Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

11.9.15

Είναι κακός... και μας αρέσει! (part 1)



Έφτασε η στιγμή για το δεύτερο άρθρο μας! Ένα άρθρο που από ότι φαίνεται όλοι περιμένατε με αγωνία. Δεν σας κατηγορώ. Κατηγορώ εκείνες, που ανέθεσαν αυτό το άρθρο σε εμένα και τώρα δεν έχω ιδέα τι να γράψω. Σοβαρά τώρα! Τι ξέρω εγώ από κακούς; Επειδή δηλαδή ο Αιμίλιος ήταν ένα γοητευτικό κάθαρμα, μια «στάλα» ψυχάκιας, με χόμπι να βασανίζει και να σκοτώνει κόσμο και κατέστρωσε ένα σατανικό σχέδιο για να…
(Διακριτικό βήξιμο)

Ok… I can see your point…

Προτού ξεκινήσουμε, να ξεκαθαρίσουμε πως, όταν μιλάμε για κακούς, δεν μιλάμε για αυτό....

Μιλάμε για αυτό...

Οι κακοί!
Γνωστοί και ως Villains!!!

Ο καλός ηθοποιός επιθυμεί και ιντριγκάρεται από τους κακούς ρόλους, καθώς έτσι ανακαλύπτει νέα στοιχεία του χαρακτήρα του και λυτρώνεται ψυχικά, προσφέροντας μια ανώδυνη διαφυγή στην σκοτεινή πλευρά, που κρύβουμε όλοι μέσα μας. Μπορείτε να το αντιληφθείτε καλύτερα αν σκεφτείτε τον εαυτό σας να ουρλιάζει ξεσπώντας όλο το μένος, που επί μήνες κουβαλούσε;


Δεν αισθάνεστε καλύτερα μετά;

Για τον συγγραφέα τα πράγματα είναι ακόμη καλύτερα από ότι για τον ηθοποιό, αφού δεν ακολουθεί τις γραμμές που του επιβάλλει κάποιος άλλος, μα στήνει το δικό του σκηνικό με τον τρόπο που τον εκφράζει. Μην ξεχνάμε πως η συγγραφή, όπως κάθε τέχνη, είναι πρώτα από όλα τρόπος έκφρασης.
Αυτό δεν σημαίνει πως κρυφός σου πόθος είναι να βγεις στον δρόμο και να θερίζεις κόσμο επειδή ο χαρακτήρας που δημιούργησες το κάνει. Αν πάλι, η ωραία ξανθιά με τις αναλογίες μοντέλου δολοφονείται βάναυσα από το σατανικό εγκέφαλο, που έστησε το τέλειο έγκλημα… τότε μην ανησυχείς, θα κρατήσουμε το μυστικό σου.  

Αν για κάποιο λόγο πιστεύεις πως δεν μπορείς να δημιουργήσεις πραγματικά σατανικούς χαρακτήρες ένα θα σου πω. 

Κοίτα αυτούς:

Μας διάβαζαν παραμύθια για λύκους, που τους άνοιγαν το στομάχι, τους γέμιζαν πέτρες και τους άφηναν στο έλεος ενός αργού και επώδυνου θανάτου μέσω πνιγμού. Έχεις εμποτιστεί με κακία φίλε μου και δεν το έχεις πάρει χαμπάρι. Στην πραγματικότητα ξέρεις τι πρέπει να κάνεις. Μην διστάζεις. Χαλάρωσε και άσε την φαντασία σου ελεύθερη να σε πάει εκεί που πρέπει. Το πόσο κακός θα γίνει ο villain σου θα το κρίνει η πορεία της ιστορίας σου. Άφησε τον να εξελιχθεί και μην του βάζεις φρένο.




Η αιώνια πάλη καλού-κακού είναι καταγεγραμμένη στο είναι μας.

Δεν έχει σημασία αν κάνει την εμφάνιση του στην αρχή, στην μέση ή προς το τέλος, ο Κακός είναι τόσο σημαντικός για την ιστορία σας όσο και ο πρωταγωνιστής. Αν δυσκολεύεστε να κατανοήσετε το λόγο, απλά αναλογιστείτε…

Ποιος θέλει να ακούσει για την βαρετή επίσκεψη μιας μικρής με κόκκινη μπέρτα στην γιαγιά της; Τι μας νοιάζει εμάς με τι υλικό θα χτίσουν το σπίτι τους τρία γουρούνια; 
Χωρίς τη Maleficent η πριγκίπισσα Ωρόρα θα ήταν απλά Ωραία και ποτέ Κοιμωμένη. Χωρίς την Κακιά Βασίλισσα η Χιονάτη θα ήταν μια μιγιάγγιχτη, που δεν έβγαινε ποτέ στον ήλιο (που είναι οι νάνοι, οεο???) και χωρίς τον Σκαρ ο Σίμπα, ίσως, να κατέληγε ένα κακομαθημένο πριγκιπόπουλο σε μια πιο light και τριχωτή εκδοχή αυτού εδώ:
Μπααα.... και πάλι όχι... ούτε στο μικρό του δαχτυλάκι.... 

Λένε πως οι δυσκολίες μας κάνουν δυνατούς. Οι κακοί δεν υπάρχουν απλά για να βασανίζουν τον ήρωα. Είναι εκεί, ώστε να τον φτάσουν στα όριά του και να τον αναγκάσουν να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτό του. Για αυτό, μην νιώθετε άσχημα όταν βασανίζετε τους ήρωες σας και κυρίως, μην διστάζετε να κάνετε τον κακό σας… χειρότερο!
Η ευστροφία ενός καλού ντεντέκτιβ αναδεικνύεται την στιγμή, που έρχεται αντιμέτωπος με έναν παμπόνηρο εγκληματία. Η ικανότητα ενός πολεμιστή, όταν συναντά έναν αντίπαλο με διπλάσιο μέγεθος και μυϊκή δύναμη. Η ισχύ ενός μάγου, όταν θα βρεθεί μπροστά στην υπέρτατη δύναμη και η καλή καρδιά της πριγκίπισσας, όταν θα γνωρίσει την προσωποποίηση του διαβόλου, που θα δοκιμάσει την καλοσύνης της.

Αναγνωρίζουμε την πραγματική αξία των πραγμάτων μόνο μέσα από τις αντιθέσεις τους. Απλά κάντε την χάρη στον πρωταγωνιστή σας και χαρίστε του τον καλύτερο κακό που υπάρχει! 



Και εδώ έρχεται άλλο ένα στοιχείο που πρέπει να προσέξουμε. Δεν είναι απαραίτητο ο κακός να φέρει ακριβώς τα αντίθετα χαρακτηριστικά από τον ήρωα. Για την ακρίβεια, οι όποιες ομοιότητές μπορούν να δώσουν άλλη αξία στην πάλη τους.
Επιπλέον, ο καλός μπορεί να κάνει κάποιες κακές πράξεις, να έχει παράνομες συνήθειες, να μπλέκει σε καβγάδες κ.α.… Αντίστοιχα, ο κακός μπορεί να κάνει καλές πράξεις, να είναι φιλάνθρωπος, ευγενής και να έχει ευαισθησίες. Αυτό που διαχωρίζει πραγματικά τον καλό χαρακτήρα από τον κακό είναι τα κίνητρα, οι στόχοι και τα μέσα που θα χρησιμοποιήσουν για να πετύχουν, καθώς και η στάση που θα κρατήσουν απέναντι στην εκάστοτε κακή πράξη (δισταγμός, ενοχή, μεταμέλεια - έπαρση, απόλαυση). 
Μην ξεχνάμε πως καλός χαρακτήρας, ο οποίος δεν έρχεται αντιμέτωπος με τον πειρασμό της σκοτεινής πλευράς και βγαίνει θριαμβευτής με το φωτοστέφανο, δεν αξίζει να φέρει τον τίτλο! Η επιλογή του καλού, σωστού και ηθικού την στιγμή της κρίσης είναι που θα διαχωρίσει τον πραγματικά Καλό από τον πραγματικά Κακό! 



Πάμε τώρα να δούμε κάποιες από τις ερωτήσεις σας:



Πως να κρύβουμε την ταυτότητα του κακού μέχρι το τέλος. Για περισσότερο σασπένς; (Mary Kokk)

Να σημειωθεί αρχικά πως δεν είναι απαραίτητο να προσπαθείτε να αποκρύψετε την ταυτότητα του κακού. Απαιτείται, όμως στα αστυνομικά και στις ιστορίες μυστηρίου (χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν μπορείτε να τον αποκαλύψετε νωρίτερα, αρκεί το σασπένς και το μυστήριο να τραφεί από κάτι άλλο. Π.χ. μια βόμβα που έκρυψε και δε μας λέει που...).  
Δεν μπορώ να σου δώσω πολλές ιδέες πάνω στο πως θα τον κρατήσεις στην αφάνεια, καθώς κάθε περίπτωση διαφέρει. Ο γενικός κανόνας όμως έχει ως εξής: 
1. Το κίνητρο για τις πράξεις του κακού δεν πρέπει  να είναι γνωστό σε κανέναν. Αν κάποιος το γνωρίζει και μπορεί να το αποκαλύψει από νωρίς τον σκοτώνεις, τον απαγάγεις ή τον στέλνεις διακοπές στον Άρη, όπου δε μπορεί κανείς να τον εντοπίσει. 
2. Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται στοχοποιούν πάντα άλλους, οι οποίοι έχουν κίνητρο (είτε επειδή τα στοιχεία έχουν διπλή ερμηνεία είτε επειδή δεν εντοπίστηκαν τα σωστά στοιχεία που θα συνθέσουν το παζλ). 
3. Σκοτώνεις έναν-έναν όσους ανακαλύψουν την αλήθεια πριν τον πρωταγωνιστή.
Tip: Μια ωραία τεχνική είναι να βάλεις σκηνές με τον κακό, όπου συμβαίνει το έγκλημα ή κάποια σχετική συζήτηση, αλλά να το κάνεις με τέτοιον τρόπο, ώστε να μην αναφέρεται το όνομα του κακού ή κάποιο στοιχείο, που να τον ενοχοποιεί (αν φαίνεται μάλιστα ως το σατανικό κάθαρμα κάποιος άλλος, ακόμη καλύτερα). Προσωπικά, κάτι τέτοιο θα με τρέλαινε ως  αναγνώστη.

Ποιο είναι το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό σε έναν κακό χαρακτήρα; (Εύη Φρυγανά).

Το θέμα των κακών αγγίζει όλα τα είδη και όλες τις περιπτώσεις, οπότε είναι αδύνατον να πω κάτι συγκεκριμένο. Η ευφυΐα είναι σίγουρα ένα χαρακτηριστικό που κάνει τον κακό χαρακτήρα φόβο και τρόμο, απογειώνει την πλοκή και μας κάνει να κολλάμε σε σελίδες και οθόνες, μα υπάρχουν και πετυχημένοι κακοί χαρακτήρες, που δεν ήταν και τα πρώτα μυαλά.
Θα πω λοιπόν, πως αυτό που πρέπει να έχει ένας κακός χαρακτήρας είναι να βρίσκεται ένα σκαλί πιο πάνω από τον πρωταγωνιστή. Είτε με το να είναι πάντα ένα βήμα μπροστά στις κινήσεις του, είτε με το να έχει μια δύναμη (με κάθε έννοια που μπορεί η λέξη να πάρει), που καθιστά τον πρωταγωνιστή ανίσχυρο μπροστά του, εξαναγκάζοντας τον να εξελιχθεί για να τον νικήσει.

(ποιο διπλωματική απάντηση πεθαίνεις… :P

Τι δίνει ώθηση στον κακό να συνεχίσει να καταδιώκει τον σκοπό του; (Dorothy Giannadaki)

Ώθηση δίνει το κίνητρο. Θα το επιλέξετε με βάση την ιδιοσυγκρασία του κάθε χαρακτήρα. Πάνω από όλα, φροντίστε να είναι κάτι ισχυρό! Μπορεί το κίνητρο να είναι αγαθό, όπως η προσπάθεια να σώσει κάποιον αγαπημένο, αλλά τα μέσα που μεταχειρίζεται να είναι ειδεχθή. Και όπως συμβαίνει με τον πρωταγωνιστή, έτσι και ο κακός μπορεί κάποια στιγμή να νιώσει ότι δεν έχει τη δύναμη ή δεν υπάρχει πλέον νόημα/ δεν αξίζει τον κόπο να συνεχίσει. Στην πρώτη περίπτωση του υπενθυμίζουμε το αρχικό του κίνητρο. Αν για κάποιο λόγο αυτό δεν είναι αρκετό πλέον… τότε έχουμε περάσει στην δεύτερη περίπτωση, όπου χάνεται το νόημα και είτε του βρίσκουμε ένα εντελώς νέο, πιο ισχυρό κίνητρο είτε, αν ταιριάζει στην πλοκή, (π.χ. η αγαπημένη που λέγαμε σκοτώθηκε εξαιτίας των καλών), βάζουμε στο παιχνίδι το χαρτί της εκδίκησης.
Να σημειωθεί πως το αρχικό κίνητρο μπορεί να αλλάξει ασυνείδητα. Δίχως, δηλαδή, ο χαρακτήρας να έχει βρεθεί σε κάποιο ψυχολογικό αδιέξοδο ή δίλημμα για το αν αξίζει τον κόπο να συνεχίσει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το να μαγευτεί από την όλη κατάσταση (δύναμη, εξουσία, αδρεναλίνη, σασπένς), να τον πιάσει έπαρση, να αισθανθεί πως ξαφνικά έγινε κάποιος ή απλά να γουστάρει dark side και το κίνητρο να γίνει η προσωπική απόλαυση που αντλεί. 
Φυσικά, μπορούμε πάντα να έχουμε περισσότερα από ένα κίνητρα.

Πώς να κάνω την κακιά όσο πιο αντιπαθητική γίνεται; (που είναι έτσι και αλλιώς, αλλά ακόμη περισσότερο). Για περιπτώσεις που φαίνεται σχεδόν από την αρχή ότι είναι η κακία. (Eve Dim)

Εξαρτάται… πόσο θρίλερ είναι το εργάκι;
Μερικά από τα χειρότερα που μπορεί να κάνει είναι να προκαλέσει αργό και βασανιστικό θάνατο σε κάποιον (κατά προτίμηση αγαπημένο του ήρωα) ή να προκαλέσει μαζικούς θανάτους (αν είναι παιδιών ακόμη καλύτερα). Μπορείς να το κάνεις; Μπορεί ο χαρακτήρας σου να το κάνει;
Δεν μπορώ να σου δώσω ιδέες για το πώς να κάνεις αντιπαθητική την κακιά σου, δίχως να υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία. Εξαρτάται από τα όρια και τους κανόνες που διέπουν το σύμπαν της ιστορίας. Αν γράφεις φανταστική λογοτεχνία έχεις ακόμη μεγαλύτερους ορίζοντες, αλλά και πάλι, το πόσο κακιά και κυρίως αντιπαθητική θα θεωρηθεί μια πράξη μπορεί να οφείλεται στο πως την εκλαμβάνουν οι υπόλοιποι ήρωες και πως την περνάς στους αναγνώστες. Νομίζω αυτό μπορείς να το καταλάβεις, δεδομένου πως υπάρχουν ιστορίες με βρικόλακες, οι οποίοι ξεσκίζουν κόσμο για πλάκα και εμείς λιώνουμε επειδή είναι γαμάτοι ή στην τελική, κάποια στιγμή τους συγχωρούμε! Με πιο απλά λόγια, στην εποχή μας το "κακός" διαφέρει από το "αντιπαθητικός".
Αν θέλεις πάντως να παραμείνει απεχθής στο ευρύ κοινό, ακόμη και μετά το τέλος του έργου, το μόνο, που μπορώ να πω είναι: όταν θα αποκαλύψεις τους λόγους πίσω από τις πράξεις της, απέφυγε να της προσδώσεις τέτοιες ευαισθησίες ή στοιχεία, που θα συγκινήσουν το κοινό σε σημείο να προκληθεί ταύτιση. 

Προκειμένου ο κακός μας να είναι πετυχημένος είναι καλύτερο να δείξουμε την ιστορία, τα κίνητρα και τις σκέψεις του ώστε να γίνει πιο αληθοφανής και ανθρώπινος ή να μην αποκαλύψουμε καμία τέτοια πλευρά του και να τον παρουσιάσουμε απλά σαν το "αμάλαγο κακό", επειδή ότι είναι άγνωστο και ακατανόητο είναι τρομακτικότερο; (Πόπη Λιάκου)

Όταν γνωρίζουμε έναν χαρακτήρα που τραβάει τον ενδιαφέρον, όλοι αναρωτιόμαστε για τα κίνητρα και τους λόγους που τον οδηγούν. Δεν υπάρχει πάντα η δυνατότητα να χτιστεί το πλήρες ψυχολογικό προφίλ με τα παιδικά και μη τραύματα, που φέρει η βασανισμένη ψυχή του κακού, αλλά ο συγγραφέας έχει χρέος να προσφέρει κάποια δείγματα. Ο αναγνώστης δεν είναι χαζός, ένα προφίλ θα το φτιάξει και με τα ψίχουλα που θα του δώσεις. Αλλά όσα περισσότερα τόσο το καλύτερο. Μην ξεχνάμε πως οι κακοί είναι πλέον must και το κοινό ψοφάει να καρδιοχτυπήσει για αυτούς, να ταυτιστεί και να τους συμπονέσει. Εξάλλου, μεταξύ μας (μη βγει παραέξω :P) οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ καλών και κακών χαρακτήρων τείνουν να γίνονται όλο και πιο λεπτές (όσοι βλέπουν game of thrones θα αντιλαμβάνονται τι εννοώ) και αυτό γιατί πλέον το κοινό αποζητά περισσότερη αληθοφάνεια, για να μπορεί να βρει κάτι από τον εαυτό του στους ήρωες.
Σε περίπτωση που θέλεις ο κακός να διατηρήσει την αίγλη του απέναντι στους εχθρούς του, γιατί δεν σε εξυπηρετεί να διαδοθεί η ευαίσθητη πλευρά της ψυχής του, μπορείς να αποκαλύψεις την ιστορία του αποκλειστικά στο κοινό, μέσα από flash back.


Ποιος είναι ο δικό σου αγαπημένος κακός (από βιβλία, ταινίες, σειρές κλπ.) και τι θεωρείς ότι τον κάνει επάξια αγαπημένο σου; (Πόπη Λιάκου)

Νομίζω πως δεν είναι μόνο ο δικός μου αγαπημένος, αλλά στέκεται επάξια στην πρώτη θέση των villain ever! Ο λόγος, φυσικά, για τον Τζόκερ, που πια έχει ταυτιστεί με το όνομα Heath Ledger, ο οποίος απογείωσε και έδωσε νέα διάσταση στο ρόλο. Ο ιδιοφυής-θεότρελος εγκληματίας, δαιμόνιος και πάντα ένα βήμα μπροστά από όλους, έδωσε νόημα σε αυτό που αποκαλούμε κακός χαρακτήρας.
Το εντυπωσιακό με τον Τζόκερ είναι ότι δεν προέβαλε κάποιον βασικό λόγο για τις πράξεις του, πέρα από την ανάγκη του να προκαλέσει χάος. Δεν μάθαμε κάτι για την ζωή του, αφού κάθε φορά μας έδινε και άλλα στοιχεία. Δεν ξέρω αν όσοι διαβάζουν τα κόμικ γνωρίζουν κάτι παραπάνω, αλλά παρακολουθώντας απλά την ταινία μπορώ να πω πως ο Τζόκερ κατάφερε να μας εξιτάρει την φαντασία, ώστε να πλάσουμε δικά μας σενάρια. Εξάλλου, η αλήθεια δεν έδειξε να έχει σημασία για εκείνον. Μου άφησε την αίσθηση, πως, απλώς, ήταν ακόμη ένας άνθρωπος που ήθελε να ταιριάξει με τους γύρω του. Επειδή δεν μπορούσαν να δεχτούν αυτό που εκείνος ήταν στην ψεύτικη κοινωνία τους, ήθελε να δείξει στους ανθρώπους το τέρας που κρύβουν μέσα τους. Ο Τζόκερ στην τελική δεν έσπρωξε μόνο τον Μπάτμαν, ώστε να προχωρήσει ως χαρακτήρας, μα έριξε και ένα λιθαράκι στο να αλλάξει η ίδια η Gotham City. Με διαφορετικό τρόπο από ότι θα ήθελε (σκηνή με τα δύο πλοία).
Σε κάθε περίπτωση, ήταν ένας άρτια στημένος χαρακτήρας σε μια εντυπωσιακή ερμηνεία, που μας έκοψε την ανάσα.


Αυτό ήταν το πρώτο μέρος του άρθρου για τους κακούς και πραγματικά εύχομαι να σας άρεσε και να βοήθησε... κάπως...

Στο δεύτερο μέρος θα πούμε περισσότερα πράγματα για τα στοιχεία που μας κάνουν να λατρεύουμε τους κακούς, για τους κακούς ως πρωταγωνιστές και τις μεταστροφές των καλών σε κακούς και το αντίστροφο.

Επιπλέον, η Πόπη Λιάκου μου ζήτησε να φτιάξω το δικό μου τοπ 5 κακίας. Σας αποκάλυψα ήδη το νούμερο 1 στην λίστα μου. Οι υπόλοιποι στο επόμενο άρθρο, μαζί με τις ερωτήσεις που έχω σε αναμονή. Δεν ξεχνάω κανέναν. ;)
Θα ήθελα πολύ να μάθω και τους δικούς σας λατρεμένους κακούς, καθώς και τους λόγους που τους επιλέγετε. Σκοπεύω μάλιστα να συγκεντρώσω τις προτάσεις σας και ίσως φτιάξουμε και άλλο άρθρο για τους villains.

Επειδή, εκεί που δεν ήξερα τι να πω, ξαφνικά με έπιασε οίστρος και οι πληροφορίες ήταν πάρα πολλές, είμαι σίγουρη ότι έχω ξεχάσει πράγματα. Για τυχόν, διευκρινίσεις ή έξτρα ερωτήσεις, αφήστε σχόλια. 
Ότι χρειαστεί θα το προσθέσω σε αυτό ή στο part 2.

Μέχρι τότε φιλιά σε όλους και ευχαριστώ που το διαβάσατε :)


Μαρία Μουστοπούλου