Ο Γδικιωμός του Έρωτα (Επεισόδιο 3, σκηνές 1-10)

1.ΕΣ., ΤΑΒΕΡΝΑ ΛΕΩΝΙΔΑ - ΜΕΡΑ

Η Χρυσούλα βρίσκεται στον χώρο του μαγειρείου και ψιλοκόβει κρεμμύδι, ενώ ο Λεωνίδας έρχεται κουβαλώντας δυο γυάλινες φιάλες κρασί. Μπαίνει μέσα η Καίτη, με τα μαλλιά της πιασμένα σε αλογοουρά.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Πώς κι από δω, τσούπρα; Έλα να αδειάσεις κάνα μπουκάλι, που στέκεσαι εκεί και καμαρώνεις μόνο!

ΚΑΙΤΗ

Έρχομαι, έρχομαι...

Η Καίτη πηγαίνει κοντά στον πατέρα της, παίρνει τη μια φιάλη, αφαιρεί τον φελλό με το ανοιχτήρι και χύνει το περιεχόμενό της σε ένα βυτίο, ενώ ο Λεωνίδας κάνει το ίδιο με την άλλη φιάλη και γεμίζει το διπλανό βυτίο.

ΚΑΙΤΗ

Μπαμπά... Θέλω να σου πω κάτι, μ' ακούς;

ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Σ' ακούω. Μίλα

ΚΑΙΤΗ

Τι θα 'λεγες, αν κάναμε ένα σχήμα με τον Άκη και τη Βάσια του θείου του Γιώργου, μιας και παίζουν όργανα, και να τραγουδάμε εδώ πέρα τα Σάββατα το βράδυ; Μιας που έρχονται να βλέπουν και τη γιαγιά τους στο Οίτυλο...

ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Αποκλείεται! Ξέχνα το...

ΚΑΙΤΗ

Έλα ρε μπαμπά, γιατί; Σκέψου το λίγο, τόσα μαγαζιά το κάνουν...

ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Και θα βγαίνεις και θα τραγουδάς εσύ μπροστά σε όλους, σαν καμπαρετζού στην Τρούμπα να πούμε; Τι λε ρε Καίτη! Ακούς εκεί, η δικιά μου η κόρη... Σε λίγο θα μου πεις ότι θα κάνεις και κονσομασιόν, Θε μου σχώρα με!

ΚΑΙΤΗ

Σιγά μη γίνω και πουτάνα, επειδή θα πιάνω το μικρόφωνο και θα λέω δυο τραγούδια!

ΧΡΥΣΟΥΛΑ

Καίτη, θα σ' την κόψω τη γλώσσα!

ΚΑΙΤΗ

Έλα, βρε μπαμπούλη μου, έλα... Κάνε μας τη χάρη! Θα προσελκύσεις και κόσμο έτσι, σκέψου το! Ελληνικά θα λέμε μόνο, άλλωστε...

ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Είπα όχι! Κομμένο!

Ο Λεωνίδας απομακρύνεται για να φέρει κι άλλα μπουκάλια, ενώ η Χρυσούλα παίρνει τον λόγο και επιπλήττει την κόρη της.

ΧΡΥΣΟΥΛΑ

Καλά σου λέει μωρή ο αφέντης σου! Τι πράγματα είναι αυτά, να θες να γίνεις σαν αυτές τις τραγουδιάρες τις σκυλούδες, τις παρδαλές! Έλα τώρα να πλύνεις τα χέρια σου, και στρώσου δω να φτιάξεις κάναν κεφτέ να συμμορφωθείς, να τελειώνουμε και μιαν ώρα αρχύτερα, με τέτοια καμώματα δε θα σε παντρέψουμε ποτέ, κακομοίρα μου!

ΚΑΙΤΗ

Καλάαα... Μόνο και μόνο γιατί είσαι μάνα μου!

Η Καίτη μπαίνει πίσω από την πάγκο του μαγειρείου, πλένει τα χέρια της, ανοίγει ένα ντουλάπι, παίρνει δυο γάντια νιτριλίου, τα φοράει και αρχίζει να πλάθει κιμά με φρυγανιά σε ένα μπολ. Η Χρυσούλα τη βλέπει και γκρινιάζει, ωστόσο η Καίτη την αγνοεί και συνεχίζει τη δουλειά της.

ΧΡΥΣΟΥΛΑ

Ορίστε, κοίτα, κοίτα κει η απρόκοφτη, σιχαίνεται να πιάσει τον κιμά, ο Χριστός κι η Παναγία!

2. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΓΙΑΓΙΑΣ - ΝΥΧΤΑ

Η κυρά Κατέρω κάθεται σ' έναν καναπέ στο σαλόνι, μπροστά στην ανοιχτή τηλεόραση, και παρακολουθεί μια εκπομπή. Μόλις αντιλαμβάνεται ότι η Καίτη μπήκε στο σπίτι, γυρνάει να τη δει.

ΚΥΡΑ ΚΑΤΕΡΩ

Πού ήσουν, κόρη μου, τόσες ώρες; Ανησύχησα λιγάκι...

ΚΑΙΤΗ

Άσε με κι εσύ, μωρέ γιαγιά! Με βρήκαν η μάνα μου κι ο πατέρας μου εύκαιρη, να πούμε, και με έβαλαν να τους κάνω τη μαγείρισσα... Κι εκτός αυτού, ο μπαμπάς μού είπε ότι θα γίνω καμπαρετζού επειδή του πρότεινα να τραγουδάμε με τη Βάσια και τον Άκη του θείου του Γιώργου τα Σάββατα, μιας κι έρχονται στο Οίτυλο να βλέπουν την κυρά Σαββίνα, και μετά η μαμά με έβρισε σχεδόν κι από πάνω που ήθελα να φύγω, γιατί κουράστηκα, και μου έψαλε πάλι τον εξάψαλμο ως εκπροσώπου της σημερινής νεολαίας που είναι άχρηστη... Έλεος πια αυτοί οι άνθρωποι, δεν τη μπορώ τη στενοκεφαλιά τους!

ΚΥΡΑ ΚΑΤΕΡΩ

Αχ, γραμμάτιο μου, να πω ότι δε σε νιώθω, θα 'ναι ψέμα... Αλλά είναι οι γονέοι σου, ο τι και να κάνουν...

ΚΑΙΤΗ

Γονέοι ξεγονέοι, θα ήθελα να με σέβονται λίγο περισσότερο κι αυτοί και ν' αναγνωρίζουν ότι είμαι κοτζάμ γυναίκα, όχι μόνο να δίνουν διαταγές και ν' απαιτούν να σκύβω το κεφάλι σαν κακόμοιρο! Άντε τώρα...

ΚΥΡΑ ΚΑΤΕΡΩ

Δίκιο έχεις, τι να πω κι εγώ η γριά... Άλλα τα χρόνια τα δικά μου, άλλα τα δικά σου...

καιτη

Εσύ με καταλαβαίνεις πάντα, κυρά Κατέρω, κι ας έχουμε σχεδόν πενήντα χρόνια διαφορά! Λοιπόν, πάω πάνω, να φάω και να ξεκουραστώ... Καληνύχτα!

ΚΥΡΑ ΚΑΤΕΡΩ

Καληνύχτα, Καιτούλα μου, καλό ξημέρωμα!

Η Καίτη σκύβει και δίνει ένα φιλί στη γιαγιά της στο μάγουλο, και έπειτα ανεβαίνει τη σκάλα, ενώ η κυρά Κατέρω συνεχίζει να βλέπει τηλεόραση.

3.ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΚΑΙΤΗΣ/ΚΟΥΖΙΝΑ - ΝΥΧΤΑ

Η Καίτη παίρνει ένα γιαούρτι από το ψυγείο και μια φέτα ψωμί, κάθεται στο τραπέζι κι αρχίζει να τρώει. Κάποια στιγμή, χτυπάει το κινητό της, και βλέπει στην οθόνη το όνομα «Πιέρρος Τζαννετάκος». Πατάει το πράσινο κουμπί της κλήσης και απαντάει.

ΚΑΙΤΗ

Ναι; Πιέρρο, εσύ; Ναι, καλά είμαι... Εσύ; Πώς και με πήρες;

4.ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΠΙΕΡΡΟΥ/ΜΠΑΛΚΟΝΙ - ΝΥΧΤΑ

Ο Πιέρρος βρίσκεται στο μπαλκόνι του σπιτιού του. Έχει το κινητό του στο αυτί και μιλάει με την Καίτη.

ΠΙΕΡΡΟΣ

Καλά κι εγώ! Θυμήθηκα πως είχα το τηλέφωνό σου κι εσύ το δικό μου, κι είπα να σε καλέσω ν' ακούσω τη φωνή σου, απλά...

INTERCUT ΠΙΕΡΡΟΣ & ΚΑΙΤΗ

ΚΑΙΤΗ

Ωραία, καλά έκανες! Γιατί κι εγώ για κάποιον λόγο συνειδητοποιώ τώρα ότι ήθελα να σ' ακούσω...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Αλήθεια; Χαίρομαι...

ΚΑΙΤΗ

Ναι, ναι... Για πες κάνα νέο...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Τι να πω... Τα ίδια! Άλλοτε χαμός κι άλλοτε βαράμε μύγες...

ΚΑΙΤΗ

Κατάλαβα...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Ναι, άσε, περιμένω πώς και πώς να πάρω την άδεια τον Αύγουστο... Εσύ πώς τα περνάς;

ΚΑΙΤΗ

Καλά, όμορφα... Σήμερα έκανα μια πρώτη προσπάθεια να ψήσω τον μπαμπά για κάτι νέο στο μαγαζί...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Μάλιστα! Τι δηλαδή, αν επιτρέπεται;

ΚΑΙΤΗ

Ε, τίποτα σπουδαίο, μωρέ, απλά επειδή έχω δυο δεύτερα ξαδελφάκια από Καρδαμύλη που παίζουν όργανα, κι έρχονται στο Οίτυλο συχνά πυκνά, είχαμε πει μήπως γινόμασταν συγκρότημα έτσι άτυπα για να παίζουμε στην ταβέρνα τα Σαββατόβραδα... Δεν του άρεσε βέβαια πολύ του μπαμπά η ιδέα, αλλά μακάρι να τα καταφέρω...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Μακάρι, πραγματικά! Τραγουδάς εσύ;

ΚΑΙΤΗ

Ε, όλο και κάτι κάνω... Το παλεύω!

ΠΙΕΡΡΟΣ

Οκέι... Πάντως, αν κρίνω από τη φωνή σου, πρέπει να τραγουδάς εξίσου ωραία με το πώς μιλάς!

ΚΑΙΤΗ

Φχαριστώ πολύ! Κι εσένα η φωνή σου είναι πολύ αρρενωπή κι έτσι, έχεις ένα γρέζι ιδιαίτερο...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Βρίσκεις, ε;

ΚΑΙΤΗ

Ναι, βρίσκω...

(μικρή σιωπή)

Πάντως... αν τελικά τα καταφέρω και ψήσω τον μπαμπά, θα σ' το πω, να έρθεις καμιά φορά να μας ακούσεις, αν το θέλεις!

ΠΙΕΡΡΟΣ

Θα το προσπαθήσω... Σ' το υπόσχομαι!

ΚΑΙΤΗ

Ωραία... Καληνύχτα!

ΠΙΕΡΡΟΣ

Καληνύχτα...

Ο Πιέρρος βγάζει το κινητό από το αυτί του, τερματίζει την κλήση και αναστενάζει ελαφρά.

Η Καίτη απομακρύνει το τηλέφωνο από το αυτί της, το αφήνει πάνω στο τραπέζι της κουζίνας, χαμογελάει πλατιά δαγκώνοντας ελαφρά τα χείλη της και αφήνει ένα «αχ». 

5.ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΚΑΙΤΗΣ/ΚΟΥΖΙΝΑ - ΜΕΡΑ

Η Καίτη στέκεται στον νεροχύτη και πλένει μερικά πιάτα και ποτήρια, ενώ η Χρυσούλα βάζει μια κατσαρόλα στο μάτι της κουζίνας. Μπαίνει ο Λεωνίδας και απευθύνεται στην κόρη του.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Καίτη, να σου πω λίγο...

Καιτη

(κλείνοντας τη βρύση)

Τι είναι, μπαμπά; Πες μου

ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Λοιπόν, το σκέφτηκα πολύ, το τριγύρισα, κι είπα να σας αφήσω τελικά να το κάνετε αυτό που θέλετε με τα παιδιά του Γιώργου...

ΚΑΙΤΗ

Σοβαρά μιλάς; Ή μου κάνεις πλάκα;

ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Σοβαρά μιλάω, ναι.. Αλλά υπό έναν όρο: εκτός από το ότι θα παίζετε μόνο ελληνικά, όπως είπες, θα ντύνεστε σεμνά και κόσμια, κι εσύ κι η άλλη η τσούπρα η Βάσια! Συνεννοηθήκαμε;

ΚΑΙΤΗ

Εντάξει, μπαμπάκα μου! Σ' ευχαριστώ πολύ που ξεκόλλησες, να δεις που θα το ευχαριστηθείς κι εσύ στο τέλος...

Λέει η Καίτη, και κάνει να τον φιλήσει, αλλά ο πατέρας της την απωθεί.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Έλα, αηδίες! Αν δεν τηρήσετε τους όρους, δρόμο... Μιλημένα ξηγημένα!

ΧΡΥΣΟΥΛΑ

Ρε Λεωνίδα! Σοβαρά τώρα; Γιατί δέχτηκες να τους κάνεις το χατίρι;

ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Σιγά τα λάχανα, μωρέ Χρυσούλα! Αφού είπε η Καίτη ότι έτσι θα προσελκύσουμε κόσμο, αν είναι να πέφτει κάνα φράγκο παραπάνω στο ταμείο, ας πάει και το παλιάμπελο... Δε θα μου μαγαρίσουν κιόλας τη θυγατέρα!

ΧΡΥΣΟΥΛΑ

Εγώ ξέρω ότι άλλα έλεγες προχθές... Τέλος πάντων, πάμε τώρα κι έχω να ετοιμάσω φαγιά και για την ταβέρνα! Καίτη, εσύ να ζεστάνεις τις φακές και να δώσεις και στη γιαγιά...

ΚΑΙΤΗ

Εντάξει, μαμά, μείνε ήσυχη!

(μόλις βγουν)

Νενικήκαμεν! Έστω κι έτσι...

6.ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΓΙΑΓΙΑΣ - ΜΕΡΑ

Η κυρά Κατέρω συγυρίζει στο σπίτι της στον κάτω όροφο. Μπαίνουν η Καίτη, η Έλενα, η Βάσια και ο Άκης, μιλώντας.

ΚΥΡΑ ΚΑΤΕΡΩ

Καλώς τα τα κορώνια μου, καλώς μου τα! Τι μου κάνετε; Παντελάκο, Βασίλω μου, πώς κι από δω;

ΒΑΣΙΑ

Γειά σου, θειά Κατέρω! Εδώ, μας πήρε η Καίτη από το Οίτυλο κι ήρθαμε για πρόβα...

ΚΥΡΑ ΚΑΤΕΡΩ

Πρόβα; Τι πρόβα, γραμμάτιο μου;

ΚΑΙΤΗ

(αγκαλιάζοντας από τους ώμους τα ξαδέλφια της)

Α δε σου 'πα, γιαγιάκα! Απόψε Σάββατο 16 Ιουλίου θα κάνουμε την πρώτη μας ζωντανή εμφάνιση στην Ωραία Τσίμοβα εμείς οι τρεις! Μας άφησε τελικά ο μπαμπάς...

ΚΥΡΑ ΚΑΤΕΡΩ

Έλα, Χριστέ και Κύριε! Κάνας φούρνος θα γκρέμισε, δυχατέρα!

ΑΚΗΣ

Κι εγώ αυτό λέω, πώς το δέχτηκε ο θείος Λεωνίδας;..

ΚΑΙΤΗ

Εμ, είδες η ξαδέλφη σου η φιλόλογος, Άκαρε; Διαθέτει την πειθώ του ρήτορος!

ΚΥΡΑ ΚΑΤΕΡΩ

Καλά έκανε και δέχτηκε! Εσύ, Καιτούλα μου, τραγουδάς σαν αηδονάκι, κι είσαι και σεμνή κοπέλα...

ΚΑΙΤΗ

Αχ, ζ' ευχαριστού βρε μάμμη για την υποστήριξη! Χειροκρότημα, παίδες, χειροκρότημα!

ΒΑΣΙΑ

Ναι! Ζήτω η θειά Κατέρω!

ΚΑΙΤΗ

Λοιπόν, πάμε γιατί ο χρόνος τρέχει και μας πιέζει! Γιαγιά, μας συγχωρείς...

ΚΥΡΑ ΚΑΤΕΡΩ

Συγχωρεμένα, κορώνια μου! Άντε, πηγαίνετε...

7. ΕΣ, ΣΠΙΤΙ ΚΑΙΤΗΣ/ΥΠΝΟΔΩΜΑΤΙΟ - ΜΕΡΑ

Τα παιδιά κάθονται στο υπνοδωμάτιο της Καίτης και της Έλενας, πάνω στα δυο κρεβάτια. Ο Άκης κρατάει το μπουζούκι του κι η Βάσια την κιθάρα της, και έχουν μπροστά τους απλωμένες παρτιτούρες.

ΚΑΙΤΗ

Εντάξει είμαστε, τι λέτε; Να το κλείσουμε;

ΑΚΗΣ

(γελώντας)

Άντε, κι ο Θεός βοηθός! Άμα τα κάνουμε σαλάτα, θα ξέρουμε για το επόμενο λάιβ...

ΒΑΣΙΑ

Ναι, μωρέ, don't worry... Ας το δούμε ως πρόβα τζενεράλε...

ΚΑΙΤΗ

Σωστή η Βασούλα μας! Τι λες να φορέσουμε, κορίτσι, παρεμπιπτόντως;

ΒΑΣΙΑ

Εγώ, Καίτη, πήρα ένα ολόσωμο σορτσάκι μαζί μου, κίτρινο, λέω too much δεν είναι, προκλητικό δεν είναι, μην έχουμε θέματα και με τον θείο και τη θεία...

ΚΑΙΤΗ

Ωραία, καλά έκανες! Εγώ λέω να βάλω ένα κυπαρισσί τοπ που έχω, το παντελόνι μου το εφαρμοστό το άσπρο και τα σανδάλια μου τα μαύρα...

ΕΛΕΝΑ

Θα σκίσετε, παιδιά, είμαι βέβαιη! Λέω να 'ρθω κι εγώ...

ΚΑΙΤΗ

Το συζητάς, Λενάκι; Εννοείται ότι θα έρθεις! Σε θέλουμε για υποστήριξη...

ΕΛΕΝΑ

Τέλεια! Κάτι πρόχειρο θα βάλω, όμως...

ΚΑΙΤΗ

Ο τι θες να βάλεις, αρκεί που θα σ' έχουμε κοντά μας! Βάσια, πάμε για μακιγιάζ, τι λες;

ΒΑΣΙΑ

Ναι, αμέ! Είναι και οχτώ περασμένες, μην αργήσουμε, να πάμε να στηθούμε και τα λοιπά...

ΚΑΙΤΗ

Σωστά! Πάρε τα σύνεργα κι έλα στο μπάνιο... Έχεις φέρει;

ΒΑΣΙΑ

Ναι, μωρέ, κάτι μου βρίσκεται στο νεσεσέρ μου...

ΚΑΙΤΗ

Ωραία, τέλεια! Έτοιμες να λάμψουμε!

8.ΕΣ., ΤΑΒΕΡΝΑ ΛΕΩΝΙΔΑ - ΝΥΧΤΑ

Η Καίτη, η Έλενα, η Βάσια και ο Άκης μπαίνουν στην Ωραία Τσίμοβα, και τους υποδέχεται ο Λεωνίδας.

ΚΑΙΤΗ

Γειά σου, μπαμπά! Να 'μαστε!

ΒΑΣΙΑ

Καλησπέρα, θείε Λεωνίδα, θεία Χρυσούλα! Τι κάνετε;

ΧΡΥΣΟΥΛΑ

Καλώς τα, καλώς τα! Εδώ, στον αγώνα...

ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Καίτη, σεμνά δεν είπαμε; Τι είναι αυτό που φοράς;

ΚΑΙΤΗ

Τι είναι;

ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Ξέρω γω; Πολύ δέρμα δείχνει, πολύ δέρμα!

καιτη

Σιγά, ρε μπαμπά! Εμένα αυτό μου άρεσε, αυτό έβαλα...

ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Καλά, ντάξει... Άντε, πηγαίνετε να στηθείτε!

Η Καίτη και τα ξαδέλφια της κατευθύνονται προς την άκρη του μαγαζιού και στήνουν τα αναλόγια, έπειτα κάθονται στις καρέκλες κι ο Άκης με τη Βάσια βγάζουν τα όργανά τους από τις θήκες τους, ενώ εκείνη δοκιμάζει το μικρόφωνο.

ΚΑΙΤΗ

Ένα, δύο, ένα, δύο... Μ' ακούτε όλοι;

(φωνές του κόσμου που λέει ναι)

Ωραία! Καλησπέρα σας και καλώς ήρθατε στην Ωραία Τσίμοβα και την Αρεόπολη γενικότερα, όσοι κοπιάσατε απ' αλλού στα μέρη μας... Λέγομαι Καίτη Μπεζαντάκου κι είμαι η κόρη του κυρίου Λεωνίδα, του ιδιοκτήτη της ταβέρνας όπου βρίσκεστε αυτή τη στιγμή, και από δω τα παιδιά είναι ο Άκης και η Βάσια Γαληνέα, δεύτερα ξαδέλφια μου από Καρδαμύλη, πολύ αγαπημένα και ταλαντούχα, θα το διαπιστώσετε και μόνοι σας... Είμαστε εδώ απόψε οι τρεις μας, γιατί πρόκειται να ξεκινήσουμε κάτι νέο σε συνεννόηση με τον πατέρα μου: τα Σαββατόβραδα, στις 9, για όλο το υπόλοιπο καλοκαίρι, θα έχουμε ζωντανή ελληνική μουσική, λαϊκά, έντεχνα... Τι; Ναι, και παραδοσιακά ακόμη, αν μας το ζητήσετε, θα το προσπαθήσουμε, γιατί όχι; Ελπίζουμε μόνο να μας ανεχτείτε και να μη σας πάρουμε τα αυτιά...

Στα τελευταία λόγια της Καίτης, ελαφρά γέλια ακούγονται από το κοινό, ο Άκης κι η Βάσια χασκογελούν επίσης, και ύστερα η κοπέλα συνεχίζει.

ΚΑΙΤΗ

Θέλω λοιπόν να ανοίξουμε τη σημερινή βραδιά το πρώτο μας μουσικό πρόγραμμα με τον τοπικό μας ύμνο, όσοι και όσες τυχόν είστε Μανιάτες και Μανιάτισσες αντίστοιχα καταλάβατε ήδη, αλλά και οι μη ντόπιοι θα τον γνωρίσετε τώρα... Η πατρίς μου είναι η Μάνη, α καπέλλα, αφιερωμένο στον πατέρα μου τον κυρ Λεωνίδα για την παραχώρηση! Γειά σου, μπαμπά, με τα ωραία σου, ένα χειροκρότημα παρακαλώ!

Οι πελάτες χειροκροτούν, με τον Λεωνίδα να ευχαριστεί χαμογελώντας πλατιά, και μόλις το χειροκρότημα κοπάσει, η Καίτη αρχίζει το τραγούδι.

ΚΑΙΤΗ

Η πατρίς, Μάνη μου, η πατρίς μου είν' η Μάνη... Εσείς, πατριώτες, πατριώτισσες, όλοι μαζί, δικό σας!

ΜΕΡΙΚΟΙ ΠΕΛΑΤΕΣ & ΠΕΛΑΤΙΣΣΕΣ

Η πατρίς, Μάνη μου, η πατρίς μου είναι η Μάνη

ΚΑΙΤΗ

Έτσι, υπέροχα! Η πατρίς μου είναι η Μάνη, που κανόνι δεν την πιάνει...

ΠΕΛΑΤΕΣ & ΠΕΛΑΤΙΣΣΕς

Η πατρίς μου είναι η Μάνη, που κανόνι δεν την πιάνει...

ΚΑΙΤΗ

Έχει που-, αγάπα τα, τα όπλα τα μανιάτικα...

ΠΕΛΑΤΕς & ΠΕΛΑΤΙΣΣΕΣ

Έχει που-, αγάπα τα, τα όπλα τα μανιάτικα

ΚΑΙΤΗ

Έχει πύργους υψηλούς, και λεβέντες διαλεχτούς

ΠΕΛΑΤΕΣ & ΠΕΛΑΤΙΣΣΕΣ

Έχει πύργους υψηλούς, και λεβέντες διαλεχτούς

ΚΑΙΤΗ

Και γυναί-, Μάνη μου, και γυναίκες λεοντάρια

ΠΕΛΑΤΕΣ & ΠΕΛΑΤΙΣΣΕΣ

Και γυναί-, Μάνη μου, και γυναίκες λεοντάρια

ΚΑΙΤΗ

Και γυναίκες λεοντάρια, πολεμούν με τα δρεπάνια (δις)

Στη δεύτερη επανάληψη, η Καίτη επιβραδύνει τον ρυθμό του τραγουδιού, τραβάει την κατάληξη και κάνει κλείσιμο. Μόλις σταματήσει να τραγουδάει, οι πελάτες ξεσπούν σε δυνατό χειροκρότημα κι εκείνη υποκλίνεται με χαμόγελο.

9.ΕΞ., ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ ΑΡΕΟΠΟΛΗΣ - ΝΥΧΤΑ

Έξω από την ταβέρνα του Λεωνίδα, περνούν ο Πιέρρος με τον Ηλία, οι οποίοι ακούγοντας τη φωνή της Καίτης κοντοστέκονται παραξενευμένοι.

ΗΛΙΑΣ

Ρε συ, πήρε ο κυρ Λεωνίδας ο Μπεζαντάκος τραγουδίστρια;

Ο Πιέρρος, χωρίς να απαντήσει στον αδελφό του, πλησιάζει διακριτικά προς την είσοδο και κοιτάζει μέσα. Βλέπει την Καίτη να τραγουδάει την πρώτη στροφή από το τραγούδι «Του αγοριού απέναντι», και στέκεται για λίγο στην πόρτα με το βλέμμα του καρφωμένο πάνω της.

ΚΑΙΤΗ

Του αγοριού απέναντι πείτε του πως πεθαίνω

για τα βαριά ματόκλαδα, ματόκλαδα, και τα βαριά τα χέρια

Πείτε του πως ξαγρύπνησα, και με τον πόθο δείπνησα

γυρεύοντας τα μάτια του, τα μάτια του

και τα ζεστά, και τα ζεστά του χέρια

ΗΛΙΑΣ

Τι είναι ρε; Τι χάζεψες;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Σσς, ρε, ν' ακούσουμε λίγο!

ΗΛΙΑΣ

(μετά από λίγη σιωπή)

Κουκλάρα η τύπισσα, και φωνάρα! Θες να μπούμε μέσα μήπως, να τη δεις καλύτερα;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Πλάκα κάνεις βέβαια! Άμα μας δει το αφεντικό, πάω στοίχημα ότι θα μας διώξει με τις κλοτσιές, επειδή είμαστε Τζαννετιάνοι φυσικά...

ΗΛΙΑΣ

Ναι, ρε γαμώτο, έχεις δίκιο... Τι μαλακία κι αυτή! Για πες, όμως, ποια είναι η κοπέλα, την ξέρεις;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Έλα λίγο πιο δω να μη μας ακούνε όλοι, έλα... Εδώ, καλά είσαι

ΗΛΙΑΣ

Ήρθα! Για λέγε λοιπόν τώρα...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Η μεγάλη κόρη του κυρ Λεωνίδα του Μπεζαντάκου είναι η τραγουδίστρια, η Καίτη...

ΗΛΙΑΣ

Σοβαρά; Κι εσύ πώς την ξέρεις;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Θα σου πω, θα σ' τα πω όλα... Μόνο υποσχέσου μου ότι θα 'σαι τάφος, οκ;.. Ούτε στον Νίκωνα κουβέντα!

ΗΛΙΑΣ

Οκ, φιλάω σταυρό! Μολόγα, με έχεις κεντρίσει άσχημα...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Πάμε να κάτσουμε και σ' τα λέω εκεί... Όλα ξεκίνησαν την περασμένη Κυριακή, που ήμουν στο Κέντρο Υγείας εφημερία...

10.ΕΞ., ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ ΑΡΕΟΠΟΛΗΣ/ΤΟ ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΕΙΚΟ - ΝΥΧΤΑ

Τα δύο αδέλφια κάθονται σ' ένα τραπέζι πάνω στον πεζόδρομο, έξω από την ταβέρνα «Το Μαυρομιχαλέικο», κι έχουν μπροστά τους κρασί και μεζέδες. Ο Πιέρρος μιλάει στον Ηλία, χωρίς να ακούμε τη φωνή του, κι εκείνος τον προσέχει, γνέφοντας πού και πού καταφατικά.

ΗΛΙΑΣ

Μικρός που είναι ο κόσμος... Πάντως, η κοπέλα θεά από άποψη ομορφιάς, κι ας μην την ξέρω όσο εσύ!

ΠΙΕΡΡΟΣ

Θεά δε λες τίποτα, μικρέ... Σαν τα κρύα τα νερά, και από χαρακτήρα φαίνεται επίσης διαμάντι... Και...

ΗΛΙΑΣ

Και, τι;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Δε θέλω να το ομολογήσω ούτε στον ίδιο μου τον εαυτό, αλλά...

ΗΛΙΑΣ

Αλλά; Μίλα ρε, με το τσιγκέλι θα σ' τα βγάλουμε;

ΠΙΕΡΡΟΣ

(με βαθιά ανάσα)

Νομίζω πως... έχω αρχίσει να την ερωτεύομαι...

ΗΛΙΑΣ

Να την ερωτεύεσαι; Τόσο γρήγορα;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Ναι, δεν ξέρω, αλήθεια... Το ξέρω ότι ακούγεται παράλογο, αλλά δε μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς αυτό που νιώθω...

ΗΛΙΑΣ

Μεγάλε, αν όντως είσαι ερωτευμένος, τότε έμπλεξες... Ξέρεις τι εννοώ...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Ξέρω... Το ξέρω ότι παίζω με τη φωτιά, που πάω ν' αποκτήσω αισθήματα για την Καίτη, αλλά δε μπορώ να το ελέγξω...

ΗΛΙΑΣ

Κοίτα, αδερφέ... Το ξέρεις, ότι κι εγώ ενάντια στην κωλοέχθρα είμαι, και αν, λέω αν, τύχαινε να βρισκόμουνα στη θέση σου, το ίδιο δίλημμα θα είχα, πιστεύω, γιατί θα 'ξερα ότι μπορεί να βρεθώ μπλεγμένος, με τους δικούς μας αλλά και με τους Μπεζαντάκους...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Το ξέρω, ρε Λιάκο, το ξέρω... Απλώς, ήθελα να σου πω τον πόνο μου...

ΗΛΙΑΣ

Και καλά έκανες... Τι να σου πω, ρε Πιέρρε, άμα δεις ότι κι αυτή σε θέλει, τολμήστε να το προχωρήσετε, κι η Παναγιά μαζί σας... Σάμπως ξέρω κι εγώ πώς να το χειριστώ, για να σε συμβουλέψω; Βέβαια, το ότι λες ότι δεν ξέρει η Καίτη, από τη μια σας το κάνει ίσως πιο εύκολο, αλλά ίσως το κάνει και δύσκολο ταυτόχρονα, με την έννοια ότι αν τα φτιάξετε και το μάθει στην πορεία από σένα, μπορεί να πληγωθεί πολύ...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Δίκιο έχεις, απόλυτο... Δεν ξέρω, δεν ξέρω καθόλου, μάλλον θ' αφήσω να με οδηγήσει η καρδιά σ' αυτή την περίπτωση κι όχι το μυαλό, κι ο τι γίνει! Μη σε σκοτίζω κι εσένα περισσότερο τώρα...

ΗΛΙΑΣ

Δε με σκοτίζεις, ρε! Αλίμονο αν δεν τα μοιραζόμαστε και μεταξύ μας τέτοια θέματα...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Σωστά! Άντε, στην υγειά μας, ρε καφούλη, να πάνε κάτω τα φαρμάκια...

ΗΛΙΑΣ

Γεια μας!

Οι δύο νεαροί τσουγκρίζουν τα ποτηράκια του κρασιού τους, και πίνουν συγχρόνως από μια γουλιά.

Μαρία Παπαθεοδώρου