Ο γδικιωμός του έρωτα (επεισόδιο 9, σκηνες 11-19)

11. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΣΤΑΜΑΤΙΝΑΣ – ΜΕΡΑ

Η Καίτη στέκεται έξω από την πόρτα του διαμερίσματος της θείας της στο Αιγάλεω, φορτωμένη μια βαλίτσα, και χτυπάει το κουδούνι. Η Μάρθα από μέσα το ακούει, της ανοίγει και την υποδέχεται θερμά, αγκαλιάζοντάς την με συγκίνηση.

μαρθα

Κέιτ μου! Επιτέλους, ξαδερφούλα... Μου είπαν τα κορίτσια ότι πήγες στο νοσοκομείο στη Σπάρτη, ότι χειρουργήθηκες... Γιατί;

καιτη

Μάρθα μου, θα σ' τα πω... Θα σ' τα εξηγήσω όλα, γλυκιά μου, εντάξει; Συγγνώμη που δε σου απάντησα απ' το messenger, δε λέγονται έτσι

αυτά...

μαρθα

Και με τον Πιέρρο; Τι γίνεται με τον Πιέρρο, τι θα κάνετε;...

καιτη

Και για αυτόν θα σου πω... Μόνο να ξέρεις ότι δε χωρίζουμε, ο τι κι αν συνέβη...

ΣΤΑΜΑΤΙΝΑ

Κοριτσάκι μου! Καιτούλα μου... Ήρθες, μωρό μου, γύρισες, καρδούλα μου!

καιτη

Ναι, θεία, ήρθα... Έχω και την ορκωμοσία του μεταπτυχιακού μου μεθαύριο...

σταματινα

Καλά έκανες... Καλά έκανες, κοπέλα μου! Με ρωτούσε κι αυτή η φίλη μου, η μάνα της μιας της μικρής που είχες πέρυσι, τι γίνεται, αν θα συνεχίσετε και φέτος τα μαθήματα, και όταν της είπα ότι πέρασες τέτοια περιπέτεια με νοσοκομεία μού έστειλε χίλιες ευχές για σένα η γυναίκα, και να μην ανησυχείς καθόλου, αν και όποτε μπορέσεις, να ξαναπιάσετε επαφή...

καιτη

Θεία Σταματίνα, πολύ θα ήθελα να ξανακάνω μαθήματα και στην κόρη της φίλης σου και στον άλλο τον μαθητή μου, αλλά... Τώρα πια τη ζωή μου αναμένεται να την καθορίσει ένα άλλο μικρό αγοράκι ή κοριτσάκι, δικό μου αυτή τη φορά...

Η Καίτη αναστενάζει ελαφρά κι ακουμπάει το χέρι της στην κοιλιά της, χαμηλώνοντας για λίγο το βλέμμα, και μόλις το ξανασηκώνει ατενίζει με νόημα τη Σταματίνα και τη Μάρθα, που 'χουνε μείνει εμβρόντητες με τα λόγια της.

12. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΠΙΕΡΡΟΥ – ΜΕΡΑ

Ο γέρο – Πιέρρος ανοίγει ένα συρτάρι στη σερβάντα της τραπεζαρίας του σαλονιού και παίρνει στη χούφτα του δυο – τρία χαρτονομίσματα των 50 ευρώ. Τα περιεργάζεται για λίγο, κι ύστερα κλείνει το συρτάρι και με τα χρήματα στο χέρι φωνάζει τον εγγονό του.

γερο – πιερροσ

Πιερράκο! Έλα λίγο δω, κορώνα μου...

πιερροσ

Τι είναι, παππού;

γερο – πιερροσ

Αυτά τα λεφτά... Παρ' τα, δικά σου...

πιερροσ

Τόσα πολλά; Γιατί;

γερο – πιερροσ

Είναι απ' το κομπόδεμα που φύλαγα τόσα χρόνια για να σε προικίσω, σαν θα παντρευόσουνα, έβαζα κάθε τόσο κάτι από τη σύνταξή μου στην άκρη για σένα και τα αδέρφια σου... Παρ' τα, λεβέντη μου, και σύρε στην Καλαμάτα, να αγοράσεις τις βέρες σας για ν' αρραβωνιαστείς με την καλή σου! Απ' τον Κοντόπουλο να τις επάρεις, που είναι ο καλύτερος...

πιερροσ

Σοβαρολογείς, παππού; Μου κάνεις τέτοιο δώρο, αλήθεια;...

γερο – πιερροσ

Ναι, κορώνα μου, και να το πιστέψεις! Πήγα και μίλησα με τον παπά – Κώστα τον Δαμιανάκο κι έμαθα πως ήξερε για σας, κι εγώ του είπα με την αράδα μου πως η νεράιδα σου περιμένει παιδί και πως εσύ θες να σταθείς στο πλάι της, ε, κι εκείνος είπε να σας αρραβωνιάσει για αρχή, άμα το θέλετε κι όποτε το θέλετε, και μετά έχει ο Θεός...

πιερροσ

Σ' ευχαριστώ, παππού μου! Σ' ευχαριστώ για όλα... Θα μιλήσω με την Καίτη, μακάρι να το δεχτεί και να αρραβωνιαστούμε, γιατί κι εγώ το θέλω... Μου έλυσες τα χέρια, πραγματικά! Σ' ευχαριστώ...

γερο – πιερροσ

Μη μ' ευχαριστείς, Πιέρρο μου... Το χρέος μου έκαμα απέναντι σε σένανε, στ' αγγόνι μου, που θέλω να πορευτείς χαρούμενος στη ζήση σου μ' αυτήνα που αγαπάς και το βλαστάρι της αγάπης σας! Κι όσο για τον αφέντη σου και τον θειό σου τον Τζανέτο και τα γονικά της Καίτης, θα βρει τον τρόπο μου 'πε ο παπά – Κώστας να τους κάμει ζάφτι και να πάψει η έχθρα, και θα σας τονε πει κι εσάς...

Ο νεαρός γιατρός, συγκινημένος, σκύβει και φιλάει το χέρι του παππού του, και κατόπιν ο γέροντας τον κλείνει στην αγκαλιά του και τον ασπάζεται στο μέτωπο.

13. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΖΑΧΟΥ & ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ – ΜΕΡΑ

Η Έλενα, στο σπίτι του θείου και της θείας της στη Σπάρτη, μιλάει με την αδελφή της στο κινητό.

ελενα

Έλα, Καίτη μου... Όλα καλά; Πού είσαι;

14. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΣΤΑΜΑΤΙΝΑΣ – ΜΕΡΑ

Η Καίτη συνομιλεί με την Έλενα, επίσης στο κινητό.

καιτη

Έλα, Λενάκι μου... Αθήνα είμαι, στη θεία... Εσύ πώς τα πας με τη σχολή στη Σπάρτη;

CROSSCUT ΚΑΙΤΗ & ΕΛΕΝΑ

ελενα

Μια χαρά... Γύρισες τελικά;

καιτη

Ναι... Σήμερα πήγα και πήρα και το δίπλωμά μου στη Φιλοσοφική και ορκίστηκα...

ελενα

Άντε, μπράβο! Μόνη σου; Εννοώ...

καιτη

Με πήγε με το αμάξι η Μάρθα, για να μην κουράζομαι, πήρε άδεια απ' τον θείο της ειδικά για αυτό... Και με γύρισε πάλι...

ελενα

Και τώρα; Τι θα κάνεις, θα μείνεις στο Αιγάλεω ως συνήθως;...

καιτη

Δεν ξέρω, μωρό μου... Έχει συμβεί κάτι που τα ανατρέπει όλα...

ελενα

Σαν τι δηλαδή;

καιτη

Έλενα... Είμαι έγκυος απ' τον Πιέρρο, το είπα και στη Μάρθα και στη θεία, και τους εξήγησα ότι θα το κρατήσω... Μ' ακούς;

ελενα

Σ' ακούω, ναι... Αλλά... πώς γίνεται; Θέλω να πω...

καιτη

Ξέρω τι θα πεις, το ίδιο που είπε κι ο Πιέρρος ως γιατρός για τις πιθανότητες, επίδοξη νοσοκόμα είσαι, άλλωστε, κι εσύ, σχεδόν συνάδελφός του... Αλλά δε σου λέω ψέματα, αδερφούλα, είναι βέβαιο...

ελενα

Άρα το ξέρει;

καιτη

Ναι, φυσικά... Εσύ τι λες;

ελενα

Και; Τι σου είπε;

καιτη

Ότι θα είναι δίπλα μου... Ότι θα κάνει τα πάντα για να το μεγαλώσουμε αυτό το παιδί μαζί...

ελενα

Εσύ, Καίτη; Το θέλεις;...

καιτη

Εννοείται πως το θέλω! Αυτό είπα και στη γιαγιά, που ήταν η πρώτη που το έμαθε μετά από μένα... Είναι τοσοδά κι όμως τ' αγαπάω αφάνταστα, είναι το μωρό μου...

Παύση.

ελενα

Οι γονείς μας; Το ξέρουνε κι αυτοί;...

καιτη

Ναι, δυστυχώς... Μου φέρθηκαν πάρα πολύ άσχημα, αλλά δεν τους φοβάμαι, ούτε και θα το ρίξω φυσικά, όπως μου φώναζε η μάνα μας! Είναι το παιδί μου, Έλενα, είναι το ανίψι σου και το δισέγγονο των γιαγιάδων μας, και αργά ή γρήγορα θα πρέπει κι αυτοί να καταλάβουν ότι είναι το εγγόνι τους...

ελενα

Καίτη... Σε θαυμάζω, ειλικρινά! Είσαι μια ηρωίδα... Ο τι θες, εγώ θα είμαι δίπλα σου, σ' το υπόσχομαι, και σε σένα και στον Πιέρρο! Εγώ του έστειλα μήνυμα όταν ξύπνησες να έρθει να σε δει...

καιτη

Το ξέρω, αγαπούλα μου... Το ξέρω... Είσαι η καλύτερη αδελφή του κόσμου!

ελενα

Κι εσύ το ίδιο... Φιλάκια!

καιτη

Φιλάκια, μωρό μου... Έλα, γεια...

ελενα

Γειά...

Η Έλενα τερματίζει την κλήση, και το πρόσωπό της παίρνει μια έκφραση χαράς και συγκίνησης μαζί.

15. ΕΣ., ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΩΛΕΙΟ ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ – ΜΕΡΑ

Ο Πιέρρος βρίσκεται στο κοσμηματοπωλείο «Κοντόπουλος» στην Καλαμάτα, και περιεργάζεται τη βιτρίνα με τις βέρες. Ένας ΠΩΛΗΤΗΣ στέκεται απέναντί του.

πωλητησ

Λοιπόν, νεαρέ; Έχετε αποφασίσει κάτι μεταξύ αυτών που είδαμε ήδη, να δείξω κάτι άλλο μήπως;

πιερροσ

Όχι, μη μπείτε σε κόπο, έχω αποφασίσει! Αυτές τις δύο χρυσές θέλω...

πωλητησ

Ωραία, εξαιρετική επιλογή θα έλεγα! Θέλετε να χαράξουμε κάποιο όνομα στο εσωτερικό τους, κάποια φράση;

πιερροσ

Ναι, στην πιο μικρή θα ήθελα να γράφει Πιέρρος, και στην πιο μεγάλη Καίτη, να έχω εγώ το όνομά της στη βέρα μου κι εκείνη το δικό μου...

πωλητησ

Α, μάλιστα, κλασικό και ρομαντικό! Άμα έχετε χρόνο, μπορούμε να σας τα χαράξουμε επιτόπου...

πιερροσ

Βεβαίως, περιμένω...

πωλητησ

Ωραία! Το όνομά σας πώς είναι, πείτε μου ξανά, σας παρακαλώ;

πιερροσ

Πιέρρος, με δύο ρο

πωλητησ

Και της κοπέλας;

πιερροσ

Καίτη... Συντοπίτισσα από Αρεόπολη κι αυτή, Μανιάτισσα...

πωλητησ

Έτοιμος! Εύχομαι να αρέσει η επιλογή σας στη μέλλουσα αρραβωνιαστικιά σας! Να σας βάλω κι ένα όμορφο κουτάκι, σταθείτε... Α, να, αυτό εδώ, με τη βελούδινη επένδυση!

πιερροσ

(πληρώνοντας)

Ευχαριστώ πολύ!

πωλητησ

Εμείς ευχαριστούμε, για την προτίμηση! Να πάτε στο καλό, κι η ώρα η καλή!

16. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΣΤΑΜΑΤΙΝΑΣ/ΣΑΛΟΝΙ – ΝΥΧΤΑ

Η Καίτη κάθεται στον έναν καναπέ του σαλονιού της θείας της, κρατώντας ένα μαξιλάρι πάνω στην κοιλιά της, και παρακολουθεί τηλεόραση. Χτυπάει το κινητό της και βλέποντας το όνομα του Πιέρρου στην οθόνη, απαντάει.

καιτη

Έλα, αγάπη μου... Είμαι Αθήνα...

17. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΠΙΕΡΡΟΥ/ΥΠΝΟΔΩΜΑΤΙΟ – ΝΥΧΤΑ

Ο Πιέρρος μιλάει με την Καίτη στο τηλέφωνο, καθισμένος στο κρεβάτι του, ενώ στο ένα του χέρι κρατάει το κουτάκι με τις βέρες που ψώνισε και τις παρατηρεί.

πιερροσ

Αθήνα, ε; Ορκίστηκες;

INTERCUT ΠΙΕΡΡΟΣ & ΚΑΙΤΗ

καιτη

Ναι, ορκίστηκα... Εσύ έκανες αίτηση για την ειδικότητα;

πιερροσ

Θα κάνω κι εγώ όπου να 'ναι, μάλλον, αν και υπάρχει προθεσμία... Προτού την κάνω όμως θέλω να σου πω κάτι, που 'χει να κάνει με μας και το μωρό...

καιτη

(voice over)

Πες μου...

(on)

Σ' ακούω, είμαι όλη αυτιά...

πιερροσ

Καίτη... Θες να αρραβωνιαστούμε;

καιτη

Τι;...

πιερροσ

(voice over)

Να αρραβωνιαστούμε, λέω, θα 'θελες;

(on)

Να έχουμε και μια νομιμοποίηση, ας το πούμε έτσι...

καιτη

Γιατί να μη θέλω, Πιέρρο; Θέλω... Αλλά πώς θα γίνει; Είμαστε μακριά αυτή τη στιγμή...

πιερροσ

Αυτό θα σε ρωτούσα... Μπορείς να κατέβεις ξανά στην Αρεόπολη; Μίλησε ο παππούς μου με τον θείο σου τον παπά – Κώστα, κι εκείνος προτίθεται είπε να μας αρραβωνιάσει όποτε θέλουμε...

καιτη

Περίμενε, ξέρει ο παππούς σου...;

πιερροσ

Ξέρει, Καίτη, τα ξέρει όλα κι είναι μαζί μας... Ποτέ δεν ήταν υπέρ αυτής της κατάστασης, ούτως ή άλλως...

καιτη

Κι η γιαγιά μου, η κυρά Κατέρω, το ίδιο... Κι έχουμε σύμμαχο και την Έλενα...

πιερροσ

Κι εγώ θα έχω και τον Ηλία μαζί μου, που του είπα για σένα εξαρχής, και τη μάνα μου τη Φωτεινή... Μη φοβάσαι καθόλου...

καιτη

Δε φοβάμαι, τουφέκι μου δίμετρο... Με σένα πλάι μου δε φοβάμαι τίποτα και κανέναν!

πιερροσ

Θα έρθεις, λοιπόν;...

καιτη

Θα έρθω, ναι... Σ' αγαπάω!

πιερροσ

Κι εγώ, αγάπη μου! Και σ' ευχαριστώ που μου 'στειλες την πρώτη φωτογραφία του παιδιού μας... Την εικόνα του υπερήχου εννοώ, στο messenger...

καιτη

Εγώ την έχω και την κοιτάζω συνέχεια... Ανυπομονώ να το δω να μεγαλώνει...

πιερροσ

Θα το δούμε μαζί στα επόμενα υπερηχογραφήματα που θα κάνεις, να το ξέρεις! Μαζί, νεράιδα μου όμορφη...

Η συγκίνηση είναι έκδηλη στο πρόσωπο της Καίτης και τα μάτια της δακρυσμένα. Κλείνει το τηλέφωνο, και την αμέσως επόμενη στιγμή την πλησιάζει η Μάρθα.

μαρθα

Τι έγινε, Κέιτ; Τι βλέπεις;

καιτη

Τίποτα, εδώ χαζεύω...

μαρθα

Α οκέι... Θα κάτσω να σου κάνω παρέα, τότε, μέχρι να πάω για ύπνο...

Η Μάρθα κάθεται δίπλα της, και για λίγο οι δυο κοπέλες μένουν σιωπηλές.

καιτη

Μάρθα... Με πήρε ο Πιέρρος, μόλις... Μου είπε αν θέλω ν' αρραβωνιαστούμε, κι εγώ συμφώνησα, οπότε θα κατέβω ξανά Αρεόπολη... Θα μας αρραβωνιάσει ο θείος μας ο παπά – Κώστας, είναι μιλημένος...

μαρθα

Να πας, Καίτη μου... Να πας, και να τον ακολουθήσεις στη ζωή σου γενικά, είναι ο πατέρας του παιδιού σου, που σ' αγαπάει αληθινά και σ' το έχει δείξει έμπρακτα, άλλος στη θέση του θα κώλωνε και θα τα παρατούσε όλα... Σου αξίζει και του αξίζεις, και μακάρι να σας έρθουν όλα δεξιά από δω και πέρα! Έλα δω...

Οι ξαδέλφες αγκαλιάζονται σφιχτά και η Μάρθα φιλάει την Καίτη στοργικά στο ένα μάγουλο.

18. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΠΙΕΡΡΟΥ/ΥΠΝΟΔΩΜΑΤΙΟ – ΝΥΧΤΑ

Ο Ηλίας μπαίνει στο δωμάτιο ντυμένος με τις πυτζάμες του, έτοιμος να πέσει για ύπνο, και χασμουριέται. Βλέποντας, ωστόσο, τον μεγάλο του αδελφό να περιεργάζεται στο χέρι του τις βέρες, το χασμουρητό του του διακόπτεται απότομα.

ΗΛΙΑΣ

Τι είναι αυτά που κρατάς εκεί, ρε καφούλη, και γυαλίζουνε; Για να δω... Δαχτυλίδια; Ποιος παντρεύεται;

πιερροσ

Εγώ, Λιάκο... Δεν παντρεύομαι, δηλαδή, αρραβωνιάζομαι, αλλά σαν γάμος είναι κι αυτό, γιατί θα το κάνω στην εκκλησία...

ηλιασ

Ώπα, μισό! Αρραβωνιάζεστε με την Καίτη; Αυτό θες να μου πεις;

πιερροσ

Ναι, ρε, με ποια άλλη; Με τη γυναίκα που αγαπάω, τη μάνα του παιδιού μου...

ηλιασ

Ρε Πιέρρε, μισό, μισό γιατί θα με τρελάνεις εσύ! Είναι έγκυος η Καίτη, και μου το λες τώρα; Τι σόι αδέρφια είμαστε;

πιερροσ

Συγγνώμη, ρε Λιάκο... Συγγνώμη, έχεις δίκιο! Προσπαθούσα κι εγώ να το συλλάβω, να συλλάβω όλο αυτό το απίστευτο, γιατί είναι απίστευτο, είναι θαύμα, πώς το λένε, μετά απ' ο τι πέρασε...

ηλιασ

Δηλαδή, σαν να λέμε... θα γίνεις πατέρας, ρε μπαγάσα; Κι εγώ κι ο Νικωνάκος θείοι;

πιερροσ

Ναι, ρε καφούλη, θα γίνω πατέρας! Κι η μάνα μας γιαγιά, κι ο... κι ο πατέρας μας παππούς, τέλος πάντων...

ηλιασ

(τον πειράζει συγκινημένος)

Καρπερός ο Πιερράκος, με τις πρώτες τουφεκιές, μπαμ! Και δε μου λες, ρε, στην εκκλησία είπες θα το αρραβωνιαστείς το κορίτσι; Εδώ στους Ταξιάρχες, και θα σας βάλει τον χαλκά ο Παπαφλέσσας; Ο παπά – Κώστας εννοώ...

πιερροσ

Ναι, έτσι ακριβώς θα γίνει! Μυστικά, όμως, κανείς δε θα μάθει τίποτα...

ηλιασ

Κατάλαβα... Και δε μου λες, τις βέρες πού τις βρήκες;

πιερροσ

Μου έδωσε ο παππούς τα λεφτά για να τις πάρω απ' την Καλαμάτα, από το κομπόδεμα που κρατούσε για να μας προικίσει, λέει...

ηλιασ

Ωραίος ο παππούς μας, τσίφτης! Άντε, Πιέρ, κι άμα καταφέρετε να παντρευτείτε με την Καίτη, εγώ κουμπάρος...

πιερροσ

Θα τα καταφέρουμε, Ηλία... Κάτι μου λέει ότι αυτή η κωλοέχθρα θα τελειώσει κι επισήμως, και πολύ σύντομα μάλιστα...

19. ΕΣ., ΣΠΙΤΙ ΚΑΙΤΗΣ/ΑΥΛΗ – ΜΕΡΑ

Η κυρά Κατέρω ποτίζει τις γλάστρες με τα μυρωδικά της, όταν ξαφνικά στρέφει το βλέμμα της και αντικρίζει την Καίτη να έχει μόλις μπει στην αυλή.

κυρα κατερω

Γραμμάτιο μου! Τι κάμεις εδώ; Νόμιζα πως έφυγες, για την Αθήνα...

καιτη

Ναι, γιαγιάκα μου, έφυγα, αλλά ξαναγύρισα! Κι έχω λόγο... Σε παρακαλώ, κρύψε με, να μη μάθουν οι γονείς μου ότι είμαι εδώ, είναι ανάγκη...

κυρα κατερω

Πώς θα σε κρύψου, κόρη μου; Τι λέγεις; Πάνου και κάτου μένουμενε...

καιτη

Κρύψε με, γιαγιά, σ' εκλιπαρώ! Αν μάθουν ότι είμαι εδώ κι είμαι ακόμα έγκυος, θα θέλουν να με διώξουνε με τις κλοτσιές, κι εγώ... Ήρθα για κάτι πολύ σημαντικό πίσω στην Αρεόπολη...

κυρα κατερω

(πιάνοντας τα χέρια της)

Τι σημαντικό; Πες μου, δυχατέρα μου!

καιτη

Γιαγιούλα... Θ' αρραβωνιαστούμε στα κρυφά, εγώ κι ο Πιέρρος, το πήραμε απόφαση!

κυρα κατερω

Θ' αρραβωνιαστείτε; Πότε, κόρη μου; Πού;

καιτη

Σήμερα Σάββατο, απόψε, μετά τον Εσπερινό, στους Ταξιάρχες, θα μας αρραβωνιάσει ο θείος ο παπά – Κώστας... Δώσ' μου την ευχή σου!

κυρα κατερω

(τη σταυρώνει και την ασπάζεται στο κούτελο με φωνή που τρέμει)

Την ευχή μου να 'χεις, κόρη μου, με το παλικάρι σου! Την ευχή μου, ανεράιδα μου, και της Παναγιάς της Γιάτρισσας και της Άγια – Κατερίνας που σε γλυτώσασι... Θα σε κρύψω, μάτια μου, θα σε κρύψω γω, κι ό,τι θέλετε σεις κι ο Θεός ας γίνει!

Μαρία Παπαθεοδώρου