Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

15.4.16

10+1 κανόνες για να καταστρέψετε μια ιστορία



Συγκεντρώσαμε μερικά από τα σημαντικότερα λάθη που έχουμε εντοπίσει σε ιστορίες εντός και εκτός διαδικτύου, και ακολουθώντας τους κανόνες της αντίστροφης ψυχολογίας σας τα παρουσιάζουμε σε έναν χιουμοριστικό οδηγό που κανείς δεν πρέπει να ακολουθήσει.


Για να είστε εδώ σίγουρα αγαπάτε το διάβασμα και εκμεταλλεύεστε την ευκαιρία που προσφέρει το ίντερνετ για να αναζητήσετε δωρεάν ιστορίες από νέους συγγραφείς. Υπάρχουν αρκετά site, ελληνικά και ξένα, που προσφέρουν αυτήν τη δυνατότητα. Όλοι μας έχουμε ανακαλύψει μικρά συγγραφικά διαμάντια που είτε (δυστυχώς) παραμένουν στην αφάνεια είτε (ευτυχώς) τα ανακάλυψαν κοινό και εκδοτικοί, προσφέροντας τους μια θέση στις καρδιές μας ή και στα ράφια των βιβλιοπωλείων.
Δεν υπάρχουν όμως μόνο διαμάντια.
Ήρθε η στιγμή να το ομολογήσουμε. Όλοι έχουμε πέσει πάνω σε εκείνες τις ιστορίες που απλά δεν μπορείς να καταλάβεις τι πάει στραβά. Υπάρχουν ιστορίες με πρωτότυπο θέμα, εκπληκτικούς χαρακτήρες και προοπτικές να φτάσουν ψηλά, μα ποτέ δεν τα καταφέρνουν, γιατί είναι εξαιρετικά κακογραμμένες. Υπάρχουν εκείνες οι ιστορίες που ενώ εκ πρώτης όψεως είναι καλογραμμένες δεν τραβούν το ενδιαφέρον, γιατί ο συγγραφέας κάπου (ή παντού) το χάνει. Και υπάρχουν και εκείνες που για πολλούς και διάφορους λόγους σε κάνουν να αναρωτιέσαι απλά «Γιατί;»

Κανείς δεν είπε πως είναι εύκολο να γράψεις μια ιστορία. Ειδικά όταν είσαι νέος και άπειρος (μιλάει η εμπειρία τώρα…) είναι βέβαιο πως είτε από άγνοια, είτε από παράλειψη, είτε από… δεν ξέρω τι, λάθη θα γίνουν. Ακόμη και στα βιβλία των καλύτερων συγγραφέων μπορείτε να εντοπίσετε μικρά ή τεράστια φάουλ (απίστευτο και όμως αληθινό). Τα λάθη είναι ανθρώπινα και πάντα κάτι θα ξεφύγει την προσοχή, αλλά μπορούμε σίγουρα να τα περιορίσουμε σε σημείο που να μη φωνάζουν μέσα στο κείμενο. Οπότε αναπτερωθείτε σύντροφοι, πιάστε τα μολύβια σας και ΜΗΝ ακολουθήσετε ποτέ, μα ΠΟΤΕ, τους παρακάτω κανόνες:



10+1 κανόνες για να καταστρέψετε μια ιστορία


Η λίστα αυτή δημιουργήθηκε με χιουμοριστική διάθεση παραθέτοντας και διακωμωδώντας μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά και κραυγαλέα λάθη που μπορούν να καταστρέψουν κάθε ιστορία. Παρακαλούμε, μην τα επιχειρήσετε στο σπίτι…



1)      Plot hole:


Ποιος νοιάζεται για τη λογική; Έχεις μια καταπληκτική ιδέα και θέλεις να τη χρησιμοποιήσεις πάση θυσία, αλλά αυτή δεν μπορεί να αφομοιωθεί από την ιστορία και την πλοκή που έχεις στήσει, ακόμη και αν κάνεις αλλαγές. Δε σε νοιάζει! Γράψε ότι θέλεις, όποτε το θέλεις. Η ιστορία είναι δική σου και εσύ ο θεός του κόσμου αυτού. Αλλάζεις τους κανόνες και το παιχνίδι όποτε και όπως σου κάνει κέφι. Πάρε παράδειγμα τον Χάρι Πότερ: είχαν στα χέρια τους το υπέρτατο όπλο της χρονομήχανης και το χρησιμοποιούσαν για να παρακολουθεί η Ερμιόνη τα μαθήματα μαντικής και ρούνων που πραγματοποιούνταν την ίδια ώρα. Ούτε λόγος για το πώς θα μπορούσαν να τη χρησιμοποιήσουν για να νικήσουν τον σατανικό «You know who». Αν το έκανε η Ρόουλινγκ, μπορείς και εσύ. Κανείς δε νοιάζεται για τα κενά στην πλοκή.

2)      Time jump:
Οι πρωταγωνιστές σου συνομιλούν στο αυτοκίνητο, καθώς κατευθύνονται προς το σπίτι. Μερικές γραμμές παρακάτω και ενώ ακόμη μιλάνε, η κοπέλα τον βρίζει και κλείνεται στην κρεβατοκάμαρα. Πού είναι το περίεργο; Μερικά πράγματα είναι αυτονόητα. Στο αμάξι ήταν, σπίτι πήγαιναν, κάποια στιγμή θα έφτασαν. Πρέπει να τα εξηγούμε όλα; Ποιο είναι το πρόβλημα των αναγνωστών; Φαντασία δεν έχετε; Η μέρα έχει 24 ώρες. Δε θα τις περιγράψουμε όλες μία προς μία. Το είπε και ο Μάνθος Φουστάνος: «Δε ρωτάμε τα αυτονόητα».

3)      Ορθογραφικά και συντακτικά λάθη:
Το σχολείο δε μας προσέφερε τίποτα. Όλοι το γνωρίζουμε αυτό. Οπότε κανείς δεν περιμένει από εσένα να γνωρίζεις βασική ορθογραφία ή να βάζεις ρήματα και ουσιαστικά σε σωστή σειρά. Και μην ακούσω βλακείες τύπου: «γκούγκλαρε το να δεις πώς γράφεται» ή «ρίξε μια ματιά στο κείμενο πριν το δημοσιεύσεις». Εξάλλου αν γράφεις με Τ9 είσαι καλυμμένος (μη βλέπεις αυτά που ανεβάζουν στον «Κορέκτορα», οι Μασόνοι βρίσκονται πίσω από όλα). Και κυρίως να μη χρησιμοποιείς ποτέ την αυτόματη διόρθωση του word. Πρόκειται για κόλπο των Μασόνων, ώστε να μας χαζέψουν και να ελέγχουν τα μυαλά μας. Και να θυμάσαι:
     Στο τέλος της πρότασης βάζουμε πάντα τουλάχιστον δύο τελείες.  
   Τα αποσιωπητικά είναι για ομορφιά, χρησιμοποιούνται παντού και πρέπει να καταλαμβάνουν το λιγότερο μισή σειρά.
     Το ίδιο ισχύει και για τα θαυμαστικά.
  Κανείς δεν ξέρει που μπαίνουν τα κόμματα, οπότε δεν υπάρχει λόγος να προσπαθήσεις να τα χρησιμοποιήσεις.

Ακολούθησε αυτά και το κείμενο σου θα είναι πάντα χαριτωμένο, ευανάγνωστο και το νόημα της πρότασης απόλυτα κατανοητό.
Και στο κάτω κάτω, οι επιμελητές κλέφτες θα γίνουν; Όχι ότι τους χρειάζεσαι…

4)      Διάλογος:
Κάποιοι αδαείς ισχυρίζονται πως δεν πρέπει να γράφεις τεράστιους και συνεχείς διαλόγους, πως πρέπει να τους χρησιμοποιείς για να εμπλουτίζεις και να δίνεις ενέργεια στην αφήγηση. Ανοησίες. Οι διάλογοι είναι το βασικό στοιχείο μιας ιστορίας. Να τους βάζεις παντού και να είναι μεγάλοι. Να περιγράφεις τα πάντα μέσα από διαλόγους. Να βάζεις τους πρωταγωνιστές σου να συνομιλούν, ακόμη και για άσχετα πράγματα, αρκεί οι αναγνώστες να ακούν τη φωνή τους. Τι εννοείς είναι βιβλίο και όχι ταινία; Θέλουμε ενέργεια και ζωηρότητα και μόνο έτσι θα την πετύχουμε. Διάλογοι παντού!
Ξέρω τι σκέφτεσαι: Τι γίνεται με την αληθοφάνεια;
Λογοτεχνία γράφεις, χρυσέ μου, τι αληθοφάνεια; Μην κοιτάς πώς μιλούν οι γύρω σου για να πάρεις ιδέες. Από πού και ως πού ο δικός σου χαρακτήρας να μιλάει σαν απλός καθημερινός άνθρωπος;
Όσο για τη μορφή: Τα εισαγωγικά είναι περιττά. Ο καθένας καταλαβαίνει πότε μιλάνε οι χαρακτήρες σου, δε χρειάζεται να βάζεις άχρηστα σύμβολα για να ξεχωρίζεις τους διαλόγους από την αφήγηση.

Έξτρα τιπ: Για καλύτερα αποτελέσματα στους διαλόγους να χρησιμοποιείς τους κανόνες για τα σημεία στίξης που έδωσα παραπάνω.


5)      Αφηγητής:
Το μυστικό για να κερδίσεις το κοινό είναι να το κρατάς σε επιφυλακή. Ο καλύτερος τρόπος για να το πετύχεις αυτό είναι να το κάνεις να αναρωτιέται: «Ποιος μιλάει;»
Ο παντογνώστης αφηγητής είναι πολύ μπανάλ. Εξάλλου και αυτός νιώθει μοναξιές. Να αλλάζετε αφηγητές και οπτικές συνεχώς, να περνάτε από πρωτοπρόσωπη σε τριτοπρόσωπη αφήγηση χωρίς ενοχές. Για ποιο λόγο υπάρχουν τόσα διαφορετικά ήδη αφήγησης αν όχι για να τα χρησιμοποιούμε όλα; Να αξιοποιείτε όποιον αφηγητή σας ταιριάζει κάθε φορά ανάλογα με τη σκηνή σας. Αν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε όλους τους πιθανούς συνδυασμούς αφήγησης σε μια ιστορία ακόμη καλύτερα. Έτσι θα αναδειχθεί και το μεγάλο σας ταλέντο.
Και προς Θεού, σε καμία περίπτωση μην ακολουθήσετε τους κανόνες που θα βρείτε στο άρθρο "Αφηγητής: Χρόνος, πρόσωπο, εστίαση", τους οποίους είχε το θράσος να γράψει κάποια Μαρία Μουστοπούλου (απλή συνωνυμία).


6)      Άχρηστες πληροφορίες:
Να γράφετε πολλές λεπτομέρειες. Ακόμη και αν αυτές δεν έχουν κάτι να προσφέρουν στην ιστορία. Έτσι δημιουργείτε επιπλέον σελίδες. Ποιος δεν τρελαίνεται για περιγραφές, διαλόγους και σκηνές χωρίς ουσιαστικό νόημα;

7)      Χωρίς λόγο και αιτία:
Ποιος νοιάζεται για το γιατί; Δε χρειάζεται να εξηγείτε τους λόγους πίσω από τις πράξεις των ηρώων σας. Αφήστε τους αναγνώστες σας να αναρωτιούνται και να ψάχνουν. Αμάν πια! Δηλαδή δεν μπορεί να σηκωθεί ένας άνθρωπος το πρωί και να πάει να θερίσει κόσμο έτσι, γιατί μπορεί;

8)      Χαρακτήρες.
Ταύτιση με τους χαρακτήρες και άλλες ανοησίες…

Ποιος θέλει να ταυτιστεί με τους ήρωες; Τι να την κάνουμε την αληθοφάνεια; Οι πρωταγωνιστές μας πρέπει να είναι φανταστικοί και αψεγάδιαστοι, κουκλάκια ζωγραφιστά και τέλειοι σε όλα. Οι κακοί το αντίθετο, για να υπάρχει αντίθεση. Κλασικές αξίες.
Να ακολουθείτε πάντα τα στερεότυπα, για παράδειγμα η αντίζηλος της πρωταγωνίστριας να είναι πάντα ψηλή ξανθιά γαλανομάτα, κουκλάρα, μα κενή και χαζή. Να προτιμάτε μονοδιάστατους χαρακτήρες, χωρίς πολλές αντιθέσεις και εσωτερικές συγκρούσεις πέρα από τα τυπικά: «Τον θέλω, αλλά δεν πρέπει. Αλλά τον θέλω».
Δεν υπάρχει λόγος να δίνετε χρόνο στους χαρακτήρες να ξεδιπλώσουν τα συναισθήματά τους. Δεν έχει σημασία αν ο κολλητός του πρωταγωνιστή πέθανε στο προηγούμενο κεφάλαιο. Ο πρωταγωνιστής σας είναι πολυάσχολος άνθρωπος και του συμβαίνουν τόσα: γονείς που εμφανίζονται από το πουθενά, προβλήματα στο γραφείο, απαγωγές, βιασμοί… Δεν μπορεί ο πρωταγωνιστής να ασχολείται και να σκέφτεται το φίλο του, ούτε να επιτρέπει σε όλα αυτά τα γεγονότα που ακολούθησαν να τον επηρεάζουν και να τραβούν το ενδιαφέρον του από το βασικό θέμα της ιστορίας που είναι ο έρωτάς του για την πρωταγωνίστρια.
Μην μπείτε στον κόπο να διαβάσετε λίγο ψυχολογία, να ρωτήσετε ή να παρατηρήσετε το πώς αντιδρούν οι άνθρωποι σε διάφορες καταστάσεις. Κανείς δε νοιάζεται για αυτά. Επίσης, οι άνθρωποι αλλάζουν. Ένας δειλός μπορεί να τα γίνει θαρραλέος από τη μια στιγμή στην άλλη. Και το κυριότερο, δεν υπάρχει λόγος να δημιουργήσετε ενδιαφέροντες πρωταγωνιστές, που πραγματικά αξίζουν την προσοχή των υπόλοιπων χαρακτήρων και την αγάπη του κοινού. Όλοι θα τους λατρέψουν απλά και μόνο επειδή είναι οι πρωταγωνιστές.
Όπως είπαμε, λογοτεχνία γράφουμε, δε μας νοιάζει η αληθοφάνεια, αρκεί να πάει η ιστορία εκεί που τη θέλουμε.

9)      Πολλά γεγονότα:
Θέλουμε μια ιστορία πλούσια και με πολλά γεγονότα για να τραβούν το ενδιαφέρον. Βομβαρδίστε τους αναγνώστες με εξελίξεις. Δε χρειάζεται να υπάρχει λόγος που συμβαίνει κάτι ούτε να έχει πρωτοτυπία ή κάτι να προσφέρει στην ιστορία. Μερικές φορές πρέπει απλά να δείξετε πόσο καταπληκτικοί είναι οι ήρωές σας και να γεμίσετε σελίδες. Τόσο απλό.

10)  Φυσικοί νόμοι και κοινή λογική:
Τα είπαμε, μην τα ξαναλέμε. Στην ιστορία σας εσείς είστε ο Θεός και κάνετε ότι θέλετε. Φυσικοί νόμοι… κοινωνικοί νόμοι... και γενικότερα νόμοι και κοινή λογική… ας μην κολλάμε σε λεπτομέρειες. Δε μας νοιάζει πόση ώρα χρειάζεται για να καλύψει κανείς την απόσταση Σύνταγμα-αεροδρόμιο. Αν το αεροπλάνο πετάει σε πέντε λεπτά όλοι οι δρόμοι είναι άδειοι και το αμάξι κινείται με ταχύτητα φωτός (μη σας πω πως έχει και τη χρονομηχανή της Ερμιόνης). Και εννοείται πως θα τον αφήσουν χαλαρά να μπει μέσα στο αεροπλάνο χωρίς εισιτήριο και λοιπούς ελέγχους, για να την προλάβει. Δε θα μας χαλάσετε εσείς την εκπληκτική σκηνή με τους ξενέρωτους περιορισμούς σας.

10+1)  Το κέντρο του σύμπαντος:
Εννοείται πως είναι ο πρωταγωνιστής ή οι πρωταγωνιστές και όλοι ασχολούνται με αυτούς και τον έρωτά τους. Δεν έχει σημασία αν η πρωταγωνίστρια είναι μια κλαψιάρα που το μόνο της προσόν είναι η ομορφιά και το ότι την ερωτεύτηκε ο πρωταγωνιστής. Ούτε αν εκείνος το μόνο που κάνει –πέρα από το να είναι κούκλος– είναι να σπάει πράγματα, επειδή έχει νεύρα και προβληματικό παρελθόν. Όλοι ασχολούνται μαζί τους, όλοι οι single της περιοχής είναι ερωτευμένοι μαζί τους και γενικά το σύμπαν ρίχνει όλα τα φώτα επάνω τους με τις τρελές συμπτώσεις να διαδέχονται η μία την άλλη. Είναι οι πρωταγωνιστές και αυτό αρκεί. Αγαπήστε τους και κατανοήστε τους. Και φυσικά το μόνο που μας απασχολεί σε όλη την ιστορίας είναι το αν θα καταλήξουν αυτοί οι δύο μαζί. Χρειαζόμαστε κάτι άλλο;




Αυτά ήταν και για σήμερα, ελπίζω να διασκεδάσατε και εσείς μαζί μας. Σίγουρα υπάρχουν και άλλα στοιχεία που θα μπορούσαμε να σημειώσουμε, αλλά επιλέξαμε να σταθούμε σε κάποια βασικά. Μπορεί όλα τα παραπάνω να μην εμφανίζονται σε τόσο έντονο βαθμό, αλλά δεν παύουμε να τα συναντάμε σε ιστορίες νέων και όχι μόνο συγγραφέων.
Σημασία έχει να είμαστε προσεχτικοί, να διαβάζουμε ξανά και ξανά τα γραπτά μας και να ακούμε τη γνώμη και τις παρατηρήσεις των αναγνωστών μας. Είναι βέβαιο πως θα εντοπίσουν τα μικρά ή μεγάλα ψεγάδια της ιστορίας μας που εμείς αδυνατούμε να δούμε. Και πάνω από όλα, να μη σταματάμε να εξελισσόμαστε. Όσο γράφουμε γινόμαστε καλύτεροι, αρκεί να πιστεύουμε στον εαυτό μας.


Μαρία Μουστοπούλου