Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

14.10.20

The Damaged Trooper (Κεφάλαιο 2)

~Ζέρνοκ, 21η μέρα της 516ης χρονιάς μετά το Μέγα Αμάρτημα~

Ο Κάλντορ ήταν καθισμένος σε ένα ξύλινο στασίδι. Αισθανόταν την παγιδευμένη του υγρασία, που το είχε κάνει να σαπίζει αργά και σταθερά στο πεδίο του χρόνου. Η υγρασία αυτή μεταφερόταν στο λεπτό υφασμάτινο παντελόνι του και πάγωνε τον καβάλο του. Μα αυτό ήταν το μικρότερό του πρόβλημα εκείνη τη στιγμή. Το δικαστήριο, στο οποίο συμμετείχε ως κατηγορούμενος, λάμβανε χώρα στο Ανώτερο Στρώμα του Ζέρνοκ, συνεπώς ήταν και το πιο αυστηρό.

Ο δικαστής ήταν απόλυτος, αμερόληπτος και δεν άκουγε κουβέντα. Τηρούσε το νόμο κατά γράμμα, χωρίς την παραμικρή ανοχή σε δικαιολογίες και κλαψουρίσματα. Η αίθουσα του δικαστηρίου είχε τρία επίπεδα δαπέδου. Το επίπεδο στο οποίο βρίσκονταν καθισμένοι οι κατηγορούμενοι και οι θεατές ήταν το κατώτερο, μα είχε και τα περισσότερα καθίσματα, φτωχά μεν, πολλά δε. Το αμέσως επόμενο επίπεδο, του οποίου το ξύλινο έδαφος ήταν ανυψωμένο περίπου τριάντα εκατοστά, περιλάμβανε τους Αφυπνόπετρους αυτόπτες μάρτυρες και φύλακες. Το τελευταίο επίπεδο, το οποίο ήταν επίσης ξύλινο και ανυψωμένο κατά εβδομήντα εκατοστά από το κατώτερο, περιλάμβανε μονάχα μία θέση, τη θέση του δικαστή. Ο δικαστής δεν ήταν πάντα ο ίδιος, ούτε είχε κάποια ιδιαίτερη γνώση νομικής. Έκανε ανάγνωση το αδίκημα του κάθε κατηγορούμενου, την πυραμίδα του νόμου που το αφορούσε και, τέλος, την αρμόζουσα νομική ζώνη στην οποία θα εντασσόταν ο κατηγορούμενος μετά το πέρας της δίκης.

Η σημερινή δίκη θα ολοκληρωνόταν μετά από πέντε ετυμηγορίες, αφού τέσσερις ήταν οι άνθρωποι που κάθονταν εκατέρωθεν του Κάλντορ. Δεν γνώριζε τίποτα για τους ανθρώπους αυτούς, μα γνώριζε καλά ότι ο ίδιος ήταν αθώος. Δεν είχε διαπράξει το αδίκημα για το οποίο θα καταδικαζόταν.

Ο Κάλντορ ήταν ένας ψηλός μελαμψός άντρας. Τα μάτια του είχαν ένα σκούρο καφέ χρώμα και δύο αχνές ρυτίδες περιέβαλλαν τη μύτη και το στόμα του. Είχε φρεσκοξυρισμένα γένια και τα μελαχρινά, σπαστά και γκριζαρισμένα μαλλιά του έφταναν μέχρι το ύψος του έντονου σαγονιού του. Τα είχε τοποθετημένα πίσω από τα αυτιά του, ώστε να μην πέφτουν στο πρόσωπό του, γαργαλώντας το δέρμα του και υποβαθμίζοντας την όρασή του. Το πιο έντονο χαρακτηριστικό του Κάλντορ ήταν η μύτη του. Ήταν φαρδιά, ίσια και ελαφρώς μυτερή.

"Η πρώτη κατηγορούμενη, η… Μοράβια Λάεκρολ, τριάντα πέντε ετών", είπε ο δικαστής, διαβάζοντας μέσα από μια στοίβα χαρτιών που βρίσκονταν μπροστά του, "...να σηκωθεί όρθια".

Μια ώριμη γυναίκα, καστανομάλλα, μεσαίου αναστήματος, γεροδεμένη και αλλόκοτα ελκυστική, υπάκουσε την εντολή του δικαστή και σηκώθηκε όρθια. Βρισκόταν δύο θέσεις μακριά από τον Κάλντορ και δεν την είχε αντιληφθεί προηγουμένως. Ήταν απασχολημένος να βλαστημάει την ατυχία του.

"Μοράβια, κατηγορείσαι για την δολοφονία του συζύγου σου. Το όπλο που χρησιμοποίησες ήταν ένα κουζινομάχαιρο. Η μέθοδος θανάτωσης ήταν το κόψιμο του λαιμού του. Πέθανε από αιμορραγία, αφού το κόψιμο δεν ήταν αρκετά βαθύ, ώστε να πεθάνει ακαριαία". Η Μοράβια δεν είπε κουβέντα. Ο Κάλντορ την κοιτούσε με ενδιαφέρον. Και δεν της φαίνεται, σκέφτηκε.

Ο Ηλιόπετρος δικαστής, αφού πρώτα επέλεξε ένα δεύτερο χαρτί από την στοίβα του, συνέχισε. "Όσον αφορά τη νομοθετική πυραμίδα της ανθρωποκτονίας, ο νόμος ορίζει τα εξής. Πρώτον, στην περίπτωση της άμεσης ανθρωποκτονίας, εκτός της περίπτωσης αυτοάμυνας, ο δράστης μεταφέρεται στο Κατώτερο Στρώμα. Δεύτερον, η εκούσια ή ακούσια έμμεση ανθρωποκτονία, χωρίζεται στις επόμενες κατηγορίες". Ο δικαστής έκανε μια παύση. "Αν και είναι περιττό να αναφερθούν οι επόμενες κατηγορίες, ας ακολουθηθεί το πρωτόκολλο". Πιο πολύ απευθυνόταν στον εαυτό του. "Η συμμετοχή σε αυτοκτονία ή η ανθρωποκτονία με συναίνεση, δηλαδή η ευθανασία, καταδικάζει τον κατηγορούμενο στο Δεύτερο Στρώμα, όπου κάτι τέτοιο είναι ανεκτό. Ανεκτή είναι, επίσης, και η άμεση ανθρωποκτονία υπό την συνθήκη της αυτοάμυνας. Στο Τρίτο Στρώμα, επιτρέπεται η ανθρωποκτονία από αμέλεια και η παράλειψη λύτρωσης από κίνδυνο της ζωής, ενώ στο Τέταρτο Στρώμα γίνονται δεκτοί οι κατηγορούμενοι για συνεργεία σε ανθρωποκτονία, καθώς και οι ηθικοί αυτουργοί", ολοκλήρωσε. "Θαρρώ πώς η δολοφονία του άντρα σου αποτελεί εξόφθαλμη περίπτωση άμεσης ανθρωποκτονίας. Μοράβια, ομολογείς ή όχι ότι τον δολοφόνησες;" την ρώτησε.

Η Μοράβια φαινόταν να βαριέται. "Ομολογώ ότι τον δολοφόνησα". Ο Κάλντορ σχεδόν χαμογέλασε.

Ο Ηλιόπετρος φάνηκε να απολαμβάνει την ταχύτητα της Μοράβια. Η γυναίκα δεν θα σπαταλούσε πολύ από τον χρόνο του. Το ίδιο ήλπιζε και για τους υπόλοιπους τέσσερις. "Πολύ καλά. Μοράβια Λάεκρολ, του Ανώτερου Στρώματος, μεταφέρεσαι με την αυριανή πομπή στο Κατώτερο Στρώμα. Μπορείς να πάρεις μαζί σου όποια θες από τα κινητά σου αντικείμενα, μα ό,τι μείνει πίσω δεν θα σου ανήκει πια. Συγκεκριμένα, μιας που υπάρχει απόγονος -ο γιος σου, Βέρθερ Λάεκρολ- κληρονομεί εκείνος ό,τι αφήσεις πίσω. Ενστάσεις;"

"Καμία", απάντησε ξερά η Μοράβια. Ούτε εκείνη ήθελε να σπαταλάει το χρόνο της.

"Ολοκληρώθηκε η πρώτη ετυμηγορία. Κάθισε, Μοράβια". Η Μοράβια υπάκουσε. "Να σηκωθούν οι…", αναζήτησε ένα τρίτο έγγραφο και, όταν το βρήκε, συνέχισε. "Νουέ Άθωρ, εβδομήντα έξι ετών, και Κάλντορ Μάβερικ, τριάντα τριών ετών". Ο Νουέ, ένας γέρικος καμπουριασμένος άντρας, σηκώθηκε ταυτόχρονα με τον Κάλντορ. "Οι δικές σας παραβάσεις θα ομαδοποιηθούν, αφού και οι δύο κατηγορείστε για κλοπή". Ξέμπλεξε το δεύτερο χαρτί από τη στοίβα. "Όσον αφορά την κλοπή κατά της ιδιοκτησίας, με αυτόν τον όρο χαρακτηρίζεται η ολική η μερική αφαίρεση ξένου κινητού πράγματος από την κατοχή άλλου, με στόχο την παράνομη ιδιοποίηση. Η νομοθεσία που αφορά την κλοπή είναι απόλυτα αυστηρή, και δίχως ανοχή, στο πλαίσιο του Ανώτερου Στρώματος. Στο Δεύτερο Στρώμα είναι επιτρεπτή η κλοπή ευτελούς αξίας, η οποία χαρακτηρίζεται ως πταίσμα, αν η αξία του αντικειμένου δεν ξεπερνά τα πέντε χιλιάδες βίριμπους. Στο Τρίτο Στρώμα είναι επιτρεπτή η κλοπή αντικειμένου του οποίου η αξία κυμαίνεται από πέντε έως εκατό χιλιάδες βίριμπους. Μια τέτοιου μεγέθους κλοπή χαρακτηρίζεται ως πλημμέλημα. Στο Τέταρτο Στρώμα, ο νόμος επιτρέπει την ληστεία, ένοπλη ή άοπλη, καθώς και την κλοπή της κλίμακας του κακουργήματος, δηλαδή κλοπή διακεκριμένης αξίας, η οποία φτάνει έως τις τριακόσιες χιλιάδες βίριμπους. Εάν η αξία του αντικειμένου υπερβεί αυτό το ποσό, ο κατηγορούμενος θα έπρεπε να οδηγηθεί στη νέα του κατοικία, η οποία δεν είναι άλλη από το Κατώτερο Στρώμα, στο οποίο δεν υπάρχει κανένας νομικός περιορισμός". Ο δικαστής είχε βαρεθεί να απαγγέλει το νόμο σε κάθε δίκη, μα ήταν μέρος της διαδικασίας και δεν μπορούσε να το αποφύγει. Ο Νουέ φαινόταν ήδη κουρασμένος από την ορθοστασία.

"Νουέ, κατηγορείσαι ότι έκλεψες ένα πακέτο ζυμαρικά, ένα καλάθι φρούτα και τρία μπουκάλια κρασί από το παντοπωλείο του γείτονά σου. Η συνολική αξία των κλεμμένων αντικειμένων εντάσσουν την παράβασή σου στην κατηγορία του πταίσματος. Επομένως, θα μεταφερθείς με την αυριανή πομπή στο Δεύτερο Στρώμα, στο οποίο θα πρέπει να παραμείνεις ένα χρόνο, πριν επιστρέψεις, αν το θελήσεις, πίσω στο Ανώτερο. Θα γίνει αποτίμηση της ακίνητης περιουσίας σου και θα σου δοθεί αντίστοιχο ποσοστό κατοικήσιμης ή μη γης στο Δεύτερο Στρώμα. Ενστάσεις;"

 "Καμία", απάντησε ο γεράκος.

"Ολοκληρώθηκε η δεύτερη ετυμηγορία. Κάθισε, Νουέ. Επόμενος ο Κάλντορ Μάβερικ". Αναζήτησε το τέταρτο χαρτί. Μόλις το βρήκε και το διάβασε, το βλέμμα του πάγωσε. "Κάλντορ", ξεκίνησε πολύ αυστηρότερα από πριν. Τουλάχιστον, δε βαριόταν. "Η αξία του αντικειμένου που έκλεψες, καθώς και το γεγονός ότι το έκλεψες από Ηλιόπετρο, καθιστούν την παράβασή σου χειρότερη και από κακούργημα. Βλέπω, επίσης, ότι υπάρχει και μάρτυρας. Συγκεκριμένα ο Θέρος Σκρα, ο Ηλιόπετρος φρουρός, που ήταν το θύμα της κλοπής". Ο Ηλιόπετρος σηκώθηκε όρθιος. Καθόταν στο δεύτερο επίπεδο του ξύλινου δαπέδου. Ο Θέρος ήταν ψηλόλιγνος, πυρόξανθος, με πορτοκαλί δέρμα και μελί μάτια. Τα μαλλιά του ήταν κομμένα κοντά και στην κορυφή τους έχασκαν δύο μεγάλα μυτερά κέρατα από Ηλιόπετρα, στολισμένα με πορτοκαλί κλωστές της ίδιας πρώτης ύλης.

"Μάλιστα", είπε μονάχα.

"Παρακαλώ, περίγραψε τι συνέβη", τον παρακίνησε ο δικαστής.

 "Ο Κάλντορ είναι πολύ φιλομαθής. Του αρέσει να διαβάζει βιβλία. Όταν εξετάστηκε το σπίτι του, βρέθηκαν πιο πολλές χάρτινες στοίβες, παρά έπιπλα. Υποθέτω, αυτή του η εμμονή τον παρακίνησε να κλέψει ένα δικό μου βιβλίο. Δεν ξέρω πώς και πότε το έκανε, μα ένας συνάδελφός μου τον εντόπισε να το έχει στην κατοχή του και να το διαβάζει. Πρόκειται για ένα από τα απαγορευμένα βιβλία", ολοκλήρωσε. Το βλέμμα του ήταν περίεργο. Κάπως… ενοχικό.

"Κάλντορ Μάβερικ, ομολογείς ότι έκλεψες το αντικείμενο αυτό από τον Θέρος;" Ήταν εξοργισμένος.

"Το ομολογώ", αποκρίθηκε ο Κάλντορ. "Έτσι έγιναν τα πράγματα". Συνέχισε να βασφημάει από μέσα του. Γαμώ το ξεροκέφαλό σου, Θέρος.

"Πολύ καλά. Κάλντορ Μάβερικ, του Ανώτερου Στρώματος, μεταφέρεσαι με την αυριανή πομπή στο Κατώτερο Στρώμα. Μπορείς να πάρεις μαζί σου όποια θες από τα κινητά σου αντικείμενα, μα ό,τι μείνει πίσω δεν θα σου ανήκει πια. Συγκεκριμένα, μιας που δεν υπάρχει απόγονος, κληρονομεί ό,τι αφήσεις πίσω η πολιτεία. Ενστάσεις;"

"Καμία".

"Ολοκληρώθηκε και η τρίτη ετυμηγορία". Ο Κάλντορ και ο Θέρος, αφού πρώτα κοιτάχτηκαν με νόημα, κάθισαν στις θέσεις τους. Η δίκη συνεχίστηκε και για τους επόμενους δύο κατηγορούμενος. Ο Κάλντορ δεν μπορούσε πια να παρακολουθήσει με προσοχή. Θα πάω στο Κατώτερο Στρώμα. Στο Κατώτερο Στρώμα, επαναλάμβανε συνεχώς στο μυαλό του. Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι θα καλείτο να αντιμετωπίσει την απόλυτη αναρχία, ενώ ήταν αθώος. Μα δεν είχε άλλη επιλογή, δεν υπήρχε άλλη οδός. Η τιμή του δεν του επέτρεπε να κάνει διαφορετικά. Γαμημένη ατυχία.

Όταν ολοκληρώθηκε η δίκη, οι κατηγορούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι να πάνε στα σπίτια τους και να μαζέψουν τα πράγματά τους. Βγαίνοντας από την αίθουσα του δικαστηρίου, η Μοράβια έριξε ένα βλέμμα στον Κάλντορ. Όταν εκείνος την αντιλήφθηκε και το ανταπέδωσε, η Μοράβια του χαμογέλασε συμπονετικά. Αυτό μου έλειπε τώρα, να με νομίζουν οι δολοφόνοι για δικο τους. Απέστρεψε το ξινό του βλέμμα και αποχώρησε από το δικαστήριο.

Αρτεμησία Σ.