Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

17.2.21

Ο γδικιωμός του έρωτα (Επεισόδιο 2 – Σκηνές 11-19)

11.ΕΣ., ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΣΟΦΙΑΣ – ΜΕΡΑ

Η Καίτη μπαίνει στο μαγαζί της ξαδέλφης της της ΣΟΦΙΑΣ ΔΑΜΙΑΝΑΚΟΥ (34),της παπαδοπούλας, στο οποίο πουλάει τουριστικά είδη, σουβενίρ, ρούχα, παπούτσια και αξεσουάρ. Η Σοφία τακτοποιεί φουλάρια σ' ένα stand, και η Καίτη την πλησιάζει και της πιάνει απαλά το μπράτσο.

ΚΑΙΤΗ

Σοφία... Έκπληξη!

ΣΟΦΙΑ

Α! Καιτούλα μου, εσύ; Καλώς όρισες, κορώνα μου!

Οι δυο γυναίκες αγκαλιάζονται σφιχτά.

ΚΑΙΤΗ

Σοφάκι μου! Σε πεθύμησα!

ΣΟΦΙΑ

Κι εγώ σ' αποθύμησα, κοριτσάκι μου! Τι κάνεις; Πότε ήρθες και δε σε πήραμε χαμπάρι;

ΚΑΙΤΗ

Καλά είμαι, δόξα τω Θεώ! Τη Δευτέρα ήρθα, κι είπα σήμερα να περάσω να σε δω... Εσύ τι κάνεις; Οι γονείς σου, τα παιδάκια σου, ο άντρας σου;

ΣΟΦΙΑ

Ωραία, Καιτούλα μου, χαίρομαι πολύ! Κι εμείς δόξα τω Θεώ μια χαρά είμαστε όλοι! Έλα, έλα να σου δείξω τι νέο έχω φέρει φέτος...

ΚΑΙΤΗ

Πολύ ωραία πράγματα! Και τσάντα με τους πύργους της Βάθειας βλέπω! Είσαι πολύ μπροστά...

ΣΟΦΙΑ

Ε, τα ζητάνε οι τουρίστες... Αυτή την τσάντα με τη Βάθεια που λες την έραψα μόνη μου, όλα τα κομμάτια! Άμα θες, σου χαρίζω μία, δώρο!

ΚΑΙΤΗ

Θέλω, εννοείται

ΣΟΦΙΑ

Ωραία! Για βαλ' τη πάνω σου να σε δω... Α, φοβερή! Σου ταιριάζει γάντι...

ΚΑΙΤΗ

Ναι, κι εμένα μ΄ αρέσει πολύ πάνω μου...

ΣΟΦΙΑ

Χαίρομαι! Με γεια σου λοιπόν... Α, να σου πω: Θέλετε μήπως να έρθετε την Κυριακή το μεσημέρι για φαΐ στο σπίτι, με τη γιαγιά και την Έλενα; Θα σας καλούσα όλους, αλλά απ' όσο ξέρω, ο θείος Λεωνίδας και η θεία Χρυσούλα έχουν δουλειά και τις Κυριακές...

ΚΑΙΤΗ

Μετά χαράς!

ΞΕΝΟς ΤΟΥΡΙΣΤΑΣ

(προς τη Σοφία)

Excuse me, can I ask you something, please?

ΣΟΦΙΑ

Hello! Yes, of course... Πλάκωσαν οι πελάτες, Καίτη μου! Λοιπόν, τα λέμε την Κυριακή;

ΚΑΙΤΗ

Ναι, εκτός απροόπτου!

ΣΟΦΙΑ

Τέλεια! Στο καλό να πας... Καλή συνέχεια!

ΚΑΙΤΗ

Κι εσύ, Σοφία μου! Έλα, φιλάκια, ματς μουτς...

Οι δύο ξαδέλφες φιλιούνται σταυρωτά, και η Καίτη βγαίνει από το μαγαζί της Σοφίας, έχοντας στον δεξί της ώμο περασμένη μια πάνινη τσάντα θαλάσσης με στάμπα ένα σκίτσο των πύργων της Βάθειας και τη λέξη MANI, στα αγγλικά.

12. ΕΣ., ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΛΟΠΗΣ – ΜΕΡΑ

Η Καίτη βρίσκεται στο τιμόνι του golf, δίπλα της στη θέση του συνοδηγού η Μυρτώ και στα πίσω καθίσματα η Ράνια και η Έλενα. Κατηφορίζουν προς το Νέο Οίτυλο, και κοιτάνε έξω από τα παράθυρα τη θάλασσα.

ΚΑΙΤΗ

Φτάσαμεεε!

ΡΑΝΙΑ

Ουάου! Φοβερή θάλασσα! Δεν είναι τέλεια ρε κορίτσια; Πείτε κι εσείς!

ΜΥΡΤΩ

Ναι, γαμάτη!

ΚΑΙΤΗ

Γαμάτη, ναι, αλλά να εύχεστε να βρω εύκολα θέση να παρκάρω, να την κολυμπήσουμε γρήγορα... Α να, νομίζω βλέπω εδώ μία!

13. ΕΞ., ΝΕΟ ΟΙΤΥΛΟ – ΜΕΡΑ

Η Καίτη παρκάρει το αμάξι, και τα κορίτσια βγαίνουν, παίρνουν τις τσάντες τους και κατευθύνονται προς την παραλία. Μπήγουν την ομπρέλα τους στα βότσαλα, απλώνουν τις ψάθες τους, και καθώς ξεντύνονται για να μείνουν με τα μπικίνι τους, η Καίτη βλέπει στα δεξιά τους μερικά μέτρα μακριά δύο φιγούρες. Είναι ο ΑΚΗΣ ΓΑΛΗΝΕΑΣ (18) και η ΒΑΣΙΑ ΓΑΛΗΝΕΑ (18), τα δίδυμα δεύτερα ξαδέλφια τους, που φοράνε κι αυτά μαγιό βερμούδα με t shirt και ένα μπλουζοφόρεμα αντίστοιχα.

ΚΑΙΤΗ

Ρε σεις, τα Γαληνόπουλα δεν είναι αυτά; Βάσια, Άκη!

ΒΑΣΙΑ

Απίστευτο! Κοριτσάρες! Τι κάνετε, πώς κι από δω;

Ρανια

Ήρθαμε για μπανάκι, Βασούλα, με το αμάξι της μαμάς! Οδήγησε η Καίτη μας...

ΒΑΣΙΑ

Άντε! Τι ωραία... Εμείς ήρθαμε με τη μάνα μας να δούμε την άλλη μας γιαγιά την Παπαδογγονιάναινα, όπως κάθε σκ, με το ΚΤΕΛ από Καρδαμύλη, αφού τελειώσαμε με τις Πανελλήνιες... Ακόμη δε μπορώ να το πιστέψω ότι δε θα ξαναπάω σχολείο από Σεπτέμβριο!

ΚΑΙΤΗ

Σωστά, είστε ενήλικα κι απόφοιτα πλέον, ρε παιδάκια!! Πωπω, απίστευτο... Πώς πήγαν οι Πανελλήνιες όμως; Για πείτε...

ΒΑΣΙΑ

Εγώ καλά, μια χαρά! Νομίζω περνάω εκεί που θέλω, Βιολογικό δηλαδή...

ΚΑΙΤΗ

Μπράβο, γλυκούλα! Εσύ, Άκη μου;

ΑΚΗΣ

Καλά κι εγώ, ικανοποιημένος! Μουσικών Σπουδών θέλω, Αθήνα, έδωσα και τα ειδικά μαθήματα και τα πήγα πολύ καλά...

ΚΑΙΤΗ

Μπράβο και σε σένα ρε Άκαρε! Σου ταιριάζει απόλυτα, μιας και παίζεις και μπουζούκι!

ΒΑΣΙΑ

Ο Άκης; Μπορεί να γίνει κι επαγγελματίας, έχει τα φόντα... Και θα τον συνοδεύω κι εγώ με την κιθάρα, κι ας την έχω απλά για χόμπι περισσότερο! Αχ, πολύ χάρηκα που βρεθήκαμε... Άντε, πάμε για βουτιά, να τα πούμε και κολυμπώντας!

Τα έξι ξαδέλφια μπαίνουνε στα ρηχά, καταβρέχοντας το ένα το άλλο με γέλια και φωνές, και μετά βουτάνε στη θάλασσα. Τα κορίτσια κολυμπούν μιλώντας, ενώ ο Άκης κάνει απλωτές.

14. ΕΞ., ΝΕΟ ΟΙΤΥΛΟ – ΜΕΡΑ

Τα παιδιά βγαίνουν και κάθονται στην παραλία για να στεγνώσουν. Σε λίγο, βλέπουν να έρχεται η ΧΑΡΑ ΠΑΠΑΔΟΓΓΟΝΑ (38), η μητέρα του Άκη και της Βάσιας, ντυμένη με ένα καφτάνι, γυαλιά ηλίου και ψάθινο καπέλο.

ΚΑΙΤΗ

Ε, δεν το πιστεύω, ντάξει! Θεία Χαρά, θεία Χαρά!

Η γυναίκα κατεβάζει τα γυαλιά της, και μόλις αντιλαμβάνεται την κίνηση του χεριού της Καίτης, πλησιάζει τα παιδιά της και τις ανιψιές της.

ΧΑΡΑ

Καιτούλα μου; Απίστευτο! Πωπω! Από πρόπερσι έχω να σε δω... Τι κάνεις, γλυκιά μου; Και τα κορίτσια του Δημήτρη μαζί σου, βλέπω! Ήρθατε για μπανάκι;

ΒΑΣΙΑ

Ναι, μαμά, για μπάνιο ήρθαν οι ξαδέλφες, και συναντηθήκαμε τυχαία εδώ! Με το αυτοκίνητο της θείας της Λόπης ήρθαν απ' την Αρεόπολη, τις έφερε η Καίτη...

ΧΑΡΑ

Οδηγάς, κορίτσι μου; Μπράβο σου!

ΚΑΙΤΗ

Ναι, θεία, οδηγάω, πήρα δίπλωμα πρόπερσι τον χειμώνα, αφού τελείωσα τη σχολή! Εσύ, πες μου τι κάνετε όλοι; Η κυρά Σαββίνα;

ΧΑΡΑ

Καλά είμαστε, κοπέλα μου, δόξα τω Θεώ, έχουν έρθει κόσμος και στα ενοικιαζόμενα, δουλίτσα υπάρχει... Κι η μάνα μου καλά, όσο γίνεται, τη βοήθησα να συγυρίσει κι είπα αφού ξεμπέρδεψα να κατέβω να κάνω και μια βουτιά να ξαποστάσω... Ουφ! Πολλή ζέστη...

ΚΑΙΤΗ

Κατάλαβα... Να την κάνεις με την ησυχία σου, τη δικαιούσαι!

ΒΑΣΙΑ

Μαμά, μαμά, περίμενε να σου πω! Μπορούμε να φάμε εδώ με τα κορίτσια σε κάνα ταβερνάκι το μεσημέρι, μιας που βρεθήκαμε; Έλα, πλιζ!

ΑΚΗΣ

Έλα, μάνα, καλά σου λέει η αδελφή μου... Πρέπει να το γιορτάσουμε, είναι συνάντηση κορυφής αυτή!

ΧΑΡΑ

Καλά, εντάξει, να φάτε. Να, πάρτε εδώ ένα εικοσάρικο, και να κρατήσετε τα ρέστα γιατί φωνάζει ο πατέρας σας...

ΒΑΣΙΑ

Γιούπιι! Θενκς, μανούλα! Σ' το υπόσχομαι, δε θα ξοδέψουμε πολλά... Α, επίσης! Λέγαμε με τα κορίτσια μήπως έρθουν Καρδαμύλη την παραπάνω βδομάδα, μετά της Αγίας Μαρίνας... Και να μείνουν καμιά δυο μέρες να πάμε και Καλαμάτα και τα λοιπά...

ΧΑΡΑ

Βεβαίως και να έρθουν, μια οικογένεια είμαστε! Άντε, πάω να βουτήξω κι εγώ...

ΚΑΙΤΗ

Πήγαινε, θεία! Καλό μπάνιο!

15. ΕΞ., ΝΕΟ ΟΙΤΥΛΟ/ΤΑΒΕΡΝΑ – ΜΕΡΑ

Τα παιδιά έχουν καθίσει σε ένα ταβερνάκι της παραλίας του Νέου Οιτύλου και τρώνε μεσημεριανό, το οποίο συνοδεύουν με αναψυκτικά.

ΚΑΙΤΗ

Ρε παιδιά! Μου ήρθε μια ιδέα, τώρα έτσι όπως τρώμε... Αφού, Βάσια και Άκη, εσείς παίζετε όργανα, κι εμένα μ' αρέσει να τραγουδάω και το 'χω εξασκήσει ως ένα βαθμό, τι θα λέγατε να ψήσω τον πατέρα μου να κάνουμε οι τρεις μας ένα σχήμα και να παίζουμε στην Ωραία Τσίμοβα τα Σάββατα το βράδυ;

ΜΥΡΤΩ

Μμ ναι! Να φέρουμε και την... ξαδέρφη, Καίτη, τη Στέλλα τη Μπεζαντάκου, για αποκλειστική εμφάνιση! Θα γίνει χαμός! Στο κορμί μου / σαν μπλουζάκι/ σε φορώ και δε σ' αλλάζω...

Τραγουδάει η Μυρτώ λικνίζοντας τα χέρια της, και στη δεύτερη στροφή την ακολουθεί η Ράνια.

ΜΥΡΤΩ, ΡΑΝΙΑ (ΜΑΖΙ)

Στη ζωή μου/ κολλητό μου/ρούχο που ποτέ δε βγάζω!

ΑΚΗς

Ναι, καλά όλα αυτά, αλλά θα δεχτεί ο θείος; Χλομό το κόβω, απλά θα σπαταλήσεις το σάλιο σου...

ΚΑΙΤΗ

Άκη, αγόρι μου, εγώ είμαι διαθέσιμη να το σπαταλήσω το σάλιο μου, για να ζωντανέψει λίγο επιτέλους η Ωραία Τσίμοβα... Καιρός να εκσυγχρονιστεί κι ο αφέντης μου μια στάλα! Προβλέπεται λίγο δύσκολο το ψήσιμο, αλλά πιστεύω να τον καταφέρω...

ακησ

Ο τι πεις εσύ, ξαδέρφη! Εσύ είσαι η αρχηγός...

βασια

Έτσι, Καιτάρα, έμπαινε! Θα τον τουμπάρεις σίγουρα τον θείο Λεωνίδα! Άντε, να πιούμε για την επιτυχία του σχεδίου και που βρεθήκαμε! Γειά μας!

καιτη

Και για την επιτυχία σας στο Πανεπιστήμιο, παιδάκια! Άντε, στην υγειά μας!

Λέει η Καίτη, και τα ξαδέλφια τσουγκρίζουν τα ποτήρια τους.

16. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΠΑΠΑ ΚΩΣΤΑ – ΜΕΡΑ

Η κυρά Κατέρω, η Καίτη και η Έλενα στέκονται έξω από την πόρτα του σπιτιού του παπά – Κώστα. Η γιαγιά κρατάει στα χέρια της μια πιατέλα σκεπασμένη με αλουμινόχαρτο και η Καίτη χτυπάει το κουδούνι. Τους ανοίγει ο ΛΥΜΠΕΡΗΣ ΔΕΜΕΣΤΙΧΑΣ (36), ο γαμπρός του παπά και άντρας της Σοφίας, φτιάχνοντας τα γυαλιά του.

ΛΥΜΠΕΡΗΣ

Καλησπέρα! Κορίτσια, κυρά Κατέρω, καλώς σας βρήκαμε!

ΚΥΡΑ ΚΑΤΕΡΩ

Καλώς σε βρήκαμε κι εμείς, Λυμπέρη μου!

ΚΑΙΤΗ

Γειά σου, Λυμπέρη!

ΕΛΕΝΑ

Γεια!

ΣΟΦΙΑ

Καλώς τες, καλώς τες! Περάστε! Πώς είστε;

ΚΥΡΑ ΚΑΤΕΡΩ

Καλά είμαστε, Σοφούλα μου! Εσείς; Έφερα και πιταράκια...

ΣΟΦΙΑ

Α, γιαγιά, θα σε μαλώσω, δεν ήταν ανάγκη! Τέλος πάντων... Εμείς πήγαμε μετά την εκκλησία και το πρωινό με τα παιδιά στον Διρό να κάνουνε μπάνιο, γιατί μας είχανε τρελάνει στο παρακάλι... Χρηστάκη, Ποτίτσα! Ελάτε, ήρθε η προγιαγιά σας η Κατέρω με τις θείες σας την Καίτη και την Έλενα!

Με το που τα φωνάζει η Σοφία, εμφανίζονται τα δυο παιδιά, ο ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ (12) και η ΠΟΤΙΤΣΑ ΔΕΜΕΣΤΙΧΑ (10), και η κυρά Κατέρω, η Καίτη και η Έλενα τα αγκαλιάζουν και τα φιλούν.

ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ

Γειά! Γεια, Καίτη, γεια, Έλενα!

ΠΟΤΙΤΣΑ

Προγιαγιάκα! Θεία Καίτη, θεία Έλενα!

ΚΥΡΑ ΚΑΤΕΡΩ

Άχου η κορώνα μου, παλικάρι έγινε! Και το γραμμάτιο μου, σωστή κοπέλα, μην το βασκάνω...

ΠΟΤΙΤΣΑ

Θεία Καίτη, θα παίξουμε μετά με τις κούκλες μου; Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ, σε παρακαλώ!

ΚΑΙΤΗ

Και βέβαια θα παίξουμε! Και με την Έλενα μαζί, να ξανανιώσουμε...

ΠΟΤΙΤΣΑ

Ναιαιαι! Έχω και το σπίτι της Barbie τώρα, μου το πήραν δώρο ο παππούς κι η γιαγιά το Πάσχα... Θα βάλουμε τις κούκλες μέσα να τρώνε και να κοιμούνται, και μετά θα τις πάμε και με το αμάξι τους στη θάλασσα!

Πριν τελειώσει η Ποτίτσα να μιλάει, μπαίνει στο μικρό σαλόνι η ΘΟΔΩΡΑ ΜΠΕΖΑΝΤΑΚΟΥ – ΔΑΜΙΑΝΑΚΟΥ (54), η παπαδιά, και πλησιάζοντας τη μητέρα της και τις ανιψιές της τις χαιρετά και τις ασπάζεται.

ΘΟΔΩΡΑ

Καλά τις άκουσα εγώ τις εμιλιές σας, μανούλα μου κι ανιψούλες μου! Κοπιάστε να καθίσετε, το φαγητό είναι έτοιμο! Σοφία, έλα να με βοηθήσεις να στρώσουμε...

ΚΑΙΤΗ

Θα βοηθήσω κι εγώ, θεία! Μη μου πεις όχι...

ΕΛΕΝΑ

Κι εγώ!

ΘΟΔΩΡΑ

Ωραία, μοιραστείτε! Μια να βάλει το τραπεζομάντιλο, άλλη τα πιάτα, τα ποτήρια και τα μαχαιροπίρουνα, και μία να με βοηθήσει να σερβίρω...

17. ΕΣ. ΣΠΙΤΙ ΠΑΠΑ ΚΩΣΤΑ/ ΤΡΑΠΕΖΑΡΙΑ – ΜΕΡΑ

Οι τέσσερις γυναίκες καταπιάνονται με το στρώσιμο του μεγάλου τραπεζιού που υπάρχει στο σαλόνι, και ενόσω το ετοιμάζουν, εμφανίζεται ο ΠΑΠΑ – ΚΩΣΤΑΣ ΔΑΜΙΑΝΑΚΟΣ (58), ο ιερές θείος της Καίτης, φορώντας γκρίζο αντερί πάνω από τα ρούχα του.

ΠΑΠΑ – ΚΩΣΤΑΣ

Καλώς τη μάνα και τις ανιψιές! Καιτούλα, καλώς μας ήρθες για άλλη μια φορά!

ΚΑΙΤΗ

(φιλώντας το δεξί χέρι του)

Την ευχή σου, παπά Κώστα! Καλώς σε βρήκα...

ΠΑΠΑ – ΚΩΣΤΑΣ

Του Θεού, κόρη μου, του Θεού! Πώς είσαι; Χαίρεις άκρας υγείας; Σας είδα και στην εκκλησία, αλλά πού να προλάβω να σου μιλήσω...

ΚΑΙΤΗ

Χαίρω άκρας υγείας, θείε, και σωματικής και ψυχικής! Τελείωσα και το μεταπτυχιακό μου, οπότε νιώθω πλήρης...

ΠΑΠΑ – ΚΩΣΤΑΣ

Εύγε, ανιψιά! Ο Θεός να σ' έχει καλά να προοδεύεις συνέχεια... Θοδώρα, άντε! Φέρε να φάμε, να ευφρανθούμε με τα αγαθά του Κυρίου μας!

ΘΟΔΩΡΑ

Τα φέρνω, παπά μου, τα φέρνω!

Η παπαδιά και η Σοφία κουβαλούν στο τραπέζι τα φαγητά και τα ποτά: κόκορα καπαμά με μακαρόνια, ανοιχτή μανιάτικη τυρόπιτα, σαλάτα με πορτοκάλι, κρεμμύδι και ελιές, καγιανά με σύγλινο, ψωμί, σφέλα, μια κανάτα κόκκινο κρασί και μία με νερό. Ο παπά – Κώστας κάνει σήμα να μείνουν όλοι όρθιοι και λέει την προσευχή του μεσημεριανού γεύματος.

ΠΑΠΑ – ΚΩΣΤΑΣ

Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος, ελέησον ημάς... Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου, ελθέτω η βασιλεία σου, γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών, και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού... Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον... Χριστέ ο Θεός ημών, ευλόγησον την βρώσιν και την πόσιν των δούλων σου, ότι άγιος ει πάντοτε, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν!

Ο παπά – Κώστας τελειώνει την προσευχή, και όλοι κάθονται στις θέσεις τους. Πριν ξεκινήσουν να τρώνε, βάζει κρασί σε ένα ποτηράκι και το υψώνει.

ΠΑΠΑ – ΚΩΣΤΑΣ

Στην υγειά όλων μας, να μας έχει ο Θεός γερούς να ανταμώνουμε! Καίτη, μ' ένα καλό παιδί σου εύχομαι, κι εσύ, Έλενα, καλώς να προχωρήσεις και να ολοκληρώσεις τις σπουδές σου!

ΕΛΕΝΑ

Ευχαριστούμε, θείε!

ΚΑΙΤΗ

Σ' ευχαριστώ πολύ, θείε! Αν και το βλέπω να αργεί ακόμα το καλό παιδί...

ΠΑΠΑ – ΚΩΣΤΑΣ

Όποτε και να 'ρθει, ευλογημένο, αλλά εγώ προτείνω να το βρεις τώρα που είσαι νέα! Κι επειδή την ξέρω τη μάνα σου τι είναι, σου λέω να μην πάρεις όποιον σου προξενέψει εκείνη, αλλά αυτόν που θα δεις εσύ ότι ταιριάζεις και θέλεις να ανοίξεις μαζί του σπιτικό και να κάνεις οικογένεια... Σύμφωνοι;

ΚΑΙΤΗ

Απολύτως! Αυτό θα κάνω, μη νομίζεις, κι άσε την κυρά Χρυσούλα να το παίζει γραφείο συνοικεσίων!

18. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΠΑΠΑ ΚΩΣΤΑ – ΜΕΡΑ

Η οικογένεια συνεχίζει το φαγητό της συζητώντας εύθυμα. Ύστερα, η παπαδιά φέρνει την πιατέλα με τα πιταράκια της κυρά – Κατέρως (τηγανιτά μελωμένα κομμάτια ζύμης) και μαζί ένα πλαστικό κουτί παγωτό, και σερβίρει σε όλους. Ο Χρηστάκης κι η Ποτίτσα ρίχνονται με βουλιμία στα πιταράκια και στο παγωτό τους, και ο παππούς τους κάνει πως τα μαλώνει γελώντας.

ΠΑΠΑ – ΚΩΣΤΑΣ

Βρε σατανάδες! Δεν είπαμε ότι είναι αμαρτία η λαιμαργία;

ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ

Δε φταίμε εμείς, παππού, η προγιαγιά κάνει τέλεια πιταράκια, αυτή να τιμωρήσεις!

ΠΟΤΙΤΣΑ

Ναι, παππού, δε φταίμε εμείς! Καίτη, πάω να φέρω τις κούκλες μου...

ΚΑΙΤΗ

Άντε, Ποτίτσα, γρήγορα! Ακόμη εδώ είσαι; Ανυπομονώ!

ΕΛΕΝΑ

Ναι, Ποτίτσα, άντε!

Το κοριτσάκι χάνεται προς ένα δωμάτιο του σπιτιού πιο μέσα, και επιστρέφει κρατώντας στο ένα της χέρι ένα κουκλόσπιτο και στο άλλο μερικές κούκλες. Τις στρώνει στον καναπέ και για λίγη ώρα παίζουν παρέα με την Καίτη και την Έλενα, ενώ ο Χρηστάκης έχει απορροφηθεί σε ηλεκτρονικά παιχνίδια.

ΠΑΠΑ – ΚΩΣΤΑς

Εγώ θα αποσυρθώ, με την άδειά σας, να πάρω έναν υπνάκο... Συμπαθάτε με!

ΘΟΔΩΡΑ

Πήγαινε, παπά μου, και μη ζητάς συγγνώμη! Είσαι απ' το πρωί στο πόδι...

Ο παπά – Κώστας αποχωρεί, ενώ οι ανιψιές της γυναίκας του συνεχίζουν να παίζουν με την Ποτίτσα, ώσπου τις πλησιάζει ο Χρηστάκης.

ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ

Ποτίτσα, παίζουμε κρυφτοκυνηγητό; Έλα...

ΠΟΤΙΤΣΑ

Ναιαιαι! Κρυφτοκυνηγητό... Έρχομαι!

ΣΟΦΙΑ

Χρηστάκη μου, ήρεμα μονάχα, σε παρακαλώ πολύ, είναι ώρα κοινής ησυχίας, κι εσύ, Ποτίτσα μου... Και προσεκτικά, μη χτυπήσετε!

ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ

Οκέι, μαμά!

Τα παιδιά βγαίνουν από το σπίτι, κι όλοι οι υπόλοιπο παραμένουν στον χώρο και συνεχίζουν να μιλάνε. Ύστερα από λίγο, επιστρέφει ο Χρηστάκης ανάστατος.

ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ

Μαμά... Έλα λίγο...

ΣΟΦΙΑ

Τι είναι, κορώνα μου; Τι έπαθες;

ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ

Όχι εγώ, η Ποτίτσα... Έπεσε στα σκαλιά και χτύπησε... Έλα!

ΣΟΦΙΑ

Αμάν! Έρχομαι, έρχομαι!

19. ΕΞ., ΣΠΙΤΙ ΠΑΠΑ ΚΩΣΤΑ - ΜΕΡΑ

Θοδώρα, Καίτη και Έλενα ακολουθούν τη Σοφία και τον Χρηστάκη έξω, στη σκάλα του σπιτιού. Η Σοφία έχει πάρει αγκαλιά την Ποτίτσα, η οποία έχει κοπεί βαθιά ακριβώς κάτω από το δεξί γόνατο, και την παρηγορεί, ενώ το κοριτσάκι είναι χλομό και έχει ύφος τρομαγμένο και κλαψουρίζει, πιπιλώντας τα νύχια του.

ΣΟΦΙΑ

Σσς... Σώπα, ψυχούλα μου, σώπα, καρδιά μου...

ΚΑΙΤΗ

(σκύβοντας προς το μέρος τους)

Ποτίτσα μου, τι έπαθες; Πώς κόπηκες έτσι;

ΠΟΤΙΤΣΑ

Δεν ξέρω... Έπεσα...

ΣΟΦΙΑ

Χρηστάκη, φέρε μια γάζα, αγόρι μου! Στο μπάνιο είναι, στο ντουλάπι... Αχ, βρε Ποτίτσα, αχ! Αφού σας είπα να προσέχετε...

ΚΑΙΤΗ

Σοφία, αυτό έτσι όπως το βλέπω είναι βαθύ κόψιμο... Παίζει να χρειαστεί ράμματα...

ΣΟΦΙΑ

Ράμματα; Ωχ Χριστέ μου, τι μας βρήκε κυριακάτικα στα καλά καθούμενα!

ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ

Ράμματα; Τι δηλαδή, θα την πάμε νοσοκομείο;

ΣΟΦΙΑ

Ελπίζω να μη χρειαστεί, αγαπούλα μου, άσε δω τη γάζα και το λευκοπλάστ να της το δέσουμε προς ώρας... Λυμπέρη μου, πήγαινε να βάλεις μπροστά το αμάξι, να την πάμε στο Κέντρο Υγείας να δούμε τι γίνεται!

ΛΥΜΠΕΡΗΣ

Εντάξει, Σοφία μου! Πάω...

ΚΑΙΤΗ

Θέλω να 'ρθει κι η θεία Καίτη! Σε παρακαλώ, θεία...

ΣΟΦΙΑ

Εντάξει, αγάπη μου, εντάξει! Θα την πάρουμε μαζί τη θεία Καίτη, μη στεναχωριέσαι... Καίτη μου, σε πειράζει να 'ρθεις μαζί, αφού σε θέλει;

ΚΑΙΤΗ

Τι λες καλέ; Αλίμονο! Αφού με θέλει μαζί, θα 'ρθω ανυπερθέτως, που λένε, να της κάνω το χατίρι της τραυματία μας! Ντάξει, μωρό μου;

ΠΟΤΙΤΣΑ

Ντάξει...

Η Καίτη φιλάει τρυφερά το χέρι της ανιψιάς της, και εκείνη την κοιτάζει, προσπαθώντας να χαμογελάσει.

Μαρία Παπαθεοδώρου