Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

13.10.14

Η Τελετή (Εισαγωγή)



Πριν από πολλούς αιώνες οι τέσσερις Θεοί μας κατέβηκαν στην γη με σκοπό να ξεχωρίσουν τέσσερις ανθρώπους ως ηγέτες για την γη. Ο κάθε ένα απέκτησε ένα από τα τέσσερα στοιχεία.
Γη
Νερό
Φωτιά
Αέρα
      Στην αρχή  μερικοί τους φοβήθηκαν και άλλοι τους προσκύνησαν. Την βασιλεία του κάθε λαού του κάθε στοιχείου την έπαιρνε το πρωτότοκο παιδί που γεννιόταν από τον βασιλιά ή βασίλισσα που βασίλευε τότε. Με το πέρασμα όμως των αιώνων γίναμε από μόνοι μας ένας λαός καθώς όπως πήγαινε πληθαίναμε. Πριν από 64 περίπου αιώνες ο βασιλιάς της φωτιάς ερωτεύτηκε την βασίλισσα του νερού και ζευγάρωσαν κρυφά, καθώς αυτό ήταν απαγορευμένο. Η μόνη  και κυριότερη απόδειξη ότι έγινε μια τέτοια «προδοσία» ήταν το παιδί, το οποίο γεννήθηκε μπορώντας να ελέγξει και τα δύο στοιχεία το ίδιο καλά. Καθώς όμως περνούσαν τα χρόνια γίνανε και άλλες τέτοιες περίπλοκες καταστάσεις φτάνοντας στο σήμερα, στον 21ο αιώνα, να υπάρχουν πολλοί της φυλής μου που έχουν την δύναμη να ελέγξουν και τα τέσσερα στοιχεία.
    Το 836 μΧ. οι άνθρωποι ορχήσανε να μας σκοτώνουν και να μας διώχνουν από την «γη» τους, κατεβάζοντας κάτω τους τότε βασιλιάδες. Από τότε ζούμε στο σκοτάδι όλοι μαζί μακριά από αυτούς. Φυσικά πολλοί από εμάς σκορπίστηκαν σε όλο τον κόσμο. Η τελευταία φορά που δεχτήκαμε επίθεση από τους ανθρώπους ήταν πριν από δεκαεννέα χρόνια όπου και ο βασιλιάς μας, ο πατέρας μου, βρήκε σωστό να αποκαλυφθούμε και να συνεργαστούμε μαζί τους καθώς πίστευε ότι έχουμε μείνει στα πάντα πολύ πίσω και η μόνη μας λύση είναι μα μάθουμε να συνυπάρχουμε ειρηνικά. Αρνήθηκαν. Ξέροντας πια την τοποθεσία μας, εισέβαλαν  στον τόπο μας με σκοπό να μας αφανίσουν. Δεν το κατάφεραν, παρ' όλα αυτά  έκαναν σοβαρές ζημιές. Συμβιβάστηκαν όλοι με τους όρους να συνεχίσουμε να ζούμε εκεί χωρίς ποτέ ξανά να τολμήσουμε, κανένας δικός μας, να τους πλησιάσει. Ο πατέρας μου μη έχοντας άλλη επιλογή δέχτηκε. Δίστιχος όμως οι άνθρωποι καρτερούν σε κάθε γωνιά και προσπαθούν να βρουν το παραμικρό παραστράτημα μας για να έρθουν και να μας αποτελειώσουν.
    Έναν χρόνο μετά την εισβολή των ανθρώπων ο πατέρας μου δολοφονήθηκε μη μπορώντας να κρατήσει άλλο πια το εξαγριωμένο πλήθος που ζητά, μέχρι και σήμερα, εκδίκηση για των οικογενειών τους εξαιτίας του. Μέχρι σήμερα. Μετά τον θάνατο του πατέρα μου, δεν έχουμε βασιλιά. Εκπαιδεύομαι εδώ και 14 χρόνια περίπου για να γίνω η επόμενη βασίλισσα αυτού του τόπου. Έχοντας πολλούς εχθρούς γύρο μου ζώντας ως «η κόρη του φονιά» ή «η κόρη του προδότη» , έχω παντού κοντά μου εκπαιδευτές, φύλακες και στρατιώτες. Δεν έχω βγει ποτέ από εδώ μέσα από τότε που ξεκίνησε η προπόνησή μου ως βασίλισσα.
    Θυμάμαι του περιπάτους που κάναμε με την μητέρα και την αδερφή μου στο όμορφο χωριό. Τι να έχει αλλάξει από τότε; Το μόνο που ξέρω είναι ότι συνεχίζουν οι άνθρωποι να μην ξέρουν να χειρίζονται τις δυνάμεις τους για να μην κάνουν τις «χαζομάρες», όπως είχαμε παλιά, να πάνε να ανταγωνιστούν τους ανθρώπους. Γνωρίζω ότι υπάρχουν κρυφές σχολές.  Ωστόσο τις βρίσκουμε και τις τελειώνουμε. Το βρίσκω φρικτό. Όλοι έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν αυτό το αγαθό που μας χάρισαν οι θεοί μας. Εκτός όμως από εμάς, που προσπαθούμε να προστατέψουμε τον κόσμο μας, υπάρχουν και οικογένειες που προσπαθούν να προστατέψουν τα παιδιά τους από εμάς. Όποιοι γεννιούνται με το χάρισμα να ελέγχουν και τα τέσσερα στοιχεία , παίρνονται από την οικογένειά τους και εκπαιδεύονται ως στρατιώτες και προστάτες του βασιλείου μακριά από την οικογένειά τους για πάντα.
    Πόσο θα ήθελα να βγω ξανά έξω να δω κάτι άλλο εκτός από τον Έκτορα τον σκύλο μου και τέσσερεις τοίχους! Αλλά το ξέρω πολύ αλά ότι μετά από αυτό που έγινε την τελευταία φορά. Αχ..  Πόσο πολύ θα ήθελα να έχω την ικανότητα να ξεχνάω. Αλλά όχι.. Πρέπει οι αναμνήσεις μου να με σκοτώνουν.. Αχ μητέρα, πόσο μου λείπεις;


Voula GK