Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

21.3.16

Το Τίμημα της Αγάπης (Κεφάλαιο 5)

Στην Αθήνα τα κορίτσια περίμεναν τον Πάνο στην καφετέρια που είχαν δώσει ραντεβού προ μισής ώρας.
«Πάλι άργησε.» παραπονέθηκε αγανακτισμένη η Θάλεια.
«Θα έρθει όπου να’ ναι.» προσπάθησε να την ηρεμήσει η Νεφέλη.
«Τι κάνει τόση ώρα μπορείς να μου πεις;» θυμωμένη αναρωτήθηκε.

«Μπορεί να έμπλεξε με καμιά γκόμενα.» σχολίασε πληγωμένη η Νεφέλη.
«Δεν κάνει τέτοια ο Πάνος. Δεν είναι τέτοιος άνδρας.» υπερασπίστηκε τον αδελφό της.
«Είναι μοναδικός σωστά!» αναστέναξε η Νεφέλη.
«Νεφέλη σύνελθε! Ο Πάνος είναι αδελφός μου.» μάλωσε την φίλη της.
«Δεν θέλεις να είναι ο αδελφός σου με μια κοπέλα σαν και μένα;»
«Όχι βέβαια!» απάντησε προσβεβλημένη. «Αν ο Πάνος ήταν με μια κοπέλα σαν και εσένα την βάψαμε!»
«Φίλη σου λέει μετά!» θύμωσε η Νεφέλη.
«Έλα μωρέ μην μου θυμώνεις αφού ξέρεις πόσο σ’ αγαπάω!» της είπε ναζιάρικα και της έπιασε το χέρι.«Αλλά ο Πάνος δεν είναι για σένα!»
«Καλά, τι να κάνω; Είμαι άτυχη στον έρωτα.» σχολίασε η Νεφέλη, κρύβοντας στα λόγια της την αλήθεια της ζωής της. «Θα βρω άλλον! Αλλά θα είναι δύσκολο, να ξέρεις.» προειδοποίησε την Θάλεια.
«Θα το υποστώ! Αλλά κρίνοντας από το γούστο σου θα έχουμε μεγάλα παρατράγουδα.» γέλασε η Θάλεια.
«Γιατί το λες αυτό;»
«Ίσως επειδή είναι σαράντα με πενήντα χρονών;» την ειρωνεύτηκε για τις επιλογές της.
«Θα μου το χτυπάς για πολύ ακόμη;» αναρωτήθηκε η Νεφέλη και σταύρωσε τα χέρια της στο στέρνο της.
«Εννοείται! Μα καλά είναι δυνατόν με πενηντάρη;» γέλασε δυνατά η Θάλεια στην θύμηση εκείνης της σχέσης.
«Αυτός μου άρεσε. Τι θες τώρα;» της επιτέθηκε η Νεφέλη.
«Θα μπορούσε να ήταν ο μπαμπάς σου.»
«Ήταν φίλος του μπαμπά μου.» της αποκάλυψε η Νεφέλη και η Θάλεια γούρλωσε τα μάτια της. Η Νεφέλη γέλασε κοροϊδευτικά με την αντίδραση της.
«Καλημέρα κορίτσια!» τις χαιρέτησε εύθυμος ο Πάνος με την είσοδο του στην καφετέρια.
Η Θάλεια τον κοίταξε θυμωμένη.«Πού ήσουν εσύ;»
«Έλεος σήμερα όλοι σας.» διαμαρτυρήθηκε ο Πάνος. «Μία ο Στέφανος και μία εσύ.»
«Άσε βρε το παιδί. Μιλούσε με τον Στέφανο.» Τον πλησίασε η Νεφέλη και του χάιδεψε τρυφερά το σφιχτό του μπράτσο.
«Τουλάχιστον με καταλαβαίνεις εσύ Νεφέλη!» της χάιδεψε το μάγουλο και εκείνη έκλεισε τα μάτια, απολαμβάνοντας το άγγιγμα του.
«Νεφέλη!» φώναξε μέσα από το δόντια της στην φίλη της η Θάλεια στην σκηνή που παρακολούθησε προ λίγου.
«Εντάξει, εντάξει!» υποχώρησε η Νεφέλη και απομάκρυνε το χέρι της από το σώμα του Πάνου.
«Τι έγινε ρε κορίτσια;» αναρωτήθηκε περίεργος ο Πάνος.
«Τίποτα που να σε ενδιαφέρει.» απότομα του απάντησε η Θάλεια.
«Καλώς. Θα βγούμε σήμερα;» άλλαξε θέμα ο Πάνος.
«Αμέ!» δέχτηκε αμέσως η Νεφέλη. «Όμως αύριο δεν μπορούμε.» πονηρά τόνισε τα λόγια της. Η Θάλεια την σκούντηξε θυμωμένη αλλά η Νεφέλη δεν έλαβε το μήνυμα και συνέχισε να προκαλεί με τα λόγια της την περιέργεια του Πάνου.
«Τι θα γίνει αύριο Θάλεια;» ρώτησε την αδελφή του και εκείνη ένιωσε το κορμί της να μουδιάζει από ντροπή.
«Τίποτα, βλακείες της Νεφέλης. Εσύ πότε γυρνάς Θεσσαλονίκη;» του αντιγύρισε αλλάζοντας θέμα.
«Μην προσπαθείς να αλλάξεις θέμα. Λέγε τι θα γίνει αύριο.» ζήτησε εξηγήσεις φανερά θυμωμένος.
«Τίποτα σου λέω!» επέμεινε η Θάλεια, αλλά πριν προλάβει να συνεχίσει, η Νεφέλη είχε σκύψει στο αυτί του Πάνου και ψιθύριζε. Ένα πονηρό χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη του και τα μάτια του κάρφωσαν την Θάλεια.
«Δεν ήθελα να το μάθει.» απευθύνθηκε στην φίλη της θυμωμένη.
«Δεν ήθελες να το μάθει ο μικρός σου αδελφός;» την ρώτησε πληγωμένος ο Πάνος.
«Ναι. Δεν ήθελα.»
«Γιατί;» αναρωτήθηκε εκείνος.
«Γιατί δεν σε αφορά!»
«Και το λες τόσο απλά;» τα μάτια του γυάλιζαν και η φωνή του ακουγόταν σπασμένη.
«Άσε τα κόλπα! Αύριο φεύγεις για Θεσσαλονίκη.» διέταξε η Θάλεια.
«Θάλεια φοβάσαι μην σου φάει ο Πάνος τον Γιώργο;» παρενέβη η Νεφέλη αστειευόμενη.
«Αδελφούλα μην φοβάσαι. Δεν το γύρισα. Μου αρέσουν ακόμα οι γυναίκες.» δικαιολογήθηκε ο Πάνος χιουμοριστικά.
«Είστε και οι δύο χαζά!» μούτρωσε η Θάλεια και σταύρωσε τα χέρια της στο στέρνο της.
Ο Πάνος σηκώθηκε από την καρέκλα του και κάθισε δίπλα της, αγκαλιάζοντας την. Σιγανά την ρώτησε. «Γιατί δεν θες να έρθω;». Η Θάλεια σοκαρίστηκε βλέποντας τόσο τρυφερό τον Πάνο. Το ιστορικό τους συνήθως περιλάμβανε καβγάδες και φωνές ο ένας εναντίον του άλλου. Λίγες ήταν οι φορές που επικρατούσε η ηρεμία, αλλά σύντομα όλα γινόταν όπως πριν. Ειδικά στην εφηβεία τα πράγματα πήραν εφιαλτική τροπή. Οι καθημερινοί καβγάδες έφταναν την Δόμνα στο αμήν. Όμως η κατάσταση άλλαξε όταν η Θάλεια μετακόμισε στην Αθήνα. Άρχισαν να δένονται περισσότερο, ανταλλάζοντας συχνά μηνύματα ή τηλεφωνήματα. Όμως ο Πάνος ήταν πρώτη φορά τόσο τρυφερός.
«Γιατί πρώτη φορά κάποιος που μου αρέσει γύρισε να με κοιτάξει!» του απάντησε και τα πρώτα δάκρυα έκαναν την εμφάνιση τους. «Εγώ ήμουν πάντα αυτή που κοιτούσε τους άνδρες, όχι αυτοί εμένα.»
Η Νεφέλη δεν μίλησε, απλά έσφιξε το χέρι της δείχνοντας της πως είναι δίπλα της. Γνώριζε το παρελθόν της, αλλά δεν είχε συνηθίσει να την βλέπει σε τέτοια ξεσπάσματα.
«Είσαι πολύ όμορφη και οι άνδρες έκαναν τεράστιο λάθος που δεν σε κοιτούσαν τόσα χρόνια.» την καθησύχασε και την έσφιξε στην αγκαλιά του. «Για τον Γιώργο έχασες τόσα κιλά;» αναρωτήθηκε και η Θάλεια έγνεψε καταφατικά και σκούπισε τα δάκρυα της. «Μάλιστα. Άρα, λοιπόν, ο Γιώργος είναι κελεπούρι.» σχολίασε και χαμογέλασε.
«Το καλύτερο!» πετάχτηκε η Νεφέλη.
«Θέλω να τον δω.» ζήτησε ο Πάνος κοιτώντας την αδελφή του στα μάτια.
Η Θάλεια του έριξε ένα δολοφονικό βλέμμα και απελευθερώθηκε από την αγκαλιά του.
«Μα θέλω να τον δω!»
«Όχι!» του απάντησε απότομα η αδελφή του.
«Να μην δω τον μέλλοντα γαμπρό;»
«Τον μέλλοντα τι;» αναρωτήθηκε η Θάλεια.
«Μέλλοντα γαμπρό!» επανέλαβε ο Πάνος.
«Δεν πας καλά!»
«Γιατί βρε χαζό;» ρώτησε η Νεφέλη.
«Ναι ρε Θάλεια, γιατί;» ρώτησε και ο Πάνος.
«Σηκωθείτε. Πεινάω!» άλλαξε θέμα και σηκώθηκε όρθια παίρνοντας την τσάντα της.
«Πάλι αλλάζεις θέμα.» την μάλωσε ο Πάνος, μα η Θάλεια είχε απομακρυνθεί από το τραπέζι τους.
«Δεν σ’ ακούω.» τον κορόιδεψε και βγήκε έξω.
Ο Πάνος στριφογύρισε τα μάτια του αγανακτισμένος και μάζεψε τα πράγματα του. Η Νεφέλη δίπλα του ακόμα ήταν αμίλητη.
«Συνέχεια τέτοια κάνει;» έσπασε την αμήχανη σιωπή ο Πάνος.
«Ναι. Και ώρες-ώρες μου σπάει τα νεύρα.» του απάντησε η Νεφέλη ενοχλημένη από την συμπεριφορά της φίλης της.
«Υπομονή.» την χτύπησε στον ώμο και της χαμογέλασε. «Πάω να πληρώσω και έρχομαι.» την ενημέρωσε και κατευθύνθηκε προς το ταμείο. Η Νεφέλη πήρε την τσάντα της και αποχώρησε από το κατάστημα.
«Πού είναι ο Πάνος;» ρώτησε η Θάλεια μόλις την είδε.
«Πληρώνει και έρχεται.»
Ο ήχος κλήσης του τηλεφώνου της Θάλειας ακούστηκε και διέκοψε την όποια συζήτηση. Μόλις αναγνώρισε το όνομα, χαμογέλασε πλατιά και πάτησε την αποδοχή.
«Θεία!» αναφώνησαν χαρούμενα τα ανίψια της.
«Ζουζούνια μου τι κάνετε;» ρώτησε η Θάλεια.
«Καλά είμαστε θεία. Πότε θα έρθεις στη Θεσσαλονίκη;» διατύπωσε την απορία που την βασάνιζε η μικρή Κατερίνα.
«Δεν ξέρω μωρό μου.»
«Μας ξέχασες θεία;» ρώτησε ο Κωνσταντίνος.
«Τι λες βρε Κωνσταντίνε; Είναι δυνατόν να ξεχάσω εγώ τα αγαπημένα μου ανίψια;»
«Τότε γιατί δεν ήρθες δύο χρόνια;» αναρωτήθηκε πικραμένη η Κατερίνα και η Θάλεια σκυθρώπιασε με την ερώτηση της. Τι θα έλεγε στο μικρό παιδί;
«Κατερίνα τι είναι αυτά που ρωτάς;» ακούστηκε η φωνή της Νίκης να μαλώνει την Κατερίνα μέσα από το ακουστικό.
«Δεν πειράζει Νίκη, άστην!» ζήτησε από την νύφη της. «Κατερίνα σου υπόσχομαι πως σε μία εβδομάδα θα έρθω στη Θεσσαλονίκη μαζί με την Νεφέλη. Την θυμάσαι την Νεφέλη;» ρώτησε την ανιψιά της.
«Ναι θεία, την θυμάμαι. Είναι η φίλη σου.» απάντησε ενθουσιασμένη η μικρή.
«Θεία θα πάμε θάλασσα;» ρώτησε ο Κωνσταντίνος.
«Εννοείται αυτό Κωνσταντίνε. Θα πάμε στην καλύτερη παραλία της Χαλκιδικής.» τους υποσχέθηκε.
«Όμως επειδή τώρα είμαι με τον θείο Πάνο και την Νεφέλη θα πρέπει να σας αφήσω. Θα μιλήσουμε όμως.»
«Εντάξει θεία!» ομόφωνα είπαν τα μικρά.
«Γεια σας κορίτσια!» χαιρέτησε τις αδελφές της και την νύφη της.
«Θεία πως ξέρεις πως είναι εδώ η θεία Ναταλία και η θεία Νίκη;» ρώτησε ο Κωνσταντίνος.
«Έχω μαγικές δυνάμεις.» του απάντησε η Θάλεια και γέλασε.
«Μαμά η θεία είχε μαγικές δυνάμεις.» το μικρό αγόρι απευθύνθηκε στην μητέρα του.
«Θάλεια μην λες χαζομάρες.» την μάλωσε γελώντας η Ελεονόρα.
«Μην την εκνευρίζεις, μαμά, μπορεί να σου κάνει κάτι! Είναι σούπερ ήρωας η θεία!» παινεύτηκε ο μικρός για την θεία του.
«Πρόσεχε Ελεονόρα. Κινδυνεύεις.» γέλασε η Θάλεια.
«Καλά, καλά δεν λέω τίποτε άλλο.» υποχώρησε η Ελεονόρα.
Η Νίκη και η Ναταλία είχαν ξεκαρδιστεί στα γέλια με τα λεγόμενα του μικρού Κωνσταντίνου.
«Γεια σου θεία!» επενέβη η Κατερίνα
«Γεια σας!» τους χαιρέτησε και τερμάτισαν την κλήση τους.
«Τα ζουζούνια ήταν;» ρώτησε χαμογελώντας η Νεφέλη.
«Ναι. Τα μωρά μου!» της απάντησε και γέλασε στην θύμηση της συζήτησης τους.
«Θέλουν πολύ να σε δουν. Τους έλειψες. Πρέπει να πάμε στην Θεσσαλονίκη.» σχολίασε η Νεφέλη.
«Και εμένα μου έλειψαν. Είναι πολλά δύο χρόνια μακριά τους.» είπε η Θάλεια και μελαγχόλησε. «Άλλωστε είναι καλοκαίρι και η ζέστη της Αθήνας δεν αντέχεται.»
«Γιατί ως γνωστόν σαν την Χαλκιδική δεν έχει.» θυμήθηκε η Νεφέλη τη φράση που της είχε κάποτε η Θάλεια.
«Σωστά!»
«Πάμε κορίτσια;» άκουσαν την φωνή του Πάνου και αφού έγνεψαν καταφατικά, κατευθύνθηκαν προς το εστιατόριο.

Χαρά Τρ.