Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

23.10.17

RAWSON: Archangel of Death (Κεφάλαιο 3)

«Αποχώρηση και οργή»

Η Ιωάννα κοίταξε την Λούσυ, καθώς η κοπέλα ήταν σίγουρη πως ο ντετέκτιβ έψαχνε ήδη την πόρτα για την έξοδο, ώστε να μπορέσει  βγει έξω και να καπνίσει.

«Νοστιμούλης» σχολίασε η Ιωάννα.
«Τι;» ρώτησε η Λούσυ και η Ιωάννα αποκρίθηκε:
«Ξέρεις για ποιον μιλάω. Ο συνεργάτης σου. Φαίνεται πολύ νοστιμούλης. Και ομορφούλης, επίσης.»
«Πολύ μεγαλύτερός σου» την έκοψε η Λούσυ και βγήκε χαμογελώντας έξω από τον δωμάτιο της κοπέλας. Προχώρησε προς τα σκαλιά σκεφτόμενη τον Χιούγκο. Της θύμιζε λίγο τον Σέρλοκ Χόλμς από τον εθισμό του στα τσιγάρα, αλλά και τον Μάρκ Ρέντον από το Trainspotting του Irvine Welsh  λόγω της σοφίας και του τρόπου του.
Τον πέτυχε να καπνίζει προχωρώντας μέσα στο δωμάτιο των γονιών της Ιωάννας.
«Χιούγκο, τι κάνεις εδώ;» τον ρώτησε.
«Διάλειμμα για τσιγάρο. Φαίνεται, δεν νομίζεις;» της χαμογέλασε και εκείνη τον χτύπησε απαλά στο μπράτσο.
«Και πάλι. Καπνίζεις μέσα σε χώρο εγκλήματος; Δεν θα ψάξεις για στοιχεία, δεν θα ερευνήσεις;» τον ρώτησε. Εκείνος έβγαλε ένα κυκλάκι το οποίο ακολουθούταν από ένα σύννεφο καπνού και έκατσε στην άκρη του κρεβατιού.
«Χαμένος κόπος. Ξέρω ήδη τι θα βρουν. Η πόρτα δεν παραβιάστηκε και ο Μπάμπαντουκ καυτηρίασε με το γκάζι της κουζίνας το πόμολο για να εξαφανιστούν τα δαχτυλικά αποτυπώματα. Έπειτα πέταξε στον πιο μακρινό γκρεμό το γκαζάκι για να μην μπορέσουμε να βρούμε δαχτυλικά αποτυπώματα, η πληγή στο πόδι του άντρα έγινε πριν 5 μέρες όταν δούλευε στο εργοστάσιο και οι μώλωπες στο κεφάλι και στο γόνατο της γυναίκας έγιναν όταν έπεσε από τα σκαλιά από ένα πεταμένο παιχνίδι του ενός αγοριού, προχτές. Διάβασε και την ιατροδικαστική αναφορά του Ντόναλντ Γκους μόλις βγει, θα δεις πως έχω δίκιο. Και το λεπτό έντερο στην λάμπα δεν θα βοηθήσει ιδιαίτερα. Δεν ανήκει σε κανέναν από τους δύο, ανήκει σε μια προηγούμενη οικογένεια, ο μπάσταρδος κάνει ξανά το ίδιο κόλπο.» είπε και κάπνισε άλλη μια φορά. «Απορώ γιατί ασχολούμαι. Ίσως είναι καιρός να τα παρατήσω, να πάω στην Ιταλία και να γίνω καθηγητής» γέλασε ο Χιούγκο.
«Δεν θα το κάνεις, επειδή πήρες έναν όρκο ότι θα τον πιάσεις και θα τον κάνεις να αντιμετωπίσει την δικαιοσύνη. Θα κάνεις τα αδύνατα δυνατά για να τον συλλάβεις. Αυτό θέλεις να κάνεις, δεν είσαι από τους ανθρώπους που θα τα παρατήσουν και θα πουν «ΟΚ, πάμε για κάτι άλλο τώρα». Δεν είσαι εσύ για μια συνηθισμένη δουλειά, φαίνεται από τον τρόπο που συμπεριφέρεσαι και αντιδράς, θέλεις να τον πιάσεις. Και, ελπίζω να κάνω λάθος, όμως θέλεις να τον σκοτώσεις» σχολίασε η κοπέλα και ο Χιούγκο γελώντας κάπνισε.
«Και βέβαια θέλω. Ας είναι το μικρό μας μυστικό εντάξει;» χαμογέλασε. Ενώ η κοπέλα τον κοιτούσε παραξενεμένη εκείνος πήρε στα χέρια του την εικόνα των γονιών της Ιωάννας με τα παιδιά τους.
«Κοίτα την εικόνα, κοίτα τα παιδιά. Πόσο λυπημένα είναι» σχολίασε και η Λούσυ κοίταξε την φωτογραφία. Είχε δίκιο, τα παιδιά φαίνονταν λυπημένα, όπως και οι γονείς. Είχαν την λύπη που έχει κανείς όταν βρίσκεται κάπου που κανονικά πιστεύει ότι δεν θα έπρεπε να είναι, είχαν το λυπημένο πρόσωπο του θανατοποινίτη πριν τραγουδήσει ο εκτελεστής.
«Το μεγαλύτερο κακό των ανθρώπων. Κρύβουμε την πραγματικότητα κάτω από το χαλί και φοράμε κέρινες μάσκες ψεμάτων για να αποφύγουμε τον πόνο του ότι δεν ονειρευόμαστε» σχολίασε ο Χιούγκο και η κοπέλα τον κοίταξε. Έμοιαζε σαν άνθρωπος βγαλμένος από άλλη εποχή, σαν να βγήκε από βιβλικό κείμενο. Σαν τον Κάιν λίγο πριν δολοφονήσει τον Άβελ, σαν τον Πρώτο Φονιά.
«Τα παιδιά λες να βοήθησαν τον Μπάμπαντουκ;» ρώτησε η Λήδα, η οποία αυτήν την στιγμή μπήκε μέσα στο δωμάτιο των γονιών. Άρπαξε το τσιγάρο του Χιούγκο και εφόσον πήρε μια τζούρα το έριξε στο πάτωμα και το πάτησε με την μπότα της.
« Όχι, δεν είναι αυτό. Ο Μπάμπαντουκ καταλαβαίνει την αδυναμία τους, τον λόγο της θλίψης τους, ζητάει μόνο την υποστήριξή τους και την αφοσίωσή τους και σαν αντάλλαγμα τους δίνει»
Έκανε μια παύση γιατί η αποκάλυψη τον χτύπησε σαν κεραυνός ή σαν φλεγόμενο σπαθί Αγγέλου.
«Τα κρατάει υπό την προστασία του. Όλες οι υπόλοιπες οικογένειες είχαν βιώσει μιας τεράστιας μορφής λύπη, του είδους το οποίο θέλεις χρόνο και κόπο να ξεπεράσεις, αλλά πρέπει να το κάνεις, διότι αλλιώς η λύπη σε τρώει ζωντανό. Ας πούμε, υπάρχει μια μητέρα και έχει ένα παιδί, καθώς και έναν σύζυγο. Κάποια στιγμή ο σύζυγος πεθαίνει και η μητέρα μένει ολομόναχη μαζί με το παιδί. Όμως αντί να το φροντίζει, εκείνη περνάει τις ημέρες μετρώντας άδεια μπουκάλια και χάπια για την καταπολέμηση της θλίψης. Εδώ λοιπόν διαλέγει να χτυπήσει ο Μπάμπαντουκ. Προσφέρει απόλαυση και καλοπέραση στο παιδί, προσφέρει στοργή και χαρά απλά και μόνο για να δολοφονήσει τους γονείς του και να το απαγάγει. Και μόλις το κάνει, του δείχνει πως ο Διάβολος δεν εμφανίζεται με μαύρες φτερούγες και κοφτερά νύχια, αλλά με γλυκό πρόσωπο και αγγελικά φτερά» είπε η Λούσυ καταλαβαίνοντας το σκεπτικό του Χιούγκο.
Ο Χιούγκο με μια κίνηση άλλαξε τις φωτογραφίες και τις τοποθέτησε ανάποδα, να κοιτάνε τον τοίχο.
« Είτε είναι σε ένα βλέμμα
Είτε είναι σε μια λέξη
Δεν μπορείς να ξεφορτωθείς
Τον Μπάμπαντουκ». Και όπως δεν μπορείς να ξεφορτωθείς εκείνον έτσι δεν μπορείς να ξεφορτωθείς και την λύπη που τον τροφοδοτεί να κάνει αυτούς τους φόνους. Δεν είναι ωραίο να τροπαιοποιούμε τους νεκρούς» σχολίασε και έπειτα από λίγα λεπτά η Λούσυ τον πήγε σπίτι.
Έφυγε για το σπίτι της και ο Χιούγκο της ζήτησε να έρθει το επόμενο πρωινό γύρω στις 10. Η Λούσυ δέχτηκε και ο Χιούγκο έμεινε μόνος στο σπίτι του. Ήταν θυμωμένος, εξαγριωμένος, οργισμένος. Έριξε κάτω το αγαπημένο του τραπέζι, κλώτσησε την βιβλιοθήκη και έσπασε όσα περισσότερα πράγματα μπορούσε στον τοίχο. Έδωσε αρκετά μπουνίδια στον τοίχο μέχρι που τα δάχτυλα του μάτωσαν. Έπειτα βγήκε στην βεράντα και εφόσον κάπνισε μπήκε πάλι μέσα στο σπίτι. Κάθισε στην αγαπημένη του πολυθρόνα και κοίταξε τριγύρω. Ο Μπάμπαντουκ ήταν ισχυρός αντίπαλος, ο πιο ισχυρός. 35 χρόνια. Ο Χιούγκο τον κυνηγούσε και τον μισούσε 35 χρόνια! Πόσα είχε χάσει αυτά τα 35 χρόνια, πόσα θα έχανε ακόμα. Έριξε μια γροθιά στον τοίχο και προχώρησε προς το μπάνιο. Μετακίνησε ένα πλακάκι και έκατσε στο πάτωμα. Σήκωσε το μανίκι του και έλυσε μετά από 25 χρόνια τον καφετί ιμάντα που έκρυβε το ό, τι έκανε. Άνοιξε το ξύλινο κουτί που έκρυβε και έβγαλε από μέσα την σύριγγα. Την σύριγγα με την ηρωίνη. Με μια κίνηση κάρφωσε την σύριγγα στον ώμο του και έσφιξε με τα δόντια του τον ιμάντα, ενώ από το στόμα του έβγαιναν μικρά βογκητά απόλαυσης. Ο Τζώνι του είχε δώσει πολύ καλή πρέζα, ο Χιούγκο ήξερε τον έμπορο του.
Είχε να μαστουρώσει 25 ολόκληρα χρόνια, από τον θάνατο του κολλητού του. Δεν ήταν πρεζάκι, καπνιστής σίγουρα, αλλά πρεζάκι όχι. Και όμως κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί την υπεροχή της ηρωίνης, την σεξουαλική και σχεδόν θεική απόλαυση που νιώθεις στο κορμί σου όταν το περιεχόμενο της σύριγγας αδειάζει στο αίμα σου και νιώθεις την υπεροχή του. Όταν νιώθεις σαν να πετάς στον παράδεισο, αλλά παράλληλα σαν να φοβάσαι πως θα πέσεις στην Κόλαση. Όλοι σου λένε πόσο κακό κάνει η ηρωίνη, αλλά κανείς δεν σου λέει πόσο καλά νιώθεις όταν κάνεις στον εαυτό σου την μετάγγιση και νιώθεις σαν θεός. Ο Χιούγκο είχε γελάσει, όταν είχε μάθει πιο νέος για ένα κίνημα κατά των ναρκωτικών την δεκαετία του 80 που το βασικό της σύνθημα ήταν το
« Choose Life” « Διάλεξε την Ζωή».
Γιατί να διαλέξεις την ζωή όταν έχεις ηρωίνη; Και ενώ ο Χιούγκο έκλεινε τα μάτια του ζαλισμένος και ενθουσιασμένος από την αίσθηση της ηρωίνης στο αίμα του, τα ναρκωτικά χημικά στον οργανισμό του και τον πιθανό, ενδεχόμενο καρκίνο στους πνεύμονες του έπεσε γελώντας λιπόθυμος στο πάτωμα του μπάνιου του ακούγοντας το αγαπημένο του κομμάτι από τον Ίγκι Ποπ.
« Lust For Life “ Πόθος Για την Ζωή”» . Έρωτας. Σαν να υπνωτίζεις κοτόπουλα.

Here comes Johnny Yen again
With the liquor and drugs
And a flesh machine
He's gonna do another strip tease

Hey man, where'd you get that lotion?
I've been hurting since I bought the gimmick
About something called love
Yeah, something called love
Well, that's like hypnotising chickens

Well, I'm just a modern guy
Of course, I've had it in the ear before
'Cause of a lust for life
'Cause of a lust for life
I'm worth a million in prizes
With my torture film
Drive a G.T.O.
Wear a uniform
All on government loan

I'm worth a million in prizes
Yeah, I'm through with sleeping on the sidewalk
No more beating my brains
No more beating my brains
With the liquor and drugs
With the liquor and drugs

Well, I'm just a modern guy
Of course, I've had it in my ear before
'Cause, of a lust for life (lust for life)
'Cause of a lust for life (lust for life, oooo)
I've got a lust for life (oooh)
Got a lust for life (oooh)
Oh, a lust for life (oooh)
Oh, a lust for life (oooh)
A lust for life (oooh)
I got a lust for life (oooh)
Got a lust for life

Well, I'm just a modern guy
Of course, I've had it in my ear before
'Cause I've a lust for life
'Cause I've a lust for life.

Well, here comes Johnny Yen again
With the liquor and drugs
And a flesh machine
I know he's gonna do another strip tease

Hey man, where'd ya get that lotion?
Your skin starts itching once you buy the gimmick
About something called love
Oh Love, love, love
Well, that's like hypnotising chickens.

Well, I'm just a modern guy
Of course, I've had it in the ear before
And I've a lust for life (lust for life)
'Cause I've a lust for life (lust for life)
Got a lust for life
Yeah, a lust for life
I got a lust for life
Oh, a lust for life
Got a lust for life
Yeah a lust for life
I got a lust for life

Lust for life [repeat and fade]

Matt Dragoneed