Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

29.10.15

Το οδόφραγμα των αγγέλων (Διήγημα)



Χάραμα. Χλωμά φώτα. Υγρή άσφαλτος. Συννεφιασμένος ουρανός. Ψιλόβροχο κι ένας παγωμένος αέρας. Ταξίδια ως τις πύλες του Άδη και πάλι πίσω. Περιπλανήσεις του νου σε ερήμους και παγωμένες στέπες. Τα βλέφαρα έτοιμα να κλείσουν. Ναρκωμένες σκέψεις. Κλειστή στροφή. Ένα φρενάρισμα σαν πνιχτή κραυγή κι ο ήχος της σύγκρουσης. Αίμα. Σιωπή. Μοναξιά. Τα φώτα του ασθενοφόρου. Όλο το σώμα μια ανοιχτή πληγή. Αναπνέει βαριά και με δυσκολία. Ο χτύπος της καρδιάς του είναι αδύναμος. Τα είκοσι χρόνια του τον βαραίνουν σαν αιώνας. Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.
Ένα κρύο δωμάτιο. Νυχτερινή βάρδια. Σιωπή. Μοναξιά. Πόνος. Δουλειά, σπίτι κι αντίστροφα. Και το σπίτι άδειο. Και είκοσι χρόνια, στα οποία είχε επενδύσει όλη της την αγάπη, να στοιχειώνουν για πάντα τη ζωή της. Μια ευθεία γραμμή στην οθόνη του καρδιογράφου και ξαφνικά ξέχασε να αγαπάει. Κουρασμένα βήματα κι ένα μυαλό που ποτέ δεν ησυχάζει. Μια ευθεία γραμμή στην άσφαλτο και μετά σκοτάδι. Ένα σκοτάδι που κλείνει μέσα του τους δαίμονες που τον κυνηγούσαν μια ζωή.
Οι ακτίνες του ήλιου φωτίζουν το δωμάτιο. Δυο αθώα μάτια κι έμαθε πάλι να αγαπάει. Δυο αθώα μάτια στο πρόσωπο ενός λαβωμένου αγγέλου. Ένα χάδι κι επανήλθε στη ζωή. Ένα χαμόγελο και γνώρισε την πραγματική ζωή. Και την αγάπησε. Μαζί μ’ αυτή ό,τι αξίζει να ζει για πάντα. Και αποφάσισε να τα κρατήσει ψηλά. Η ζωή είναι πολύ ακριβή για να χαραμίζεται. Η σιωπή έγινε μουσική. Το σκοτάδι έγινε θάλασσα, γη, ουρανός, ζωή. Και ένας άγγελος με βασανισμένο πρόσωπο και φωτεινά μάτια. Οι πληγές θα κλείσουν. Πάντα κλείνουν όταν δεν είσαι μόνος. Και οι δαίμονες φύγαν μακριά. Και το σπίτι γέμισε ελπίδα και φως. Η γραμμή έγινε κύκλος που στα όριά του ο θάνατος εναλλάσσεται με τη ζωή. Η απώλεια αγαπημένων ανθρώπων ποτέ δεν αναπληρώνεται. Όμως μόνο η αγάπη για τη ζωή και τους ανθρώπους μπορεί να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη τους. Κάποτε μπορεί να δούμε στα μάτια των άλλων κάτι απ’ τη ματιά τους. Και τους νιώθουμε πάλι για λίγο κοντά μας. Αυτό το λίγο είναι αρκετό για να ζήσουμε με την ελπίδα ότι κάποτε θα τους ανταμώσουμε.
Σούρουπο. Ένα δωμάτιο που το ζεσταίνουν δυο φωτεινό μάτια. Καθαρός ουρανός. Η αγάπη που στερήθηκε μια ζωή, κλεισμένη σε μια ανθοδέσμη, ένα φιλί κι ένα χαμόγελο. Η αγάπη που για χρόνια δεν έβρισκε τον δρόμο της, που βρισκόταν φυλακισμένη σε μια σκοτεινή γωνιά της καρδιάς της, ελευθερώθηκε για να συναντήσει δυο αγγελικά μάτια. Θα είναι πάντα δίπλα τους άγρυπνος φρουρός και θα φροντίζει αυτά τα μάτια να δακρύζουν μόνο από ευτυχία και να κλείνουν μόνο για να ονειρευτούν. Μια γραμμή. Τα σύνορα ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο. Εκεί που κατοικούν οι άγγελοι. Σε ένα οδόφραγμα μπροστά στην πόρτα του θανάτου για να προστατεύουν όσους αγαπούν τη ζωή.

*Το διήγημα συμπεριλαμβάνεται στη συλλογή διηγημάτων "Αναχώρηση" που κυκλοφορεί απο τις εκδόσεις Σαϊτα*

Νίκος Σουβατζής