Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

17.6.20

Λίγα λόγια για το The Little Friend από την Έρση Λάβαρη

Το δεύτερο μυθιστόρημα της Ντόνα Ταρτ, αν και αρκετά διαφορετικό τόσο από την Μυστική Ιστορία όσο και από την Καρδερίνα, κατά μία έννοια κι αυτό τους μοιάζει. Η χαρακτηριστική του θεματολογία, που όπως και στ’ άλλα δύο αφορά στο έγκλημα και στον θάνατο και σε ορισμένα σημεία και στα δυο μαζί, εμφανίζεται και εδώ με τον ίδιο αναπότρεπτο, μελαγχολικό τρόπο.

Ο Ρόμπιν Κλιβ Ντάφερσνες, εννέα ετών όταν δολοφονήθηκε, βρέθηκε στην Γιορτή της Μητέρας κρεμασμένος στο μεγάλο δέντρο της μπροστινής αυλής των γονιών του σε μια μικρή πόλη της Πολιτείας του Μισισίπι. Το έγκλημα, του οποίου ο δράστης δεν βρέθηκε ποτέ, είχε ως αποτέλεσμα ο πατέρας να μετακομίσει με πρόφαση την δουλειά του σε άλλη πολιτεία και η μητέρα να παραιτηθεί από την ζωή και να παραμελήσει τις δυο της κόρες, ενός και τεσσάρων ετών η καθεμιά, που μεγάλωσαν περισσότερο με την φροντίδα της δυναμικής τους γιαγιάς και των τριών αδελφών της. Έντεκα χρόνια μετά, η Άλισον, τώρα δεκαέξι ετών, βρίσκει καταφύγιο στον ύπνο για να ξεφύγει από το τραύμα της δολοφονίας και του ανθυγιεινού της περιβάλλοντος, και η Χάριετ, τώρα δώδεκα ετών, πεπεισμένη πως η αδελφή της είναι τόσο εύθραυστη και απόμακρη επειδή είχε δει τι συνέβη στον Ρόμπιν, αποφασίζει, για να μπορέσει ν’ αντέξει το καλοκαίρι της, να βρει και να τιμωρήσει τον δολοφόνο του αδερφού της.
 
Ξεκινάει έτσι μια ιστορία γεμάτη παιδική απολυτότητα και σιγουριά, κατά την οποία η Χάριετ, με την βοήθεια του πολύ πιστού της φίλου Χίλι, μαντεύει ποιος δολοφόνησε τον αδερφό της και προσπαθεί να τον εντοπίσει και να τον σκοτώσει. Παράλληλα ο Ντάνι Ράτλιφ, είκοσι ενός ετών, πια ορφανός και υπό την αιγίδα των αδερφών του – με πολύ κακή φήμη στην Αλεξάνδρεια του Μισισίπι και έχοντας κάνει φυλακή μάλλον όλοι τους –, παλεύει να βρει έναν τρόπο να ξεφύγει από τον δεσποτικό Φάρις – που μετά τον θάνατο του πατέρα τους πήρε την θέση του ως κεφαλή της οικογένειας και είναι, ιδίως με τον Ντάνι, πραγματικά βίαιος – σχεδιάζοντας να του κλέψει το φορτίο κρυσταλλικής μεθαμφεταμίνης που παράγει παράνομα στο σπίτι του.
 
Με παράλληλη αφήγηση τόσο από πλευράς διαφόρων μελών της οικογένειας της Κλιβ όσο κι από πλευράς ορισμένων από τους αδερφούς Ράτλιφ, συμπεριλαμβανομένων της Χάριετ και του Ντάνι των ίδιων, παρακολουθούμε τις ζωές τους να μπλέκονται με βαναυσότητα που δυσχεραίνει την καθημερινότητα και των δυο τους και που, σε πολλές περιπτώσεις, τους φέρνει αντιμέτωπους με πραγματικό κίνδυνο. Γνωρίζουμε τις δυο οικογένειες εκ των έσω και βλέπουμε από πού πηγάζουν οι απελπισία και το μίσος, και οδηγούμαστε μαζί τους σε μια κλιμάκωση που είναι γι’ αυτούς κάθαρση και καταδίκη μαζί.
 
Η Ντόνα Ταρτ αποδεικνύει για άλλη μια φορά πως είναι τρομερά δυνατή ψυχογράφος, και δίνει χαρακτήρες δυνατούς και αδύναμους ταυτόχρονα, ανθρώπινους, κατανοητούς ακόμη και μέσα στις επιπολαιότητες και τις απερισκεψίες τους και συμπαθείς και αντιπαθείς μαζί. Όλοι τους έχουν ένα κίνητρο και μια ιστορία που τους δικαιολογεί και που σε κάνει να τους συγχωρείς, να δένεσαι μαζί τους και να αγωνιάς μ’ αυτά που περνούν. Κάποιοι δικαιώνονται και κάποιοι όχι, κάποιοι παίρνουν αυτό που τους αξίζει και κάποιοι ξεφεύγουν με κάτι ελαφρύτερο, το τέλος του καθενός τους όμως αφήνει την αίσθηση της απόδοσης δικαιοσύνης.
 
Η γραφή, δε, είναι ξανά αποστομωτική. Η κάθε πρόταση δίνει την αίσθηση πως είναι ένα αριστούργημα, καλά ζυγιασμένη, πολύ μελετημένη και με νόημα. Τίποτα δεν είναι περιττό, κάθε λέξη κάπου οδηγεί και κάθε αναφορά είναι βέβαιο ότι θα προκύψει ξανά στην συνέχεια. Κάθε μικρή λεπτομέρεια, που ίσως φαντάζει ασήμαντη στην αρχή και που όμως βοηθάει στην πορεία, ταιριάζει μαζί με κάποια άλλη και χτίζουν μαζί αυτή την γοητευτικά δαιδαλώδη πλοκή που συνθέτει μια ακόμη δυνατή ιστορία.
 
Αν και πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που δίχασε τους αναγνώστες – όπως και τα υπόλοιπα βιβλία της Ντόνα Ταρτ έτσι κι αυτό είτε θα το λατρέψεις είτε θα το μισήσεις –, ίσως κάπως βαρύ στο θέμα και κάπως απρόσιτο σε κάποιον που θα ήθελε να διαβάσει για να χαλαρώσει, είναι σίγουρα μια δυνατή ιστορία, όμορφα δοσμένη και ζωντανή, που μένει καθαρά σαν ανάμνηση στο τέλος. Σίγουρα θα ικανοποιήσει όσους προτιμούν αυτού του είδους την λογοτεχνία.


Έρση Λάβαρη