Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

14.9.15

Η Τελετή (Κεφάλαιο 10)



Φτάνω στο μοτέλ. Βρίσκω στην ρεσεψιόν τον κυριούλι. Πήγε να μου μιλήσει αλλά άλλαξε γνώμη. Φαίνεται πως είναι ακόμα τρομαγμένος. Δεν λέω τίποτα και πηγαίνω στο δωμάτιό μου. Βρίσκω τα λεφτά και πηγαίνω πάλι κάτω. Τα ακουμπάω πάνω στον πάγκο.

"Θα μείνω ακόμα 3 νύχτες." Λέω και αποχωρώ

   Ξαπλώνω πτώμα στο κρεβάτι αλλά οι σκέψεις μου με στοιχειώνουν. Ήταν τόσο ήρεμος και ωραίος σήμερα. Δεν μπορώ να τον βγάλω από το μυαλό μου. Τι μου συμβαίνει? το μόνο που μου έλειπε τώρα είναι κάθε φορά που τον βλέπω να βλεφαρίζω και να κάνω σαν ερωτευμένο κοριτσάκι. Προσπαθώ να τον βγάλω από το μυαλό μου. Τώρα σκέπτομαι τι έγινε χτες το βράδυ. Μπορώ να το ξανακάνω? Και αν ήταν απλός ένα όνειρο?
      Κλείνω τα μάτια μου και σκέπτομαι την Κάσια. Σκέπτομαι ότι πρέπει να την δω αλλά δεν μπορώ ακόμα. Είναι 9¨00 περίπου αλλά με την κούραση με παίρνει ο ύπνος. Ξυπνάω και είμαι έξω από την αυλή. Ναι! Τα κατάφερα! Το ήξερα ότι δεν ήταν όνειρο! Ή μήπως είναι και αυτό? Δεν έχει σημασία. Δοκιμάζω να ανάψω μία σπίθα στα χέρια μου. Μάταια όμως. πάω προς το δωμάτιο της Κάσι. Η πόρτα είναι μισάνοικτη. Μπαίνω μέσα και βλέπω την Κάσι να μιλάει με ένα αγόρι. την κρατάει από το χέρι και την κοιτάει στα μάτια ενώ εκείνη του μιλάει.

"Το ξέρω ότι είναι κάπου εκεί έξω. Το ξέρω." του λέει ενώ σφίγγει το χέρι του όλο και πιο πολύ.
"Σςςςςς. Ηρέμισε. Όλα θα πάνε καλά. Θα την βρω στο υπόσχομαι." την απαντάει και την φιλάει στο στόμα. Τιιιιιιι? Έχει αγόρι? Και μάλιστα φύλακα? Μόνο οι φύλακες ασχολούνται με την υπόθεσή μου. Πώς μπόρεσε να μην μου το πει? Γιατί μου κράτησε μυστικό κάτι τόσο σημαντικό?
"Θέλω να μου υποσχεθείς κάτι." Της λέει και βάζει το πρόσωπό της μέσα στο χέρια του. "Όταν γυρίσει.... θα της τα πεις όλα για εμάς του δύο." η Κάσια νεύει θετικά και την ξαναφιλάει.
"Δεν θα σε συμπαθήσει...." λέει και βγάζει ένα πνιχτό γέλιο. Γιατί όχι? μια χαρά είναι το παιδί..... Λίγο μεγάλο βέβαια για εσένα.... αλλά, για μισό, κάποιον μου θυμίζει.... Αυτά τα μάτια..... Κάτι μου θυμίζουν πολύ έντονα....
"Γιατί να μην με συμπαθήσει?" λέει περιπαιχτικά. "Είμαι όμορφος αστείος και έξυπνος." Βάζουν τα γέλια με τον τρόπο που το είπε.
"Ναι μωρό μου είσαι τέλειος το ξέρουμε. Αλλά όταν μάθει ποιανού αδερφός είσαι...." Λέει η Κάσια και δαγκώνει τα χείλη της. Αδερφό? Μα ναι! Πώς δεν το σκέφτηκα νωρίτερα? Είναι ίδιος ο Ματ! Αλλά πιο ωραίος και πιο ψιλός! Το καλό που του θέλω να μην του έμοιασε και στην συμπεριφορά γιατί δεν πρόκειται να επιτρέψω αυτή τη σχέση!
"Δεν έχω καμία σχέση με τον Ματ! Αυτός είναι εγωιστής και ξιπασμένος. Δεν ξέρω από που πήρε!" λέει κάπως θυμωμένος. οκ αυτό ήταν. Τον αγαπάω αυτόν τον τύπο! Αλλά και μόνο η ιδέα ότι θα συγγενέψω μαζί του μου φέρνει ανατριχίλα.
"Ναι αλλά αυτή δεν το ξέρει!" λέει περιεχτικά η Κάσια. Μάντεψε! Μόλις το έμαθα. Τώρα την κοιτάει λες και ζει για το βλέμμα της και μόνο. Όσο και αν εγώ δεν ήθελα αυτή την σχέση δεν πρόκειται να τους το χαλάσω. Την φιλάει παθιασμένα και.....ΟΥΠΣ!... Εγώ να φεύγω τώρα! τρέχω να βγω από το δωμάτιο και κλείνω απαλά πίσω μου την πόρτα για να μην του ανησυχήσω.
    
     Κάνω βόλτες στους διαδρόμους. Μέχρι που σταματάω πίσω από την πόρτα του γραφείου του Άντονι. Ακούω ομιλίες. Μπαίνω μέσα πολύ αργά και ήρεμα. Μάλλον η πόρτα που άνοιξε μόνη της τράβηξε για λίγα δευτερόλεπτα την προσοχή του Άντονι αλλά τίποτα παραπάνω. Μέσα είναι ο Άντονι καθισμένος στο γραφείο του και απέναντί του ο Μιγκέλ και δύο φύλακες.

¨Θα χρειαστούμε άντρες και γυναίκες! Δεν έχει σημασία! Σημασία έχει ότι ξέρουν να δαμάζουν και τα 4 στοιχεία!" λέει με αυστηρό ύφος ο Μιγκέλ.
"Δεν μπορούμε όμως να ξεκινήσουμε κάτι τέτοιο χωρίς βασιλικό διάταγμα." Απαντάει ο Άντονι.
"Μα κινδυνεύουμε, μπορεί από στιγμή σε στιγμή να..." προσπαθεί να πει ο Μιγκέλ αλλά ο Άντονι τον διακόπτει.
"Το ξέρω. Έχουμε ακόμα 4 μέρες. Μαζέψτε όσους πιο πολλούς γίνεται. Αν δεν την βρούμε, που δεν πρόκειται, εφόσον θα αρνηθεί η Κάσια το στέμμα, εσείς θα είστε πλέον ο νόμιμος βασιλείας. Το βράδυ της 6ης μέρας θα γίνει η Τελετή."
¨Μάλιστα" αποκραίνεται ο Μιγκέλ.
"Προς το παρόν τι έχουμε?"
"έχουμε 3 κρατούμενους εδώ και μια βδομάδα. 3 αδέρφια. Ζιζέλ 25 ετών δαμάστρια και των τεσσάρων στοιχείων, Σαμ και Ντέρεκ 18 ετών δίδυμοι χρήστες μαζί και των τεσσάρων στοιχείων .Σαμ νερό και γη. Ντέρεκ φωτιά και αέρα." Λέει ο Μιγκέλ.
"Επίθετο? Για τον πατέρα και την μητέρα τι έχουμε?" Ζητάει να μάθει ο Άντονι.
"Ζιζέλ, Σαμ, Ντέρεκ Μπόροβιτς. Έχουν έναν μεσαίο αδερφό αγνώστου μέχρι τώρα ταυτότητας. Στοιχεία μας λένε ότι ονομάζεται Ντάνιελ αλλά τίποτα δεν είναι καταγεγραμμένο σίγουρα. Η μητέρα του, Φοίβη, χρήστης και των τεσσάρων στοιχείων. Ο πατέρας χρήστης μόνο φωτιάς, σκοτώθηκε πριν 14 χρόνια από την Μελίνα Στρίτον λόγο αυτοάμυνας." Τιιιιιιι? Η μητέρα μου σκότωσε τον πατέρα του Ντάνιελ? Γιατί? Όχι.......αποκλείεται....Εκείνη την μέρα....που γύρισε καμένη....Εκείνος ο άντρας που μας ακολουθούσε....Ο Θεοί.....Γιατί?
"Οι δύο νεαροί να αφεθούν ελεύθεροι. Η Ζιζέλ μένει. Βάλτε την σε άμεση εκπαίδευση. Για του υπόλοιπους θα συζητήσουμε σύντομα." Λέει ο Άντονι. Ποιος του έδωσε το δικαίωμα να παίρνει αποφάσεις παλιό......
"Μάλιστα κύριε!" απαντάει ο Μιγκέλ και φεύγει με τους δύο φρουρούς. Όχι περίμενε! Τι εννοείς με του υπόλοιπους? Τι γίνεται? Ηρέμησε..... Δεν θα γίνει τίποτα. θα γυρίσω στην ώρα μου πίσω και όλα θα πάνε καλά.

     Κλείνω τα μάτια μου σφιχτά και όταν τα ξανά ανοίγω βρίσκομαι ξαπλωμένη στο κρεβάτι μου στο μοτέλ. Κρύος ιδρώτας με λούζει και αυτός ο αβάσταχτος πονοκέφαλος επέστρεψε! Τι πόνος! Δεν το ξανακάνω αυτό! Φαίνεται ότι έχει άσχημες επιπτώσεις πάνω μου αυτό που κάνω. Ότι και αν είναι. Το κεφάλι μου πάει να σπάσει. Πάω στο μπάνιο να ρίξω λίγο νερό στο πρόσωπό μου. Ζαλίζομαι! Τα πόδια μου δεν με βαστάνε. Σίγουρα είμαι πολύ χειρότερα από την προηγούμενη φορά. Γλιστρώ. Το κεφάλι μου χτυπάει σε κάτι πολύ σκληρό και τώρα.... τώρα.....σκοτάδι.....

                         ...

  Ανοίγω τα μάτια μου. Τι έγινε? Τι δουλειά έχω στο πάτωμα του μπάνιου? Οι αναμνήσεις μου επανέρχονται σιγά-σιγά . Έπεσα και χτύπησα το κεφάλι μου στην μπανιέρα. Σηκώνω το χέρι μου και το βάζω στο κούτελό μου. Αίμα. Πονάει ολόκληρο το σώμα μου. Σηκώνομαι αργά και κοιτάω στο πρόσωπό μου στον καθρέπτη. Δεν έχω ούτε μία γρατζουνιά. Παρόλο αυτά το αίμα είναι φρέσκο. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχει περάσει πολύ ώρα που είμαι αναίσθητη. Παρόλο που οι πληγές μου έχουν εξαφανιστεί ο πονοκέφαλος δεν περνάει με τίποτα.
    Πηγαίνω και ανακάθομαι πάνω στο κρεβάτι. Νιώθω σαν μαστουρωμένη. Μόλις συνέρχομαι λίγο κοιτάω το ρολόι. 9"15 π.μ. Ωραία. Ελπίζω να έχω αρκετή ώρα μπροστά μου να χαλαρώσω για να είμαι έτοιμη για την σημερινή προπόνηση. Ξαπλώνω για κάνα τέταρτο για να φύγει τελείως η ζαλάδα. Σηκώνομαι μετά από λίγο, πηγαίνω στο μπάνιο και γεμίζω την μικρή μπανιέρα με νερό. Το νερό είναι παγωμένο. Πιστεύω ότι θα μου κάνει καλό. Μπαίνω μέσα και βυθίζομαι στο νερό. Το κεφάλι μου βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια. Σφίγγω τα μάτια και το μυαλό μου τρέχει στον χθεσινοβραδινό μου "περίπατο". Η Κάσια με τον αδερφό του Ματ. Συγγνώμη. Με τον μεγαλύτερο ομορφότερο που δεν έχει καμία σχέση μαζί του, αδερφό του Ματ. Η μητέρα μου και ο πατέρας του Ντάνιελ. Τα αδέρφια του Ντάνιελ! Οχ, όχι..... οι δίδυμοι αφέθηκαν ελεύθεροι! με έχουν δει! και να με ξαναδούν και με αποκαλύψουν? Και αν του περιγράψει πώς είμαι ο Ντάνιελ και με βρουν? Τι κάνω τώρα?
      Πετάγομαι έξω από το νερό. ξεπλένομαι και βγαίνω έξω. 11"00 η ώρα. Τόσο πολύ χάθηκα μέσα στις σκέψεις μου? Γρήγορα....Αποφάσισε.....Ή τώρα ή ποτέ.....Θα φύγω ή θα μείνω? Όχι δεν φεύγω τώρα. Έτσι και αλλιώς κάποια στιγμή θα γυρίσω. Μπορεί σήμερα. Μπορεί σε τρεις μέρες. Πάντως θα γυρίσω. Έμειναν μόνο τρις μέρες. Και μετά αντίο ελευθερία. Αντίο ζωή. Αντίο Ντάνιελ. Αχ, Ντάνιελ.... ΕΛΑ ΤΩΡΑ ΤΑΤΙ!!!ΞΕΚΟΛΑ!!!! Δεν γίνεται να σου αρέσει ένας Ντάνιελ που ξεφύτρωσε από το πουθενά! Ναι αλλά από την άλλη δεν μπορώ να τον βγάλω και από το μυαλό μου..... Τι θα γίνει με εσένα..... Την έβαψα.....
     Είμαι κοντά στο συνηθισμένο σημείο συνάντησης.....Κοιτάω προσεκτικά γύρο μου μήπως είναι κανένας. Τίποτα όμως.... Μόνο ο Ντάνιελ είναι εκεί και πετάει πετραδάκια στο νερό. Πάντα το κάνει όταν είναι εκνευρισμένος. Τον πλησιάζω και τον ακουμπάω απαλά στον ώμο. Πετάγεται ολόκληρος. Πρέπει να ήταν χαμένος στις σκέψεις του. Κάνει να σηκωθεί για να με χαιρετίσει. Τον σταματάω και κάθομαι δίπλα του. Τον κοιτάω μέσα στα μάτια και βλέπω πολλά ανάμικτα και μπερδεμένα συναισθήματα.

"Τι έγινε? Όλα καλά?" Του χαμογελάω όσο πιο γλυκά μπορώ. Σκαλώνει για λίγο στα μάτια μου και μετά στρέφει το βλέμμα του μακριά.
"Ναι μια χαρα." Μου λέει απότομα. Του πιάνω το χέρι. Τι κάνεις? Είσαι τρελή? Μην δένεσαι μαζί του! Τι σκέπτεσαι τέλος πάντων?! η φωνούλα μέσα μου ουρλιάζει.
"Σίγουρα?"  του απαντάω. Το βλέμμα του σταματάει πάνω στα χέρια μας αλλά δεν τραβιέται καθόλου. Χωρίς να πάρει τα μάτια του από εκεί μου λέει.
"Όχι." Και η φωνή του ακούγεται σαν ένα βάρος να φεύγει από πάνω του.
"Θες να μου μιλήσεις?" Λέω γλυκά. σηκώνεται πάνω.
"Ξέρεις κάτι? Κουράστηκα! Κουράστηκα να κρύβομαι από όλους και τα πάντα!" κάνει κύκλους φωνάζοντας. Σηκώνομαι και εγώ και προσπαθώ να τον ηρεμίσω.
"Έιιιι.....Ηρέμισε. Πες μου ήρεμα τι συμβαίνει...."του λέω καθησυχαστικά.
"Ήρθαν πίσω τα αδέρφια μου." Λέει κάπως πιο ήρεμος.
"Μπράβο! Και αυτό δεν είναι καλό?" Τι ήθελα και ρώτησα?
"Όχι εφόσον κρατήσανε την Ζιζέλ και την εκπαιδεύουν για μια αυτοκτονία!" Να' τος φωνάζει πάλι.
"Ηρέμισε! Γιατί δεν πάτε να μιλήσετε μια ομάδα ατόμων στην βασίλισσα?" Τι καααανειιιιις? Είσαι τρεληηη?? Φωνάζει πάλι η φωνούλα μέσα μου.
"Δεν μας αφήνουν. Λένε οτι για της επόμενες 3 μέρες τίποτα δεν μπαίνει ή βγαίνει από την αυλή εκτός από κάποιες εξαιρέσεις....." μου απαντάει.
"Εντάξει τότε....Γιατί δεν πάτε σε 3 μέρες να της μιλήσετε? Είμαι σίγουρη πως θα καταλάβει...."Σοβαρά τώρα? Σκέπτομαι καθόλου πριν μιλήσω?
"Σιγά μην καταλάβει! και αυτή μια τύραννος είναι όπως όλοι εκεί μέσα. Όπως ο προδότης ο πατέρας της και η φόνισσα η μάνα της." Απαντάει επιθετικά. Φόνισσα? Άρα ξέρει. Αν μάθει ποια πράγματι είμαι τι θα κάνει?
"Για άκου εδώ! Χάρις αυτούς του προδότες και τους φονιάδες που λες, εσύ σήμερα είσαι ασφαλής. Όπως είναι φυσικό έχουν κάνει λάθη στην ζωή τους και συνεχίζουν να κάνουν. όμως όσα λάθη έχουν κάνει άλλο τόσο σωστά έχουν πράξει! Και δεν έχεις κανένα δικαίωμα να μιλάς για την ηγεσία κάποιου που μόλις έγινε βασιλιάς. Δεν ξέρεις τι έχουν θυσιάσει και πόσο έχουν πονέσει αυτοί οι άνθρωποι για να είσαι εσύ ζωντανός. Καλά θα κάνεις να έχεις σεβασμό απέναντί τους και να μάθεις να μην μιλάς εκεί που δεν σε σπέρνουν!" Λέω απολιτικά και νιώθω να τρέμω ολόκληρη από θυμό.

"Έιιι πριγκίπισσα. Χαλάρωσε! Δεν αναφέρθηκα στο άτομό σου! Αλλά τώρα θα μου πεις....τι άλλο να περίμενα από μια στρατιώτη?" Λέει σηκώνοντας τα χέρια του.
"Κάποια μέρα θα καταλάβεις και τότε θα είναι πολύ αργά. Και δεν με λένε πριγκίπισσα!" Λέω με χαμηλωμένη φωνή μέσα από τα δόντια μου.
"ΟΚ!ΟΤΙ ΠΕΙΣ!" Λέει φανερά μπερδεμένος και θυμωμένος ταυτόχρονα. "Ξέρεις αν δεν θύμωνες εύκολα και δεν φοβόμουν μην γίνω ψητός....κάνα χαστούκι μπορεί.....αλλά εσύ? Μπορείς να με σκίσεις στα δυο χωρίς λόγο!" μου λέει ενώ έρχεται πιο κοντά μου. Μην ρωτήσεις, μην ρωτήσεις, κάτι μου λέει ότι δεν θα πάει καλά ατό!....
"Τι εννοείς? Τι θες να κάνεις?" Όχι...Όχι.... Ρώτησα....
"Αυτό...." Μου λέει και με αρπάζει από τα μπράτσα και με φιλάει. Το ήξερα! Είμαι ηλίθια! Εγώ φταίω για όλα! παρόλο αυτά ανταποκρίνομαι στο φιλί αλλά για λίγο. Απομακρύνομαι απότομα και έχω μείνει να τον κοιτάζω με γουρλωμένα τα μάτια.
"Τι έκανες μόλις τώρα?" τον ρωτάω και η φωνή μου γίνεται ψίθυρος.
"Συγνώμη έχεις δίκ.....Για περίμενε..... Αυτό έχεις μόνο? όχι μπάλες φωτιάς? Όχι γη να με καταπιεί? Ούτε λίγο πνίξιμο?" Μου απαντάει λες και αυτό που μόλις έγινε ήταν ανέκδοτο.
"Θα έπρεπε.....Αλλά ξέχνα το! απλός ξέχνα το! και μην τολμήσεις να το ξανακάνεις γιατί σίγουρα κάτι θα πάρει φωτιά!" Λέω φεύγοντας από κοντά του. Ναι! Το μόνο που θα πάρει φωτιά θα είμαι εγώ! Λέω από μέσα μου.
"ΟΚ. Μεγαλειοτάτη! Στις διαταγές σας!" Μου λέει χαμογελώντας και κάνει υπόκλιση.
"Τι είπες?" Σκαλώνω.....Ξέρει?
"Τι? Ούτε πριγκίπισσα ούτε βασίλισσα ούτε μεγαλειοτάτη θες? Καλά! νόμιζα ότι σας άρεσαν κάτι τέτοια στα κορίτσια." Λέει παραπονεμένα. Φίου.....Την γλύτωσα.
"Σύσσι !Σύσσι σκέτο !Άντε μην ξανά αρχίσουμε τα δεσποινίς!" Απαντάω απότομα.
"Μάλιστα Σύσσι" Λέει με τον ίδιο τόνο. "Λοιπόν....τι έχει σήμερα το μενού?" Λέει και μου χαρίζει ένα από τα γοητευτικό του χαμόγελα.
"Νερό!" Λέει αυστηρά. "Σήμερα θα μάθεις να χειρίζεσαι το νερό!" Επαναλαμβάνω δίνοντας του ένα πονηρό χαμόγελο.

Voula GK