Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

7.3.16

Game Of Shadows (Κεφάλαιο 29) "Ένοχοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου"


«Ντέρεκ σε ρώτησα κάτι!» ξεστόμισε με οργή 
«Μη τον πειράξεις!»  η Έρρικα με κοίταξε  με μια θλίψη αλλά ταυτόχρονα  με εκείνο το βλέμμα του φόβου
«Πάρτε τους πίσω στο μπουντρούμι και τους τέσσερις» αποκρίθηκε εκείνος και με πλησίασε ακόμα περισσότερο
«Τέρμα το κρυφτό! Ήρθε η ώρα να πληρώσετέ για όλα όσα έχετε κάνει… Τελείωσαν όλα..» αποκρίθηκα με θάρρος
«Δε καταλαβαίνεις; Δεν είμαστε εμείς οι κακοί! Κάνεις λάθος! Θα το μετανιώσεις… Όλοι σας.» αποκρίθηκε και έστρεψε το κεφάλι προς τα δεξιά .... Κοίταξε την Έρρικα και τον Τόμας «Τώρα βγάζω νόημα!» συνέχισε να λέει.
«Ποιος στο διάολο είσαι;» ο Τζάκσον δε δίστασε να ρωτήσει.
Δεν είχα ιδέα πως βρέθηκαν εκεί… Ή καλύτερα γιατί τους ήθελε να βρίσκονται εκεί. 
« Βγάλε τη μάσκα… Τέρμα οι σκιές! Τέρμα.» είπα και τον κοίταξα 
«Κύριε είμαστε περικυκλωμένοι!» ξεστόμισε ένα αγόρι με γυαλιά.
Κι ενώ ο συναγερμός  ηχούσε αδιάκοπα η ακοή μου επικεντρώθηκε στη καρδιά του… Μια φοβισμένη καρδιά ….Είχε πια καταλάβει πως ήρθε το δικό τους τέλος …. Οι Ιχθείς πλέον θα αποτελούν παρελθόν! 
«Βγάλε τη μάσκα» ξεστόμισα για τελευταία φορά
«Νομίζεις πως έχετε νικήσει;»  αποκρίθηκε και το χέρι του ακούμπησε τη μάσκα… «Το παιχνίδι τους παίζετε.» αυτή ήταν η στιγμή που όλες οι μάσκες και οι σκιές έφτασαν στο τέλος.
 Και ναι τελικά η μεγάλη στιγμή είχε φτάσει… Το πρόσωπο πίσω από τη μάσκα, το πρόσωπο που κρύβεται μέσα στις σκιές επιτέλους αποκαλύφθηκε….
«Μπαμπά;» ακούστηκε η τρεμουλιασμένη φωνή της Έρρικα «Δε, δεν μπορεί.»
«Τι είπες;» είπε ο Τόμας και κοίταξε την Έρρικα
«Λυπάμαι Έρρικα» ξεστόμισε εκείνος ενώ το βλέμμα του καρφώθηκε στον Τόμας… Εκείνη τη στιγμή αυτή η σειρήνα που ηχούσε στα αυτιά όλων μας είχε κοπάσει… Όχι στ’ αλήθεια… Απλά για όλους εμάς εκείνη την ώρα ήταν ένας ασήμαντος ήχος…
  Το πρόσωπο αυτού του ανθρώπου με είχε σοκάρει ήταν η αλήθεια…. Πίσω από τη μάσκα έκρυβε όλα αυτά τα απαίσια εγκαύματα. 
Ξαφνικά  η πόρτα άνοιξα και μέσα σε αυτό το χώρο μπούκαρε δυναμικά η Ρεντζίνα. 
«Βάλτε τα χέρια σας στο κεφάλι και γονατίστε στο πάτωμα.» πρόσταξε με την οργισμένη φωνή της «Τώρα» συνέχισε και σημάδεψε με το όπλο της τον Τζοναθαν.
«Ρετζίνα;» αναρωτήθηκε ο Τζάκσον
«Θεέ μου είναι πανέμορφη .» αποκρίθηκε ο Τόμας μέσα σε όλο αυτό το χάος ενώ η Κίμ τον κοίταξε κάνοντας μια γκριμάτσα
Μάλλον στον Τομας άρεσε αυτή η σαγηνευτική ομορφιά της Ρετζίνα… Ίσως να είναι αυτό το ωραίο μαύρο χρώμα στα μαλλιά και αυτά τα σκούρα καστανά μάτια..
«Τι στο καλό γίνεται εδώ; Και ποια είναι αυτή;» αναρωτήθηκε η Κίμ
«Δεν θέλεις να με πιάσουν νεαρέ..» αποκρίθηκε ο Τζόναθαν και με κοίταξε 
«Κάνεις λάθος…. Τελείωσε το παιχνίδι σου Τζόναθαν..» ξεστόμισα 
Τη στιγμή που οι δικοί μας τον άρπαξαν μου ψιθύρισε με ένα τερατώδες βλέμμα
«Ο κολλητός σου είναι ζωντανός.»  είπε και μου χάρισε ένα ειρωνικό χαμόγελο.
Γούρλωσα τα μάτια, σοκαρίστηκα… Ο Μαξ ζωντανός; Πως….. Αμέσως οι σκέψεις με έζωσαν σαν τρομακτικά φίδια.  Κι αν έλεγε ψέματα; Αφού είχα δει το πτώμα του, το είχα αγγίξει. 
     Κάτι μέσα μου , μου έλεγε αυτό δεν είναι το τέλος της ιστορίας…  Εκεί που περπατούσαμε προς την έξοδο θυμήθηκα τα λόγια εκείνου του ανατριχιαστικού ανθρώπου στο δάσος.  Αυτά τα όγια που έμοιαζαν με προφητεία. «ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ» ξεστόμισε « Η Τελική σας κάρτα δείχνει τη δικαιοσύνη... Η Ισορροπία, ανταμοιβή και δικαίωση στις υποθέσεις φέρνει αυτή η κάρτα . Η αποκάλυψη ενός μεγάλου μυστικού θα σας βγάλει από τα μπερδέματα και πλέον θα ξέρετε καλά που βαδίζετε! Αυτό θα είναι το δικό σας τέλος…» Όμως πριν αυτό ξεστόμισε και κάτι άλλο….Πως το Μέλλον μας αντιπροσωπεύει ο θάνατος….. Αυτή η φωνή ήχησε για ακόμα μια φορά στ’ αυτιά μου με εκείνα τα λόγια του «  Ο Θάνατος στα ταρώ δεν σημαίνει απαραίτητα σωματικός θάνατος ... Μπορεί να είναι το τέλος ενός κύκλου  και η αρχή ενός νέου. Το παρόν πεθαίνει και έτσι δίνει την ευκαιρία να γεννηθεί το μέλλον. Και μάλλον για εσάς αυτό ισχύει ή καλύτερα αυτό θα συμβεί...» 
2 Μήνες μετά
   Περπατούσα με βαριά βήματα σε αυτό τον φωτεινό διάδρομο γεμάτος σκέψεις… Είχαν περάσει δύο μήνες μετά από όλο αυτό το χαμό που έγινε εκεί κάτω… Οι ζωές όλων μας έμοιαζαν αν κυλούν ομαλά μακριά από τις σκιές και τα μυστικά…. Τουλάχιστον για τους φίλούς μου… Γιατί εγώ, κλειδώθηκα για ακόμα μια φορά μέσα στις σκέψεις μου. Βαριαστέναξα και γεμάτος δισταγμό για αυτό που θα έκανα προχώρησα… Η ψυχή μου ταξίδευε μέσα στις ερωτήσεις και τις καταραμένες σκέψεις, ενώ το σώμα μου προχωρούσε σαν μια άψυχη μαριονέτα μέχρι τη στιγμή που έφτασα στην σιδερένια πύλη. 
    Το σκυφτό μου κεφάλι σηκώθηκε και τα βαριά μου βήματα σταμάτησαν. Η ψυχή μου εκείνη την ώρα ξύπνησε. Στραβοκατάπια και πήρα μια ανάσα…. Άνοιξα την πύλη με την κάρτα  μου και σαν έτοιμος από καιρό έκανα το ‘γενναίο’ βήμα.
  Προχώρησα προς το κελί του και όταν έφτασα τον κοίταξα με ένα φλογερό βλέμμα. 
«Το ήξερα ότι αργά η γρήγορα θα ερχόσουν» αποκρίθηκε ενώ καθόταν σταυροπόδι γυρισμένος πλάτη.
«Είπες πως είναι ζωντανός… Που είναι;» ξεστόμισα με βαριά ψυχρή φωνή μπαίνοντας κατευθείαν στο θέμα.
«Φοβάσαι πως σου είπα ψέματα…» είπε και σηκώθηκε « Μα Ντέρεκ , σου είπα την αλήθεια»
«Τον είδα… Ήταν νεκρός… Τον άγγιξα.» 
Χαμογέλασε ειρωνικά και πλησίασε
«Δεν αναρωτήθηκες γιατί το σώμα του δεν σαλιώθηκε έστω και λίγο μετά από τόσο καιρό;»
«Δεν καταλαβαίνω … Που το πας;»
«Σου είπα πως δεν είμαστε εμείς οι κακοί… Κανείς σας δεν μας άκουσε… Μόνο η Σίσι  το είχε καταλάβει…. Εσείς κοιμάστε ..»
«Σοβαρά τώρα;» ξεστόμισα με ειρωνικό ύφος « Σκοτώσατε ένα σορό αθώες ζωές γιατί θέλατε το καλό τους ;  Δηλαδή αν θέλατε το κακό τους τι θα κάνατε;»
«Προσπαθούσαμε να βρούμε θεραπεία για τον ιό!»
«Σκοτώνοντας ανθρώπους; Εσείς τον δημιουργήσατε….»
«Στο είπα τόσες φορές! Δεν είμαστε οι κακοί!» ξεστόμισε με οργισμένο ύφος «Ξέρει τι λένε;  Πως όλοι είμαστε πάντα αθώοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου….»
«Ε βέβαια… Ο πρώην μεγάλο-δικηγόρος τι άλλο θα έλεγε..»
«Ντέρεκ..»
«Ξέρεις τι λέω εγώ;  Πως σε μια υπόθεση ιδιαίτερα σαν και αυτή , όλοι είναι Ένοχοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου.» το ύφος μου ήταν τρομαχτικά σοβαρό «Πες μου λοιπόν…. Πως είναι δυνατόν ο νεκρός κολλητός μου αν είναι ζωντανός από τη στιγμή που κράτησα στα χέρια μου το κρύο νεκρό του σώμα.»
«Το μόνο που κράτησες πραγματικά στα χέρια σου ήταν μια σκιά…. Μια απλή σκιά που θα σε οδηγούσε στο παιχνίδι τους… Μια σκιά Ντέρεκ…. Μια σκιά.» 
   Σκιά….. Τι ήταν τώρα αυτό; ‘Μια σκιά’  … Πως είναι δυνατόν να κρατά κάποιος στα χέρια του μια σκιά; …..Τελικά Αυτό το βρόμικο παιχνίδι των σκιών δε λέει να τελειώσει… Δε θα τελειώσει ποτέ… Όχι μέχρι οι πραγματικοί ένοχοι τιμωρηθούν. 

  
Chara Christ.