Ο Γδικιωμός του Έρωτα (Επεισόδιο 3, σκηνές 11-19)

11. ΕΣ., ΤΑΞΙΑΡΧΕΣ ΑΡΕΟΠΟΛΗΣ - ΜΕΡΑ

ΠΟΛΥ ΓΕΝΙΚΟ ΠΛΑΝΟ του ναού των Ταξιαρχών, Κυριακή πρωί. Η κυρά Κατέρω, η Καίτη, η Έλενα, ο Λεωνίδας κι η Χρυσούλα μπαίνουν στην εκκλησία, ενώ ακούγεται η δοξολογία, κάνουν τον σταυρό τους, παίρνουν από το παγκάρι κεριά και τα ανάβουν στα μανουάλια του πρόναου και προσκυνούν τις εικόνες. Ύστερα, η κυρά Κατέρω με τις εγγονές της και τη νύφη της κατευθύνονται αριστερά στις θέσεις των γυναικών, καλημερίζοντας ηλικιωμένες συγχωριανές που βρίσκονται ήδη εκεί. Δίπλα σε τέσσερα κενά στασίδια, κάθεται η κυρά Κυριακούλα, η οποία μόλις βλέπει τις τρεις γυναίκες σηκώνεται αργά, στηριζόμενη στη μαγκούρα της, και η Σοφία με τη Θοδώρα την παπαδιά και την Ποτίτσα. Στο αριστερό ψαλτήρι, πιο μπροστά τους, βρίσκονται ο Λυμπέρης και ο Ηλίας και ψέλνουν, ενώ από τη μεριά των αντρών στέκονται και ο γέρο - Πιέρρος, ο Τζανέτος, ο Πότης και ο ΣΑΡΑΝΤΗΣ ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΟΣ (55), ο άλλος αδελφός του Πότη.

ΚΥΡΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥΛΑ

Καλώς την την Κατέρω μου με τη νύφη της και τις αγγόνες της τις όμορφες! Ελάτε, σας τον είχα φυλαγμένο όπως πάντοτε τον τόπο σας... Θεός σχωρεσ' τον και τον άντρα σου, κορώνα μου, μιας και του κάνετε μνημόσυνο σήμερα!

ΚΥΡΑ ΚΑΤΕΡΩ

Καλώς σε βρήκα, Κούλα μου! Σ' ευχαριστώ... Ήτανε καλός ο Νικήτας μου, ο Θεός ν' αναπαύει την ψυχούλα του!

ΚΥΡΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥΛΑ

Αμήν, Κατέρω μου, αμήν!

Οι δύο ηλικιωμένες φίλες σταυροκοπιούνται, και αμέσως μετά ακούγεται ο παπά - Κώστας μέσα από την Ωραία Πύλη του ναού να λέει «Ευλογημένη η βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος», ξεκινώντας τη θεία λειτουργία, και ταυτόχρονα η κυρά Κατέρω, η κυρά Κυριακούλα και η Χρυσούλα κάνουν τρεις μετάνοιες. Ύστερα, όταν έχουν πια καθίσει στις καρέκλες τους, η Ποτίτσα στρέφεται προς τα πίσω και μιλάει στην Καίτη.

ΠΟΤΙΤΣΑ

Θεία Καίτη, πότε θα τα βγάλω τα ράμματα; Θέλω να πάω στη θάλασσα...

ΚΑΙΤΗ

Καρδούλα μου! Θα βγούνε σύντομα, μην ανησυχείς... Το είπε κι ο γιατρός, θυμάσαι; Δέκα μέρες το πολύ!

ΠΟΤΙΤΣΑ

Ναι! Ο γιατρός ήτανε κούκλος πάντως, εγώ θα 'λεγα να τον παντρευτείς! Ταιριάζετε...

ΚΑΙΤΗ

Να τον παντρευτώ; Τι λες, βρε διαβολάκι! Άντε, γύρνα μπροστά σου τώρα...

12. ΕΣ., ΤΑΞΙΑΡΧΕΣ ΑΡΕΟΠΟΛΗΣ - ΜΕΡΑ

Μεταφερόμαστε στον δεξιό χώρο του ναού, στην πλευρά των ανδρών. Ο Δημήτρης πλησιάζει τον Λεωνίδα και τον χαιρετάει.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Καλημέρα, Λεωνίδα! Τι κάνεις;

ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Τι θες να κάνω, ρε Μήτσο; Βλέπω τους άισκιους μπροστά και μου κόβεται η όρεξη...

ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Έλα ρε αδερφέ, χαλάρωσε! Σοβαρά τώρα; Στην εκκλησία είμαστε, για όνομα του Θεού και της Παναγίας, κι ήρθαμε να κάνουμε και τρισάγιο για την ψυχή του πατέρα, υποτίθεται!

ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Δεν τα μπορώ ρε τα μούτρα τους, πώς το λένε; Άσε με κι εσύ...

Από τα πιο μπροστινά στασίδια, ο Σαράντης ακούει τις ομιλίες και στρέφει ελαφρά το κεφάλι του προς το μέρος των δύο ανδρών, και μόλις ο Λεωνίδας τον βλέπει, σταματάει να μιλάει και του ρίχνει μια δολοφονική ματιά.

ΣΑΡΑΝΤΗΣ

Κι οι άισκιοι εδώ; Ωραία...

ΤΖΑΝΕΤΟΣ

Ναι, δυστυχώς, Σαράντη... Συν γυναιξί και τέκνοις, έχουνε και μνημόσυνο του πατέρα τους σήμερα...

ΠΟΤΗΣ

Τι να μας κάνουν κι αυτοί, μωρέ, που κάθεστε κι ασχολείστε κιόλας μαζί τους; Όλο θηλυκά βγάλανε, παιδιά μηδέν... Τους τιμώρησε ο Θεός που τα 'βαλαν τότε με εμάς, αμέ, ξέρει αυτός! Λοιπόν, άσε, να παντρευτούν οι σουσουράδες τους, να σβήσει το καταραμένο το όνομα εκεί πέρα, να χαθεί, να τελειώνουμε με δαύτους...

ΓΕΡΟ - ΠΙΕΡΡΟΣ

Ντροπή, μωρέ, ντροπή, να μιλάτε έτσα μες στο σπίτι του Θεού! Φωτιά θα ρίξει να μας κάψει, και θα 'χει όλο το δίκαιο...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Παππού, πατέρα! Να 'μαι κι εγώ... Συγγνώμη που άργησα, πέρασα απ' το Κέντρο Υγείας να δω αν ήθελε τίποτα ο κύριος Στάθης

ΓΕΡΟ - ΠΙΕΡΡΟΣ

Έλα, κορώνα μου, δεν άργησες... Βόηθα να σηκωθώ, ν' ακούσουμε το Ευαγγέλιο!

Ο Πιέρρος βοηθάει τον παππού του να σηκωθεί, και κατόπιν ο παπά – Κώστας βγαίνει στην Ωραία Πύλη και διαβάζει το Ευαγγέλιο, ενώ ο εγγονός του ο Χρηστάκης στέκεται απέναντί του κρατώντας ένα εξαπτέρυγο, κι ένα άλλο ΠΑΠΑΔΑΚΙ μια μεγάλη λαμπάδα. Ταυτόχρονα, ο Πιέρρος στρέφει το κεφάλι του προς τα αριστερά και αντικρίζει την Καίτη, ενώ το ίδιο κάνει και εκείνη, και μένουν με τα βλέμματά τους έντονα προσηλωμένα ο ένας στον άλλον.

13.ΕΞ., ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΑΡΕΟΠΟΛΗΣ - ΜΕΡΑ

Αφού τελειώσει η λειτουργία, οι πιστοί βγαίνουν έξω, μαζί και τα μέλη των δύο οικογενειών, κρατώντας στα χέρια τους αντίδωρα. Κάποιοι από αυτούς χαιρετούν τον γέρο - Πιέρρο, λέγοντας «καλημέρα, δάσκαλε!», κι εκείνος τους ανταποδίδει θερμά και τους σφίγγει το χέρι με χαμόγελο. Κάποια στιγμή, ο Πιέρρος κι η Καίτη ανταλλάσσουν κλεφτές ματιές, κατόπιν ο νεαρός αφήνει τους δικούς του και η κοπέλα τη συνομιλία της με την αδελφή και τις ξαδέλφες της, απομονώνονται και στέκονται ο ένας απέναντι στον άλλον, αρχικά αμίλητοι.

ΚΑΙΤΗ

Γειά...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Γεια; Τι, σκέτο; Όνομα δεν έχω;

ΚΑΙΤΗ

Οκ, ναι, έχεις δίκιο... Γειά σου, Πιέρρο, αυτό εννοούσα!

ΠΙΕΡΡΟΣ

Έτσι μπράβο! Γειά σου κι εσένα, λοιπόν, Καίτη...

ΚΑΙΤΗ

Τι γίνεται; Πώς... είσαι;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Καλά, μια χαρά. Εσύ; Ήρθα λίγο και στην εκκλησία, προτού πάω δουλειά, το είχα ανάγκη...

ΚΑΙΤΗ

Καλά έκανες... Κι εγώ καλά, είχαμε τα τρίχρονα του παππού μου σήμερα, οπότε ήρθα με όλη την οικογένεια σχεδόν... Τον Ιούλιο του '13 είχε φύγει, τέτοιες μέρες περίπου...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Κι εγώ πέρυσι την άνοιξη έχασα τη γιαγιά μου απ' την πλευρά του πατέρα μου, την κυρά Όλγα...

ΚΑΙΤΗ

Λυπάμαι... Την αγαπούσες πολύ, ε;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Ναι, πάρα πολύ, ήταν και φοβερή μαγείρισσα... Δεν πειράζει, όμως, μου έχει μείνει ο παππούς ο Πιέρρος τουλάχιστον, γιατί και οι γονείς της μάνας μου από το Γύθειο, ο παππούς ο Ηλίας κι η γιαγιά η Σταυρούλα η Γρηγοράκη, σκοτώθηκαν δυστυχώς σε τροχαίο πριν χρόνια...

ΚΑΙΤΗ

Κατάλαβα... Εμένα μου έχουν μείνει οι δυο γιαγιάδες τώρα πια οι χήρες, η κυρά Κατέρω που μένει εδώ Αρεόπολη και η κυρά Λένη που ζει στη Σπάρτη...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Γυναικοκρατία πλήρης στο Μπεζαντιάνικο, ε;..

ΚΑΙΤΗ

Ναι, χαμός! Ανέκαθεν δηλαδή, απ' όσο ξέρω...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Κι εμείς οι Τζαννετιάνοι το ακριβώς αντίθετο... Όλοι οι πρόγονοί μου ήταν περήφανοι που είχαν πολλά τουφέκια, ξέρεις...

ΚΑΙΤΗ

Ναι, λογικό... Πάντως, αν κρίνω από σένα... βγάζει ωραίους άντρες το σόι σας, και δίμετρους...

ΠΙΕΡΡΟΣ

(κοιτάζοντάς την έντονα)

Και το δικό σας βγάζει πολύ ωραίες γυναίκες, αντίστοιχα... Νεράιδες...

ΚΑΙΤΗ

(μετά από μια μικρή σιωπή)

Π-πρέπει να πηγαίνω... Χάρηκα που σε είδα... που τα είπαμε!

ΠΙΕΡΡΟΣ

Επίσης... Μιλάμε, κι απ' το facebook ή κι από τηλέφωνο ξανά άμα θες...

ΚΑΙΤΗ

Ναι, ναι, εννοείται, κανένα θέμα... Γεια χαρά!

ΠΙΕΡΡΟΣ

Αντίο, να προσέχεις...

14. ΕΞ., ΟΙΤΥΛΟ - ΜΕΡΑ

Το golf της θείας Λόπης σταθμεύει, κι από μέσα του βγαίνουν η Καίτη, η Έλενα, η Μυρτώ και η Ράνια. Η Χαρά έρχεται κοντά τους, τις αγκαλιάζει και τις φιλάει, ενώ το ίδιο κάνουν και ο Άκης με τη Βάσια.

ΧΑΡΑ

Καλώς τις κούκλες μας, καλώς τες!

ΒΑΣΙΑ

Αχ, ρε κορίτσια! Πόσο χαίρομαι που θα πάμε Καρδαμύλη μαζί! Πες κι εσύ, ρε Άκη...

Καθώς τα παιδιά μιλάνε, εμφανίζεται ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΑΛΗΝΕΑΣ (42), πατέρας του Άκη και της Βάσιας και πρώτος ξάδελφος του Λεωνίδα, και τους απευθύνεται.

ΓΙΩΡΓΟΣ

Καλησπέρα!

ΚΑΙΤΗ

Καλησπέρα, θείε Γιώργο. Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω κι εσένα!

ΓΙΩΡΓΟΣ

(βάζοντας τα χέρια στη μέση)

Παρομοίως... Έμαθα, θα έρθετε για ένα διήμερο στα μέρη μας, ε;

ΚΑΙΤΗ

Ναι, έτσι κανονίσαμε με τη Βάσια και τον Άκη... Ελπίζω να μην είμαστε φόρτωμα!

ΒΑΣΙΑ

Καθόλου φόρτωμα ρε Καίτη, τι λες; Τα συζητήσαμε αυτά...

ΓΙΩΡΓΟΣ

Αυτό θα εξαρτηθεί από τη συμπεριφορά σας. Θέλω να πιστεύω ότι θα είστε φρόνιμες...

ΚΑΙΤΗ

Μην ανησυχείς, θείε, φρόνιμες θα είμαστε... Παναγίτσες, και οι τέσσερις

ΓΙΩΡΓΟΣ

Για να το δούμε...

(προς τον Άκη)

Δε μου λες εσύ, μικρέ, χτες στην Αρεόπολη πήγατε σε κάνα μπαρ μήπως, από αυτά τα ξέκωλα;

ΑΚΗΣ

Όχι, πατέρα, δεν πήγαμε σε μπαρ. Στην ταβέρνα του θείου Λεωνίδα πήγαμε και μας κέρασε, με τα κορίτσια...

ΓΙΩΡΓΟΣ

Πάλι καλά, γιατί αλλιώς θα σας τα 'κοβα τα πόδια! Και τα δικά σου, αλλά ειδικά της τσούπρας...

Ο Γιώργος κοιτάζει προειδοποιητικά την κόρη του, κι η Βάσια χαμηλώνει το κεφάλι της στεναχωρημένη. Η Καίτη την παίρνει παράμερα και την παρηγορεί.

ΚΑΙΤΗ

Βασουλίνι μου... Ηρέμησε, έλα, δεν ήταν τίποτα, κι ο δικός μου τα ίδια κάνει, ακόμα...

ΒΑΣΙΑ

Άσε με ρε Κέιτ! Έχω βαρεθεί πια, νομίζει ότι είναι δυνάστης εδώ πέρα ο μπαμπάς... Να πάω στην Αθήνα για σπουδές να ησυχάσω, να μην τον έχω από πάνω μου σαν τον μπαμπούλα, είμαι δεκαοχτώ πια γαμώτο, δεν αντέχω τέτοια καταπίεση!

ΚΑΙΤΗ

Σε νιώθω βρε κοριτσάκι μου, σε νιώθω... Κάνε λίγη υπομονή, και θα είσαι ελεύθερη από φθινόπωρο! Έλα να σε κάνω μια αγκαλίτσα τώρα...

ΧΑΡΑ

Πάμε, κορίτσια μου; Εμείς μπροστά κι εσείς ακολουθείτε, όπως είπαμε

ΚΑΙΤΗ

Ναι, θεία Χαρά, πάμε!

15. ΕΣ., ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΛΟΠΗΣ - ΜΕΡΑ

Η Καίτη οδηγεί στον επαρχιακό δρόμο Καλαμάτας - Αρεόπολης, ακολουθώντας την πορεία του αμαξιού του θείου της. Δίπλα της κάθεται η Μυρτώ, και πίσω η Ράνια και η Έλενα.

ΡΑΝΙΑ

(κοιτώντας έξω από το παράθυρο)

Καλά ε, ο Σαγγιάς από δω φαίνεται πολύ ιδιαίτερος! Συμφωνείτε;

ΜΥΡΤΩ, ΚΑΙΤΗ, ΕΛΕΝΑ

Μμ!

Το αυτοκίνητο συνεχίζει να κινείται, και τώρα γύρω τους απλώνονται τα τοπία της Μεσσηνιακής Μάνης.

ΜΥΡΤΩ

Μαγεία! Ούτε θυμάμαι από πότε έχω να έρθω προς τα δω...

ΚΑΙΤΗ

Ουφ! Πού είμαστε ρε παιδιά, φτάνουμε; Αν δε με απατά η μνήμη μου, τώρα πρέπει να πέφτουμε Σελήνιτσα...

ΜΥΡΤΩ

Ναι όντως, αυτό δείχνει και το google maps... Έλα, ντάξει, Στούπα, Φονέας, και φτάσαμε! Σε κάνα εικοσάλεπτο - 25 λεπτά θα 'μαστε εκεί, λέει...

KAITH

Τέλεια!

16. ΕΞ., ΚΑΡΔΑΜΥΛΗ - ΜΕΡΑ

Τα δύο αυτοκίνητα φτάνουν στην Καρδαμύλη. Ο Γιώργος παρκάρει έξω από ένα σπίτι, το ίδιο κι η Καίτη, κι οι επιβάτες των δύο οχημάτων βγαίνουν έξω.

ΓΙΩΡΓΟΣ

Εδώ είμαστε, φτάσαμε

ΚΑΙΤΗ

Α μάλιστα! Δεν το θυμόμουν καθόλου το σπίτι σας, αλλά τώρα μου ήρθε φλασιά... Το έχετε φτιάξει κιόλας βλέπω!

ΧΑΡΑ

Ναι, κοπέλα μου, κάναμε μερικές ανακαινίσεις... Σ' αρέσει;

ΚΑΙΤΗ

Πολύ!

17. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΓΑΛΗΝΕΑ - ΜΕΡΑ

Ο Γιώργος με τη Χαρά, τα παιδιά τους και τις ανιψιές τους, μπαίνουν στο καθιστικό του σπιτιού τους. Εκεί τους περιμένουν ο ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΓΑΛΗΝΕΑΣ (70), ο πατέρας του Γιώργου, και η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΓΑΛΗΝΕΑ - ΜΠΕΖΑΝΤΑΚΟΥ (67), η μητέρα του και αδελφή του παππού της Καίτης. Μόλις τους βλέπουν, σηκώνονται όρθιοι και τους χαιρετούν.

ΠΑΝΤΕΛΗΣ

Καλώς τες! Καλώς τις κορώνες μας τις χρυσές, τις διαμαντοκόλλητες... Περιπεράστε, κυράδες μου!

ΚΑΙΤΗ

Πώς τα λες έτσι, βρε θείε Παντελή! Ούτε εγώ δεν τα λέω αυτά, που 'μαι και φιλόλογος...

ΠΑΝΤΕΛΗΣ

Ε, την αλήθεια λέμε, κόρη μου! Πωπω μια νεράιδα, καλέ τι τρως εσύ κι ομορφαίνεις τόσο; Βασίλω! Ψάχνε για γαμπρό, να δώσουμε την τσούπρα του Λεωνίδα, να 'χει βιος όμως ο πατέρας του, αμπέλια και λιοχώραφα...

ΚΑΙΤΗ

Ο ίδιος όμως να 'ναι επιστήμονας, παρακαλώ! Πιάνεται άμα είναι από δω, Έξω Μάνη, ή θα στραβώσει η μάνα μου που έχει βαλθεί να μου κάνει προξενιό;

ΠΑΝΤΕΛΗΣ

Η Μάνη είναι μία, κορώνα μου, Μέσα, Έξω, Κάτω, μία κι αδιαίρετη σαν την Αγιά Τριάδα! Όποιον Μανιάτη και να πάρεις, είναι εγγύηση...

ΚΑΙΤΗ

Καλά, αφού το λες εσύ, θείε, θα το σκεφτώ! Μόνο για μένα θα βρεις όμως, οι άλλες θα μείνουν παραπονεμένες;

ΠΑΝΤΕΛΗΣ

Όχι βέβαια! Για όλους σας θα βρούμε, που έχετε γίνει λυγερές που τρίζει ο τόπος...

ΡΑΝΙΑ

Σπουδάζουμε τώρα, θείε Παντελή... Σε καμιά δεκαετία το συζητάμε!

ΒΑΣΙΛΙΚΗ

Ασ' τα, βρε αφέντη μου, τα κορίτσια, ακόμα δεν ήρθανε... Κοπέλες μου, θέτε γλυκάκι του κουταλιού να φέρω;

ΡΑΝΙΑ

Αμέ, θέλουμε!

ΠΑΝΤΕΛΗΣ

Φέρε απ' όλα και για όλους, κυρά! Συκαλάκι, νεραντζάκι, σταφύλι, κυδώνι, και καμιά δίπλα, πωπω, μια δίπλα τώρα... Φιλιππάκο, έλα δω, κορώνα μου, ήρθαν οι ξαδέρφες σου απ' την Αρεόπολη!

Έρχεται μέσα ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΜΑΝΩΛΑΡΑΚΟΣ (9-10), ο μικρότερος εγγονός του Παντελή και της Βασιλικής, φορώντας αμάνικη φανέλα και σορτσάκι, και πέφτει στην αγκαλιά της Καίτης.

ΦΙΛΙΠΠΟΣ

Καίτη!

ΚΑΙΤΗ

Μωρό μου! Λεβέντη μου... Θα σε φάω μωρέ! Τι κάνεις;

ΦΙΛΙΠΠΟΣ

Καλά! Κάνω συνέχεια μπάνια, πρωί απόγευμα...

ΒΑΣΙΛΙΚΗ

(μπαίνει κρατώντας έναν δίσκο με γυάλινα πιατάκια, ασημένια κουταλάκια και γυάλες γεμάτες γλυκό)

Ελάτε, να και τα γλυκάκια μας! Κοπιάστε, να γλυκαθούμε, και φέρνω και διπλίτσες σπιτίσιες!

ΚΑΙΤΗ

Τι είναι όλα αυτά, βρε θεία; Να 'σαι καλά!..

ΒΑΣΙΛΙΚΗ

Ε, μα να πάρετε απ' όλα, να δοκιμάσετε! Άντε, καθίστε...

ΚΑΙΤΗ

Κατάλαβα! Δεν τον γλυτώνουμε τον διαιτολόγο...

18. ΕΞ., ΠΑΡΑΛΙΑ ΡΙΤΣΑ - ΜΕΡΑ

Η Καίτη, η Έλενα, η Ράνια, η Μυρτώ, η Βάσια, ο Άκης κι ο μικρός Φίλιππος βρίσκονται στην παραλία. Ο Φίλιππος παίρνει στα χέρια του δυο βότσαλα και πλησιάζει την Έλενα.

ΦΙΛΙΠΠΟΣ

Έλενα, να φτιάξουμε κάστρο με τα βότσαλα; Έλα, σε παρακαλώ!

ΕΛΕΝΑ

Εννοείται, Φιλιππάκο μου! Έλα!

Το αγόρι φέρνει βότσαλα, και μαζί με την ξαδέλφη του αρχίζουν να τα τοποθετούν έτσι, ώστε να σχηματιστεί ένα κάστρο. Η Καίτη τους κοιτάει χαμογελώντας.

ΚΑΙΤΗ

Να βάλω κι εγώ ένα λιθαράκι; Κυριολεκτικά!

ΕΛΕΝΑ

Να βάλεις, Καίτη, να βάλεις!

ΚΑΙΤΗ

Ωραία, βάζω!

Οι δυο κοπέλες μαζί τώρα και ο μικρός συνεχίζουν να προσθέτουν βότσαλα, και μόλις η κατασκευή πάρει σχήμα, εκείνος πετάγεται όρθιος και της δίνει μια κλοτσιά.

ΦΙΛΙΠΠΟΣ

Και τώρα θα το ρίξω! Μπουμ!

ΚΑΙΤΗ

Ιιιι! Έλα δω, ρε, έλα δω! Κακό παιδί, πάει το κάστρο...

ΦΙΛΙΠΠΟΣ

Βοήθεια!

ΚΑΙΤΗ

Άμα σε πιάσω, θα σου δείξω εγώ...

Η Καίτη κυνηγάει τον Φίλιππο στην παραλία, ώσπου κατορθώνει να τον αρπάξει στην αγκαλιά της, και τον σφίγγει απάνω της φιλώντας τον ρουφηχτά.

19. ΕΞ., ΚΑΡΔΑΜΥΛΗ/ΤΑΒΕΡΝΑ - ΝΥΧΤΑ

Τα παιδιά μαζί με τον Γιώργο, τη Χαρά, τον Παντελή και τη Βασιλική κάθονται γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι σε μια ταβέρνα της Καρδαμύλης. Έχουν παραγγείλει και τρώνε, και κάποια στιγμή μιλάει ο Άκης.

ΑΚΗΣ

Παππού, τι λες, να πάρουμε και τον Φιλιππάκο μαζί αύριο, που λέμε να πάμε στην Καλαμάτα; Ρωτάω εσένα γιατί τον έχουν αφήσει στην επίβλεψη τη δική σου και της γιαγιάς η θεία Αγγελική κι ο θείος ο Ζάχος...

ΠΑΝΤΕΛΗΣ

Να τον πάρετε, γιε μου, γιατί όχι; Σας τον εμπιστευόμαστε, έξι ενήλικες είστε, άλλωστε!

ΦΙΛΙΠΠΟΣ

(χοροπηδάει και του φεύγει το πιρούνι)

Ναι! Θα πάμε Καλαμάτα!

ΧΑΡΑ

(χύνει νερό σε μια χαρτοπετσέτα και την τρίβει πάνω στη βερμούδα του)

Σιγά βρε, θα λεκιαστείς!

ΓΙΩΡΓΟΣ

Τι θα κάνεις ρε με τα κορίτσια και το νιάνιαρο; Δεν κοιτάς να βρεις καμιά αντροπαρέα λέω γω; Θα σου βγει το όνομα, κακομοίρη, είσαι που είσαι μουζικάντης...

ΚΑΙΤΗ

Θείε, νομίζω ότι υπερβάλλεις... Ο Άκης είναι πολύ καλή παρέα και τον θέλουμε μαζί μας. Δε νομίζω ότι κινδυνεύει ο ανδρισμός ούτε ο δικός του, ούτε και του Φίλιππου...

ΓΙΩΡΓΟΣ

Δεν κατάλαβα, μωρή ανιψιά, από πότε μ' αμφισβητείς εσύ, που ο Θεός σου 'δωσε τρύπα κι όχι πράμα; Οι γυναίκες είναι για να το βουλώνουν... Μάλλον δε φρόντισαν να σ' το μάθουν αυτό καλά ο Λεωνίδας κι η μάνα σου!

ΑΚΗΣ

Πατέρα, εγώ θα πάω με τα κορίτσια αύριο... Είτε σ' αρέσει, είτε όχι

ΓΙΩΡΓΟΣ

Πήγαινε... Χέστηκα γω αν θα γίνεις ντιγκιντάγκας!

Ο Γιώργος τραβάει πίσω την καρέκλα του, βγάζει ένα τσιγάρο από το πακέτο που έχει δίπλα του, το ανάβει και το φέρνει στο στόμα του. Η Καίτη μορφάζει με δυσαρέσκεια, η αδελφή της κι οι δύο πρώτες ξαδέλφες της κοιτάζονται αμήχανα, ενώ η Χαρά χαμηλώνει το κεφάλι ντροπιασμένη.

ΒΑΣΙΑ

Καίτη; Είσαι εντάξει; Έλεος, τι σου 'πε πια κι αυτός ο πατέρας μου, και σ' εσένα δηλαδή, ρε Άκη!

ΚΑΙΤΗ

Εντάξει είμαι, Βάσια μου, μια χαρά... Δε θα κάτσω να σκάσω για την κακοτροπιά του...

ΠΑΝΤΕΛΗΣ

Άντε, στην υγειά μας και καλώς σας βρήκαμε όλες σας, μικρανιψιές, νεράιδες της Τζίμοβας!

ΡΑΝΙΑ

Επίσης, θείε! Στην υγειά μας...

ΧΑΡΑ

Στην υγειά σας, κορίτσια μου, στην υγειά σας... Καλώς μας ήρθατε!

Όλοι τσουγκρίζουν τα ποτήρια τους, εκτός από τον Γιώργο, που συνεχίζει να καπνίζει αμέτοχος, ενώ η Χαρά τον κοιτάζει μελαγχολικά.

Μαρία Παπαθεοδώρου