Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

8.11.15

A Lover... A Sinner... (Διήγημα)



Ήταν πανέμορφη... 

Ήταν επικίνδυνη...

Ήταν γεμάτη αμαρτία...

Και ήταν δικιά μου.
.

.

.

Ο χορός της αμαρτωλός... το κορμί της τόσο ευλύγιστο όσο ενός φιδιού... 

Το δωμάτιο της ανήκε Όπως και όλες οι ψυχές που την κοιτούσαν. Και το ήξερε.

Τα χέρια της έφτιαχναν αόρατα σχέδια στον αέρα και τα πόδια της ήταν σα να πατούσαν σε ένα σύννεφο του Παραδείσου. Τα μάτια της... τα μάτια της είναι αυτό που σε μάγευε περισσότερο. Κατάμαυρα και ερωτικά... επικίνδυνα...

Φαινόταν πλάσμα του Παραδείσου, αλλά απείχε πολύ από αυτό...
 

Είχε βγει κατευθείαν απ'την Κόλαση και είχε βαλθεί να με καταστρέψει.

Και εγώ ήμουν ο πιστός της λάτρης...

.

.

.

Ήταν μάγισσα! Δεν υπήρχε άλλη λογική εξήγηση. Μια Δαιμόνισσα που είχε βάλει σκοπό της ζωής της να με τρελάνει.

Το άγγιγμά της δε μου έφτανε. Τα φιλιά της και τα χάδια της το ίδιο. Ήταν ένας κινούμενος πειρασμός. Μια κινούμενη Κόλαση που εκπλήρωνε κάθε βαθιά μου επιθυμία.

.

.

.

Στράφηκα προς τον Θεό για βοήθεια.

Ικέτεψα... προσευχήθηκα... παρακάλεσα...

Όμως απάντηση καμία.

Μόνο εκείνη να μου δαιμονίζει το μυαλό και τις σκέψεις.

.

.

.

Με είχε μαγέψει με τα περίτεχνα ξόρκια της. Και εγώ... σαν πιστό σκυλί την ακολουθούσα.

Όσες φορές και αν πέθαινα από το βλέμμα της, ανασταινόμουν μέσα της.

Κάθε ώθηση... κάθε άγγιγμα... κάθε χάδι... βλέμμα... φιλί...

Με σκότωνε και με ξαναζωντάνευε σα να είναι το πιο απλό πράγμα στον κόσμο.

Και εγώ ήθελα παραπάνω. Πολύ παραπάνω.

.

.

.

Πατέρα... Παντοδύναμε Θεέ... Δημιουργέ μου...

.

.

.

Το κορμί της ταίριαζε τόσο πάνω στο δικό μου που με έκανε να τρέμω.

Η μόνη σκέψη στο μυαλό μου αυτή.

Ήταν αμαρτία... το ήξερα. Όμως ήταν ήδη πολύ αργά...

.

.

.

Συγχώρεσε τον αμαρτωλό δούλο σου... Τον πιστό σου... Για τα λάθη και τα πάθη του...
 

.

.

.

Τα λόγια της.... βάλσαμο και δηλητήριο μαζί...

Τα χέρια της στο σώμα μου... αναμμένες φωτιές της Κολάσεως...

Τα πόδια της γύρω μου... σφιχτά όπως το φίδι σφίγγει το θήραμά του...

Και τώρα... το μόνο θήραμα ήμουν εγώ...

.

.

.


Αν ο έρωτάς μου είναι τόσο αμαρτωλός...
Ζητώ ταπεινά συγχώρεση... Και ελπίζω να καταλάβεις...


Despoina Andreoy