Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

13.3.19

Pisces (Κεφάλαιο 6) (Game of Shadows III) "Επιστροφή στην Αρχή - Μέρος Β : Ο επισκέπτης"

Είχα σοκαριστεί για λίγο… Ένιωθα λες και κάποιος μου είχε κλέψει τη φωνή.
«Δε... Δεν το πιστεύω!» αποκρίθηκα και χαμογέλασα.
«Ποιος είναι, Ντέρεκ;» πλησίασε δίπλα μου  ο Τζάκσον.
«Γεια σου, φίλε! Τελικά κάπου εδώ τα ξαναλέμε!» είπε εκείνος με ενθουσιασμό και με αγκάλιασε.
«Ο κύριος;»
«Ο γιος του Τζίμ!» απάντησα χωρίς να μπορώ να σταματήσω να χαμογελάω.
«Ο... Ο ποιος;» ο Τζάκσον δεν μπορούσε να το πιστέψει.
«Πώς βρέθηκες εσύ εδώ; Νόμιζα ότι δεν θα επέστρεφες ποτέ ξανά...»
«Να που το έκανα όμως!»
«Μαξ.» αποκρίθηκε και έδωσε το χέρι στο Τζάκσον.
«Μα... Μ... Μαξ;» τραύλισε λίγο προσπαθώντας να φανεί ψύχραιμος.
«Δεν μοιάζω με τον αδελφό μου, αλλά έχουμε το ίδιο όνομα…»
«Συγγνώμη... Εδώ κάπου ξεκινάω να τα χάνω λιγάκι. Το πάμε πάλι από την αρχή γιατί μπερδεύτηκα;»
«Τζάκσον, άσε τον άνθρωπο να περάσει μέσα και θα στα εξηγήσω όλα εγώ».
«Σωστά… Ο Ντέρεκ, οι γρίφοι του και οι απαντήσεις!» μονολόγησε καθώς έκανε στο πλάι για να αφήσει τον Μαξ να περάσει. «Να δω τώρα τι θα πεις μπροστά στην Έρρικα... Το έχεις κάψει το καημένο το κορίτσι!» μουρμούρισε και προχώρησε.
«Ε, δεν πας καλά εσύ...» αποκρίθηκα. Κούνησα το κεφάλι μου σε μια κίνηση δυσαρέσκειας καθώς προχώρησα μαζί του.
Αν ο πατέρας μου μού έμαθε κάτι σημαντικό και σωστό... Χα! Αυτό είναι πως… Πάντα πρέπει να κρατάς κάτι για τον εαυτό σου. Φυσικά εγώ, έχω το ελάττωμα να κρατάω πολλά. Συναισθήματα, μυστικά... Η δύναμη της συνήθειας μάλλον.
«Παιδιά!»  ξεστόμισα μπροστά σε όλους. «Από εδώ ο Μάξ… Ο γιος του Τζίμ».
Στο όνομα Μαξ η Έρρικα  απέκτησε ένα απέριγραπτα έντονο  βλέμμα. 
«Είχε ο Τζίμ παιδί;» αναρωτήθηκε η Σίσι.
«Δύο...» αποκρίθηκα
«Πώς;»  
«Τι πώς, ρε κορίτσι μου; Όπως δημιουργούνται όλα τα παιδιά στο κόσμο...» απάντησε ειρωνικά ο Τζάκσον.
«Ναι!» πρόσθεσε εκείνη επίσης ειρωνικά αλλά και με ψηλό τόνο στη φωνή
«Δεν εννοούσα αυτό...»
«Πιτσουνάκια! Ε!» φώναξε η Κίμ «Φτάνει…»
«Δεν ξέρω τι σας έχει πει ο Ντέρεκ για μένα ή αν σας έχει πει κάτι… Γνωρίζω τα πάντα ή καλυτέρα αρκετά για τον καθένα σας. Εγώ και ο Ντέρεκ ήμασταν μαζί κάτω στις υπόγειες φυλακές. Μου είχε διηγηθεί όλη την ιστορία.  Όσο για τον πατέρα μου... Έχω κάτι σημαντικό να σας αποκαλύψω!» τη διέκοψε. «Βρήκα ένα γράμμα. Γι’ αυτό επέστρεψα!» συνέχισε στρέφοντας το βλέμμα του σ’ εμένα. «Σας αφορά όλους…» έκανε μια παύση. « Ντέρεκ, μου είχες ζητήσει αν μάθω κάτι περισσότερο να σου το αναφέρω. Θυμάσαι;»
Η αλήθεια είναι πως  αυτό ίσως να ήταν  κίνηση ματ από εμένα. Ήξερα πολύ καλά πως, κάποια στιγμή, θα χρειαζόμουν τη βοήθεια του.  Δεν εμπιστευόμουν τον Τζόναθαν όταν τον ελευθέρωσα.  Άλλωστε τον εχθρό σου ποτέ δεν πρέπει να τον εμπιστεύεσαι.  Ακόμα κι αν έχετε κοινό στόχο. Ή καλύτερα έναν κοινό μεγαλύτερο εχθρό...  


CHARA CHRIST