Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

4.5.20

Λίγα λόγια για το Burial Rites από την Έρση Λάβαρη

Σύμφωνα με άρθρο της ίδιας που δημοσιεύτηκε στην έκδοση που κυκλοφόρησε το 2014 από την εταιρία Picador (αλλά και αλλού), η Χάνα Κεντ συνέταξε τα Έθιμα Ταφής ως ενισχυτική προσθήκη στην διδακτορική της διατριβή. Εμπνέεται από την παραμονή της στην Ισλανδία (για δώδεκα μήνες κατά το 2002-3) ως μαθήτρια που μεταφέρθηκε εκεί στα πλαίσια προγράμματος ανταλλαγής φοιτητών, όπου και όποτε ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την ιστορία της Άγκνες Μαγκνουσντότιρ.

Αυτή την ιστορία αφηγείται. Η Άγκνες, υπηρέτρια χωρίς οικογένεια και γη, που όλη της την ζωή προσπαθούσε να επιβιώσει μετακινούμενη από φάρμα σε φάρμα στις βόρειο-ανατολικές περιοχές της Ισλανδίας, καταδικάζεται σε θάνατο ως συνεργός στην δολοφονία δύο αντρών μετά την δίκη της το 1828. Μετά την απάνθρωπη κράτησή της από κάποια ευγενή οικογένεια στο Στόρα-Μποργκ μετακινείται στο κτήμα του οικονομικά ασταθούς περιφερειάρχη Γιον Γιόνσον στο Κορνσά, όπου, ειρωνικώς, είχε περάσει και το τρυφερότερο διάστημα της παιδικής της ηλικίας. Η οικογένεια Γιόνσον αναγκάζεται να την περιθάλψει και η Άγκνες να ανεχτεί τον τρόμο και την απαξίωση του Γιον, της συζύγου του και των δυο θυγατέρων τους μέχρι την ημέρα της εκτέλεσής της στις αρχές του 1830, καθώς και τις επίμονες προσπάθειες ενός νεαρού ιερέα, του Τόρβαλντουρ Γιόνσον, να την οδηγήσει στον Θεό.
Αν και πρόκειται για μυθιστόρημα μάλλον βιογραφικό, τα Έθιμα Ταφής φέρνουν περισσότερο σε ψυχογράφημα. Μέσα από τα μάτια των κεντρικών χαρακτήρων βλέπουμε τις σχέσεις μεταξύ της οικογένειας, του ιερέα, ορισμένων γειτόνων αλλά και των Αρχών με την Άγκνες να μεταβάλλονται και να εξαγνίζονται με το πέρασμα του χειμώνα, με τις ιστορίες της και με τις φήμες, και τους παρακολουθούμε να έρχονται κοντά με ήπιους, αυθόρμητους, αθέμιτους τρόπους πολύ προσεκτικά σκιαγραφημένους, που ανακλούν και εξηγούν την δύναμη και την αδυναμία της ανθρώπινης φύσης. 
Η Άγκνες αφηγείται την ιστορία της στον ιερέα και πιο μετά στην Μαργκρέτ, σύζυγο του περιφερειάρχη Γιόνσον, και μέσω αυτών σε ολόκληρη την οικογένεια. Το παρελθόν της ξετυλίγεται και η διπλή δολοφονία αναδύεται μέσα από την αφήγησή της, που είναι γεμάτη ελπίδα, δύναμη και προδοσία που, στο τέλος, την δικαιολογούν. Η Άγκνες δεν είναι δυναμική, ούτε ξεχωριστή, ούτε ηρωίδα. Είναι ένας άνθρωπος που θέλει να ζήσει, και που αντιμετωπίζει την εκτέλεσή του με την αγωνία, την σύγχυση και την παράλυση που θα βίωνε οποιοσδήποτε θνητός.
Πρόκειται για ένα βαθιά μελαγχολικό, στενόχωρο μυθιστόρημα που προβληματίζει σχετικά με την αντικειμενική και την συναισθηματική αλήθεια, την σκέψη του θανάτου, την επιβολή της θανατικής ποινής (που σε ορισμένες περιοχές ανά τον κόσμο και σήμερα ισχύει ακόμη) και την τιμωρία, δοσμένο με γλώσσα απλή και γραφή απέραντα συναισθηματική, και δομημένο μέσα από καλά μελετημένες και εξελισσόμενες ανθρώπινες σχέσεις. 
Έρση Λάβαρη