Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

4.9.19

Pisces (Κεφάλαιο 10) (Game of Shadows III) - "Όσα δε γνωρίζει ο αφηγητής - Η συζήτηση"

«Γεια σου, Έρρικα» είπε με μια τρομακτική ψυχραιμία.
«Ε-εσύ; Πώς,  γιατί; Ο Ντέρεκ δεν είναι εδώ» αποκρίθηκα.
«Ναι, εγώ».
«Γιατί είσαστε εδώ;» τον ρώτησα.
«Μη μου μιλάς στον πληθυντικό, κορίτσι μου».
Το θράσος του δεν είχε όρια!
«Τι ακριβώς συμβαίνει, τώρα; Τι θέλετε;»
«Έρρικα, μιλά μου στον ενικό, κορίτσι μου. Άλλωστε, κοπέλα του γιου μου είσαι».
«Ωραία. Τι θες, λοιπόν; Αρκετά δεν έχεις κάνει; Όλοι σας, δηλαδή».
Αναστέναξε.
«Δεν είμαι εδώ για κακό. Ήρθα με καλό σκοπό και προθέσεις».
Αυτή του η ηρεμία μου προκαλούσε αηδία.
«Τι θες, τότε;»
«Εγώ σας έφερα εδώ. Σας έδωσα την ευκαιρία της αποκάλυψης».
«Της αποκάλυψης;» Εκεί έμεινα στήλη άλατος. Είχα μπερδευτεί. «Τι θες να πεις μ’ αυτό;»
«Το μόνο που…» Πήρε μια βαθιά ανάσα. «Το μόνο που ήθελα ήταν να βρω το ημερολόγιο. Να αποκαλύψω τα πάντα με τεκμήρια. Γιατί το μοναδικό πράγμα που δεν κατάφεραν να διαγράψουν και να συνεχίσουν το έργο τους ήταν το ημερολόγιο. Το μόνο στοιχείο που θα τους ενοχοποιούσε πλήρως».
«Κι αυτό το κάνατε γιατί ο Μάρκος Έντισον σας πρόδωσε, σωστά;» εκεί άρχισα να καταλαβαίνω.
«Είσαι έξυπνη, μικρή. Γι’ αυτό σε λατρεύει ο γιος μου».
«Γιατί σας πρόδωσε; Τι ήταν αυτό που έσπασε ανάμεσά σας;» ρώτησα και προσπέρασα τα λόγια του.
«Ο πατέρας του Τζάκσον έχει ένα μεγάλο ελάττωμα».
«Το οποίο είναι;»
«Ό,τι κάναμε τελικά ήταν ένα λάθος» είπε σαν να είχε βγάλει ένα γενικό συμπέρασμα «Αυτό το πάθος του για την εξουσία και ο εγωισμός του… έγιναν ένα».
«Κύριε Μίλερ… μιλήστε καθαρά και όχι με υπονοούμε και γρίφους. Αν και…»
«Αν και, τι;»
«Τώρα καταλαβαίνω από πού πήρε αυτό το ελάττωμα ο Ντέρεκ».
«Ξέρεις τι μου κάνει εντύπωση;»
Τον κοίταξα με απορία.
«Ότι ο γιος μου δε σου είπε ποτέ το πραγματικό του όνομα». Χαμογέλασε απειλητικά.
«Δεν καταλαβαίνω».
«Μυστικός πράκτορας. Αυτή θα έπρεπε να είναι η ταυτότητά του».
«Και το όνομα του, τελικά;»
«Τι, τελικά;»
«Το αληθινό όνομα του Ντέρεκ είναι…» είπα με ερωτηματικό τόνο.
«Αυτά καλυτέρα να τα συζητήσεις με τον γιο μου.»
«Δεν είναι σωστό να πετάτε τη ‘’βόμβα’’ και να το βάζετε στα πόδια».
«Είσαι σωστή».
«Εγώ είμαι. Όλοι εσείς, όμως, κάνατε το ένα λάθος μετά το άλλο. Αφήσατε αθώες ζωές να χαθούν!»
«Έρρικα…» προσπάθησε να με διακόψει.
«Όχι. Όλοι σας έχετε την ευθύνη. Παίξατε και ακόμα παίζετε ένα σαδιστικό παιχνίδι. Και γιατί; Για να υπακούσετε τον ηγέτη σας;»
«Όταν ήμουν νέος και σπούδαζα ακόμα, πριν να μπλεχτώ πολύ βαθιά σε αυτή την ιστορία, ένας καθηγητής μου μας είχε πει…» βαριαναστέναξε. «‘’Να κάνετε ό,τι θέλετε με πείσμα, αλλά χωρίς να πληγώσετε τους άλλους’’».
«Κι εσύ, όπως και όλοι, κάνατε το αντίθετο» απάντησα χωρίς καν να τον λυπηθώ.
«Δεν υπάρχει αλάνθαστος άνθρωπος, Έρρικα».
«Το ξέρω. Όμως, εδώ μιλάμε για ανθρώπινες ζωές, όχι απλά ένα λάθος. Μπορεί να μην πάτησες τη σκανδάλη ενός όπλου για να πάρεις μια ζωή, όμως, με τη στάση που κράτησες πήρες περισσότερες από μία». Αυτό ήταν το τελευταίο που του είπα πριν να αποχωρίσω.

CHARA CHRIST