Οι Ξεχωριστοί: "Λάχεσις" (Κεφάλαιο 10 / Μέρος Β)


Μια εβδομάδα αργότερα..................
"Σου αρέσει εδω μωρό μου?"Τους είπε η Γιάννα δείχνοντας τους έναν αναπαυτικό σκουροκόκκινο καναπέ που βρισκόταν σε μία γωνία του μπάρ,κρυμμένος στο μισοσκόταδο.Μόλις είχαν τελειώσει οι εκδηλώσεις της ετήσιας συγκέντρωσης των Ξεχωριστών και τώρα οι καλεσμένοι είχαν διασκορπιστεί σε παρέες σε όλο το μπάρ.Μέσα στο μισοσκόταδο ξεχώριζαν εύκολα μόνο απο τα φωσφορούχα διακριτικά της ιεραχικής δομής.Κατακόκκινες καρφίτσες-κοσμήματα για τους"γεννημένους",ανοιχτό πορτοκαλί για τους απλούς ξεχωριστούς και πράσινο για τους εκπαιδευόμενους.Μέσα στην αίθουσα όμως κυριαρχούσε το γαλάζιο των--επιλεγμένων προσεκτικά--μη Ξεχωριστών καλεσμένων που ήταν και οι περισσότεροι.Όπως ήταν φυσικό,για μία νύχτα τον χρόνο η είσοδος στο συγκεκριμμένο μπάρ ήταν αυστηρώς πριβέ.

"Μια χαρά είναι μωρέ!Δεν μου λές?Είσαι απολύτως σίγουρη οτι το ήθελες αυτό που έγινε?Δεν θα στεναχωρηθείς?Αν είναι στην δίνω πίσω.Οι αρχηγοί θα χαρούν πολύ αν άλλαζες γνώμη και παρέμενες."Της απάντησε τρυφερά η Ιόλη δείχνοντας την τιάρα που--λίγη ώρα πρίν--της είχε φορέσει στα μαλλιά η ίδια η Γιάννα παραιτούμενη απο Τομεάρχης.Μόλις οι αρχηγοί δέχτηκαν--με βαριά καρδιά--την παραίτηση της,εκείνη είχε προτείνει για αντικαταστάτριά της την όμορφη επιχειρηματία φίλη της.Στην σύντομη ψηφοφορία που ακολούθησε ανάμεσα στις"πρέσβειρες"των χωρών νότιας Ευρώπης και Βαλκανίων η Ιόλη είχε νικήσει με ψήφους 10-6 την"αντίπαλο"της απο την Σερβία.Και έπειτα--σε μιά σύντομη τελετή--η Γιάννα της παρέδωσε την τιάρα και τις υποχρεώσεις που αυτή συνεπάγεται.
Η Γιάννα την κοίταξε χαμογελαστή και ύστερα πέρασε το χέρι του Γιώργου--που καθόταν δίπλα της--πίσω απο τον αυχένα της και ακούμπησε το κεφάλι της αναπαυτικά στην αγκαλιά του.
"Αρκετά για μένα.Πιστεύω...ελπίζω να τα πήγα καλά δέκα συνεχόμενα χρόνια σαν Τομεάρχης.Σειρά σου τώρα!Εμείς μεγαλώσαμε,ο Γιώργος είχε δίκιο,καιρός να ασχοληθεί η νεότερη γενιά."Της απάντησε και της έδειξε χαμογελώντας την Μιρέλλα,που εκείνη την ώρα παρήγγελνε το ποτό της στον σερβιτόρο.Η Μιρέλλα γύρισε πρός την Γιάννα με ένα πλατύ χαμόγελο ζωγραφισμένο στο σχεδόν τέλεια αποκατεστημένο πρόσωπο της.Ο πλαστικός στο Χόλλυγουντ είχε κάνει πολύ καλή δουλειά.Αν και χρειαζόταν μιά-δυό επισκέψεις ακόμη,ήδη--με την χρήση μεικ απ--δεν φαινόντουσαν σημάδια αν δεν ήξερες που να κοιτάξεις.
"θα κάνουμε...θα κάνουμε!Αν και ιδέα σαν και αυτή...να γραφτεί μυθιστόρημα--ώστε να ακουστούμε σε περισσότερο κόσμο--δεν νομίζω να βρούμε!"Της απάντησε με θαυμασμό κοιτώντας τον Γιώργο απέναντι της.
"Μην κοιτάς εμένα...εγω είμαι εκτελεστικό όργανο.Η ιδέα ήταν 100% δική της!"Της είπε εκείνος και γέλασαν όλοι μαζί.
"Ναι..αλλά πολύ τσόντα βρε μανάρι μου!Είδα τα πρώτα δύο κεφάλαια που ανέβασε to moonlightaless.Τι 18+...αυτό είναι 28+!"Απάντησε και η Ιόλη γελώντας δυνατά.Ο Γιώργος δεν απάντησε.Απλά γέλασε και σκύβοντας φίλησε την αγαπημένη του στο στόμα.Επιτέλους,μετά αο τόσο άγχος,είχε έρθει η ώρα που θα ησύχαζαν.
"Έχουμε επισκέπτες φέτος ε?Και οι εκπαιδευόμενοι πλύθηναν!"Η Γιάννα κοίταζε τις παρέες γύρω τους και διεπίστωσε πως οι γαλάζιες και οι πράσινες καρφίτσες κυριαρχούσαν.Ήδη είχαν αρχίσει να σχηματίζονται οι ερωτικές συνθέσεις που αργότερα θα συνέχιζαν την γνωριμία τους στα δωμάτια τους.Η ετήσια συγκέντρωση ήταν ταυτόχρονα και η μοναδική ευκαιρία τών εκπαιδευόμενων να συνευρεθούν ερωτικά με Ξεχωριστούς εκτός του-της εκπαιδεύτριας τους.Όπως ήταν φυσικό,οι πορτοκαλί--και ακόμη περισσότερο οι βαθυκόκκινες--καρφίτσες ασκούσαν την περισσότερη έλξη γύρω τους.Και οι τέσσερις της παρέας είχαν αρνηθεί ήδη--για δικούς τους λόγους,βασικά συναισθηματικούς--κάμποσες προτάσεις απο εκπαιδευόμενες-ους.
"Τι συμβαίνει ,μωρό μου...γιατί σταμάτησες?"Η Γιάννα είχε διακόψει απότομα το ερωτικό τους φιλί και κοιτούσε  με περιέργεια μια νεαρή κοπέλα με γαλάζια καρφίτσα,που πλησίαζε διστακτικά το τραπέζι τους.Η προσέγγιση της δεν είχε καμιά σχέση με των προηγούμενων.Οι περισσότεροι--ειδικά οι άντρες εκπαιδευόμενοι--είχαν προσεγγίσει με έναν τρόπο που ξεπερνούσε το θεμιτό θάρρος και άγγιζε τα όρια τους θράσους.Η Γιάννα είχε--πριν παραδώσει την Τιάρα--αναφέρει στην συγκέντρωση ένα πρόβλημα που είχε αρχίσει να ανακύπτει και είχε ως θέμα τα κριτήρια των γυναικών Ξεχωριστών εκπαιδευτριών ώς πρός τους εκπαιδευόμενους.Όλο και πιο συχνά φαινόταν οτι το μόνο κριτήριο που είχαν κάποιες Ξεχωριστές,ήταν η εξωτερική και μόνο ομορφιά των εκπαιδευόμενων.Εντάξει...για να κάνεις έρωτα πρέπει να σου αρέσει εκείνη που θα το κάνεις.Η εκπαίδευση όμως μπορεί να γίνει και θεωρητικά--η Γιάννα είχε εκπαιδεύσει πολλούς-ες χωρίς να τους κάνει και έρωτα--άρα δεν είχαν δικαιολογία για τις επιλογές ομορφιάς τους.Το φαινόμενο ήταν ανησυχητικό,καθώς έτσι αλλοιωνόταν και η ουσία των Ξεχωριστών εν γένει.
"Καλώς την!Ποιά είσαι εσυ γλυκειά μου?"Την ρώτησε στα Γαλλικά,δείχνοντας της το υφασμάτινο σκαμπώ απέναντί της.Τώρα που πλησίασε χαμογελαστή ή Γιάννα μπόρεσε να την προσέξει καλύτερα.Η όμορφη μελαχροινή κοπελίτσα ήταν ο ορισμός του:"baby face"!Έδειχνε δεν έδειχνε για δεκαοκτώ-δεκαεννιά χρονών και ήταν απίστευτα γλυκειά.Τόσο...που η ομορφιά της ερχόταν σε δεύτερη μοίρα τελικά!Η νεαρή χαιρέτησε κάνοντας ένα γενικό νόημα και έγνεψε με μια κίνηση του χεριού της στην Γιάννα να περιμένει.Έβγαλε απο την κομψή τσάντα της ένα tablet,έγραψε κάτι και της το έδειξε:
"Je ne peux pas parler correctement...je balbutie...je me nomme Isabel.Plaisir de vous rencontrer."Η Γιάννα διάβασε το μήνυμα και σοβαρεύτηκε απότομα.Ύστερα ξανακοίταξε την Ιζαμπέλ χαμογελώντας τελείως φυσιολογικά.Οποιαδήποτε έκφραση λύπης μόνο κακό θα έκανε στην ψυχολογία της μικρής.Έτσι και αλλιώς δεν είχε κάτι σοβαρό.
"Έχει τραυλισμό στην ομηλία της."Εξήγησε όσο πιο απλά μπορούσε στον Γιώργο δίπλα της που όπως και οι υπόλοιποι στην παρέα νόμιζε στην αρχή πως η μικρή ήταν κωφάλλαλη.Η Γιάννα γύρισε πρός την Ιζαμπέλ και άρχισε να γράφει απάντηση στο tablet.
"Είσαι ηλίθια!Ξεκόλλα!"Είπε στον εαυτό της καθώς συνηδειτοποιούσε οτι έγραφε απάντηση σε μια κοπέλα που άκουγε μια χαρά.
"Και εμείς χαιρόμαστε γλυκειά μου!Πως βρέθηκες εδω,στην συγκέντρωση μας?"Την ρώτησε απορημένη,καθώς η γενική συνεσταλμένη συμπεριφορά της δεν ταίριαζε στην γενικευμένη ερωτική ατμόσφαιρα γύρω τους.Η Ιζαμπέλ ετοιμάστηκε να γράψει και πάλι την απάντηση της στο tablet της,αλλά η Γιάννα έβαλε το χέρι της πάνω απο της μικρής σταματώντας την.Ύστερα πήρε απο το χέρι της απορημένης μικρής το tablet και το έκλεισε.
"Δεν το χρειάζεσαι αυτό γλυκειά μου!Πες μας προφορικά."Της είπε χαμηλόφωνα.
"Η μικρή δεν είναι άρρωστη...μια μικρή δυσχέρεια στην ομηλία έχει.Αν αντιμετωπίσει πρόβλημα σε λέξεις δεν δείχνουμε να ανυπομονούμε....δεν δείχνουμε να βαρίομαστε...και προπάντων ποτέ  δεν θα συμπληρώσει κανείς μας την λέξη που την δυσκολέυει στην πρόταση της,πιστεύοντας πως αυτό θα την βοηθήσει.Θα αγχωθεί,θα πανικοβληθεί και θα γίνει χειρότερα.Εντάξει?"Είπε στα Ελληνικά στην παρέα,εξηγώντας στους υπόλοιπους τρείς τι να κάνουν στην περίπτωση της Ιζαμπέλ.Η μικρή χαμογέλασε πλατιά,ανακουφισμένη απο το άγχος.Ήταν όμορφη,το ήξερε αυτό..οι άντρες την πλησίαζαν συχνά άλλωστε.Όταν όμως ξεκινούσαν συζήτηση μαζί της,αιθάνονταν άβολα με την ομηλία της και ύστερα απο λίγο έβρισκαν μιά δικαιολογία και έφευγαν,αφήνοντας την μόνη.Και ήταν τόσο εύκολο να την"βοηθήσουν".Αρκούσε να είχαν την υπομονή να την ακούσουν.Αξία ή οχι,έχει αυτό που λέει κάποιος.Αν την βοηθούσαν να διώχει το άγχος συνεχίζοντας την συζήτηση φυσιολογικά,το πρόβλημα θα μειωνόταν αισθητά.Βέβαια ένας καλός λογοθεραπευτής ήταν αναγκαίος,αλλά και οι γύρω της θα μπορούσαν να την βοηθήσουν.
"Δεν θα σας πω ψέμματα.Την καρφίτσα την πήρα απο μια φίλη που αρρώστησε.Ήταν καλεσμένη και όταν αρρώστησε βρήκα την ευκαιρία να έρθω εγω στην θέση της.Τώρα που το μάθατε...αν θελετε να φύγω..."είπε η Ιζαμπέλ κατσουφιάζοντας σαν παιδί που έκανε αταξία και την έπιασαν.
"Όχι...όχι...μην ανησυχείς.Δεν υπάρχει λόγος να φύγεις.Τι ηλικία έχεις αλήθεια?"Της είπε η Ιόλη εκφράζοντας και τους υπόλοιπους.
"Εικοσιένα είμαι."Απάντησε σχεδόν αμέσως η μικρή.Η ομηλία της διακοπτόταν συχνά,φανερώνοντας την δυσχέρεια της ομηλία της.Αλλά δεν ήταν και τόσο τρομερό,ώστε να μην αντέχει κάποιος να συμμετάσχει σε συζήτηση μαζί της.
"Είσαι σίγουρη?"Της είπε ξανά η Ιόλη ενώ όλοι την κοίταζαν δύσπιστοι.
"Δείχνεις πολύ μικρή!"Της είπε συνεχίζοντας και η αλήθεια ήταν αυτή.Η Ιζαμπέλ εκτός απο baby face,ήταν"baby"σε όλα.Ήταν ψηλή για την ηλικία της,αλλά έτσι όπως ήταν πολύ λεπτή και με ανύπαρκτο στήθος,έδειχνε σχεδόν ανήλικη.Εκείνη χαμογέλασε καθώς έβγαζε την ταυτότητα απο την τσάντα της και τους την έδειχνε.
"Για πες μας για σένα...δουλεύεις?Τι δουλειά κάνεις?"Την ρώτησε--χαμογελώντας τρυφερά--η Γιάννα όταν τελικά της έδωσε πίσω την ταυτότητα της.
"Ναι...δουλευω...είμαι χορεύτρια και...πορνοστάρ."Απάντησε  με άγχος,κομπιάζοντας περισσότερο στην τελευταία λέξη.Ήταν φανερό οτι η αναφορά στην δουλειά της την άγχωνε τρομερά.
Η Ιζαμπέλ κοίταξε προσεκτικά την τετράδα των Ξεχωριστών απέναντι της.Δεν την κοίταξαν υποτιμητικά όταν ανέφερε το επάγγελμα της.Στο βλέμμα τους έβλεπε μόνο φυσιολογική έκπληξη.Η μικρή χαμογέλασε ευχαριστημένη.Οι τέσσερις Ξεχωριστοί είχαν περάσει το μικρό της τέστ.Επίτηδες το είχε πεί έτσι απότομα.Ήθελε να δεί τις αυθεντικές αντιδράσεις ιεραρχικά ανώτερων μελών μιάς κοινότητας,που τα μηνύματα της εξέπεμπαν πρός όλες τις κατευθύνσεις"ανεκτικότητα"!Οι αντιδράσεις κατώτερων μελών την είχαν ήδη απογοητεύσει λίγο πρίν.
"Συγνώμη?Τι είπες κοριτσάκι μου οτι είσαι?"Την ξαναρώτησε η Ιόλη δυσπίστη,πιστεύοντας πως δεν άκουσε σωστά.
"Εσυ...πορνοστάρ?"Συνέχισε χαμογελαστή κοιτώντας την διερυενητικά.
"Γιατί ρωτάς?Δεν είμαι όμορφη?"Της απάντησε η Ιζαμπέλ κοιτώντας την στα μάτια.
"Είσαι πολύ όμορφη γλυκειά μου!Αλλά φαίνεσαι μωρό!"Της απάντησε η Γιάννα προλαβαίνοντας της Ιόλη που συμφώνησε γνέφοντας.
"Γι αυτό έχω επιτυχία.Δουλεύω σαν"baby face"..."girl next door"και οτιδήποτε ανήκει στην κατηγορία ταινιών"teen".Συνήθως είμαι η μικρή τσουλίτσα των αντρικών φαντασιώσεων."Απάντησε η μικρή χαμογελώντας μηχανικά,δείχνοντας να ντρέπεται.
"Μιά πορνοστάρ που κοκκινίζουν τα μάγουλα της όταν μιλάει για την δουλειά της!"Σκέφτηκε η Γιάννα.Η νεαρή καλεσμένη αποδεικνυόταν πολύ ενδιαφέρουσαν τελικά.
"Και η ομηλία?Δεν είναι πρόβλημα?"
"Γιατί να είναι?Έχετε δεί πολύ σενάριο σε αυτά τα εικοσιπεντάλεπτα κλίπ?Τα...Ναι...ναι...και οι κραυγές ηδονής δεν έχουν σύμφωνα!"Της απάντησε γελώντας,αναπαριστώντας ταυτόχρονα ηχητικά το"σενάριο"μιάς ταινίας του είδους.Οι τέσσερις Ξεχωριστοί δεν μπορούσαν παρά να αποδεχτούν οτι η μικρή είχε δίκιο.
"Και πώς ξεκίνησες?Απο ανάγκη μόνο?"Της ξαναρώτησε η Γιάννα.Την ενδιέφερε αν έκρυβε κάτι άλλο--εκτός απο την προφανή ανάγκη για χρήματα--η απόφαση της να μπεί στον σκληρό χώρο του πορνό.
"Στην αρχή πίστευα ότι δεν θα ήταν κακό να κάνω έρωτα--που μου αρέσει πολύ έτσι και αλλιώς--και να πληρώνομαι κιόλας.Εκτός αυτού,με το πρόβλημα ομηλίας που έχω σίγουρα οι ευκαιρίες για κανονικές δουλειές ήταν λιγοστές.Και στην αρχή μου άρεσε στ αλήθεια.Μετά όμως...με έβαλαν και έκανα πολλά πράγματα που δεν είχαν κάν σχέση με οποιαδήποτε μορφής σέξ και ήταν επώδυνα.Τώρα...και στην κανονική μου ζωή δεν μπορώ να ευχαριστηθώ το σεξ,ούτε με τον σύντροφο μου."Της είπε η Ιζαμπέλ,απαντώντας στην ερώτηση της.
"Μάλιστα!Και πώς έφτασες σε εμάς?Εδω μέσα έχει τόση νεολαία.Θα σου ταίραζαν καλύτερα....."πήγε να πεί η Γιάννα,αλλά η Ιζαμπέλ δεν την άφησε να συνεχίσει.
"Πήγα ήδη,αλλά με απέρριψαν!'της απάντησε κοφτά,στεναχωρημένη.
"Σε απέρριψαν...γιατί?Λόγω ομηλίας...ή κάτι άλλο?Τι σου είπαν?"Ρώτησε η Γιάννα με ενδιαφέρον.Είχε την απορία να μάθει πως γίνεται να έχουν απορρίψει μια τόσο γλυκειά κοπέλα,σε μία νύχτα που το σέξ ήταν γενικά ελεύθερο.
"Όχι...απο οτι κατάλαβα,το μεγάλο πρόβλημα ήταν η δουλειά μου.Όλων η διάθεση άλλαζε όταν έγραφα στο tablet την λέξη πορνοστάρ."Της απάντησε κατσουφιάζοντας.
"Και εσυ γιατί το έγραφες?Δεν είσαι υποχρεωμένη.Μπορούσες άλλωστε να γράψεις και ψέμματα."Την ξαναρώτησε ενώ ήδη είχε αρχίσει να νευριάζει.Όχι με την μικρή...εκείνη καλά έκανε και έλεγε την αλήθεια.Με τους νεαρούς εκπαιδευόμενους νευρίαζε.
"Τι αξία θα είχε αν έλεγα ψέμματα?Εσείς δεν λέτε οτι Ξεχωριστός μπορεί να είναι οποιοσδήποτε?Το:"οποιοσδήποτε",δεν περιλαμβάνει συγκεκριμμένες δουλειές?"Της απάντησε με ερώτηση εκείνη.Είχε δίκιο.Μερικοί wannabe Ξεχωριστοί,είχαν πάρει τον ρόλο τους λάθος και έκαναν ζημιές σε όλη την κοινότητα.Η Γιάννα σηκώθηκε απο την θέση της και πήγε δίπλα στην Ιζαμπέλ που την κοίταζε απορημένη.
"Ιζαμπέλ...είσαι απόλυτα σίγουρη οτι σε απέρριψαν λόγω του επαγγέλματος σου?Είναι σοβαρό αυτό που σε ρωτάω!"Την ξαναρώτησε θυμωμένη.
"Μα ναι...!"Απάντησε η μικρή και είδε την Γιάννα να φεύγει πρός την παρέα των νεαρών που είχε δεί την Ιζαμπέλ να μιλάει πρίν απο λίγη ώρα.
"Καλησπέρα σας!"η Γιάννα πλησίασε χαμογελώντας τους τέσσερις νεαρούς με τα πράσινα διακριτικά στα πέτα που αστειευόντουσαν φωναχτά πίνοντας το ποτό τους.Στην παρέα τους είχαν και έξι εφτά κοπέλες με τα χαρακτηριστικά γαλάζια διακριτικά των καλεσμένων.Η άφιξη της σταμάτησε προσωρινά τις συζητήσεις και τα γέλια.
"Γειά σου όμορφη!Τι μπορούμε να κάνουμε για σένα?"Την ρώτησε ο ένας απο αυτούς,με χαρακτηριστική Ιταλική προφορά,ενω άλλοι δύο την κοίταζαν απο πάνω έως κάτω θαυμάζοντας την αδιάκριτα.Ο τέταρτος δεν είπε τίποτα.Απλά φρόντισε να απομακρυνθεί διακριτικά,καθώς είχε παρακολουθήσει όλη την προηγούμενη τελετή παράδοσης παραλαβής και ήξερε ποιά ήταν.
"Δεν μου λέτε όμορφοι?Με εκείνην εκεί--την βλέπετε ε?--τι έγινε?Γιατί την απορρίψατε?Ομορφούλα δεν είναι?Τι συνέβει?...Απο περιέργεια ρωτάω,απλώς...να ξέρω τι να αποφύγω και εγώ αν μέχρι να τελειώσει αυτή η νύχτα θελήσω την παρέα σας!"Τους ρώτησε με προσποιητό πάθος,φροντίζοντας να κρύψει επιμελλώς την ειρωνία που της έβγαινε αυθόρμητα.Οι"γαλάζιες"την κοίταζαν ήδη με δυσφορία,πιστεύοντας οτι χρησιμοποιεί το χρώμα της καρφίτσα της για να πάρει απο εκείνες τους όμορφους νεαρούς.
"Μα είναι πορνοστάρ!"Της απάντησε μία απο αυτές προλαβαίνοντας την απάντηση των αντρών.Αυτή ήταν η απάντηση που ήξερε και περίμενε,αλλά ήθελε να το ακούσει απο τους άντρες.Εκείνοι θα γίνονταν Ξεχωριστοί,εκείνοι την ενδιέφεραν.
"Δεν ρώτησα εσάς δεσποινίς!"Της απάντησε αυστηρά,καρφώνοντας την με το βλέμμα της.
"Για το τσουλάκι ρωτάει?Τι σε ενδιαφέρει...ναι...πορνοστάρ είναι."Της απάντησε ο νεαρός με την Ιταλική προφορά.Ήταν εμφανώς πιο ζαλισμένος απο τους τρείς και το ποτό είχε καλύψει τις όποιες αναστολές ευγενείας θα είχε νημφάλιος.Αυτό ήταν το αληθινό του πρόσωπο.Η Γιάννα έσβησε το ψεύτικο διερευνητικό χαμόγελο απο τα χείλη της σοβαρεύοντας απότομα.Ό,τι ήταν να μάθει το είχε μάθει.Πλησίασε τον νεαρό πιάνοντας τον απο το πέτο που φορούσε την πράσινη καρφίτσα.
"Δεν μου λές αγόρι μου...αυτό εδω..τι είναι...τι σημαίνει...γνωρίζεις?"Τον ρώτησε προσπαθώντας να μην φωνάξει.Ο νεαρός αιφνιδιάστηκε τόσο πολύ που έπεσε το ποτό απο τα χέρια του.
"Τι κάνεις εκεί?Τι έπαθες?Τρελή είσαι?"Της απάντησε εκείνος τραβώντας το χέρι της.Η πράσινη καρφίτσα του νεαρού είχε ξεκουμπώσει με το τράβηγμα και είχε μείνει στα χέρια της.
"Τι συμβαίνει Γιάννα?Έχουμε πρόβλημα?'Την ρώτησε χαμηλόφωνα ο Γιώργος που βλέποντας την σκηνή είχε σπεύσει για βοήθεια της.
"Όχι μωρό μου,ηρέμησε...σε ευχαριστώ πάντως..."του απάντησε γλυκαίνοντας την φωνή της.
"Κάτι σε ρώτησα...τι σημαίνει αυτή η καρφίτσα?"Τον ξαναρώτησε δείχνοντας του το κόσμημα που είχε στα χέρια της.
"Οτι είμαι Ξεχωριστός."Απάντησε εκείνος μετά απο μια σύντομη σκέψη.
"Και αυτό τι σου είπε η εκπαιδεύτρια σου οτι σημαίνει?"Επέμεινε η Γιάννα κουνώντας το κόσμημα μπροστά στο πρόσωπο του.Ο Γιώργος στεκόταν δίπλα της αμίλητος,περιμένοντας και εκείνος την απάντηση του νεαρού Ξεχωριστού.
"Σημαίνει οτι φροντίζω για την ικανοποίηση της συντρόφου μου περισσότερο απο οτι για την δική μου."Της απάντησε ξανά.Τουλάχιστον κάτι είχε μάθει απο αυτά που του είπε η"δασκάλα"του τελικά.
"Σωστό...αλλά δεν εννούσα τι σημαίνει στο σέξ μόνο.Ξεχωριστός βασικά σημαίνει:ΣΕΒΟΜΑΙ τις γυναίκες γύρω μου.Μέσα απο αυτόν τον σεβασμό πηγάζει και η ανάγκη για ικανοποίηση τους.Χωρίς αυτόν...όλα είναι λόγια χωρίς νόημα.Δεν μου λες τώρα?Σου είπε κανείς οτι αυτή η αρχή έχει εξαιρέσεις?Οτι πρέπει να τις σέβεσαι ανάλογα με την δουλειά που κάνουν?Η αξία κάθε ανθρώπου βρίσκεται μέσα του και οχι στην δουλειά που ίσως αναγκάστηκε να κάνει!"Του είπε η Γιάννα θυμωμένη.Ύστερα γύρισε πρός την κοπέλα που της είχε απαντήσει υποτιμητικά πρίν για την δουλειά της Ιζαμπέλ.
"Και εσυ κοπέλα μου...την επόμενη φορά που θα εκφραστείς υποτιμητικά για μία πόρνη ή πορνοστάρ σκέψου κάτι πολύ απλό και θα σου περάσει.Έχεις σκεφτεί πόσες καθωσπρέπει--σαν και εσένα--γυναίκες δεν έχουν βιαστεί,επειδή λόγω της Ιζαμπέλ μερικά κτήνη εκτονώνονται στον εαυτό τους βλέποντας πορνό?Και πόσες άλλες έχουν γλυτώσει,επειδή κάποιοι εκτονώνουν τα βίτσια τους πάνω στις πόρνες,αντί για τις κυριλέ συζύγους τους?Σκέψου το λίγο.Αν μπορείς!"Η Γιάννα έπειτα σήκωσε το χέρι της ζητώντας τις καρφίτσες των δύο νεαρών αντρών που συμπλήρωναν την παρέα.
"Εμείς γιατί?Εμείς δεν είπαμε τίποτα."Διαμαρτυρήθηκαν ταυτόχρονα, όταν κατάλαβαν τι ζητούσε απο εκείνους.
"Ακριβώς γι αυτό!Έπρεπε να την είχατε υπερασπιστεί!"Τους απάντησε κοφτά ανοίγοντας την παλάμη της.
"Και ποιά νομίζεις οτι είσαι?Δώσε μου πίσω την καρφίτσα μου...τσούλα!"Της φώναξε ο πρώτος νεαρός νευριασμένος και κινήθηκε εναντίον της απλώνοντας τον χέρι του.Ο Γιώργος όμως ήταν σε επιφυλακή απο την ώρα που πλησίασε στην παρέα.Έπιασε το χέρι του ζαλισμένου--έτσι και αλλιώς--νεαρού και το έστριψε στην πλάτη του,ενω πέρασε το άλλο του χέρι στον λαιμό του.
"Ηρέμησε και ζήτα συγνώμη!"Απαίτησε χαμηλόφωνα.Μέσα στο μισοσκόταδο και την ερωτική ατμόσφαιρα,κανείς δεν έδινε σημασία στο μικροεπεισόδιο που συνέβαινε.Εκείνος πήγε να αντιδράσει,αλλά ο Γιώργος έσφιξε το χέρι στον λαιμό του στερώντας του κάθε επιθυμία για αντίδραση.
"Ο.κ...εντάξει...συγνώμη."Είπε τελικά θυμωμένος και ο Γιώργος τον ελευθέρωσε ήρεμα.Η Γιάννα κοίταξε τον νεαρό απογοητευμένη.Αν αυτή ήταν η νέα γενιά των Ξεχωριστών καλύτερα που είχε προλάβει να παραιτηθεί.
"Θέλετε να δείτε ποιά είμαι?...Ωραία.Ποιές είναι οι εκπαιδεύτριες σας?Απο που είστε?Ιταλία όλοι?"Τους ρώτησε με την σειρά.Εκείνοι απάντησαν γνέφοντας καταφατικά.
"Όλοι Ιταλία λοιπόν!Περιμένετε εδω για ενα λεπτό."Αναφώνησε θυμωμένη.Ύστερα τους γύρισε την πλάτη ψάχνοντας μέσα στο μπάρ για την Ιταλίδα πρέσβειρα των Ξεχωριστών.
"Καλησπέρα Φρατζέσκα...δεν μου λές?Συλλογή τους κάνεις?"Την ρώτησε χωρίς περιστροφές,μόλις την εντόπισε στην άλλη άκρη του μπάρ να φιλιέται με έναν νεαρό--με γαλάζια καρφίτσα--που είχε μόλις γνωρίσει.
"Καλησπέρα Γιάννα μου...τι εννοείς?Ποιούς?"Της απάντησε εκείνη χωρίς να καταλαβαίνει.Η Γιάννα της εξήγησε τι είχε συμβεί και πρός μεγάλη της έκπληξη η Φρατζέσκα έσκασε στα γέλια.
"Τι?Αυτό είναι όλο?Έλα βρε Γιάννα μου,μικροί είναι θα στρώσουν!"Της είπε τελικά και συνέχισε να γελάει χωρίς να δώσει σημασία.Η Γιάννα στεκόταν όρθια μπροστά της,σοβαρή,κοιτώντας την με συγκρατημένο θυμό.
"Θέλω...αυτή την στιγμή τις καρφίτσες και των τριών!Και θα τους διώξεις απο δω!Το σπίτι σου κάντο και μπορντέλο αν θέλεις.Εδώ--όσο είμαι εγω τουλάχιστον--είναι συγκέντρωση των Ξεχωριστών.Και αυτοί μόνο Ξεχωριστοί δεν είναι.Θα μου φέρεις τις καρφίτσες τους στο τραπέζι σε πέντε λεπτά,αλλιώς θα στείλω την Ιόλη στους αρχηγούς και θα πάρει και την δική σου καρφίτσα Ξεχωριστό μου M.I.L.F!Θα έπρεπε να ντρέπεσαι.Τώρα στα γεράματα γάμησες και ιδεολογίες και Ξεχωριστούς για να κυνηγήσεις τεκνά!Σε πέντε λεπτά Φρατζέσκα...ο χρόνος ξεκίνησε."Της είπε αυστηρά και γύρισε μαζί με τον Γιώργο στο τραπέζι της.
"Κυρία Γιάννα...δεν έπρεπε να κάνετε σκηνή για εμένα!"Της είπε η μικρή μόλις κάθησε και πάλι στον χαμηλό καναπέ .Η Γιάννα της χαμογέλασε τρυφερά,της ζήτησε συγνώμη για λίγο και ενημέρωσε την Ιόλη για το τι έγινε με τους νεαρούς.Η Ιόλη άκουγε έκπληκτη την φίλη της να της περιγράφει το ύφος και τις απαντήσεις των νεαρών και της Φρατζέσκας.Οι νεαροί δεν την ένοιαζαν και τόσο.Εκπαιδευόμενοι ήταν ακόμη.Το ανησυχητικό ήταν η αντίδραση της εκπαιδεύτριας- Ξεχωριστής.
"Πάω τώρα να την"ξηλώσω"¨την βρώμα!Μας ξεφτυλίζει με τις μαλακίες της."Της απάντησε και προσπάθησε να σηκωθεί.Η Γιάννα έπιασε το χέρι της και την συγκράτησε καθώς η Φρατζέσκα ερχόταν ήδη πρός το τραπέζι τους.Όταν έφτασε κοντά τους έριξε μια θυμωμένη ματιά στην Ιζαμπέλ και πέταξε τα τρία πράσινα κοσμήματα πάνω στο τραπέζι κοιτάζοντας την Γιάννα αμίλητη.Έπειτα γύρισε να φύγει.
"Φρατζέσκα!"Η Ιόλη σηκώθηκε όρθια και φώναξε στην πρέσβειρα να γυρίσει πρός το μέρος της.Η Φρατζέσκα γύρισε κοιτάζοντας την βαριεστημένα.
"Είσαι μεγαλύτερη απο εμένα.Κανονικά δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να στα πω...δεν είμαστε κάποια μυστική αίρεση να κρατάμε τα μέλη μας με το ζόρι.Γι αυτό,είσαι ελεύθερη να κάνεις ο,τι θέλεις στην προσωπική σου ζωή.Όχι όμως με την ιδιότητα των Ξεχωριστών.Κάνε την εκπαιδεύτρια...κάνε την μαμά ή την πουτάνα του κάθε όμορφου πιτσιρικά που σου αρέσει,αλλά ιδιωτικά.Και μπορείς και αυτή την στιγμή να παραιτηθείς αν δεν σου αρέσει πια η κοινότητα μας.Αν δεν παραιτηθείς και συνεχίσεις να μας ξεφτυλίζεις,οι Ξεχωριστοί θα αποσύρουν την υποστήριξη τους απο τις επιχειρήσεις σου και γνωρίζεις πολύ καλά τη συνέχεια.Και να είσαι σίγουρη οτι θα το κάνουν.Θα φροντίσω εγω γι αυτό.Λοιπόν περιμένω τώρα απάντηση.Παραιτείσαι?"Την ρώτησε η Ιόλη μετά την ανάλυση που πραγματικά δεν χρειαζόταν.Τυχόν απόσυρση της Ξεχωριστής υποστήριξης,θα σήμαινε καταστροφή για την ασφαλιστική εταιρία της Φρατζέσκας.Όχι...οι νεαροί που υπερασπίστηκε λίγο πρίν δεν άξιζαν και τόσο πολύ!
"Όχι Ιόλη...εντάξει,κατάλαβα!"Της απάντησε κατεβάζοντας το βλέμμα της και ξαναγύρισε να φύγει.
"Φρατζέσκα...τις καρφίτσες!Πάρτες απο κει που τις πέταξες και δώστες μου στο χέρι.Αφού κατάλαβες οτι έχουμε δίκιο,δεν είχες κανένα λόγο να τις πετάξεις θυμωμένα.Έτσι δεν είναι?Δώστες μου!"Απαίτησε η Ιόλη κοιτάζοντας την αγέρωχη.Οι απαιτήσεις μιάς--μόλις εκλεγμένης ειδικά--Τομεάρχη δεν χωρούν αντιρρήσεις!Η Φρατζέσκα έσκυψε,τις μάζεψε απο το τραπέζι και της άκούμπησε απαλά στην παλάμη της.
"Τσούλες βρωμοελληνίδες!"Μουρμούρισε καθώς έφευγε ταπεινωμένη.Ο Γιώργος την άκουσε--καθώς ήταν πιο κοντά--αλλα δεν είπε τίποτα.Δεν υπήρχε λόγος να συνεχιστεί και άλλο η αντιδικία των τριών γυναικών.
"Με εσένα τώρα τι θα κάνουμε?Τι μπορούμε να κάνουμε για σένα?"Ρώτησε η Γιάννα γελαστή--τωρα που είχαν τελειώσει τα ενδοξεχωριστά ζητήματα--την νέα μικρή τους φίλη.Όλη προηγούμενη σκηνή που δημιούργησε η Γιάννα δεν ήταν για να ικανοποιήσει εκείνη τον εγωισμό της ή για να"νικήσει".Η Ιζαμπέλ σαν απλή καλεσμένη είχε ακούσει ορισμένα πράγματα για τους Ξεχωριστούς.Αν οι Ξεχωριστές δεν την υπερασπίζονταν θα πρόδιδαν την εμπιστοσύνη της στις αρχές της κοινότητας.Και αυτό δεν θα το επέτρεπαν ποτέ να συμβεί .Η Φρατζέσκα και οι νεαροί,έφταιξαν και ταπεινώθηκαν πρός παραδειγματισμό.
"Εγω...φυσικά θα ήθελα να γίνω εκπαιδευόμενη.Αλλά δεν νομίζω να με δεχτείτε ε?"Τους ρώτησε διστακτικά κοιτώντας τους με κρυφή ελπίδα.Οι Ξεχωριστοί κοιτάχτηκαν για λίγο σαν να συνεννοούνταν τηλεπαθητικά.Ο Γιώργος με την Γιάννα είχαν αποφασίσει πως η Κλαίλια θα ήταν η τελευταία που θα εκπαίδευαν εκείνοι.Η Ιόλη με την Μιρέλλα μπορούσαν να της δώσουν μόνο θεωρητική εκπαίδευση,αφού πρακτικά θα μπορούσαν μόνο με γυναίκες που θα ήταν σαν και εκείνες.Θα έκαναν δηλαδή έρωτα με άλλες γυναίκες.Η Ιζαμπέλ ήταν straight.Προφανώς αφού δούλευε σαν πορνοστάρ θα είχε κάνει--για τις ανάγκες των κλίπ--έρωτα με γυναίκες.Αλλά ήταν straight!
"Μη με κοιτάς έτσι αγαπούλα μου!Το ξέρω αυτό το βλέμμα.Αυτό το βλέμμα είχα και εγω όταν μάζευα γατάκια σπίτι μικρός.Και άλλη"παραστρατημένη"?Δεν γίνεται αυτό που θέλεις να κάνεις.Δεν μπορούσα να μαζέψω απο τον δρόμο όλα τα"γατάκια"του κόσμου.Όυτε εσυ μπορείς να το κάνεις με γυναίκες.Αν το αποφασίσεις θα είμαι μαζί σου...αλλά σκέψου το."Της είπε ήρεμα ο Γιώργος βλέποντας το ύφος της.Όπως πάντα η τελική απόφαση θα ήταν δική της.Η Γιάννα γύρισε και κοίταξε τις υπόλοιπες δύο Ξεχωριστές δίπλα της.Προσπαθούσε να δεί στο βλέμμα τους τι την συμβούλευαν να κάνει.Η Μιρέλλα σαν πιο μικρή ήταν και περισσότερο εκδηλωτική.Χωρίς να μιλάει της έγνεφε απαλά:"Ναι...κάντο!"Η Γιάννα δεν ήξερε τι να κάνει.Ο Γιώργος είχε σίγουρα δίκιο.Αυτό θα μπορούσε να συνεχιστεί επ άπειρον,με κάθε νεα"παραστρατημένη"που γνώριζαν.Απο την άλλη,η μικρή ήταν πολύ γλυκειά για να την αφήσει να συνεχίσει να κάνει διπλά,τριπλά ή πολλαπλά όργια.Το πρόβλημα ομιλίας θα βελτιωνόταν έυκολα.Η Γιάννα είχε γνωστούς Λογοθεραπευτές που θα βοηθούσαν την Ιζαμπέλ να βελτιώσει την ομιλία της,αν όχι να εξαλλείψουν οριστικά το πρόβλημα.
"Παίρνεις ναρκωτικά?Την αλήθεια θέλω.Θα σου κάνω εξετάσεις."Την ρώτησε"απειλώντας"την για να μην της αφήσει περιθώριο να πεί ψέμματα.
"Όχι...πραγματικά!Δεν έκανα ποτέ..."διαμαρτυρήθηκε σθεναρά η μικρή αλλά η Γιάννα δεν την άφησε να συνεχίσει.
"Εντάξει...σε πιστεύω!"Την σταμάτησε γελώντας με την αντίδραση της.Η απόφαση είχε παρθεί απο την αρχή.Απο την στιγμή που η Ιζαμπέλ είχε πλησιάσει στην παρέα τους.Δεν υπήρχε περίπτωση η Γιάννα να την αφήσει αβοήθητη.
"Σε λίγο θα πάμε στο δωμάτιο μας.Θέλεις να έρθεις μαζί μας?"Την ρώτησε γελαστά,πιάνοντας απαλά το χέρι της.Ένα πλατύ χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπο της μικρής στο άκουσμα της πρότασης.
"Δηλαδή...με δέχεστε?"Την ρώτησε,θέλοντας--πιο πολύ--να συνειδητοποιήσει οτι η ίδια πως η απάντηση ήταν θετική.Άλλωστε η Μιρέλλα με την Ιόλη είχαν ήδη σηκωθεί και την αγκάλιαζαν,καλωσορίζοντας την στην παρέα τους.Η Ιζαμπέλ ανταπέδωσε τις αγκαλιές και τα φιλιά,αλλά είχε μείνει ακίνητη και κοίταζε την Γιάννα στα μάτια,περιμένοντας να ακούσει την μαγική για εκείνην λέξη.
"Ναι γλυκειά μου!Καλώς ήρθες κοντά μας."Της απάντησε εκείνη ύστερα απο δύο λεπτά,για να μην παρατείνει περισσότερο την αγωνία της.Δυό λεπτά που στην μικρή φάνηκαν αιώνας!Η Ιζαμπέλ σηκώθηκε ξανά και την αγκάλιασε σφιχτά συγκινημένη.Όταν είχε πάρει νωρίτερα την απόφαση να δανειστεί την γαλάζια καρφίτσα της άρρωστης φίλης της,δεν είχε φανταστεί κάν σαν ενδεχόμενο να την δεχτούν οι Ξεχωριστοί στην"οικογένεια" τους.Εκείνην...μιά πορνοστάρ με πρόβλημα ομιλίας!Και τώρα θα έπρεπε να φτιάξει βαλίτσες για να ταξιδέψει Ελλάδα.Η φίλη της θα θυμάται σίγουρα για καιρό αυτό το κρύωμα.
----------------------------------------------------------------------------------------
Είχε ξημερώσει πιά και το Παρίσι είχε ήδη απο ώρα ξυπνήσει.Στην Avenue D'Iéna η κυκλοφορία διεξαγόταν μετ εμποδίων,καθώς τα συνεργεία προσπαθούσαν να μετακινήσουν ένα μεγάλο κλαδί που είχε πέσει στον δρόμο το προηγούμενο βράδυ.Ο θόρυβος απο τα αλυσοπρίονα έφτανε μέχρι την σουίτα του ξενοδοχείου και είχε αναγκάσει το ζευγάρι των ξεχωριστών να ξυπνήσει νωρίτερα.Η Ιζαμπέλ είχε ήδη φύγερι--απο τα χαράματα--για να κανονίσει τις δουλειές της στο Παρίσι.Μετά θα μάζευε τα πράγματα της και θα πήγαινε και εκείνη στο αεροδρόμιο,όπου την περίμενε ένα εισητήριο πρώτης θέσης για την Ελλάδα.
Τώρα πιά όλα ήταν έτοιμα.Είχαν μαζέψει τα πράγματα τους και περίμεναν κοντά στην είσοδο να έρθει το ειδικό πουλμανάκι του ξενοδοχείου,για να τους μεταφέρει στο αεροδρόμιο.
"Σου πάει πολύ το φόρεμα μωρό μου!Καινούργιο είναι?"Την ρώτησε ο Γιώργος καθώς έπινε τον καφέ του.Η Γιάννα φορούσε ένα απλό ελαστικό μάυρο λινό φόρεμα που άφηνε να αναδειχτεί όλη η ομορφιά των μακρυών ποδιών της.Εκείνη χαμογέλασε κολακευμένη.Ήξερε οτι του αρέσει--ακόμη και ύστερα απο εφτάμιση χρόνια--αλλά της άρεσε πολύ όταν της το επιβεβαίωνε.
"Ναι μωρό μου...απλό φόρεμα είναι...σου αρέσει?"Τον ρώτησε κοιτώντας τον εαυτό της που καθρεφτιζόταν στην τζαμαρία δίπλα τους.
"Ο,τι και να φορέσεις εσυ αγάπη μου είναι υπέροχο,το κάνεις εσυ υπέροχο!Αλλά γιατί μαύρο?Θα σκάσεις με αυτή την λιακάδα."Της απάντησε γελώντας.
"Δεν πειράζει...η ομορφιά θέλει θυσίες.Μου αρκεί που σου αρέσει!"Του είπε εκείνη και ήπιε άλλη μια γουλιά απο τον καφέ της.
"Κυρία Δεληπέτρου...το αυτοκίνητο ήρθε.Σας περιμένει..."της ανείγγειλε η ρεσεψιονίστ χαμογελαστή,καθώς οι βαλίτσες τους μεταφέρονταν ήδη.Η Γιάννα σηκώθηκε απο την καρέκλα και προχώρησε μαζί με τον Γιώργος πρός την είσοδο.Ευχαρίστησε την κοπέλα,έδωσε είκοσι ευρώ στο υπάλληλο που μετέφερε τις βαλίτσες και βγήκε στην είσοδο κρατώντας τον απ΄το χέρι.
----------------------------------------------------------------------------------------
Ο Ρόμπερτ κοίταξε με μίσος το ζευγάρι που μόλις έβγαινε απο το ξενοδοχείο.Είχε στηθεί απο τα χαράματα στο μικρό καφέ που υπήρχε στην διασταύρωση της Avenue D'Iéna  με την Rue de Lubeck,λίγο πιο κάτω απο το ξενοδοχείο που η Ενριέττα είχε μόνιμα κρατημένη σουίτα.Ήταν σίγουρος πως η Γιάννα και ο Ξεχωριστός της θα έμεναν εκεί.Και δεν διαψεύτηκε.Έβγαλε απο την τσέπη του το πιστόλι και το απασφάλισε.Στο θολωμένο του μυαλό η Γιάννα ήταν η πηγή όλων των προβλημάτων του.Πρίν δέκα χρόνια του είχε δώσει την πιο όμορφη νύχτα της ζωής του.Πρίν εφτάμιση χρόνια είχε φτάσει στα όρια της απελπισίας και ήταν ευάλωτη,καθώς είχε χάσει σιγα-σιγά κάθε ελπίδα πως θα έβρισκε άντρα ξεχωριστό και δη"γεννημένο"!Λίγο ακόμη και θα είχε πέσει εκείνη και πάλι στην αγκαλιά του και η περιουσία της στα χέρια του.Είχε φτάσει τόσο κοντά.Και τότε εκείνη γνώρισε τον μπάτσο και όλα χάθηκαν.Τώρα ήταν κυνηγημένος απο τους"υπαλλήλους"της Ολλανδικής πρεσβείας--η μαμά Βαν Νίλσεν ποτέ δε τον συγχώρησε για την προσπάθεια εκβίασης της μοναχοκόρης της--και απο τους"δικούς"του.Ο Αλαίν Ντεμπισύ τον θεωρούσε προσωπικά υπεύθυνο για την απώλεια του καρνέ.Ακόμη και μετά τις εξηγήσεις του δεν ησύχαζε,όσο είχαν μείνει ανοιχτές εκκρεμότητες.Για την ώρα όμως ο Αλαίν ήθελε να κρατήσει χαμηλό προφίλ,καθώς η Γαλλική αστυνομία συνέχιζε τις έρευνες για να αποκαλύψει όλο το κύκλωμα πίσω απο την απαγωγή της μικρής  Ντιμαρσώ.Δεν μπορούσε λοιπόν να αγγίξει--τώρα τουλάχιστον--την Στέλλα και να τν πιέσει για το καρνέ.Ξεσπαγε λοιπόν όλο τον θυμό του πάνω στον Ρόμπερτ,που είχε αναγκαστεί να κρύβεται.
Για όλα τα δεινά του έφταιγε η ξανθιά μάγισσα και τώρα είχε έρθει η ώρα να πληρώσει!
Ο Ρόμπερτ περπάτησε βιαστικά τα είκοσι περίπου μέτρα που τον χώριζαν απο την είσοδο του ξενοδοχείου.Όταν έφτασε δίπλα τους σήκωσε το πιστόλι χωρίς να σημαδέψει και πυροβόλησε δύο φορές εξ επαφής στο στήθος του Γιώργου που έπεσε στα σκαλιά και ξεψύχησε αμέσως.
Η Γιάννα μόλις που πρόλαβε να ουρλιάξει σπαραχτικά βλέποντας τον να πέφτει δίπλα της.Ο Ρόμπερτ την έπιασε απο το λαιμό και κόλλησε το κεφάλι της στην εξωτερική τζαμαρία του ξενοδοχείου και κοίταξε γύρω του.Περίεργοι είχαν βγεί απο τα γύρω μαγαζιά και στα μπαλκόνια απο πάνω του και κοιτούσε φοβισμένος την σκηνή.Ο Ρόμπερτ σήκωσε το πιστόλι και πυροβόλησε άλλες δύο φορές στον αέρα,για εκφοβισμό όσων πλησίαζαν πρός το μέρος του.Ύστερα ακούμπησε την καυτή κάνη στο δεξί μάγουλο της Γιάννας καίγοντας το.Η Γιάννα δεν φώναζε πιά.Το μυαλό της είχε κολλήσει στην στιγμή που είδε τον Γιώργο να πέφτει δίπλα της νεκρός.Τώρα κοιτούσε--με το βλέμμα της κενό--τον Ρόμπερτ να κολλάει την κάνη στο μάγουλο της.Δεν ένοιωθε τίποτα!Η ψυχή της είχε φύγει ήδη μαζί με του αγαπημένου της.Ότι θα ακολουθούσε και το σώμα της ήταν το τελευταίο που την ένοιαζε πιά!
"Πυροβόλησε με...κάντο!"Του ψιθύρισε παρακλητικά,κοιτώντας βαθειά μέσα στα μάτια του που γυάλιζαν απο μίσος!Ο Ρόμπερτ έκανε μιά κίνηση σαν να ετοιμάζεται να το κάνει και ξαφνικά της χαμογέλασε.
"Όχι όμορφη Ξεχωριστή μου!Δεν θα πεθάνεις σήμερα.Όποιος πεθαίνει δεν πονάει...και εγώ σε θέλω ζωντανή!Θέλω να σκέφτεσαι κάθε μέρα,πως αν αυτός ο βλάκας δεν σε είχε γνωρίσει...αν δεν σε είχε αγαπήσει...τώρα θα ζούσε!"Της είπε και την άφησε ελεύθερη γελώντας θριαμβευτικά.Κοίταξε άλλη μια φορά γύρω του,πυροβόλησε δυό φορές στο αέρα για εκφοβισμό και χάθηκε τρέχοντας στην λεωφόρο πρός το Τροκαντερό.
"Γιώργο μου!"
----------------------------------------------------------------------------------------
"Πάντα εσύ του πόθου μου είσαι το νησί,
πάντα η χαμένη μου πατρίδα είσαι εσύ,
στην ξενιτιά μου η μονάκριβη ελπίδα,
πάντα ο φάρος στο χαμό μου,
η αμμουδιά στο γυρισμό μου
και στη δίψα το νερό μου είσαι εσύ...

Κι αν ο χρόνος μας λυγίσει
κι ο καιρός μας πολεμήσει
τι μπορεί να μας χωρίσει
τόση αγάπη πως να σβήσει;
Χίλιες θάλασσες θ' ανοίξω
χίλιες μοίρες θα νικήσω
κι όταν θα σε συναντήσω
θα 'ναι μια στιγμή για πάντα, αγκαλιά στο Θεό,
πάντα, σ' ενα τανγκό για δυο
μαζί για πάντα.....
Πάντα εσύ η επομενή μου θα'σαι η γη,
εκεί που δεν υπάρχει τέλος ούτε αρχή,
εκεί που η κάθε μου πληγή θα'ναι κέρδος,
κι όλα θα'χουν γίνει ένα
μες στο φως αναστημένα
και για πάντα ερωτευμένα
όλα εκεί......"

(Στίχοι:Ελένη Ζιώγα-Το Τango των Χριστουγέννων)

--------------------------------------ΤΕΛΟΣ----------------------------------------

Σίμος Α.