τρόπος που της φερόταν ο Τζίμης,αλλά δεν τολμούσε να πεί τίποτα.Και ο ίδιος τα ίδια έκανε σε άλλες και ο Τζίμης--όταν θύμωνε ειδικά --ήταν πολύ επικίνδυνος άνθρωπος.
----------------------------------------------------------------------------------------
Η βαριά σιδερένια πόρτα του πάρκινγκ έκλεισε πίσω απο την ασημί Porsche.Το γέλιο της Γιάννας αντηχούσε στον κλειστό χώρο κάνοντας τον Γιώργο ευτυχισμένο.Το ουίσκι την είχε ζαλίσει και είχε μετατρέψει την σοβαρή σχεδιάστρια,σε έφηβη που την είχε κοπανήσει πρώτη φορά απο το σχολείο.
"Μωρό μου,μη πάμε ακόμη μέσα,είμαι ζαλισμένη,θέλω να περπατήσουμε λίγο στον κήπο.Σε πειράζει?"Τον ρώτησε ναζιάρικα ακουμπώντας στον ώμο του.Ο Γιώργος την έπιασε απο τη μέση χαμογελώντας τρυφερά και βγήκαν στον καταπράσινο κήπο,που περιέβαλλε την έπαυλη.Η Γιάννα παραπατούσε.Το ουίσκι σε συνδυασμό με τα τακούνια της την έκαναν να χάνει το βήμα της,χτυπώντας πάνω στον Γιώργο γελώντας κάθε φορά.Δεν είχαν περπατήσει πολλά μέτρα,όταν το πόδι της Γιάννας μπήκε τελικά παραπατώντας,ανάμεσα στα πόδια του Γιώργου.Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να χάσουν την ισοροπία τους και να πέσουν μαζί στο χορτάρι του κήπου σκασμένοι στα γέλια.
"Πάει το σακάκι,γέμισε πρασινίλες απο τα χόρτα,θα είναι για πέταμα αύριο!"Ο Γιώργος είχε πέσει με το κουστούμι ανάσκελα επάνω στο καταπράσινο--αν και καλοκαίρι--γκαζόν και έμεινε εκεί,με την Γιάννα ξαπλωμένη επάνω του να γελάει υστερικά.
"Δεν πειραζει αγάπη μου!Εμείς να'μαστε καλά και κουστούμια θα βρούμε όσα θέλεις.Χαλάλι σου άντρα μου γλυκέ.Φίλησέ με,σε θέλω...τώρα...εδώ!"Του απάντησε η Γιάννα φιλώντας τον σε κάθε λέξη.Το χέρι της είχε ήδη κατεβάσει το φερμουάρ του παντελονιού του και είχε αρχίσει να χαιδεύει το σεξ του απαλά.
"Θα σηκωθεί μωρό μου ή θα νικήσει το ουίσκι?"Τον ρώτησε πειράζοντάς τον.Πραγματικά το αλκοόλ είναι απο τους μεγαλύτερους εχθρούς της στύσης και αυτό ισχύει δυστυχώς σε οποιαδήποτε ηλικία.Εκτός λοιπόν απο την οδική ασφάλεια,οι άντρες έχουν ένα ακόμη πιό καλό κίνητρο ώστε να μην πίνουν ανεξέλεγκτα.Η Γιάννα το ήξερε αυτό και δεν βίασε καμμιά κατάσταση.Απλά τον φίλησε στα χείλη με πάθος και αισθάνθηκε άμεσα το αποτέλεσμα στο χέρι της,σε μορφή σπασμού.
"Μμμμ...είναι ζωντανό το σκουλικάκι ε?"Τον πείραξε και συνέχισε να τον χαιδεύει ψιθυρίζοντάς του πρόστυχα λόγια στο αυτί.Θα μπορούσε αν βιαζόταν να βοηθήσει το χέρι της με τα χείλη της.Ήξερε όμως με σιγουριά πως δε θα την άφηνε ο Γιώργος.Δε θα αισθανόταν καλά.Πέντε παρά είκοσι το πρωί,μετά απο ξενύχτι,αλκοόλ και...W.C,το στοματικό--χωρίς την προηγούμενη δυνατότητα μπάνιου μεταξύ των εραστών--καταλήγει συνήθως σε άσχημη εμπειρία.Εκτός αν και οι δυό έχουν μαζί τους υγρά μαντηλάκια ή στο W.C του μαγαζιού είχαν τη δυνατότητα τοπικού πλυσίματος.Η Γιάννα είχε υγρά μωρομάντιλα στην τσάντα της,αλλά έτσι και αλλιώς δεν βιαζόταν κανείς.
Αν και χρειάστηκε λίγο περισσότερο χρόνο--απ'ότι συνήθως--αισθάνθηκε στο χέρι της το σέξ του σκληρό και έτοιμο για έρωτα.Σήκωσε το φουστάνι της χωρίς να το βγάλει,πέρασε τα πόδια της δεξιά και αριστερά του και κάθισε επάνω του,αναστενάζοντας ηδονικά.Απο τον πρώτο χρόνο γνωριμίας τους είχαν καταργήσει στο σέξ--μεταξύ τους και ΜΟΝΟ--τα προφυλακτικά.Είχαν κάνει πρώτα εξετάσεις και οι δύο,εξετάσεις που έκαναν απο τότε κάθε τρείς μήνες.Η Γιάννα έτσι και αλλιώς--απο τότε που γνώρισε τον Γιώργο--δεν είχε κάνει έρωτα με άλλον άντρα.Ο Γιώργος πάλι όταν έκανε έρωτα με τις υπόλοιπες,άλλαζε προφυλακτικά συνέχεια.Μόνο στα πορνό οι πρωταγωνιστές βγάζουν το σεξ τους απο τη μιά γυναίκα και το βάζουν κατευθείαν στην άλλη.Στη πραγματική ζωή απαγορεύεται,εκτός αν τα χάπια της ουρολοίμωξης έχουν ωραία γεύση και οι εμπλεκόμενοι έχουν όρεξη να τα πίνουν συνέχεια.
Το φουσκωμένο του σέξ, άνοιγε μέσα στο σώμα της τον δρόμο πρός την ευτυχία.Η Γιάννα άρχισε να κουνιέται ρυθμικά--στηριγμένη στο στήθος του--κλείνοντας τα μάτια της.Ξαφνικά οι δύο εραστές έμειναν ακίνητοι για μιά στιγμή παίρνοντας βαθείες ανάσες.Και μετά ξέσπασαν σε υστερικά γέλια.Όχι,δεν έπαιρναν βαθείες ανάσες λόγω ερεθισμού.Απλά--μόλις το ρολόι έδειξε πέντε--το κομπιούτερ του αυτόματου ποτίσματος,έδωσε εντολή στα μπέκ--που ήταν απλωμένα περιμετρικά σε όλο τον κήπο--να αρχίσουν να ψεκάζουν νερό αλληλοκαλυπτόμενα σε όλο τον κήπο.Σε λιγότερο απο μισό λεπτό οι δυο εραστές είχαν γίνει ήδη μούσκεμα.Το γρασίδι γύρω τους μετατράπηκε σε πράσινη λάσπη και όσο για τα ρούχα...το μπλέ πανάκριβο Armani που φορούσε η Γιάννα είχε κολλήσει επάνω της και το κουστούμι του Γιώργου--που ήταν πιά ξαπλωμένος σε λασπωμένο γρασίδι--έκανε πια μόνο για σφουγκαρόπανο.
"Θέλεις να πάμε μέσα?"Τον ρώτησε η Γιάννα βουτώντας ταυτόχρονα τα χέρια της στη λάσπη με τα δάχτυλα της ανοιχτά.Η αίσθηση της χλιαρής λάσπης στα χέρια της της ερέθιζε.Κρύο δεν έκανε,αέρας δε φυσούσε και ήταν όμορφα στη σιωπή του κήπου.
"Αν δε θές εσύ,εμένα δε με νοιάζει,δεν κάνει κρύο"απάντησε ο Γιώργος που κατάλαβε στο ύφος της πως ήθελε να μείνουν εκεί.Τώρα πιά που πέρασε η πρώτη ψυχρολουσία,είχαν γίνει ήδη μούσκεμα.Αφού και τα ρούχα τους είχαν ήδη καταστραφεί,δεν υπήρχε λόγος να φύγουν.Η Γιάννα απάντησε με ένα αισθησιακό βογκητό καθώς είχε ήδη αρχίσει να λικνίζεται πάνω στο σέξ του Γιώργου.Η τεχνητή βροχή έπεφτε επάνω τους και το θέαμα ήταν άκρως αισθησιακό.Η βραδυνή τουαλλέτα που φορούσε είχε κολλήσει επάνω της,περιγράφοντας ερεθιστικά το όμορφο λεπτό κορμί της.Τα στητά μικρά της στήθη με τις θηλές τους σκληρές και φουσκωμένες,διαγραφόντουσαν αισθησιακά,μέσα απο το λεπτό βρεμένο ύφασμα.Το διαμαντένιο βραχιόλι στο χέρι και το κολιέ στον λαιμό ήταν σε πλήρη αντίθεση με τη λάσπη πάνω στο φόρεμα και στα πόδια της.Μέσα στην απόλυτη σιωπή--κάτω απο τον έναστρο ουρανό--το μόνο που ακουγόταν ήταν οι βραχνοί μπάσοι αναστεναγμοί της Γιάννας.Εκείνες τις στιγμές ένοιωθαν πως είναι μόνοι τους σε ολόκληρο το σύμπαν.
Η Γιάννα σταμάτησε τον ξέφρενο ρυθμό που του έκανε έρωτα και κατέβηκε απο πάνω του.
"Τι έγινε μωρό μου?Γιατί σταμάτησες?Δε μπορείς άλλο?"Τη ρώτησε ο Γιώργος,πιστεύοντας πως το αλκοόλ μέσα στις φλέβες της είχε νικήσει την όρεξή της για έρωτα.Η Γιάννα του χαμογέλασε αυτάρεσκα.
"Δε φτιάχτηκε ακόμη το ποτό που θα με σταματήσει απο το να σου κάνω έρωτα καρδούλα μου!"Του απάντησε και γονάτισε δίπλα του στα τέσσερα.Η καταπληκτική αυτή γυναίκα,σκέφτηκε να του δώσει μια απόλυτα ερεθιστική εικόνα.
Εκμεταλλευόμενη το τυχαίο γεγονός της τεχνητής βροχής--και της λάσπης που την ακολούθησε--θα του έδειχνε τι σημαίνει γυναίκα.Θα του έδειχνε μιά και καλή,πόσο"ψηλά"έχει μιά γυναίκα--οποιαδήποτε γυναίκα--έναν άντρα που έχει την θέληση και έχει καταφέρει να την κάνει εφτά χρόνια τώρα,ευτυχισμένη!Πέρασε και τα δυό της χέρια πίσω απο το σώμα της,έπιασε τους γλουτούς της και τους χώρισε με τα δάχτυλά της προσφέροντάς του και τις δύο εισόδους του κορμιού της ταυτόχρονα.
"Πάρε με αγάπη μου!Πάρε με απ'οπου θές!Είμαι δική σου."Είπε η όμορφη "Ξεχωριστή"και ανοίχτηκε περισσότερο ακουμπώντας το δεξί της μάγουλο στην χλιαρή λάσπη.Τα διαμάντια του λαιμού της ακουμπούσαν στη λάσπη του γκαζόν και ήταν σίγουρος οτι η Γιάννα το έκανε επίτηδες και συμβολικά.Ο Γιώργος ανατρίχιασε και δεν ήταν απο το κρύο.Ήταν το πιο σέξυ θέαμα που είχε δεί ποτέ και ο συγκλονιστικότερος συμβολισμός ταυτόχρονα.Τα χρήματα και τα διαμάντια δεν άξιζαν τίποτα.Η ευτυχία βρισκόταν αλλού και εκείνος ήταν ο άντρας που της την έδινε.Έτσι αισθανόταν.
"Άντε μετά να μην κάνεις τα πάντα για την ευτυχία ενός υπέροχου πλάσματος που ξέρει να αναγνωρίζει την απλή--για εκείνον--θέληση να την κάνεις ευτυχισμένη."Σκέφτηκε και αναστέναξε.Ο Γιώργος ήταν μαγεμένος απο την εξέλιξη.Έβγαλε το σακάκι του και το πέταξε,μαζί με το μεταξωτό πουκάμισο που ακολούθησε και που απο τη βιασύνη του έσκισε βγάζοντάς το.
Η Γιάννα πρόλαβε να χαμογελάσει για μία μόνο στιγμή--πρίν αρχίσει να ουρλιάζει απο ηδονή--καθώς ο Γιώργος είχε διαλέξει να μπεί στο καυτό και απίστευτα υγρό της σέξ.Όπως το περίμενε η Γιάννα άλλωστε,είχε διαλέξει να της κάνει φυσιολογικό έρωτα.Οποιοσδήποτε άλλος άντρας θα της έσκιζε την στενή δίοδο των γλουτών της εκμεταλευόμενος την"προσφορά"της.Όχι όμως αυτός.Για άλλη μιά φορά αποδείχτηκε διαφορετικός απο τούς άλλους!Αλλά δεν ήταν ώρα τώρα για σκέψεις.Με το φουσκωμένο όργανο του Γιώργου να πηγαινοέρχεται σε απίστευτα γρήγορο ρυθμό βαθειά μέσα της,δεν μπορούσε--και να ήθελε--να σκέφτεται πόσο Ξεχωριστός είναι.Το μόνο που της επέτρεπε αυτή τη στιγμή ο ρυθμός του εραστή της ήταν να ουρλιάζει σπαραχτικά απο ηδονή.Άπλωσε τα χέρια μπροστά απο το κεφάλι της και γατζώθηκε με τα νύχια της στην λάσπη για να αντισταθεί στην κίνησή του.Της έκανε έρωτα με τέτοια βία που την έσπρωχνε μπροστά γλυστρώντας σε κάθε διείσδυση.
"Τελειώνω μωρό μου!"Η ξεψυχισμένη δήλωση του Γιώργου αιφνιδίασε πλήρως την Γιάννα.Με μιά απότομη κίνηση της λεκάνης της προσπάθησε να απομακρυνθεί.Αυτό έκανε αυτά τα εφτά χρόνια,όποτε εκείνος αποφάσιζε να τελειώσει.Ο Γιώργος αυτή τη φορά όμως δεν την άφησε.Αγκάλιασε με το χέρι του την κοιλιά της και την κόλλησε βίαια επάνω του.Ο οργασμός του ξεχύθηκε βαθειά μέσα της καθώς ο Γιώργος τελείωνε μέσα σε σπασμούς.Ο αιφνιδιασμός,οι σπασμοί του σέξ που τελείωνε μέσα της και η χαρά της για το απρόσμενο δώρο του Γιώργου,ήταν πάνω απο τις αντοχές της.Η Γιάννα τελείωσε μαζί του σε ένα διπλό απόλυτο ξέσπασμα αισθήσεων.
Κανείς απο τους δύο δεν μπορούσε να υπολογίσει πόση ώρα είχαν μείνει έτσι.Εκείνη ξαπλωμένη μπρούμητα επάνω στο λασπωμένο γρασίδι και εκείνος επάνω της με το σέξ του ακόμη μέσα της.Μέσα στο μυαλό της Γιάννας μιά σκέψη κυριαρχούσε.Ήξερε τον εραστή της εφτά χρόνια τώρα.Ήταν σίγουρη πως ο Γιώργος δεν θα τέλειωνε ποτέ κατά λάθος μέσα της.Ήθελε όμως να το ακούσει απο τον ίδιο.
"Πες μου πως δεν έγινε κατά λάθος!Δε μπορεί εσύ να ξεχάστηκες...Πες το μου,το χρειάζομαι!"Η φωνή της σπασμένη απο τη συγκίνηση μόλις που ακουγόταν.
"Φυσικά και δεν έγινε κατά λάθος.Απο εδώ και πέρα έτσι θα γίνεται,μέχρι να μείνεις έγκυος χαρά μου!"Την διαβεβαίωσε ο Γιώργος καθώς την έπαιρνε στην αγκαλιά του.
"Μ' αγαπάς τελικά...Και ας μη το είπες ποτέ!"Η Γιάννα δεν περίμενε απάντηση,δεν είχε κάνει ερώτηση άλλωστε,διαπίστωση ήταν.Ο Γιώργος προτιμούσε να δείχνει τι νοιώθει με πράξεις και αυτό για τη Γιάννα ήταν σημαντικότερο απο μια απλή λέξη,όσο όμορφη και να ήταν.
"Σου ορκίζομαι μωρό μου!Δε θα αλλάξει τίποτα στις σχέσεις όλων μας.Ο κανόνας θα τηρηθεί,το παιδί--αν έρθει--θα μας έχει γονείς.Αλλά--στο ορκίζομαι--το"μη αποκλειστικότητα",η ελευθερία και η διάδοση των"Ξεχωριστών"αρχών απο εσένα,θα συνεχιστεί όπως ήταν.
"Είσαι σίγουρη οτι το θέλω και εγω καρδούλα μου όμορφη?Είναι πολύ όμορφη η σκέψη να μη μου στερήσεις το"μη αποκλειστικότητα"λόγω παιδιού ή συναισθημάτων.Μερικές φορές όμως οι άνθρωποι θέλουν να παραδώσουν την ελευθερία τους.Αρκεί φυσικά να ξέρουν καλά οτι εκείνος που την δίνουν θα της φερθεί σαν Φύλακας και όχι σαν Δεσμοφύλακας."Της είπε κοιτάζοντας μέσα στα υπέροχα--ακόμη και στο σκοτάδι--καταγάλανα μάτια της.Η Γιάννα ανοιγόκλεισε τα μάτια της προσπαθώντας να συγκεντρώσει το βυθισμένο στο αλκοόλ μυαλό της.Η γυναίκα μέσα της καταλάβαινε τι της έλεγε.Αλλά δεν μπορούσε--ή δεν δεχόταν--να το συνειδητοποιήσει μέσα της η Ξεχωριστή.
"Δεν μπορώ...δεν γίνεται...έχω ευθύνες...οι Ξεχωριστοί!"Του είπε κομπιάζοντας. Το αλκοόλ εξατμιζόταν γρηγορότερα μέσα της με τις κινήσεις του έρωτα και αισθανόταν πολύ ζαλισμένη.Προσπάθησε άλλη μια φορά να απαντήσει.Το μυαλό της ήξερε τι ήθελε να πεί,είχε και εκείνη τη στιγμή την διαύγεια που χρειαζόταν,αλλά την πρόδιδε ο οργανισμός της.
Ο Γιώργος δεν συνέχισε,θα ήταν ανώφελο εκείνη τη στιγμή και θα χαλούσε όλη την προηγούμενη μαγεία.Το τι θα γίνει με τους"Ξεχωριστούς"όταν και αν έρθει μωρό,θα το αποφάσιζαν τότε.Τώρα το μόνο που τον ένοιαζε,ήταν πως η γυναίκα που τον έκανε ευτυχισμένο και του είχε δοθεί άνευ όρων λίγα λεπτά πρίν,είχε αρχίσει να κρυώνει.Σηκώθηκε και παίρνοντας στα χέρια του την πανάλαφρη Γιάννα,κατευθύνθηκε στην πόρτα της έπαυλης.Η Γιάννα δε σκεφτόταν πιά τίποτα.Είχε κρεμαστεί στο λαιμό του χαμογελώντας του τρυφερά,αμίλητη.
Τι μπορούσε να πεί?Ότι τον Αγαπάει?Όταν το αισθάνεσαι στ' αλήθεια αυτό,η λέξη αυτή καθεαυτή δείχνει ξαφνικά τόσο μικρή,τόσο ανίκανη να εκφράσει το απόλυτο.Καλύτερα να σιωπάς!Έκλεισε λοιπόν τα μάτια της και αφέθηκε στα χέρια του κουρασμένη αλλά ευτυχισμένη.-

Σίμος Α.