Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

30.8.14

Το Φιλί του Ήλιου (Κεφάλαιο 3)



Είχε διαβάσει αλλά ποτέ δεν είχε καταλάβει μέχρι τώρα πως αν είσαι ανάμεσα σε δύο αγόρια, να επιλέξεις τον δεύτερο. Σε αυτή την περίπτωση τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά. Τον Βασίλη τον ήξερε σχεδόν δύο χρόνια ενώ τον Στέφανο δύο μέρες. Ο Βασίλης ήταν αρκετά ψηλός με αθλητικό σώμα. Είχε υπέροχα πόδια γιατί προπονούντα σε ποδοσφαιρική σε μια ποδοσφαιρική ομάδα. Είχε μαύρα μαλλιά κ’ πολύ ζεστά καφέ μάτια. Το ένιωθε πως δεν τη κορόιδευε κ’ πως δεν την είχε απατήσει με κάποια άλλη όσο έλειπε, τουλάχιστον έτσι ήξερε. Βέβαια ουσιαστική σχέση είχαν μόλις η Άννα ερχόταν Ελλάδα. Από την άλλη ο Στέφανος ήταν ξανθός με φωτεινά καταπράσινα μάτια. Ήταν λίγο πιο ψηλός από εκείνη με πολύ ωραίο σώμα, μόνο τον αριθμό του ήξερε κ’ αυτό το απροσδιόριστο αίσθημα που τον καταλάβαινε πριν ακόμα τον δει!


Αυτά σκεφτόταν καθώς είχε πάει τον σκύλο της Δία μια βόλτα. Ένα γλυκό γαλλικό
bull-dog που της είχαν κάνει δώρο οι γονείς της στα 17α γενέθλιά της. Όταν γύρισε σπίτι χαιρέτησε την μαμά της, την βοήθησε σε κάτι δουλειές κ’ πήγε κατευθείαν στον δωμάτιό της για να μοιραστεί τις προηγούμενες σκέψεις της με την κολλητή της Ιωάννα..
-Έλα Ιωάννα μου, μου έλειψες!, είπε με προσμονή η Άννα
-Που είσαι κοριτσάρα μου, πωπω χρώμα που πήρες.. Σαν να έλειπες μήνες!
-Άστα αυτά τώρα κ’ ένα να σου πω κάτι που συμβαίνει από την πρώτη μέρα που ήρθα..
 Καθώς έλεγε στην Ιωάννα με κάθε λεπτομέρεια τι είχε συμβεί κ’ τα δικά της συναισθήματα για όλα αυτά, την είδε να αλλάζει εκατομμύριες εκφράσεις. Μόλις τελείωσε χαλάρωσε στην καρέκλα της γιατί τα είχε πει όλα με μια ανάσα κ’ περίμενε το δικαστήριο να αποφασίσει.
-Λοιπόν, είπε σκεφτικά η Ιωάννα.. νομίζω πως για αρχή στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν θέλει κ’ πάρα πολύ ανάλυση κ’ σκέψη! Τον Βασίλη τον ξέρεις περισσότερο καιρό και αποδεικνύει καθημερινά πως του αξίζει να είναι δίπλα σου. Επίσης όσο ήσουν στην Γερμανία ποτέ δεν σου έκανε σκηνές ζήλιας, κ’ πάντα σου έδινε χρόνο για να διαβάσεις μιας κ’ αυτός έχει τελειώσει με το σχολείο. Τον Στέφανο όπως μου είπες τον γνώρισες, βασικά ούτε τον έχεις γνωρίσει καλά.. κ’ άμα δεν είναι καλό παιδί; κ’ αν είναι
so good to be true; Εγώ για εσένα το λέω, γιατί ξέρεις πως δεν θέλω να πληγωθείς ξανά. Ήδη με το Βασίλη είστε πολύ καλά.. γιατί να το χαλάσεις αυτό για κάποιον άγνωστο?
-Ει ει φόρα πήρες.. το ξέρω όμως πως με αυτό το τύπο κάτι παίζεται κ’ θέλω να το γνωρίσω καλύτερα. Κ΄ ξέρεις πως από τον Βασίλης δεν έχω κανένα παράπονο, κ’ το κυριότερο δεν βαριέμαι!
-Όλα αυτά πρέπει ακόμα να τα σκεφτείς πολύ καλά πριν αποφασίσεις τι θα κάνεις, να δεις ποιο είναι το καλύτερο για εσένα. Σ’ αφήνω κορίτσι μου γιατί ήδη έχει περάσει μια ώρα κ’ εδώ τα πράγματα τρέχουν.
-Εντάξει
Jo, χάρηκα πολύ που μιλήσαμε σ’ αγαπάω, είπε η Άννα.
-Και εγώ χάρηκα, κ’ επίσης σ’ αγαπάω κοπέλα μου κ’ θα τα ξαναπούμε!
Έκλεισε την βιντεοκλήση κ’ αποφάσισε να βγει πάλι μια βόλτα παρέα με τα ακουστικά κ’ την μουσική, για να ξεχαστεί λίγο.
-Μανούλα μου πάω μια βόλτα μέχρι την παραλία να ξεχαστώ κ’ λίγο να γυρίσω για να φάμε, φιλάκια.
-Να προσέχεις Άννα μου, άντε κ’ έλα γιατί έχω κάνει το αγαπημένο σου.
Βγήκε έξω κ’ μόλις την χτύπησε ο καθαρός αέρας στο πρόσωπο ένιωσε καλύτερα. Έβαλε τέρμα τον ήχο κ’ ξεκίνησε να τρέχει χαλαρά, με κατεύθυνση την συνηθισμένη διαδρομή. Μετά από 5 λεπτά είδε κάποιον να τρέχει ακριβώς δίπλα της κ’ μόλις σταμάτησε να τρέχει κ’ εκείνη σταμάτησε κ’ αυτός.
-Γεια σου Στέφανε, πως το βλέπεις πάντα κ’ παντού μαζί?
-Καλά εε μες στο μυαλό μου είσαι.. είπε για πλάκα.
Κ
αθώς τον παρατηρούσε πιο προσεκτικά είδε την αντίθεση που έκαναν τα πράσινα μάτια με το σκούρο χρώμα του δέρματός του, το γυμνασμένο σώμα που είχες, τα ανακατεμένα του μαλλιά λόγω του αέρα..
-Γη καλεί Άννα..
-Χάχα, σόρρυ αφαιρέθηκα. Τι θα γίνει θα με ακολουθείς κ’ άλλο?
-Όχι απλά έτσι ήθελα να δω τι κάνεις γιατί δεν είχα τηλεφώνημά σου!
-Να σου πω την αλήθεια στο χαρτί δεν είδε καμία διορία.
-Χάχα, όχι δεν είχε, είπε ο Στέφανος κάπως απογοητευμένος.
-Θες χαρτομάντηλα?, του είπε με αστείο ύφος η  Άννα.
-Όχι μικρή κράτα τα για όταν θα σου φύγω, κ’ της έκλεισε πονηρά το μάτι.
Εκείνος συνέχισε σε πιο γρήγορο ρυθμό κ’ η Άννα έμεινες πίσω αλλά πλέον ήθελε να επιστρέψει σπίτι. Να βγει να ξεσκάσει ήθελε αλλά τα πράγματα μόνο πιο ήρεμα δεν έγιναν. Κ’ αυτός ο Στέφανος τέτοια επιρροή έχει επάνω της πια? Για να ηρεμήσει θα κανόνιζε τίποτα με τον Βασίλη το βράδυ. Ναι αυτό θα έκανε!



Σωτηρία_Αγάπη