Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

17.7.19

Pisces (Κεφάλαιο 9) (Game of Shadows III) - "Όσα δε γνωρίζει ο αφηγητής - Αποφάσεις"

Καθόμουν στο σαλόνι με τον  Μαξ να με κοιτάζει με μια περιέργεια. Η αγωνία είχε γίνει ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί. Κοιτούσα από τον διάδρομο, όπου βρισκόμουν, την πόρτα και ξεφυσούσα σαν τρένο.
«Είσαι καλά;» δεν κρατήθηκε να μη ρωτήσει.
«Μπορείς  να παραμείνεις στη σιωπή και να μη μου μιλάς;» αποκρίθηκα με ειρωνικό βλέμμα.
«Κίμπερλι, γιατί μου μιλάς έτσι;»
«Γιατί δε σε ξέρω».
«Και εσύ μιλάς απότομα σε όποιον δε γνωρίζεις;»
Εκεί που ήμουν έτοιμη να του απαντήσω, ο Ντέρεκ  βγήκε με φόρα από το δωμάτιο και βρόντηξε, βιαστικός  σαν αστραπή, την πόρτα της εισόδου ξοπίσω του.  Εγώ, χωρίς δεύτερη σκέψη, έτρεξα στο δωμάτιο. Η φίλη μου με χρειαζόταν.
«Έρρικα;»
Έμεινε για λίγο σιωπηλή. Κοντοστάθηκε δίπλα στο παράθυρο. Ένα δάκρυ κύλησε από τα μάτια της.
«Αγάπη μου, τι έγινε» την πλησίασα δειλά και πρόσεξα πως το βλέμμα της ήταν καρφωμένο στον Ντέρεκ, έξω από το παράθυρο.
«Τον είδες;» με κοίταξε  και τα δάκρια έτρεχαν ποτάμι.
Ο Ντέρεκ έμεινε για λίγα λεπτά –ίσως και να ήταν δευτερόλεπτα– κάτω από το παράθυρο και πηγαινοερχόταν σκυφτός.
«Έρρικα μου… να φανταστώ του είπες την αλήθεια».
«Εσύ τι λες;»
«Εντάξει, βλακεία ερώτηση, αλλά δεν ξέρω κι εγώ τι να πω τώρα… Τι σου είπε; Τι έγινε;»
«Αυτό είναι το θέμα. Δεν είπε τίποτα, παρά μόνο ένα ‘’Μου κανείς πλάκα, έτσι;’’. Με κοίταξε σαν χαμένος κι έφυγε τρέχοντας».
«Έρρικα, μην ταράζεσαι. Ηρέμισε και θα δούμε τι θα γίνει. Πρέπει να…»
«Τίποτα δεν πρέπει, Κιμ» με διέκοψε φορτισμένη «Εγώ έχω πάρει τις αποφάσεις μου. Κι όσο για την ιστορία, όλα θα βρουν τον δρόμο τους» είπε και έφυγε μέσα στη σιωπή,  πλημμυρισμένη από σκέψεις.

Έρρικα

Άφησα πίσω μου την Κιμ και προχώρησα παρέα με τις σκέψεις μου. Ήθελα να βρω τον Ντέρεκ. Δεν απαντούσε στις κλήσεις μου. Τα βήματα μου άρχισαν να βαραίνουν και τα μάτια μου να βουρκώνουν. Τα δάκρυα δεν άργησαν να χαράξουν το δικό τους μονοπάτι στο πρόσωπό μου. Εκείνη τη στιγμή όλα μέσα μου πάγωσαν μέσα σε δευτερόλεπτα. Ο αδελφός μου στο νοσοκομείο, εγώ έγκυος και ο Ντέρεκ εξαφανισμένος. Τώρα, που τον χρειαζόμουν περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Η δύναμη μέσα μου έριξε τις άμυνες της.  Κάθισα σε ένα παγκάκι, στο μονοπάτι προς το δάσος. Τα δάκρυα ποτάμι… Ακούμπησα τα χέρια στο πρόσωπό μου και κάλυψα τα μάτια μου . Το κλάμα μου ξεχείλισε από πόνο. Ξαφνικά, ένιωσα ένα χέρι να ακουμπά τον ώμο μου. Τρόμαξα. Δεν περίμενα να δω αυτό το πρόσωπο. Η παρουσία του, τουλάχιστον για μένα, ήταν αιφνιδιαστική.
«Εσύ;» Αυτή ήταν η μόνη λέξη που μπόρεσε να βγει από το στόμα μου με την τρεμουλιασμένη μου φωνή.


CHARA CHRIST