Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

10.10.18

The Last Shadow (Game of Shadows II) (Κεφάλαιο 24) - "Επίλογος"

Ο καθένας μας έχει τη δική του ιστορία, το δικό του πεπρωμένο και ακολουθεί το δικό του μονοπάτι... με τις δικές του δυσκολίες. Μέχρι στιγμής, έχω μάθει καλά πως κάθε στιγμή της ζωής μας είναι μοναδική… και έχει  τη δικιά της αρχή και το δικό της τέλος.
               Το ταξίδι του πόνου συνεχίζεται για όλους μας. Η Ιστορία αυτή δεν έχει φτάσει ακόμα στο τέλος της. Το πέπλο του θανάτου σκέπασε αρκετά σημαντικά πρόσωπα που είχαν κερδίσει ένα ξεχωριστό κομμάτι στις ζωές μας. Υπάρχουν στιγμές που θα ήθελα να χρησιμοποιήσω τη λήθη. Είναι δυνατή, όχι σαν υπεκφυγή ή άρνηση, αλλά σαν μια φυσική, όμορφη διαδρομή. Που σκεπάζει τον πόνο και τις στιγμές που θέλεις να ξεχάσεις για να προχωρήσεις μπροστά… Κι ας φοβάσαι. Λένε πως η λήθη αποτελεί το μονοπάτι όπου σε βγάζει ο δρόμος της ζωής, όταν βέβαια είσαι πρόθυμος και έτοιμος να πάρεις τα μαθήματα με την καρδιά ανοιχτή και να συγχωρέσεις. Πώς όμως μπορείς να βρεις πραγματικά το θάρρος και το κουράγιο να συγχωρέσεις ανθρώπους ποτέ τους δεν ήθελαν το καλό σου; Ανθρώπους διπλοπρόσωπους που σε χρησιμοποίησαν σαν ένα κομμάτι κρέας για να γεμίσουν το πλούσιο στομάχι τους.
               Όλος αυτός ο φόβος και ο πόνος, που έγιναν ένα  μαζί μας, μας δίδαξε αρκετά. Ο συνδυασμός τους με τον αδυσώπητο χρόνο έγινε ο καλύτερος δάσκαλος. Περάσαμε πολλά και θα περάσουμε ακόμα περισσότερα μέχρι αυτό το κακόγουστο παιχνίδι να φτάσει στο τέλος. Υπήρξαν αμέτρητες φορές που θέλαμε όλοι να τα παρατήσουμε, όμως η μοίρα… Χαχ! Η μοίρα είχε άλλα σχέδια για εμάς. Κι εκεί που νιώθαμε ότι δεν είχαμε άλλη αντοχή κι είχαμε φτάσει στο ζενίθ, εκεί κάτι πάντα γινόταν και μας θύμιζε πως αντέχαμε άλλο τόσο κι ακόμα περισσότερο!
               Ποτέ δε θα ξεχάσω τα όσα έζησα και πέρασα.  Όλες αυτές τις κακές στιγμές αλλά και μερικές ευχάριστες, ό,τι  βίωσα μέχρι σήμερα με έκανε τον άνθρωπο που είμαι τώρα. Μπορεί να πέρασα πολλά και δύσκολα, μα δε θα αφήσω ποτέ τις πληγές του παρελθόντος να με καθιστούν ανάπηρο στο παρόν. Έμαθα πως κάθε πληγή με το πέρασμα του χρόνου  σταματάει να ματώνει και αφήνει στη θέση της μια ουλή που σχεδόν την αγαπάς. Κάθε σου “σημάδι” γίνεται μάθημα ζωής. Ένα μονοπάτι που πρέπει να ακολουθήσεις. Αυτό το σημάδι στην πορεία σου επουλώνεται κι εσύ μαθαίνεις να προχωράς μαζί του. Συνεχίζεις την πορεία της ζωής σου ακάθεκτος, για κάτι καλύτερο. Άκουσε αυτό τον σταθερό ψίθυρο της καρδιάς σου που σιγοκαίει μέσα σου τη φλόγα της ελπίδας. Μη φοβηθείς για το άγνωστο. Ο φόβος κλέβει όνειρα. Ακολούθησε το ένστικτό σου και θα βγεις κερδισμένος. Μην αφεθείς ποτέ στη μιζέρια και τη θλίψη γιατί θα σε παρασύρουν στη δίνη τους. Μάθε να βουτάς χωρίς φόβο μες τα σκοτάδια σου ανακαλύπτοντας μέσα τους το φως σου.
               Το τέλος είναι εδώ και το κρατάω στα χέρια μου. Ήρθε η ώρα που όλοι περιμέναμε τόσο καιρό. Η στιγμή που θα νιώσουμε τη γλυκιά λύτρωση. Λένε πως τρία πράγματα δεν μπορούν να μείνουν κρυμμένα. Ο Ήλιος , το Φεγγάρι και η Αλήθεια. Κρατώντας το ημερολόγιο στα χέρια μου είμαι έτοιμος να κλείσω αυτό το τελευταίο κεφάλαιο της δικιάς μας ιστορίας. Ήρθε η ώρα που η αλήθεια επιτέλους  θα λάμψει.  Όπως είπε ο Ζάρκο Πετάν «Στο τέλος νικά πάντα η αλήθεια». 


CHARA CHRIST