Ο γδικιωμός του έρωτα (επεισόδιο 9, σκηνες 1- 10)

1.ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΚΑΙΤΗΣ/ΣΑΛΟΝΙ – ΜΕΡΑ

Μετά τη λιποθυμία της, η κυρά Κατέρω έχει βάλει την Καίτη να ξαπλώσει σε έναν καναπέ του σαλονιού, της δίνει ένα ποτήρι νερό κι η Καίτη πίνει μια γουλιά.

κυρα κατερω

Έλα, κόρη μου, πιες λίγο, να συνεφέρεις... Τι ήταν αυτό ξαφνικά; Με τρόμαξες...

καιτη

Δεν ξέρω, γιαγιά... Ειλικρινά, δεν ξέρω...

κυρα κατερω

Δε μου 'χεις ξαναλιγοθυμήσει ποτέ, κι αυτή η αναγούλα, μόλις στάθηκες 'πο πάνω απ' το φαγί...

καιτη

Τι εννοείς;

κυρα κατερω

Έτσα κάμουσι οι αγκαστρουμένες, μα συ δεν έχεις άντρα για να πω ότι μπορεί και να γκαστρώθηκες...

Στα λόγια της γιαγιάς της, μια σκιά περνάει από τα μάτια της Καίτης, την οποία η ηλικιωμένη δεν παρατηρεί.

καιτη

Θα πάω αύριο στο Κέντρο Υγείας για εξετάσεις... Να ξέρω τι έχω...

κυρα κατερω

Να πας, Καιτούλα μου, να ιδούμε τι γίνεται, αν είσαι καλά... Να 'ρθω κι εγώ μαζί σου άμα με θες!

καιτη

Όχι, γιαγιά, εντάξει, δε θέλω να σε κουράζω... Άμα δω ότι είμαι καλά, θα πάω μόνη μου και θα σου πω τι έγινε...

κυρα κατερω

Εντάξει, κοπέλα μου... Έλα, πιες τώρα το νεράκι σου, να φέρω και λίγο λαδάκι απ' την Παναγιά τη Γιάτρισσα να σε σταυρώσω...

Η κυρά Κατέρω αποχωρεί, και η Καίτη πίνει λίγο νερό ακόμα, ενώ το πρόσωπό της είναι συλλογισμένο.

2. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΠΙΕΡΡΟΥ/ΚΟΥΖΙΝΑ – ΜΕΡΑ

Ο γέρο – Πιέρρος μιλάει με τον εγγονό του, καθισμένοι κι οι δυο στο τραπέζι της κουζίνας. Ο Πιέρρος έχει τους αγκώνες του διπλωμένους πάνω στην επιφάνεια του επίπλου και το κεφάλι του σκυφτό, ενώ ο παππούς του τον κοιτάζει σοβαρός και θλιμμένος.

γερο – πιερροσ

Λυπάμαι, γιε μου... Λυπούμαι, δεν ξέρεις πόσο... Ο αφέντης σου δεν παίρνει από λόγια! Σ' έβρισε, κορώνα μου, αυτά που ξεστόμισε για σένανε δε λέγονται, και σχώρα με που σ' τα κρύβω...

πιερροσ

Δεν πειράζει, παππού. Τουλάχιστον τώρα ξέρω δυο φορές πως το παιχνίδι είναι χαμένο, να πάψω να ελπίζω ότι θα 'μαι με την Καίτη τελικά...

γερο – πιερροσ

Όχι, Πιερράκο! Άκουσέ με... Είσαι Μανιάτης, γέννημα θρέμμα, κι οι Μανιάτες ξέρεις για τι φημιζόμαστε; Ε; Για το φιλότιμο και το πείσμα μας, το καποίκιο που λέγανε κι οι παλιοί! Κι η αγάπη είναι πόλεμος, κορώνι μου, κι αν πρέπει να τον πολεμήσεις τον αφέντη σου τον ίδιο, θα τονε πολεμήσεις, κι έχεις τη μάνα σου κι εμένανε συμμάχους σου, το ξέρεις αυτό καλά...

πιερροσ

Πώς, μωρέ παππού; Πώς να τον πολεμήσω, με τι όπλα; Πες μου, ειλικρινά, είμαι απελπισμένος!

γερο – πιερροσ

Πιέρρο... Εδώ κι εδώ θα τα βρεις τα όπλα, αγόρι μου, στο νου και πάνω απ' όλα στην καρδία σου, μόνο να τα 'χεις και τα δυο γεμάτα απ' την καλή σου... Με νιώθεις;

πιερροσ

Σε νιώθω, ναι... Αλλά άλλο πράγμα να το λες κι άλλο να το κάνεις, και το ξέρεις...

γερο – πιερρος

Το ξέρω, πώς δεν το ξέρω... Μα εγώ θα 'μαι στο πλάι σου, κι ο τι απόφαση κι αν πάρεις, θα σε βοηθήξω, σ' τ' ορκίζομαι, κι εσέ και την Καιτούλα...

Ο γέρο – Πιέρρος πιάνει το ένα μπράτσο και τον αντίστοιχο ώμο του Πιέρρου και τον κανακεύει ενθαρρυντικά, και το παλικάρι ξεφυσάει αναστενάζοντας βαθιά.

3. ΕΣ., ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΑΡΕΟΠΟΛΗΣ – ΜΕΡΑ

Η Καίτη έχει πάει να παραλάβει τις εξετάσεις της από το Κέντρο Υγείας. Κάθεται σε μια καρέκλα μπροστά από ένα γραφείο, στον θάλαμο του αιματολογικού, και απέναντί της βρίσκεται επίσης καθισμένη η ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΟΣ του Κέντρου Υγείας, κοιτώντας τα χαρτιά με τα αποτελέσματα.

καιτη

Λοιπόν;...

αιματολογοσ

Καίτη μου, τελικά οι υποψίες μου θα βγουν αληθινές, μου φαίνεται... Η β – χοριακή γοναδοτροπίνη σου έχει εκτιναχτεί, να, δες εδώ... Και τα οιστρογόνα σου είναι επίσης αυξημένα, αλλά ειδικά η βήτα σε συνδυασμό και με το άλλο που μου είπες χθες, ότι έχεις ν' αδιαθετήσεις από τις 16 Αυγούστου και είχες ολοκληρωμένη επαφή στις 31, δε μας αφήνουν κανένα περιθώριο αμφιβολίας...

καιτη

Δηλαδή, είμαι...

αιματολογοσ

Ναι, κορίτσι μου, κατά ενενήντα εννιά κόμμα πολλά εννιά τοις εκατό, είσαι έγκυος, μη σου πω και εκατό τοις εκατό...

Η Καίτη γέρνει πίσω στην καρέκλα αμίλητη, κρατώντας το βλέμμα της προσηλωμένο στο χαρτί των εξετάσεων, και η γιατρός την κοιτάζει με συμπάθεια.

αιματολογοσ

Θα είχες χρόνο να κάνουμε τώρα εδώ το πρώτο σου υπερηχογράφημα; Αλλιώς να σ' το γράψει ο συνάδελφος γυναικολόγος και να έρθεις άλλη μέρα...

καιτη

Όχι, μπορώ, εντάξει... Πείτε μου...

αιματολογοσ

Λοιπόν, μιας και είσαι μάλλον στην πέμπτη εβδομάδα από τη σύλληψη και το έμβρυο θα είναι ακόμη πολύ μικρό, είναι καλύτερο να γίνει διακολπικά η εξέταση... Οπότε πήγαινε τώρα λίγο στην τουαλέτα να αδειάσεις τελείως την ουροδόχο κύστη και τα λέμε σε λίγο, σύμφωνες; Πάω να ειδοποιήσω τον γιατρό...

καιτη

Μάλιστα... Προς τα πού είναι η τουαλέτα;

αιματολογοσ

Μόλις βγεις, όλο δεξιά σου... Φρόντισε να νιώθεις ότι δεν έχεις καθόλου ούρα...

Η Καίτη γνέφει αχνά με το κεφάλι, και βγαίνει από τον θάλαμο του αιματολογικού.

4. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΠΙΕΡΡΟΥ/ΥΠΝΟΔΩΜΑΤΙΟ – ΜΕΡΑ

Ο Πιέρρος είναι καθισμένος στη μία άκρη του κρεβατιού του, κρατάει στα χέρια του το κινητό του και δείχνει αναποφάσιστος. Τελικά, πηγαίνει στα μηνύματα του τηλεφώνου του, βρίσκει τη συνομιλία του με την Καίτη και πληκτρολογεί αργά τρία νέα sms.

πιερροσ (sms)

Αγάπη μου... Πώς είσαι;

Πάρε με κάποια στιγμή όταν μπορέσεις, σε παρακαλώ, έχω ανάγκη να σ' ακούσω, ή αλλιώς να σε πάρω εγώ...

Σ' αγαπώ πολύ, σε λατρεύω...

Ο Πιέρρος αποστέλλει τα μηνύματα, και ύστερα μένει σιωπηλός, βαστώντας σφιχτά τη συσκευή στα χέρια του, με μάτια θολωμένα.

5. ΕΣ., ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΑΡΕΟΠΟΛΗΣ – ΜΕΡΑ

Η Καίτη είναι ξαπλωμένη σε ένα εξεταστικό κρεβάτι στον θάλαμο του γυναικολογικού τμήματος, με το παντελόνι και το εσώρουχό της κατεβασμένο. Δίπλα της στέκεται όρθια η αιματολόγος, ενώ ο ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΣ πραγματοποιεί το υπερηχογράφημα.

γυναικολογοσ

Εντάξει, δεσποινίς; Σε ενοχλεί καθόλου το μηχάνημα;

καιτη

Λιγάκι...

γυναικολογοσ

Κατανοητό... Κάνε λίγη υπομονή όμως για να τελειώσουμε και πιο γρήγορα και να μην ταλαιπωριέσαι, οκέι;

καιτη

Εντάξει, δίκιο έχετε...

γυναικολογοσ

Ωραία! Για να δούμε τι γίνεται...

Ο γιατρός κοιτάει την οθόνη του υπερηχογράφου, ενώ η Καίτη κάνει μικρές γκριμάτσες και σφίγγει ελαφρά τα χείλια της.

γυναικολογοσ

Ωπ! Να το μαας... Το βλέπεις κι εσύ; Για κοίτα εδώ, προσεκτικά... Το βλέπεις; Ένα σποράκι πέντε εβδομάδων και οκτώ χιλιοστά μήκος είναι αυτή τη στιγμή φωλιασμένο μες στη μήτρα σου, μόλις που άρχισε να παίρνει μορφή ως έμβρυο... Να, δες το, μπορούμε ήδη ν' ακούσουμε και την καρδούλα του, με λίγη προσπάθεια...

Η Καίτη, μισανοίγοντας το στόμα, στρέφει το βλέμμα της στην οθόνη του υπερηχογράφου, όπου εμφανίζεται η εικόνα του εμβρύου μες στη μήτρα της, κι αφού την παρατηρήσει για λίγο, τα μάτια της ελαφρώς υγραίνονται.

6. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΚΑΙΤΗΣ/ΚΟΥΖΙΝΑ – ΜΕΡΑ

Η κυρά Κατέρω ετοιμάζει φαγητό. Ακούγεται ο ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΕΞΩΠΟΡΤΑΣ που ανοίγει και τα ΒΗΜΑΤΑ της Καίτης, με τα οποία η γιαγιά της σταματάει την εργασία της, και την επόμενη στιγμή μπαίνει μέσα η κοπέλα.

κυρα κατερω

(σκουπίζοντας τα χέρια της)

Καλώς τη τη νεράιδα μου! Άργησες... Τι έγινε, τα πήρες τα αποτελέσματα;

καιτη

Ναι, γιαγιά, τα πήρα, αλλά... Δεν έκανα μόνο αυτό...

κυρα κατερω

Αλλά; Τι άλλο έκαμες;

καιτη

Μου ζήτησε η αιματολόγος να κάνω επιτόπου έναν υπέρηχο, αν είχα χρόνο, για αυτό άργησα...

κυρα κατερω

Υπέρηχο; Τι σόγι υπέρηχο, γραμμάτιο μου;

καιτη

Υπέρηχο, γιαγιά, υπερηχογράφημα... Γιατί... Επειδή είμαι έγκυος... Για αυτό η ναυτία και η λιποθυμία μου...

κυρα κατερω

Έγκυος;... Εσύ, αγγόνα μου;...

καιτη

Ναι, γιαγιάκα μου, εγώ... Πέντε εβδομάδων, μόλις έχω μπει στον δεύτερο μήνα μου...

κυρα κατερω

Μα πώς;... Πώς γίνηκε;...

καιτη

Όπως γίνεται πάντα, τι το ρωτάς... Με τον Πιέρρο στη Μονεμβασιά, είχαμε σμίξει, πριν... Πρώτη φορά μας ήτανε...

κυρα κατερω

Το παλικάρι σου είναι ο αφέντης του, γιαμά; Του παιδιού σου...

καιτη

Ναι, φυσικά κι είναι ο Πιέρρος... Η αγάπη μου, ο έρωτάς μου, το αγόρι μου, το... Τα πάντα όλα, η ζωή μου...

Η Καίτη κομπιάζει, κάθεται απότομα στην πιο κοντινή καρέκλα και της ξεφεύγουν δυο τρεις βουβοί λυγμοί. Η κυρά Κατέρω παίρνει άλλη καρέκλα και έρχεται αμέσως δίπλα της.

κυρα κατερω

Σώπα, Καιτούλα μου, σώπα... Είναι ευλογία τα παιδία, δώρο Θεού...

καιτη

Ναι... Ναι, γιαγιά μου, ναι! Θυμήθηκα που το έλεγες, με το που το είδα στην οθόνη του υπερηχογράφου, πόσο ευλογημένη ένιωθες πάντα εσύ που έκανες τέσσερα παιδιά με τον παππού, και μου έλεγες επίσης πως, άμα μ' αξιώσει ο Θεός να κάνω εύκολα παιδί, να μην το αρνηθώ ποτέ αυτό το δώρο, γιατί πολλές γυναίκες βασανίζονται... Ε, λοιπόν, να το, κυρά Κατέρω μου, ήρθε, να, δες εδώ, πόσο μικρό, μια στάλα...

(βγάζει τη διαφάνεια του υπέρηχου και τη δείχνει στη γιαγιά της)

Να το! Το βλέπεις; Μια σταλίτσα, κυριολεκτικά, οχτώ χιλιοστά! Κι όμως, αυτό το πλασματάκι που ίσα που φαίνεται είναι μες στη μήτρα μου, άκουσα την καρδιά του να χτυπάει, είναι το μωρό μου, γιαγιά, το παιδί μου, το δισέγγονό σου... Το δισέγγονό σου, το πιστεύεις;...

Καθώς μιλάει, η φωνή της Καίτης τρέμει από συγκίνηση, και δυο μικρά δάκρυα κυλούν στα μάγουλά της, τα οποία η κυρά Κατέρω τής σκουπίζει με την παλάμη της και έπειτα την αγκαλιάζει τρυφερά αμίλητη, φιλώντας της τα μαλλιά.

7. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΚΑΙΤΗΣ/ΥΠΝΟΔΩΜΑΤΙΟ – ΜΕΡΑ

Η Χρυσούλα είναι έτοιμη να σφουγγαρίσει στο υπνοδωμάτιο της Καίτης και της Έλενας, όταν ξαφνικά το μάτι της πέφτει στα χαρτιά των εξετάσεων και τον φάκελο του υπερηχογραφήματος, τα οποία η Καίτη έχει ξεχάσει πάνω στο γραφείο της. Αφήνοντας τον κουβά και τη σφουγγαρίστρα σε μιαν άκρη, αρπάζει στα χέρια της το χαρτί και το παρατηρεί έντονα, ύστερα ανοίγει και τον φάκελο, και μόλις βλέπει τη διαφάνεια με την απεικόνιση του εμβρύου και τη διάγνωση, η όψη της αλλοιώνεται ακόμη περισσότερο. Τότε, εισβάλλει στο δωμάτιο η Καίτη, και βλέποντας τι κάνει η μητέρα της, κοντοστέκεται απότομα.

καιτη

Μαμά, τι κάνεις εκεί; Γιατί πειράζεις τα πράγματά μου;

χρυσουλα

Έλα δω, μωρή Καίτη! Έλα δω... Τι είναι αυτά, μου λες; Ορμονικές, υπερηχογράφημα... Γκαστρώθηκες, μωρή βρόμα; Σε γκάστρωσε ο άισκιος; Λέγε, πανάθεμά σε, που να μην έσωνα να γκαστρωνόμουνα κι εγώ με σένα!

Η Χρυσούλα σηκώνει το χέρι της να χτυπήσει την Καίτη, όμως εκείνη προλαβαίνει και της το γραπώνει στον αέρα. Με ένα τίναγμα, ωστόσο, η μάνα απελευθερώνεται και ατενίζει με βλέμμα γεμάτο μίσος την κόρη της.

λεωνιδασ

Αμάν, ρε γυναίκες! Τι γίνεται, γιατί φωνάζετε πάλι;

χρυσουλα

Έλα ν' ακούσεις, Λεωνίδα! Έλα ν' ακούσεις τις πομπές της κόρης σου, μέχρι πού 'χουνε φτάσει... Πες του, μωρή πουτάνα, του πατέρα σου, πες του το! Πες του για το γκαστριλίκι σου, να χαρεί κι άλλο... Δεν τολμάς, ε; Μου κάνεις την παρθένα τώρα... Όταν άνοιγες τα πόδια σου στον άισκιο ήταν καλά, όμως! Ε; Εδώ δες, άντρα μου, να τες οι αποδείξεις!

Η Χρυσούλα δίνει στον Λεωνίδα τα χαρτιά και το υπερηχογράφημα, και εκείνος τα κοιτάει έκπληκτος.

λεωνιδασ

Τι είναι αυτά, μωρή, το κέρατό μου;! Κουβαλάς το μπάσταρδο του γιατρουδάκου, του ανιψιού του φονιά του θείου σου;

καιτη

Δεν είναι μπάσταρδο, μπαμπά... Είναι το παιδί μου, το εγγόνι σου!

λεωνιδασ

Ποιο παιδί σου, ρε σκύλα; Ποιο εγγόνι μου; Θα σε σφάξω εδώ στο γόνατο, σαν το τραγί, αν ξαναπείς αυτή τη λέξη!

καιτη

Δε με νοιάζουν ούτε οι απειλές σου, ούτε οι βρισιές σας! Είμαι είκοσι πέντε χρονών γυναίκα, ορίζω το σώμα μου και τον εαυτό μου κι είναι δικαίωμά μου να κρατήσω και να γεννήσω το μωρό μου, ακόμη κι αν αναγκαστώ να το μεγαλώσω ολομόναχη! Αυτό, τελεία και παύλα...

χρυσουλα

Άντε ξεκουμπίσου και πήγαινε στην Αθήνα, μωρή σοφόρα, να μη σε βλέπω, μπας και κουνηθεί και το μυαλό σου και βρεις κάναν γιατρό και το ρίξεις!

(off)

Τα μάτια σου ήξερες να τα βγάλεις με τον άισκιο τον Τζαννετάκο,

(on)

τους γονιούς σου που δε θα 'χουνε μάτια ν' αντικρύσουν άνθρωπο τους είχες χεσμένους κυριολεκτικά... Άι σιχτίρ, παλιοκόριτσο, βρομιάρα!

Ωρύεται η Χρυσούλα από το δωμάτιο, καθώς η Καίτη έχει βγει και στέκεται στον διάδρομο, κι η κοπέλα ακούγοντας τα λόγια της ξεφυσάει και αγγίζει χαμηλά την κοιλιά της, μιλώντας για πρώτη φορά τρυφερά στο έμβρυο.

καιτη

Μην ανησυχείς, μωρό μου... Δε θα σου κάνουν τίποτα ο παππούς κι η γιαγιά σου! Μπορεί να μη σε θέλουν αυτοί, αλλά εγώ που είμαι η μανούλα σου σε θέλω, κι οι δυο μας θα τα καταφέρουμε, σ' το υπόσχομαι! Σ' αγαπώ, μικρούλι μου, σ' αγαπώ πάρα πολύ από τώρα, αλήθεια, κι ας είσαι πιο μικρό κι απ' το δάχτυλό μου...

8. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΠΙΕΡΡΟΥ/ΥΠΝΟΔΩΜΑΤΙΟ – ΝΥΧΤΑ

Ο Πιέρρος είναι καθισμένος οκλαδόν στο κρεβάτι του, και έχει το βλέμμα του προσηλωμένο στην οθόνη του λάπτοπ του, καθώς κάνει μια αναζήτηση στο διαδίκτυο. Δίπλα του έχει το κινητό του, το οποίο αρχίζει να χτυπάει, κι εκείνος βλέποντας ότι τον καλεί η Καίτη αφήνει αμέσως βιαστικά τον φορητό υπολογιστή στην άκρη και απαντάει.

πιερροσ

Νεράιδα μου... Επιτέλους, δεν άντεχα άλλο...

9. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΚΑΙΤΗΣ/ΥΠΝΟΔΩΜΑΤΙΟ – ΝΥΧΤΑ

Παρόμοια με τον Πιέρρο, βρίσκεται και η Καίτη καθιστή στο κρεβάτι της, με τα πόδια της σε έκταση. Μιλάει στο τηλέφωνο μαζί του και έχει το ένα χέρι ακουμπισμένο στην περιοχή της μήτρας της.

καιτη

Κι εγώ δεν άντεχα άλλο, τουφέκι μου, για αυτό σε πήρα... Είδα και το μήνυμά σου...

INTERCUT ΚΑΙΤΗ & ΠΙΕΡΡΟΣ

πιερροσ

Τι κάνεις; Είσαι ακόμη εδώ στην Αρεόπολη ή πήγες στην Αθήνα;...

καιτη

Καλά... Αρεόπολη είμαι ακόμη, ναι, αλλά σκόπευα ν' ανέβω τις επόμενες μέρες Αθήνα, να προλάβω και την ορκωμοσία του μεταπτυχιακού μου...

πιερροσ

Ωραία, χαίρομαι... Χαίρομαι που είσαι καλά, και που προχωράς τη ζωή σου... Κι εγώ, κοιτάζω εδώ σχετικά με τις αιτήσεις για την ειδικότητα...

καιτη

Ωραία... Για πού σκέφτεσαι;

πιερροσ

Χειρουργική στη Θεσσαλονίκη, Γενική... Μιας και σπούδασα εκεί, και έπειτα όλη αυτή σου η περιπέτεια... δεν ξέρω, κάπως με ώθησε προς τον κλάδο...

καιτη

Μάλιστα... Εύχομαι να σε πάρουν!

Μικρή σιωπή μεταξύ των δύο. Η Καίτη εμφανώς βουρκωμένη, το ίδιο κι ο Πιέρρος.

πιερροσ

(voice over)

Καίτη...

(on)

Σ' αγαπώ, το ξέρεις... Δε μπορώ να ζω χωρίς εσένα! Είτε στην πρωτεύουσα είτε στη συμπρωτεύουσα, αν με πάρουν, θα βρω τρόπο να 'μαστε μαζί, σ' τ' ορκίζομαι, στην Αθήνα στους Αμπελοκήπους έχω και τον θείο μου τον Αρίστο να με φιλοξενήσει, και να συναντιόμαστε ελεύθεροι, χωρίς φόβο...

καιτη

Πιέρρο...

(voice over)

Πρέπει να σου πω κάτι, αγάπη μου...

πιερροσ

Τι, καρδιά μου; Πες μου...

καιτη

Το ξέρω, θα σου φανεί απίστευτο, αλλά... Είμαι έγκυος...

πιερροσ

Τι; Μου κάνεις πλάκα, δε μπορεί...

καιτη

Όχι, κάθε άλλο... Είχα μια ναυτία τις προάλλες, ζαλίστηκα κιόλας και λιποθύμησα, οπότε μετά πήγα κι έκανα εξετάσεις και... Είναι σίγουρο, δηλαδή, το είδα και στο υπερηχογράφημα...

Ο Πιέρρος έχει μείνει εμβρόντητος, και για λίγο αδυνατεί να απαντήσει στην Καίτη.

καιτη

Πιέρρο; Πιέρρο, μ' ακούς;

πιερροσ

Καίτη, αυτό... Τι να πω, έχω μείνει! Κανονικά, στο πάνω από 90% των περιπτώσεων που μια γυναίκα πέφτει σε κώμα κι είναι ήδη έγκυος, το έμβρυο αποβάλλεται, έτσι ξέρω...

καιτη

Το ξέρω... Δηλαδή, αυτό που λες δεν το 'ξερα, αλλά... Μετά απ' όλο αυτό, ούτε κι εγώ περίμενα... Νιώθω ότι ζω ένα θαύμα...

πιερροσ

Ναι, είναι όντως θαύμα... Και ιατρικά να το δεις, θαύμα είναι! Και τώρα τι θα κάνεις, θα το κρατήσεις; Πες μου!

καιτη

Φυσικά και θα το κρατήσω! Είναι το σημάδι σου, και τ' αγαπάω όπως αγαπώ κι εσένα... Θα το γεννήσω και θα το μεγαλώσω, Πιέρρο, ακόμη και μόνη μου, αν μου πεις εσύ ότι δε μπορείς να πάρεις την ευθύνη...

πιερροσ

Γιατί να το πω; Γιατί να σου πω κάτι τέτοιο, Καίτη, τι είμαι; Κάνας ανεύθυνος; Δε σου 'χω δείξει ήδη το πόσο σ' αγαπάω, ε; Αν δε σ' αγαπούσα τόσο, θα επεδίωκα να είμαι μαζί σου ενάντια στην κωλοέχθρα κι ό,τι γίνει, τι λες;

καιτη

Όχι, απλά... Ακριβώς αυτό, ότι έχουμε ένα τόσο μεγάλο εμπόδιο μπροστά μας, κι όλα τα άλλα, μπορεί...

πιερροσ

Σσς... Ηρέμησε, μη μιλάς άλλο... Δεν πρόκειται να σ' αφήσω μόνη σου σ' όλο αυτό! Γιατί τώρα το θέλω δέκα φορές να είμαστε μαζί, να ξέρεις, οι τρεις μας πια, εσύ, εγώ και το μωρό που έχεις στην κοιλιά σου, που είναι και δικό σου και δικό μου, δικό μας...

καιτη

Αλήθεια λες; Πες μου, αλήθεια λες;...

πιερροσ

Πιο αλήθεια δε γίνεται! Μαζί θα γίνουμε γονείς, εσύ η μητέρα του κι εγώ ο πατέρας του... Θα είναι ο γιος μας ή η κόρη μας, το θαύμα του έρωτά μας, σ' το υπόσχομαι σε ό,τι έχω ιερό, κορίτσι μου...

καιτη

Σ' αγαπάω, καλέ μου... Σ' αγαπώ τόσο πολύ, δεν ξέρεις πόσο... Είσαι ο μόνος άντρας που θέλω να έχω πλάι μου!

πιερροσ

Κι εγώ... Σ' αγαπώ όσο δε φαντάζεσαι, είσαι η γυναίκα που ονειρεύτηκα, και πλέον δε θέλω καμιά άλλη στη ζωή μου...

10. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΠΙΕΡΡΟΥ/ΣΑΛΟΝΙ – ΜΕΡΑ

Η Φωτεινή κάθεται σε μια πολυθρόνα και κεντάει, όταν μπαίνει ο Πιέρρος.

πιερροσ

Μάνα, μπορώ να σου μιλήσω;

φωτεινη

Φυσικά, αγόρι μου! Τι είναι;

πιερροσ

Η Καίτη...

φωτεινη

Η Καίτη τι; Έγινε κάτι;

πιερροσ

Είναι έγκυος... Το ξέρω, είναι απίστευτο, και ιατρικά μονάχα να το δεις, αλλά είναι πραγματικότητα! Περιμένει το παιδί μου, και θα το κρατήσει, μου τα 'πε όλα απ' το τηλέφωνο...

φωτεινη

Θα το κρατήσει; Και πώς...

πιερροσ

(πιάνει το ένα χέρι της)

Δε θα 'ναι μόνη της, μάνα... Θα είμαι κι εγώ πλάι της, θέλω να είμαι, το θέλω όσο τίποτα άλλο! Όχι μόνο για το παιδί, αλλά για κείνη πάνω απ' όλα, γιατί την αγαπάω πολύ και το ξέρεις...

γερο – πιερροσ

Για ποιο παιδί λέτε, κορώνα μου; Πείτε μου κι εμέ να μάθω...

Ο Πιέρρος ανταλλάσσει ένα βλέμμα με τη Φωτεινή, και κατόπιν απευθύνεται στον παππού του.

πιερροσ

Το δικό μου παιδί, παππού, για αυτό λέμε... Θα γίνω πατέρας, η Καίτη είναι έγκυος και θα το κρατήσει το μωρό...

γερο – πιερροσ

Έγκυος η καλή σου, μετά απ' όσα πέρασε; Αυτό είναι θαύμα απ' τον Θεό!

πιερροσ

Ναι, παππού... Θαύμα είναι, πράγματι, κι εγώ ως γιατρός δε μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς, ειλικρινά σου μιλάω! Δεν ξέρω πώς θα τα καταφέρω ως πατέρας, αλλά αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι θέλω να είμαι εκεί με την Καίτη, δίπλα της, για πάντα...

γερο – πιερροσ

(του σφίγγει τους ώμους)

Θα είσαι, γκρα μου... Κι εγώ κι η μάνα σου θα σε βοηθήσουμε να είσαι! Θαρρώ πως ήρθε η ώρα να κλείσουν πια οι παλιοί κακοί λογαριασμοί και να ξεχαστούνε τα οχτρουμέικα, για να μπορέσετε κι εσείς να ευτυχήσετε και να ηρεμήσουν οι ψυχές όλων των εδικών μας που πήγασι άδικα σ' αυτόν εδώ τον καταραμένο γδικιωμό...

 Μαρία Παπαθεοδώρου