Ο Γδικιωμός του Έρωτα (Επεισόδιο 4, σκηνές 9-15)

9. ΕΞ., ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ ΑΡΕΟΠΟΛΗΣ/ΠΙΤΣΑΡΙΑ ΑΓΟΡΑ - ΝΥΧΤΑ

Τα κορίτσια φτάνουν στο μαγαζί και κάθονται σε ένα τραπέζι. Ένας σερβιτόρος τούς φέρνει κατάλογο και αφού ευχαριστήσουν, τον περιεργάζονται.

ΜΑΡΘΑ

Λοιπόν, τι πίτσες παίρνουμε; Τη μανιάτικη σίγουρα, δεν το συζητάμε καν...

ΡΑΝΙΑ

Ναι, καλά, αυτό είναι αυτονόητο! Και μία με τυρί - μπέικον, ας πούμε;

ΜΥΡΤΩ

I'm ok with that

ΕΛΕΝΑ

Κι εγώ αυτό θα έλεγα

ΜΑΡΘΑ

Οκέι... Καίτη, εσύ, έχεις καμιά προτίμηση;

ΚΑΙΤΗ

Ε, τι;

ΜΑΡΘΑ

Α, καλά, χάζεψε αυτή! Τι τί, μαρή; Ρωτάμε τι άλλη πίτσα θέλεις, τα κορίτσια είπανε τυρί μπέικον...

ΚΑΙΤΗ

Ο τι θέλετε, αγάπες... Δεν ξέρω καν αν θα μπορέσω να φάω έστω και ένα κομμάτι, έτσι που έχει σφιχτεί το στομάχι μου...

ΜΑΡΘΑ

Έλα, θα κάνεις όρεξη και θα φας! Να δώσουμε και του παιδιού κάνα κομμάτι, άμα έρθει, ξέρεις εσύ...

Η Μάρθα υψώνει το χέρι της για να τις δουν, κι αφού οι κοπέλες παραγγέλνουν τις πίτσες και τα αναψυκτικά τους, συζητάνε πάλι.

ΜΑΡΘΑ

Τι λέει; Θα πάμε Κύθηρα τελικά;

ΡΑΝΙΑ

Ναι, αμέ! Κλείσαμε γιαΠέμπτη 28 με Κυριακή 31, στα ενοικιαζόμενα των συγγενών της μάνας μας στην ΑγίαΠελαγία... Πώς το βρίσκεις;

ΜΑΡΘΑ

Κομπλέ!

Ο σερβιτόρος τούς φέρνει σερβίτσια και κατόπιν την παραγγελία τους, και αρχίζουν να τρώνε και να πίνουν.

ΜΥΡΤΩ

Μ' αρέσει που δε θα 'τρωγε η Καίτη μας! Τρία κομμάτια τα κατάφερε...

ΕΛΕΝΑ

Όντως! Καίτη, το κινητό σου...

ΚΑΙΤΗ

Ωχ! Κορίτσια, ο Πιέρρος!

(σκουπίζει γρήγορα τα δάχτυλά της και το σηκώνει)

Έλα, Πιέρρο! Ναι, στην Αγορά είμαστε, θα μας δεις... Έρχεσαι; Τέλεια, σε περιμένω, γεια!

ΡΑΝΙΑ

Ιδού ο νυμφίος ο ιατρός έρχεται... Να μας πάρει την ξαδέρφη μας!

10. ΕΞ., ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ ΑΡΕΟΠΟΛΗΣ/ΠΙΤΣΑΡΙΑ ΑΓΟΡΑ - ΝΥΧΤΑ

Από το βάθος του δρόμου, φαίνεται να καταφτάνει ο Πιέρρος. Η Καίτη τον βλέπει και του κουνάει ελαφρώς το χέρι, και μόλις εκείνος έρχεται κοντά, σηκώνεται όρθια, ενώ η αδελφή και οι ξαδέλφες της τον κοιτάζουν με έκδηλο θαυμασμό.

ΠΙΕΡΡΟΣ

Καλησπέρα! Έχω την τιμή να γνωρίζω και τις υπόλοιπες νεαρές Μπεζαντιάνες;

ΚΑΙΤΗ

Ναι, ναι, ή αλλιώς Μπεζαντάκιανς! Από δω η αδελφούλα μου η Έλενα, οι ξαδέλφες μου η Μυρτώ και η Ράνια του θείου μου του Δημήτρη, που έχει τον Μπέη, και η άλλη μου ξαδέλφη η Μάρθα, της θείας μου της Σταματίνας... Κόρες, από δω ο άντρας που θα με κυκλοφορήσει απόψε, ο περιβόητος δόκτωρ Πιέρρος Τζαννετάκος!

ΠΙΕΡΡΟΣ

(απλώνοντας το χέρι του για χειραψία)

Χαίρω πολύ, κορίτσια! Είστε όλες σας μία και μία, ειλικρινά μιλάω...

ΜΑΡΘΑ

Κι εμείς χαιρόμαστε που σε βλέπουμε από κοντά, δόκτορ Τζαννετάκο... Να την προσέχεις την ξαδέλφη μας, είναι σπάνιο κομμάτι!

ΚΑΙΤΗ

Χαχα, βρε Μάρθα μου! Πιέρρο, πάμε;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Πάμε, ναι, Καίτη! Κορίτσια, καλό βράδυ, καλή συνέχεια και πάλι χάρηκα πολύ για τη γνωριμία!

ΜΑΡΘΑ

(ψιθυριστά στην Καίτη)

Άντε, με την ευχή μου!

ΡΑΝΙΑ

(μόλις το ζευγάρι απομακρυνθεί)

Παιδιάααα! Ντάξει, έμεινα... Έμεινα, μιλάμε, τον κοίταγα σαν χαζή... Δεν - υπάρχει, πραγματικά! Θεός...

ΜΥΡΤΩ

Θεός δε λες τίποτα! Μήπως να μας τον βγάλει φωτοτυπία μερικές φορές; Λέω γω τώρα, έτσι για την πλάκα...

ΜΑΡΘΑ

Σιγά μην τον μοιραστεί κιόλας, μωρή! Δικός της είναι, ΙΧ...

ΕΛΕΝΑ

Μακάρι να τα φτιάξουνε με την αδερφή μου! Ταιριάζουν πάρα πολύ, αλήθεια...

11. ΕΞ., BUKKA BAR - ΝΥΧΤΑ

Ο Πιέρρος με την Καίτη φτάνουν στο Bukka bar, βρίσκουν ένα τραπεζάκι έξω στην αυλή του, δίπλα στο παλιό πηγάδι, με ένα κεράκι ρεσό μέσα σε γυάλινο ποτηράκι, και κάθονται ο ένας απέναντι στον άλλον, ανταλλάσσοντας μια θερμή ματιά.

ΠΙΕΡΡΟΣ

Λοιπόν; Σ' αρέσει εδώ;

ΚΑΙΤΗ

Τι ερώτηση είναι αυτή; Πάντα μ' αρέσει το Bukka, εννοείται... Είναι το αγαπημένο μου μπαρ στην Αρεοπολίτσα μας, κι ας μην πηγαίνω σε πολλά γενικά, όπως σου είχα πει και τότε που πρωτογνωριστήκαμε στην Αθήνα...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Χαίρομαι! Κι εμένα είναι το καλύτερό μου... Απόψε όμως που έχω μαζί μου εσένα για παρέα, μου φαίνεται ακόμη πιο όμορφο...

Πιέρρος και Καίτη χαμογελούν αμοιβαία. Στο μεταξύ, μια σερβιτόρα τους φέρνει δύο καταλόγους, και τους κοιτάνε.

ΚΑΙΤΗ

Για να δούμε... Τι σκέφτεσαι να πάρεις;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Χμμμ... Καλή ερώτηση! Νομίζω... θα το 'πινα ένα dry martini τώρα...

ΚΑΙΤΗ

Ωραία! Εγώ... λέω να προτιμήσω ένα cosmopolitan...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Τέλεια! Πολύ καλή επιλογή... Απλό και συναρπαστικό, σαν εσένα...

Το νεαρό ζευγάρι παραγγέλνει τα ποτά του, και σε λίγο τούς τα φέρνουν, με συνοδεία ξηρών καρπών.

ΠΙΕΡΡΟΣ

Λοιπόν, Καίτη, στην υγειά μας! Και εύχομαι να πιούμε πολλά ποτά ακόμη μαζί, και όχι μόνο...

ΚΑΙΤΗ

Στην υγειά μας, Πιέρρο! Και... κι εγώ το ίδιο εύχομαι, να μη μείνουμε μόνο στο αποψινό...

Πλησιάζουν τα ποτήρια με τα κοκτέιλ τους, και καθώς τα τσουγκράνε απαλά χείλη με χείλη, οι κόμποι των δαχτύλων τους αγγίζονται και τα βλέμματά τους μένουν για μια στιγμή ενωμένα, καθώς πίνουν την πρώτη γουλιά ταυτόχρονα. Από τα ηχεία του μπαρ αρχίζει να παίζει το τραγούδι «Be your babe» του DJ Reckless.

ΚΑΙΤΗ

Α, το λατρεύω αυτό το κομμάτι! Το ξέρεις;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Ναι, φυσικά και το ξέρω... Πολύ ωραίο!

Η Καίτη λικίνζεται απαλά, μουρμουρώντας τους στίχους του τραγουδιού, και ρίχνει ματιές με νόημα στον Πιέρρο, χαμογελώντας. Εκείνος έχει καρφώσει το βλέμμα του επάνω της, και  σκεπάζει τρυφερά το χέρι της με το δικό του.

ΠΙΕΡΡΟΣ

Καίτη...

ΚΑΙΤΗ

Τι;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Νομίζω το τραγούδι τα λέει όλα, για μένα τουλάχιστον... Θέλω να συνεχίσω να προσπαθώ μαζί σου, να μην τα παρατήσω, γιατί η καρδιά μου είναι τρελή για σένα...

Ο Πιέρρος παίρνει και τα δυο χέρια της Καίτης στις χούφτες του, τα χαϊδεύει απαλά κι ύστερα ακουμπά τα χείλη του στα δάχτυλά της, ενώ εκείνη τον κοιτάζει αμίλητη, και τέλος ενώνει ξανά τη ματιά του με τη δική της.

12. ΕΞ., ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ ΑΡΕΟΠΟΛΗΣ - ΝΥΧΤΑ

Ο Πιέρρος και η Καίτη σηκώνονται από το τραπέζι τους, και αρχίζουν να περπατούν στον πεζόδρομο της Καπετάν Ματαπά προς την κατεύθυνση της Πλατείας Αθανάτων. Ο Πιέρρος πιάνει με το αριστερό του χέρι το δεξί της Καίτης, μπλέκοντας τα δάχτυλά τους, και της ρίχνει μια τρυφερή ερωτική ματιά, την οποία η Καίτη τού ανταποδίδει. Κλείνει για μια στιγμή τα μάτια της, με αποτέλεσμα να σκοντάψει άθελά της σε ένα σημείο του λιθόστρωτου, κι ο Πιέρρος την αρπάζει στην αγκαλιά του για να μην πέσει.

ΚΑΙΤΗ

Αχ! Άι στην ευχή!

ΠΙΕΡΡΟΣ

Είσαι καλά;

ΚΑΙΤΗ

Ναι, νομίζω...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Σίγουρα; Δε στραμπούλιξες τίποτα;

ΚΑΙΤΗ

Όχι, καλά είμαι... Σ' ευχαριστώ που μ' έπιασες!

ΠΙΕΡΡΟΣ

Μην ευχαριστείς! Δε θα σ' άφηνα ποτέ να πέσεις, σ' το ορκίζομαι...

Καθώς λέει την τελευταία του φράση, ο Πιέρρος πλησιάζει το πρόσωπό του στο δικό της, κι ενώ η Καίτη συνεχίζει να κρατιέται από τα μπράτσα του, μισανοίγει αυτόματα τα χείλη της. Εκείνος γέρνει ελαφρά τον αυχένα του και ενώνει το στόμα του με το δικό της, και κλείνοντας κι οι δυο τα μάτια τους δίνουν το πρώτο τους φιλί.

ΚΑΙΤΗ

Πιέρρο...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Τι;

ΚΑΙΤΗ

Τι ήταν αυτό;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Τι θες να 'τανε; Φιλί, στο στόμα... Ήθελα πολύ να σε φιλήσω, Καίτη, και το έκανα...

ΚΑΙΤΗ

Κι εγώ το ήθελα, αλλά...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Αλλά τι; Πες μου... Δεν ήταν καλό;

ΚΑΙΤΗ

Όχι, το ακριβώς αντίθετο... Ήταν υπέροχο, για αυτό, με ξάφνιασες! Αλήθεια σου λέω...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Σου άρεσε τόσο πολύ, όντως;

ΚΑΙΤΗ

Ναι, πάρα πολύ... Φίλα με ξανά, το θέλω! Σε παρακαλώ... Άμα το θες κι εσύ, δηλαδή...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Αν το θέλω, λέει! Όσο τίποτα άλλο...

Ο νεαρός Μανιάτης και η νεαρή Μανιάτισσα κλείνουν στις χούφτες τους ο ένας το πρόσωπο του άλλου, φέρνουν σε επαφή τα μέτωπά τους, κι αφού αγγιχτούν οι άκρες των μυτών τους φιλιούνται για δεύτερη φορά στο στόμα, με περισσότερη ένταση, πάθος και διάρκεια. Ύστερα, τα χείλη τους χωρίζονται απότομα και στέκονται λαχανιασμένοι, κι αμέσως μετά η Καίτη χώνεται στην αγκαλιά του Πιέρρου τυλίγοντας τα χέρια της γύρω από την πλάτη του, ενώ κι ο ίδιος την κλείνει σφιχτά μες στα μπράτσα του. Κατόπιν, κρατημένοι απ' τους αγκώνες και παραμένοντας σχεδόν αγκαλιασμένοι, προχωρούν λίγο παρακάτω και κάθονται μαζί σε ένα πεζούλι έξω από την εκκλησία της Παναγίας και του Αγίου Χαραλάμπους, στην πλατεία Καπετάν Ματαπά, μένοντας για λίγο αμίλητοι και κοιτώντας ο ένας τον άλλον κατάματα.

ΚΑΙΤΗ

Δηλαδή, Πιέρρο, τώρα εσύ κι εγώ... είμαστε ζευγάρι;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Αν το θες κι εσύ, Καίτη, ναι... Εγώ τουλάχιστον το θέλω πολύ να γίνουμε...

ΚΑΙΤΗ

Κι εγώ το θέλω, μετά απ' αυτά τα δυο φιλιά ειδικά... Γιατί τώρα συνειδητοποιώ ότι είμαι όντως ερωτευμένη μαζί σου πλέον, δεν ξέρω τι άλλο να πω...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Τίποτα να μην πεις... Αυτό μου αρκεί και με το παραπάνω, αλήθεια...

Πιέρρος και Καίτη παραμένουν καθιστοί στο πεζούλι, και αγκαλιασμένοι φιλιούνται για τρίτη φορά, πιο παιχνιδιάρικα, ανταλλάσσοντας μερικά μικρά χάδια.

13. ΕΞ., ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΘΑΝΑΤΩΝ - ΝΥΧΤΑ

Αγκαλιασμένοι από τη μέση και κοιτώντας ο ένας τον άλλον τρυφερά, ο Πιέρρος και η Καίτη κατευθύνονται προς την Πλατεία Αθανάτων, στην οποία παραμένουν ακόμη παρέες μεγάλων παιδιών και ενηλίκων. Εκεί, στέκονται ο ένας απέναντι από τον άλλον σε ένα σημείο μπροστά από το ηρώο, πιασμένοι ελαφρά από τα χέρια, και κοιτιούνται έντονα στα μάτια.

ΚΑΙΤΗ

Λοιπόν...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Λοιπόν;

ΚΑΙΤΗ

Εις το επανιδείν, που λέμε;

ΠΙΕΡΡΟΣ

(φιλώντας την απαλά στο στόμα)

Μχ... Και σύντομα! Είμαστε ζευγάρι τώρα, άλλωστε, δεν είπαμε;

ΚΑΙΤΗ

Ειλικρινά, πάντως, θα μπορούσα να μείνω εδώ μαζί σου όλη νύχτα! Δε θέλω να γυρίσω σπίτι μου...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Κι εγώ αυτό θα ήθελα... Αλλά, πώς λέει η παροιμία, κάτι με φιλί και νοστιμάδα;

ΚΑΙΤΗ

Ανάρια ανάρια το φιλί, για να 'χει νοστιμάδα;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Ναι, αυτό ακριβώς!

ΚΑΙΤΗ

Μμ, μάλιστα, δε βλέπω να το τήρησες ιδιαίτερα, όμως... Τέσσερις φορές με φίλησες ήδη!

ΠΙΕΡΡΟΣ

Και θα 'θελα να σε φιλήσω κι άλλες τόσες, κι ακόμη περισσότερες... Αλλά κρατιέμαι για τα επόμενα ραντεβού!

ΚΑΙΤΗ

Καλά κάνεις και κρατιέσαι... Για να 'χω κι εγώ να το περιμένω...

ΠΙΕΡΡΟΣ

(παίρνοντας το πρόσωπό της στα χέρια του)

Είσαι η πιο όμορφη, το ξέρεις; Δε χορταίνω να σε βλέπω!

ΚΑΙΤΗ

Μμ... Κι εσύ είσαι ο πιο όμορφος!

Ο Πιέρρος κάνει πως πάει να τη φιλήσει ξανά, αλλά η Καίτη τραβιέται και τον απωθεί ελαφρά, γελώντας.

ΚΑΙΤΗ

Επ, Πιερράκο, τι είπαμε; Φτάνει για απόψε!

ΠΙΕΡΡΟΣ

Εντάξει, Καιτούλα, ο τι πεις... Καληνύχτα! Α, και μ' άρεσε πολύ αυτό το Πιερράκος, να ξέρεις...

ΚΑΙΤΗ

Κι εμένα το Καιτούλα... Καληνύχτα, όνειρα γλυκά!

ΠΙΕΡΡΟΣ

Και σε σένα... Φρόντισε να με δεις στον ύπνο σου, οκέι;

ΚΑΙΤΗ

Κι εσύ το ίδιο... Αντίο!

ΠΙΕΡΡΟΣ

Αντίο!

Ο Πιέρρος απομακρύνεται, και η Καίτη μένει μόνη της στην πλατεία, χαμογελαστή, κι αναστενάζει ήσυχα.

14. ΕΞ., ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΘΑΝΑΤΩΝ - ΝΥΧΤΑ

Η Καίτη παραμένει στο σημείο που αποχαιρετήθηκαν με τον Πιέρρο. Την πλησιάζουν η Μάρθα, η Μυρτώ, η Ράνια και η Έλενα, και η αδελφή της τη γραπώνει από του ώμους και της φωνάζει.

ΕΛΕΝΑ

Μπουμ!

ΚΑΙΤΗ

Αχ! Σιγά ρε μικρό, μου 'κοψες τη χολή! Τι κάνετε;

ΜΥΡΤΩ

(πειρακτικά)

Εμείς καλά, εσύ; Κόβαμε βόλτες εδώ γύρω στην πλατεία εδώ και καμιάν ώρα, και σε είδαμε που πρόβαλες με το παλικάρι, αλλά είπαμε να μη σας χαλάσουμε τον τρυφερό αποχαιρετισμό, ήταν σαν να βλέπουμε ταινία... Ο γιατρός και η φιλόλογος!

ΡΑΝΙΑ

Καίτη, πες και καμιά λεπτομέρεια από το ραντεβού, έλα!

ΚΑΙΤΗ

Τι να πω; Με φίλησε...

ΡΑΝΙΑ

Ωωωω! Και; Πώς ήταν, ωραίο; Λέγεεε!

ΚΑΙΤΗ

Ναι, πολύ ωραίο ήταν...

ΡΑΝΙΑ

Πώς έγινε, πώς έγινε;

ΚΑΙΤΗ

Τίποτα, απλά... Σκόνταψα κάπου, ο Πιέρρος μ' έπιασε για να μην πέσω, κι έτσι όπως με κράταγε αγκαλιά, ήρθε... Τόσο απλά!

ΡΑΝΙΑ

Ρε, τι όμορφο! Τι ρομαντικό, αλήθεια... Πες κι άλλα, πες κι άλλα!

ΜΑΡΘΑ

Αφήστε την, καλέ, την κοπέλα ήσυχη! Ααα! Δεν τη βλέπετε που είναι στον κόσμο της ακόμη, και καλά κάνει; Μα εγώ θα ζω στον κόσμο τον δικό μου / όπου υπάρχεις μόνο εσύ μωρό μου, που λέει κι η Κοκκίνου...

μυρτω

Είναι η δικιά μου κοσμοθεωρία / μονάχα εσύ να έχεις σημασία...

ΜΑΡΘΑ

Έτσι, πάμε όλες μαζί, αφιερωμένο στην Κέιτ μας με τον ντόκτορ της! Μα εγώ θα ζω στον κόσμο τον δικό μου, όπου υπάρχεις μόνο εσύ, μωρό μου...

Η Μυρτώ κι η Ράνια συνοδεύουν τη Μάρθα στο τραγούδι, καθώς φεύγουν από την πλατεία Αθανάτων, ενώ η Έλενα αγκαλιάζει την Καίτη και της ψιθυρίζει.

ΕΛΕΝΑ

Πολύ χαίρομαι για σένα, αδερφούλα μου! Αλήθεια...

15. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΠΙΕΡΡΟΥ/ΚΟΥΖΙΝΑ - ΜΕΡΑ

Ο Πιέρρος κι ο Ηλίας κάθονται στο τραπέζι της κουζίνας και πίνουνε τον καφέ τους, φρέντο εσπρέσο και φραπέ αντίστοιχα, και συζητάνε.

ΗΛΙΑΣ

Τι λέει, τον πέτυχα;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Μια χαρά! Αν δε σου βγει για μάστορας, πήγαινε σε καφετέρια...

ΗΛΙΑΣ

Θα το σκεφτώ... Για πες, πώς πήγε χθες με την πατριώτισσα; Τη φίλησες, τα φτιάξατε;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Και τη φίλησα και τα φτιάξαμε, κατά κει πήγαινε το πράγμα άλλωστε... Έπρεπε να έρθει η Καίτη στη ζωή μου, για να καταλάβω τι σημαίνει έρωτας και να θελήσω να ξανακάνω σχέση μετά από τόσα χρόνια, έξι για την ακρίβεια...

ΗΛΙΑΣ

Πάντως, ρε Πιέρρε, είσαι μάγκας, σε παραδέχομαι... Να ξέρεις τι κόλλημα έχουν οι δικοί μας μ' αυτή την κωλοέχθρα, και εσύ να λες όχι, ερωτεύτηκα μια κοπέλα από αυτό το σόι και θέλω να την έχω, με κάθε κόστος!

ΠΙΕΡΡΟΣ

Ρε Ηλία, θα σου πω κάτι... Θυμάσαι τι φοβερά γλυκά του κουταλιού έκανε η γιαγιά η Όλγα, ε; Που σουφρώναμε τα βάζα και τα καταβροχθίζαμε;

ΗΛΙΑΣ

Αν τα θυμάμαι, λέει! Αλλά τι θες να πεις μ' αυτό, δεν καταλαβαίνω...

ΠΙΕΡΡΟΣ

Ότι κάπως έτσι νιώθω και με την Καίτη, σαν μικρό παιδί που απολαμβάνει λαθραία το γλυκό της γιαγιάς του... Με εννοείς;

ΗΛΙΑΣ

Ναι, τώρα το κατανοώ απόλυτα! Τι να πω, μακάρι να μη σου βγει πικρό στο τέλος, και για τους δυο σας δηλαδή...

Πιερροσ

Κι εγώ το ίδιο εύχομαι...

ΗΛΙΑΣ

Λοιπόν, να πηγαίνουμε σιγά σιγά, μην αργήσουμε... Να περάσουμε κι από τους Ταξιάρχες ν' ανάψουμε ένα κερί στην Αγία Παρασκευή, μεγάλη η χάρη της!

ΠΙΕΡΡΟΣ

Ναι, βεβαίως! Δίκιο έχεις... Να την ευχαριστήσω κι εγώ την αγία, που μου άνοιξε τα στραβά μου για να δω ότι υπάρχουν κι άλλου είδους κορίτσια στον κόσμο, εκτός από δήθεν απελευθερωμένα τσουλιά σαν την Έρρικα...

Μαρία Παπαθεοδώρου