Storm III (Κεφάλαιο 20)


Η Έμιλι καθόταν στον καθρέφτη,όσο η Ντέμυ τής έφτιαχνε τα μαλλιά.

«Τι συμβαίνει;»

Η Έμιλι ανασήκωσε χαλαρά τους ώμους της. «Τίποτα».

«Έμς!» είπε αυστηρά η Ντέμυ.

Η Έμιλι πήρε μια βαθιά ανάσα. «Ο Μάικλ».

«Τι έγινε με τον Μάικλ;»

«Φέρετε περίεργα τώρα τελευταία. Μιλάει συνέχεια κρυφά στο τηλέφωνο».

«Τον έχεις ρωτήσει;»

«Ναι. Μου απάντησε ότι είναι κάτι οικογενειακό».

«Δεν πιστεύεις ότι σε απατά έτσι;»

«Όχι… απλά φοβάμαι ότι μου κρύβει κάτι».

«Θα προσπαθήσω να μάθω κάτι από τον Άλεξ».

«Ευχαριστώ, Ντι!»

«Έτοιμη!»

Η Έμιλι κοίταξε τα μαλλιά της. Η Ντέμυ της είχε κάνει ελαφριές μπούκλες που έπεφταν ανάλαφρα στους ώμους της. «Πάω να ντυθώ».

Η πόρτα του δωματίου χτύπησε.

«Ναι;» ρώτησε η Έμιλι.

Η μητέρα της Έμιλι άνοιξε δειλά την πόρτα. «Μπορώ να μπω;»

«Εννοείται!» απάντησε η Ντέμυ.

Η Αλίσια μπήκε στο δωμάτιο και έκλεισε την πόρτα πίσω της. Η Έμιλι διέκρινε μια αμηχανία στον τρόπο που κινούταν και ήταν απόλυτα σίγουρη ότι η εισβολή της στο δωμάτιο δεν ήταν τυχαία.

«Είστε σχεδόν έτοιμες βλέπω» είπε αμήχανα.

«Σχεδόν» απάντησε η Ντέμυ.

«Ο Χορός των Αποφοίτων ε; Πως νιώθετε;»

«Υποθέτω πως είναι η τελευταία ευκαιρία να εντυπωσιάσουμε» απάντησε η Ντέμυ.

«Τι ώρα θα τελειώσει περίπου;»

«Δεν ξέρουμε. Τι θες μαμά;» είπε εκνευρισμένη η Έμιλι.

Η Αλίσια πήρε μια βαθιά ανάσα. «Το ξέρω πως είναι μια πολύ ιδιαίτερη μέρα. Όλες σας πρέπει να είστε ενθουσιασμένες και να θεωρείται αυτή την ημέρα ξεχωριστή, αλλά δεν είναι πάντα έτσι. Πολλά άσχημα πράγματα μπορούν να συμβούν…»

«Μαμά αν ήρθες εδώ για να μας μιλήσεις για το σεξ να σε ενημερώσω ότι άργησες λιγάκι» την διέκοψε βιαστικά η Έμιλι.

Η Αλίσια κοίταξε μπερδεμένη την Έμιλι «Τι θες να πεις;»

«Εγώ και ο Μάικλ το ‘χουμε κάνει».

Η Ντέμυ κοίταξε την Έμιλι σοκαρισμένη. «Έμς!»

«Θες να μου πεις ότι εσύ και ο Μάικλ έχετε ήδη ολοκληρώσει;» ρώτησε σοκαρισμένη η Αλίσια.

«Ναι. Και τώρα πάω να ντυθώ»είπε στεγνά η Έμιλι.

«Έμιλι Τόμσεν έλα πίσω αυτή την στιγμή» είπε οργισμένη η Αλίσια.

Η Έμιλι γύρισε να την κοιτάξει. «Τι;»

«Γιατί δεν μου το είπες;»

«Γιατί δεν θέλω να το πολυσυζητάω».

«Σου… σου επιβλήθηκε;»

«Θεέ μου… όχι! Έτσι νομίζεις ότι είναι ο Μάικλ;»

«Δεν εννοούσα αυτό».

«Μαμά… ήταν κάτι που το θέλαμε και οι δυο. Ήταν μια πανέμορφη στιγμή. Τι παραπάνω θέλεις να σου πω;»

Η Αλίσια της χαμογέλασε γλυκά. «Δεν χρειάζεται να μου πεις τίποτα άλλο. Ο Μάικλ είναι ένα εξαιρετικό παιδί, αλλά έπρεπε να μου το πεις».

«Συγγνώμη».

«Πάω,να σας αφήσω να ντυθείτε κιόλας» είπε και έφυγε από το δωμάτιο.

«Έμς είσαι απαράδεκτη» είπε έκπληκτη η Ντέμυ.

«Τι;» ρώτησε ανήξερη.

«Δεν έχεις πει ακόμα στην μητέρα σου ότι με τον Μάικλ, το κάνατε;»

«Δεν πρόλαβα. Αλήθεια. Με όλη το διάβασμα και την δουλειά της, δεν είχα και πολλές ευκαιρίες να της το πω».

«Τέλος πάντων. Αν και αργά… της το είπες!»

«Ντιμίτρα Σόουλς με κατακρίνεις ή είναι η ιδέα μου;»

«Εγώ; Όχι»είπε αμέσως η Ντέμυ. «Ίσως λίγο».

«Το ήξερα!»

«Πήγαινε να αλλάξεις!»

Η Έμιλι πήρε το φόρεμα από την ντουλάπα και πήγε να αλλάξει. Βγήκε από το μπάνιο φορώντας το γαλάζιο φόρεμα που είχε διαλέξει. Είχε μωβ νότες που ξεκινούσαν από το κάτω μέρος του φορέματος που ξεθώριαζαν αργά.

Η Ντέμυ την κοίταξε μαγεμένη με το άνοιξε η πόρτα. «Έμς, το λατρεύω αυτό το φόρεμα». είπε.

«Ντι,το ‘χεις πει τουλάχιστον ένα εκατομμύριο φορές από τότε που το πήρα».

Η Ντέμυ είχε ξετρελαθεί τόσο πολύ με το φόρεμα από την πρώτη στιγμή. Της ταίριαζε τόσο πολύ ,που η Ντέμυ την πίεσε τόσο που δεν δοκίμασε κανένα άλλο φόρεμα.

Η Ντέμυ άφησε το ψαλίδι για τις μπούκλες στο πάτωμα και πήρε το φόρεμα της από την ντουλάπα. «Πάω να ντυθώ».

Η Έμιλι κάθισε στον καθρέφτη και άρχισε να βάφετε όταν χτύπησε το κινητό της. Ήταν ο Μάικλ. «Ναι;» απάντησε.

«Φτάσαμε έξω από το σπίτι σου με τον Άλεξ».

«Θα μπείτε ή θα κάθεστε απ’ έξω;»

«Πήγαινε λίγο στο παράθυρο».

«Γιατί;»

«Για να σε δω!»

«Όχι».

«Όχι;»

«Όχι! Μάικλ Ντάνιελς δεν παίζεις με τους κανόνες. Μπες στο σπίτι και θα με δεις, όταν πρέπει να με δεις!»

«Έλα τώρα!»

«Γεια σου Μάικλ!» είπε κλείνοντας του το.

Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα άκουσε το κουδούνι να χτυπάει.

«Έμς; Ντέμυ; Ήρθαν τα αγόρια!» φώναξε η μητέρα της.

Η Έμιλι πήγε στην πόρτα, την άνοιξε και φώναξε γελώντας. «Το ξέρουμε. Σε μια ωρίτσα κατεβαίνουμε!»

Ο Μάικλ χαμογέλασε εκνευρισμένος.

«Πως είμαι;» ρώτησε αγχωμένος ο Άλεξ.

Ο Μάικλ τον κοίταξε εκνευρισμένος. «Πόσες φορές έχεις σκοπό να ρωτήσεις ρε φίλε;»

Ο Άλεξ πείραξε νευρικά το παπιγιόν του. «Δεν μπορώ να αναπνεύσω. Πεθαίνω».

«Ή απλά παθαίνεις κρίση πανικού!» είπε γελώντας ο Τζορτζ Τόμσεν.

«Κύριε Τόμσεν». είπε ο Μάικλ χαιρετώντας τον επίσημα.

«Σου έχω πει, σκέτο Τζορτζ!»

«Κύριε Τζορτζ». είπε ο Άλεξ κομπιάζοντας.

«Άλεξ, είσαι έτοιμος να λιποθυμήσεις;» τον ρώτησε ο Τζορτζ.

«Νομίζω»απάντησε ο Άλεξ παίρνοντας βαθιές ανάσες.

«Οκ. Καταρχάς κάτσε κάτω. Αλίσια φέρε τρία ποτήρια κρασί».

«Ξέρει κανένας πρώτες βοήθειες;» είπε ο Άλεξ κάνοντας αέρα.

«Πες μου, γιατί είσαι αγχωμένος;» ρώτησε ο Τζορτζ.

«Γιατί… γιατί… γιατί είναι μια σημαντική μέρα!»

«Ωχ φίλε! Έχουμε πολύ δουλειά εδώ πέρα!» είπε αποθαρρημένος ο Τζορτζ.

«Και λίγα λες!» του απάντησε ο Μάικλ.

«Το ξέρω ότι είναι μια σημαντική μέρα… για όλα τα αγόρια. Οι περισσότεροι από εσάς θα, ολοκληρώσετε με τις κοπέλες σας». Ο Τζορτζ σταμάτησε και κοίταξε όλο νόημα τον Μάικλ, ο οποίος στραβοκατάπιε. «Είναι μια πολύ απαιτητική μέρα και για εμένα ήταν. Αλλά με το που εμφανίστηκε στην σκάλα η Αλίσια εκείνο το βράδυ. Θεέ μου! Ήταν το ομορφότερο πράγμα που είχα δει στην ζωή μου! Το άγχος μου εξαφανίστηκε και το μόνο που ήθελα ήταν να της χαρίσω όλο τον κόσμο» πρόσθεσε.

«Και το έκανες!» είπε γλυκά η Αλίσια φέρνοντας τα ποτήρια.

«Μακάρι να είμαστε έτσι με την Έμιλι σε μερικά χρόνια»είπε ο Μάικλ κατά λάθος φωναχτά.

Ο Τζορτζ, η Αλίσια και ο Άλεξ τον κοίταξε ξαφνιασμένοι.

Ο Μάικλ γούρλωσε τα μάτια του και άρπαξε το ποτήρι με το κρασί από το τραπεζάκι κατεβάζοντας σχεδόν το μισό.

«Άβολο!» ψιθύρισε ο Άλεξ.









Η Ντέμυ τελείωσε το μακιγιάζ της και σηκώθηκε από τον καθρέφτη. «Πως είμαι;» ρώτησε την Έμιλι αγχωμένη.

Η Ντέμυ είχε διαλέξει ένα βαθυκόκκινο εφαρμοστό μακρύ φόρεμα.

Η Έμιλι πήρε την Ντέμυ και την έβαλε μπροστά από τον ολόσωμο καθρέφτη. «Εσύ τις λες;»

Η Ντέμυ κοίταξε αβέβαιη τα πιασμένα σε κότσο μαλλιά της. «Μήπως να αφήσω κάτω τα μαλλιά;»

«Όχι!» είπε κατηγορηματικά η Έμιλι. «Είσαι τέλεια έτσι. Τώρα πήγαινε κάτω».

«Φοβάμαι».

«Κι εγώ θα φοβόμουν στην θέση σου. Πως στο καλό θα κατέβεις τα σκαλιά με αυτό το κολλητό φόρεμα;»

«Δεν εννοώ αυτό Έμς!»

Η Έμιλι πήρε μια βαθειά ανάσα. «Όλα θα πάνε καλά. Αν νιώσεις άβολα απλά πες του το. Ο Άλεξ δεν θα πει τίποτα. Και είμαι απόλυτα σίγουρα ότι θα είναι εξίσου αγχωμένος με εσένα, ίσως και περισσότερο».

Η πόρτα του δωματίου χτύπησε ξαφνικά.

«Μην μου πεις ότι δεν άντεξαν κι ανέβηκαν πάνω;» είπε έξαλλη η Έμιλι πηγαίνοντας να ανοίξει.

Στην πόρτα δεν στεκόταν ο Μάικλ με τον Άλεξ αλλά ο πατέρας της Έμιλι.

«Μπαμπά;»

Ο Τζορτζ Τόμσεν κοίταξε την κόρη του μαγεμένος. «Ουάου. Είστε πανέμορφες και οι δυο».

«Ευχαριστούμε!» είπε η Ντέμυ.

«Έμς ,γλυκιά μου, μπορούμε να μιλήσουμε;»

Η Έμιλι δεν θα άντεχε μια ακόμα συζήτηση για το σεξ, ούτε και το κήρυγμα του Τζορτζ Τόμσεν. Δεν πρόλαβε να πει όχι. Η Ντέμυ είχε ήδη φτάσει στην πόρτα.

«Σας αφήνω μόνους σας να μιλήσετε».

«Ναι;» είπε ανυπόμονα η Έμιλι.

«Δεν ξέρω πώς να σου το φέρω».

«Έχει να κάνει με το σεξ;»

Ο Τζορτζ κοίταξε την κόρη του ξαφνιασμένος.

«Μπαμπά, δεν νομίζω ότι είναι κάτι που μπορώ να συζητήσω μαζί σου γιατί είναι άβολο».

«Οκ»

Η Έμιλι τον πλησίασε αμήχανα. Δεν ήθελε να τον στεναχωρήσει. «Μπαμπά,κατάλαβε με σε παρακαλώ; Μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι δεν θα συμβεί τίποτα χωρίς την συγκατάθεση μου. Εξάλλου δεν είμαι από τις κοπέλες που περιμένουν την βραδιά του χορού λες και είναι τα Όσκαρ και πως ότι κάνουν πρέπει να το κάνουν εκείνη την βραδιά. Η κατάλληλη στιγμή έρχεται όταν είναι να έρθει και όχι αναγκαστικά την βραδιά του χορού».

«Δεν καταλαβαίνω».

«Μπαμπά, δεν χρειάζεται να ανησυχείς για τίποτα! » είπε η Έμιλι τονίζοντας κάθε λέξη.

«Για να λέμε την αλήθεια ανησυχώ. Ανησυχώ ότι η πριγκίπισσα μου έχει μεγαλώσει τόσο γρήγορα και πως έχω χάσει τα πάντα».

«Αχ βρε μπαμπά».

Η Έμιλι έπεσε στην αγκαλιά του και τον έσφιξε δυνατά. Δεν θα είχαν και πολλές τέτοιες στιγμές αν η Έμιλι μετακόμιζε στην Νέα Υόρκη για να σπουδάσει.

«Σου πήρα κάτι». της ψιθύρισε.

«Μπαμπά» τον μάλωσε.

Ο Τζορτζ έβγαλε ένα μακρόστενο κουτάκι και της το έδωσε. «Η Ντέμυ μας είπε το χρώμα του φορέματος και μαζί με την μαμά το διαλέξαμε,γιατί προφανώς αν με άφηνε να το διαλέξω μόνος μου θα έπαιρνα ότι να ‘ναι».

Η Έμιλι πήρε το κουτάκι από τα χέρια του πατέρα της. «Δεν έπρεπε και το ξέρετε και οι δυο αλλά…» η ανάσα της κόπηκε απότομα. Ήταν ένα κολιέ με λεπτή χρυσή αλυσίδα και ένα διακριτικό μωβ λουλούδι με μπλε νότες. «Μπαμπά, είναι πανέμορφο». είπε βουρκωμένη.

«Γλυκιά μου σε παρακαλώ μην κλάψεις. Θα χαλάσεις το μακιγιάζ».

Η Έμιλι γέλασε. «Καταλαβαίνεις τι είπες μόλις τώρα;»

Ο Τζορτζ γέλασε. «Ναι. Ας το αφήσουμε να περάσει έτσι. Τι λες;»

Η Έμιλι γέλασε και τον αγκάλιασε ξανά. «Ευχαριστώ».

Έβγαλε το κολιέ από το κουτί και το έδωσε στον πατέρα της για να της το φορέσει.

«Τώρα θα πάω σε μια γωνιά να κλάψω γιατί η κορούλα μου μεγάλωσε». της είπε αστειευόμενος φεύγοντας.



«Μάικλ;» είπε η μητέρα της Έμιλι.

«Ναι;» είπε ανυπόμονα ο Μάικλ που πηγαινοερχόταν πέρα δώθε στην κουζίνα.

«Θα το εκτιμούσα πολύ αν δεν άνοιγες τρύπα στο πάτωμα».

Ο Μάικλ σταμάτησε απότομα και κοίταξε κάτω. «Ναι. Σωστά. Συγνώμη».

«Πρέπει να ηρεμήσεις. Εντάξει; Πάρε βαθιές ανάσες».

«Πόσο βαθιές;» ρώτησε ο Μάικλ εισπνέοντας χωρίς σταματημό.

Η Αλίσια βρέθηκε δίπλα του και τον πήγε προς τον καναπέ του σαλονιού. «Όχι τόσο πάντως».

Ο Μάικλ έβγαλε τον αέρα γρήγορα.

«Τι σε απασχολεί;»

«Δεν ξέρω».

«Μάικλ, δεν τρώω ανθρώπους». του είπε αυστηρά.

«Θέλω απλά να την κάνω ευτυχισμένη».

«Μάικλ, την κάνεις ήδη ευτυχισμένη».

«Αλήθεια;»

«Ναι».

Ακούστηκαν βήματα στα σκαλιά και ο Μάικλ σηκώθηκε αστραπιαία. Η ανάσα του κόπηκε αστραπιαία. Δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι είχε αυτό το πλάσμα στην ζωή του. Ήταν δική του και εκείνος δικός της. Πως γινόταν αυτό το πλάσμα να είναι δικό του;

Δεν μπορούσε να μιλήσει. Τον είχε μαγέψει.

Του χαμογέλασε γλυκά.

«Είσαι πανέμορφη». της ψιθύρισε. Έβγαλε ένα διάφανο κουτάκι από το σακάκι του και της το έδωσε. Ήταν ένα κορσάζ καρπού. Όλοι οι συνοδοί έπαιρναν ένα για τις κοπέλες που θα τους συνόδευαν. Αυτή την φορά ο Μάικλ είχε διαλέξει μια μικρή βιολέτα. Η κορδέλα που έδενε το κορσάζ ήταν λεπτή και στο χρώμα του δέρματος της. Η Έμιλι του το έδωσε σιωπηλά για να της το δέσει στον καρπό.

«Γλυκιά μου είσαι μια κούκλα!» είπε η μητέρα της και την αγκάλιασε.

Η Έμιλι γέλασε. «Αν είναι να σας πάρουν τα ζουμιά να φύγω».

«Όχι εντάξει. Δεν θα με πάρουν τα ζουμιά, μέχρι να φύγεις»απάντησε η Αλίσια. «Να περάσετε τέλεια. Είναι ο τελευταίος χορός στο Λύκειο. Κάντε πανικό. Εντάξει;»

«Δυστυχώς ξέχασα να πάρω το ρόπαλο μαζί μου». αστειεύτηκε η Έμιλι.

«Θέλω να πω,πως πρέπει να αξιοποιήσετε αυτή την βραδιά και να το διασκεδάσετε όσο μπορείτε και αντέχετε. Και γιατί όχι να βγείτε και Βασιλιάδες του Χορού».

«Το ‘ξερα ότι δεν θα το άφηνες έτσι».

Η Αλίσια είχε βγει Βασίλισσα του Χορού στον χορό των Αποφοίτων και κατά βάθος ευχόταν να έβγαινε και η Έμιλι απόψε.

«Απλά το λέω».

«Οκ. Γεια μαμά». είπε βιαστικά η Έμιλι.

«Καληνύχτα κυρία Τόμσεν». είπε ο Μάικλ.

«Επιτέλους!» φώναξε ο Άλεξ που περίμενε μαζί με την Ντέμυ έξω από το αυτοκίνητο τους. «Έμς είσαι μια κούκλα!»

«Έι» διαμαρτυρήθηκε η Ντέμυ.

«Αλλά όχι τόσο κούκλα όσο η Ντέμυ» είπε πάλι ο Άλεξ.

Η Έμιλι γέλασε. «Το έσωσες Άλεξ».

Ο Μάικλ άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου του στην Έμιλι για να μπει.

Η Έμιλι κάθισε στην θέση του συνοδηγού και περίμενε.

Ο Μάικλ μπήκε δίπλα της και έδεσε αμέσως την ζώνη.

«Μάικ;» είπε η Έμιλι.

«Ναι;» απάντησε εκείνος γυρίζοντας να την κοιτάξει.

Η Έμιλι τον αιφνιδίασε φιλώντας τον.

«Δεν θα χαλάσει το make up;» την ρώτησε σαστισμένος.

«Ματ κραγιόν». του απάντησε. «Σοβαρά τώρα το ρώτησε αυτό;»

«Με αιφνιδίασες!»

«Οκ. Πάμε τώρα όμως».







Το πάρκινγκ του σχολείου ήταν σχεδόν γεμάτο. Ο Μάικλ και ο Άλεξ πάρκαραν τα αυτοκίνητα τους το ένα δίπλα στο άλλο.

«Τα κορίτσια;» ρώτησε η Ντέμυ με το που βρέθηκε δίπλα στην Έμιλι.

«Είναι μέσα. Η Πένι ίσα ίσα που πρόλαβε να κάνει μπάνιο και να ετοιμαστεί. Ήταν εδώ από το πρωί. Τα αγόρια μας περιμένουν στην είσοδο».

Έφτασαν στην είσοδο αλλά ο Σαμ έλειπε.

«Ο Σαμ;» ρώτησε ο Άλεξ.

«Κανόνισε με τη Φαίη την τελευταία στιγμή να πάνε μαζί» απάντησε ο Μέισον.

Η Έμιλι και η Ντέμυ κοιταχτήκαν ξαφνιασμένες. Πρέπει να ήταν εντελώς της τελευταίας στιγμής για να μην τους το είχε πει.

Μπήκαν στο σχολείο και ακολούθησαν τα neon βελάκια που είχαν κολλήσει στο πάτωμα.

Ο Μάικλ κρατούσε το χέρι της Έμιλι τρυφερά και καθώς προχωρούσαν της έριχνε κλεφτές ματιές.

Έφτασαν στο γυμναστήριο. Ένα μπλε φως έβγαινε από την κλειστή πόρτα.

Ο Άλεξ έσπρωξε την πόρτα και η παρέα μπήκε στο γεμάτο γυμναστήριο.

Η Πένι, η Σέϊτζ, η Φαίη και ο Σαμ τους έκαναν νόημα από την άλλη άκρη.

Η Πένι αγκάλιασε αμέσως τα κορίτσια. «Είστε κούκλες».

«Κι εσύ» είπε η Ντέμυ.

«Εσύ δεσποινίς μου έχεις πολλά να μας εξηγήσεις» είπε η Έμιλι όλο νόημα στη Φαίη.

Η Φαίη χαμογέλασε ένοχα και έκανε νόημα στην Έμιλι και στη Ντέμυ να πάνε λίγο πιο δίπλα. «Ήταν στο σπίτι του γείτονα και τον βοηθούσε να φτιάξει κάτι στο αυτοκίνητο του. Βγήκα για πέντε λεπτά για να κάνω βόλτα την Ρούμπη και πιάσαμε την κουβέντα. Ε και με ρώτησε αν θέλω να πάμε μαζί απόψε».

«Έτσι στα ξαφνικά;» ρώτησε έκπληκτη η Ντέμυ.

«Ναι. Ε και αφού θα πηγαίναμε που θα πηγαίναμε όλοι σαν παρέα είπα ναι».

«Μακάρι να σκεφτόντουσαν και οι υπόλοιποι έτσι»είπε η Έμιλι.

«Για την Πένι και τον Σάιμον λες ε;» ρώτησε η Ντέμυ.

«Εσύ τι λες;»

Η Φαίη έριξε μια κλεφτή ματιά στην Πένι που συζητούσε με μια κοπέλα από την επιτροπή οργάνωσης του Χορού. «Της ζήτησε τρεις φορές να πάνε μαζί και του είπε όχι».

Η Ντέμυ σήκωσε το βλέμμα της στον ουρανό. «Αμάν αυτή η κοπέλα!»

«Δεν ξέρω αγόρι που θα ζητούσε τρεις φορές από την ίδια κοπέλα να τον συνοδέψει στον χορό». είπε η Φαίη.

«Έρχεται» τις προειδοποίησε η Έμιλι.

«Τι λέτε εσείς εδώ πέρα;» ρώτησε ευδιάθετη η Πένι.

«Να εδώ για τον αναπάντεχο συνοδό της Φαίη» απάντησε η Ντέμυ.

«Όλοι αυτό συζητούν. Τέλος πάντων».

«Τι γίνετε με το παντς;» ρώτησε ο Άλεξ.

«Κανένας δεν τολμάει να το νοθεύσει. Φοβούνται την δεσποινίς Μακέϊντενς» απάντησε η Πένι.

Ο Μέισον καθάρισε επιδεικτικά τον λαιμό του. «Σκεφτήκατε κανέναν που μπορεί να φέρει εις πέρας την αποστολή;» ρώτησε με ύφος μυστικού πράκτορα.

Η Πένι κοίταξε με παρακλητικό ύφος τον Μέισον. «Πες μου ότι μπορείς να το κάνεις;»

«Τώρα με προσβάλεις! Εννοείται ότι μπορώ να το κάνω. Έχω εξειδικευτεί σε αυτό. Φέρε μου το φλασκί».

«Για την ακρίβεια είναι φλασκιά» είπε ένοχα η Πένι δίνοντας του τρία φλασκιά.

«Όλα έχουν βότκα. Υπάρχουν τρία μπολ με παντς. Εννοείται ότι θα έρθω κι εγώ. Χρειαζόμαστε έναν ακόμα».

«Θα έρθω εγώ» είπε απότομα ο Σάιμον.

Η Πένι τον κοίταξε έντονα. «Οκ».

Οι τρεις τους πλησίασαν αργά τα μπολ με τα παντς.

Η δεσποινίς Μακέϊντενς έκανε περιπολίες, αλλά με το που είδε τα παιδιά πήγε προς το μέρος τους. «Ρέιμαν!» του είπε αυστηρά.

Ο Μέισον, αν και τρομοκρατημένος κοίταξε την δεσποινίς Μακέϊντενς όσο πιο χαλαρά μπορούσε. «Κυρία Μακέϊντενς».

Η δεσποινίς Μακέϊντενς κοίταξε τους τρεις τους εξεταστικά. «Θα προσποιηθώ ότι δεν βλέπω τίποτα. Νοθεύστε τα παντς πριν γυρίσει ο κύριος Άντερσον».

Η Πένι την κοίταξε σαστισμένη.

«Πένι σε περίπτωση που το ξεχνάς έχω υπάρχει κι εγώ μαθήτρια και πίστεψε με το παντς τότε ήταν ακόμα χειρότερο από αυτό. Τελειώνετε!»

Ο Μέισον έκανε νόημα στα παιδιά να μην βγάλουν τα φλασκιά τους. Έκλεισε τα μάτια του και συγκεντρώθηκε.

«Τι κάνει;» ρώτησε η Πένι.

«Συγκεντρώνεται». της απάντησε ο Σάιμον.

Η Πένι κοίταξε μια φορά τον Μέισον και μια τα μπολ με τα παντς. Η στάθμη του ποτού στα μπολ άρχισε να ανεβαίνει. Η Πένι γούρλωσε τα μάτια της. «Μάγος είσαι;» ρώτησε σαστισμένη.

Ο Μέισον την κοίταξε έντονα. «Αμέ!»

Γύρισαν στο τραπέζι του ,ενώ η Πένι ήταν ακόμα σοκαρισμένη.

«Γιατί είσαι έτσι εσύ;» ρώτησε η Σέϊτζ.

«Ο Μέισον» απάντησε εκείνη.

«Ο Μέισον τι;»

Η Πένι πήρε μια βαθειά ανάσα. «Τίποτα ξέχνα το!».

«Ρε φίλε η Πένι ήταν δίπλα σου». είπε εκνευρισμένος ο Σάιμον στον Μέισον.

«Μην ανησυχείς».

«Φοβερή συμβουλή. Πας καλά; Δεν είναι ηλίθια για να μην το καταλάβει».

«Αφού θα της το πούμε σήμερα».

«Ορίστε;»

«Ουπς!Spoiler Alert!»

«Θα μας πιστέψει;»

Ο Μέισον κοίταξε διστακτικά τον Σάιμον.

«Τουλάχιστον πες μου μόνο αυτό». τον παρακάλεσε.

«Οκ. Ναι. Θα μας πιστέψει».

«Και θα τα ξανά βρούμε;»

«Νομίζω πως κάνεις κατάχρηση της φιλίας μας αυτή την στιγμή δεν νομίζεις;»

Ο Σάιμον τον κοίταξε καχύποπτα. «Το ξέρεις ότι μπορείς να πλουτίσεις ως μέντιουμ έτσι;»

«Χμ… είναι κι αυτό μια λύση. Θα το κρατήσω ως Plan B αλλά δεν φοράω τουρμπάνι».


«Τρεις φορές. Σου ζήτησε να έρθετε μαζί απόψε τρεις φορές. Πόσες φορές πρέπει να το ζητήσει για να καταλάβεις ότι είναι τρελός για εσένα;» ρώτησε η Έμιλι την Πένι.

«Γιατί δεν θέλω. Δεν θέλω να πάω μαζί με κάποιον που δεν με εμπιστεύεται και δεν τον εμπιστεύομαι ούτε κι εγώ» απάντησε λιγάκι επιθετικά εκείνη. «Κανονικά δεν θα έπρεπε να εμπιστεύομαι ούτε κι εσάς αλλά είστε οι κολλητές μου και ξέρω πως εξαιτίας του Σάιμον δεν μας έχετε πει την αλήθεια».

«Αυτό το πείσμα σου σκάει και τον πιο ζέν άνθρωπο. Θες όντως να μάθεις την αλήθεια;» ρώτησε εκνευρισμένη η Έμιλι.

Η Ντέμυ κοίταξε τρομοκρατημένη την Έμιλι. «Έμς!»

«Ναι. Θέλω να μάθω την αλήθεια» απάντησε η Πένι.

Η Έμιλι κοίταξε την Φαίη και την Σέϊτζ. «Εσείς κορίτσια; Θέλετε κι εσείς να μάθετε την αλήθεια; Είστε διατεθειμένες να μπείτε στον ίδιο κίνδυνο που βρισκόμαστε κι εμείς; Γιατί βρισκόμαστε σε κίνδυνο εδώ και πάρα πολύ καιρό. Είστε διατεθειμένες;»

Η Φαίη και η Σέϊτζ κοιταχτήκαν για λίγα δευτερόλεπτα. «Ναι» απάντησαν μαζί.

«Τουλάχιστον δεν θα είστε μόνοι σας»είπε η Σέϊτζ.

«Μην παίρνεις και όρκο»είπε η Έμιλι. «Ωραία! Με το που τελειώσει ο χορός θα συναντηθούμε όλοι στο σπίτι μου. Τέλος το κρυφτό!» πρόσθεσε και πήγε στα αγόρια. «Μετά το χορό μαζευόμαστε όλοι στο σπίτι μου. Ήρθε η ώρα να μάθουν τα κορίτσια την αλήθεια».

«Τι;» ρώτησε σοκαρισμένος ο Μάικλ.

«Έμς!» είπε ο Άλεξ. «Εγώ και η Ντι…»

Η Έμιλι κοίταξε αυστηρά τον Άλεξ. «Όλοι Άλεξ. Θα μαζευτούμε όλοι στο σπίτι μου και θα ξεκαθαρίσουμε μια και καλή ότι συμβαίνει. Τέλος!»

Ο Άλεξ ήξερε κατά βάθος ότι η Έμιλι είχε δίκιο. Τα κορίτσια ήταν και δικές του φίλες. Έπρεπε επιτέλους να τους πουν την αλήθεια. «Εντάξει».

«Μπορούμε όμως να απολαύσουμε το χορό;» ρώτησε εύθυμα ο Μέισον.

Η Έμιλι έσμιξε τα φρύδια της. «Πόσα ποτήρια παντς έχεις πιει εσύ;»

«Ιδέα δεν έχω» απάντησε κατεβάζοντας το ποτό στο ποτήρι που κρατούσε.

«Τα μάτια σας δεκατέσσερα στον Μέισον. Δεν θέλουμε να μάθουν όλοι εδώ μέσα τι είναι» είπε η Έμιλι.


Η Πένι γέμιζε ένα ποτήρι παντς όταν ήρθε δίπλα της ο Σάιμον.

Δεν του είπε τίποτα. Περίμενε να ακούσει τι ήθελε να της πει.

«Δεν θέλω να μάθεις την αλήθεια». της ψιθύρισε.

«Αυτό το έχω καταλάβει εδώ και καιρό». του απάντησε. «Κάτι καινούργιο;»

«Δεν καταλαβαίνεις…»

Η Πένι γύρισε και τον κοίταξε. «Όχι… δεν καταλαβαίνω. Δεν με αφήνεις να καταλάβω Σάιμον».

«Δεν θέλω να περάσεις αυτά που περνάμε κι εμείς. Νόμιζα πως είχες καταλάβει πόσο σοβαρά ήταν τα πράγματα και παρόλα αυτά επιμένεις να θες να μάθεις».

«Δεν μπορείς να κάνεις κάτι για να το αποτρέψεις Σάιμον. Απλά άσε με να μάθω την αλήθεια όποιες κι αν είναι οι συνέπιες. Εντάξει;» του είπε και έφυγε για να ανέβει στην σκηνή.

«Γεια σας παιδιά»είπε εύθυμα. Τα παιδιά μέσα στο γυμναστήριο άρχισαν να την χειροκροτούν. «Όπως ξέρετε ήρθε η ώρα να πάτε στην κάλπη και να ψηφίσετε για την Βασίλισσα και τον Βασιλιά του Φετινού Χορού των Αποφοίτων. Μόνο μια επιλογή εντάξει;»

Τα παιδιά είχαν αρχίσει να σχηματίζουν ήδη ουρά.

«Πάμε;» ρώτησε ο Μάικλ.

«Που;» ρώτησε η Έμιλι.

Ο Μάικλ μισοέκλεισε τα μάτια του. «Να ψηφίσουμε;»

Η Έμιλι τον κοίταξε απρόθυμη. «Δεν… δεν με νοιάζει να ψηφίσω βασικά».

«Έμς… αν δεν θες να ψηφίσεις λόγω της μαμάς σου κάνεις μεγάλη βλακεία».

Η Έμιλι τον κοίταξε εξεταστικά. «Δεν με ενδιαφέρει να ψηφίσω. Είμαι αντίθετη σε αυτό. Βραβεύεις μια κοπέλα και όλες οι υπόλοιπες υποτίθεται ότι είναι άσχημες; Δεν νομίζεις ότι είναι υπερβολική αυτή η διάκριση;»

Ο Μάικλ κοίταξε σκεπτικός την Έμιλι. «Νομίζω πως έχεις δίκιο. Αλλά τι θα κάνουμε; Η Πένι θα μας σκοτώσει αν δε ψηφίσουμε».

«Αν θέλει να μάθει την αλήθεια δεν θα μας σκοτώσει. Εξάλλου τι διαφορά μπορούν να κάνουν δυο ψήφοι;»

Ο Μάικλ δάγκωσε ελαφρά το κάτω χείλος του. «Οκ. Πάμε έξω τότε».

Οι δυο τους κατευθύνθηκαν προς την πόρτα.

Η Πένι μπήκε μπροστά στην πόρτα. «Ει! Που νομίζεται ότι πάτε;»

«Έξω». απάντησε ο Μάικλ.

«Ψηφίσατε;» τους ρώτησε εξεταστικά.

«Όχι». απάντησε η Έμιλι.

«Πότε θα ψηφίσετε; Σε ένα τέταρτο η κάλπη θα κλείσει».

Η Έμιλι πλησίασε την Πένι. «Άκου… ξέρεις την γνώμη μου για αυτό. Αν βγει ισοψηφία κάποια από την παρέα μαγείρεψε δυο ψήφους εντάξει;»

«Έμς… ξέρεις πως είμαι αντίθετη στην νοθεία».

«Πριν μισή ώρα νόθευσες με βότκα τρία μπολ παντς και ο συναγερμός της ηθικής σου χτυπάει τώρα;»

Η Πένι την κοίταξε επίμονα. «Κι αν βγεις εσύ;»

«Φρόντισε να μην βγω!»

«Εντάξει. Αλλά θα είστε πίσω πριν την ανακοίνωση. Εντάξει;»

«Εντάξει!»

Βγήκαν στην πίσω πλευρά όπου υπήρχε το κιόσκι που είχαν στήσει πριν λίγες ώρες.

«Είναι ασφαλές τώρα αυτό το κιόσκι;» ρώτησε καχύποπτα η Έμιλι.

«Εννοείται. Εγώ και τα παιδιά το φτιάξαμε».

«Για αυτό το ρωτάω!»

Ο Μάικλ κοίταξε την Έμιλι που άρχισε να γελά.

«Σου έχω δώσει το δικαίωμα να με αμφισβητείς;» την ρώτησε πειράζοντας την.

«Όχι».

Ο Μάικλ πέρασε τα χέρια του γύρω από την μέση της και την φίλησε. «Είσαι τα πάντα για εμένα»της ψιθύρισε. «Είσαι όλος μου ο κόσμος».

«Γιατί μου τα λες αυτά;» τον ρώτησε ξαφνιασμένη.

«Γιατί θέλω να το ξέρεις. Και δεν θέλω να το ξεχάσεις ποτέ».

Έβλεπε στα μάτια του μια υποψία απόγνωσης. Είχε συμβεί κάτι που δεν ήξερε;

«Μάικλ… τι συμβαίνει;» τον ρώτησε καχύποπτα.

«Αλήθεια… δεν συμβαίνει κάτι. Απλά… είσαι τόσο όμορφη απόψε και… πρέπει… πρέπει να στο πω. Δεν αντέχω να μην στο πω. Σ’ αγαπάω».

Την φίλησε παθιασμένα και λαίμαργα λες και ήθελε να την χορτάσει. «Μακάρι να μπορούσαμε να φύγουμε».

«Δεν γίνεται. Το υποσχεθήκαμε στην Πένι» του είπε η Έμιλι.

«Τέλος πάντων. Πάμε μέσα;»

«Ναι».






«Έμς… να σου πω λίγο;» είπε η Πένι.

«Τι έγινε;»

Η Πένι κοίταξε τριγύρω της για να σιγουρευτεί ότι δεν άκουγε κανείς. «Μόλις βγήκαν τα αποτελέσματα».

«Και;»

«Βγήκατε εσύ και ο Μάικλ».

«Πλάκα μου κάνεις; Πες μου σε παρακαλώ πολύ ότι μου κάνεις πλάκα και ότι δεν σοβαρολογείς;»

«Δεν σου κάνω πλάκα και ναι σοβαρολογώ».

«Σας ψήφησαν σχεδόν όλοι».

«Θεέ μου όχι!»

«Έμς… το ξέρω ότι είσαι αντίθετη σε όλο αυτό… αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι. Δεν ήμουν μόνη μέσα στο γραφείο όταν μετρούσαμε τις ψήφους. Συγγνώμη. Και έξαλλου είσαι πανέμορφη απόψε, όλοι για εσένα και τον Μάικλ μιλούσαν».

«Το ξέρω ότι το ήθελες εσύ το στέμμα».

«Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα βγω η χαμένη της βραδιάς. Για την ακρίβεια βγήκα δεύτερη οπότε κάτι είναι κι αυτό. Τουλάχιστον θα πάρω επιτέλους κάποιες απαντήσεις».

Η Φαίη ανέβηκε στην σκηνή. «Έι,Τελειόφοιτοι!!! Ήρθε η ώρα να μάθουμε ποιους ψηφίσατε για Βασιλιά και Βασίλισσα του αποψινού χορού. Λοιπόν, ο Βασιλιάς του φετινού χορού είναι…» η Φαίη άνοιξε τον μπλε φάκελο που κρατούσε στα χέρια της. Διάβασε το περιεχόμενο και είπε «Μάικλ Ντάνιελς».

Ο Μάικλ κοίταξε την Έμιλι σαστισμένος.

«Έλα Μάικλ, μην ντρέπεσαι» είπε η Φαίη από την σκηνή.

Ο Μάικλ άρχισε να προχωρά προς την σκηνή.

«Κυρίες και κύριοι ο αρχηγός της ομάδας λακρός του σχολείου μας, ο άνθρωπος που κέρδισε το Πολιτειακό πρωτάθλημα, ο φετινός Βασιλιάς του Χορού των Αποφοίτων. Μάικλ Ντάνιελς» αναφώνησε η Φαίη καθώς ο Μάικλ ανέβαινε στην σκηνή.

«Δεν έφερα μόνος μου την νίκη Φαίη» της είπε αυστηρά.

«Και ήρθε η ώρα για την Βασίλισσα του φετινού χορού» είπε η Φαίη. «Η Βασίλισσα του φετινού χορού είναι…» άνοιξε αργά τον ροζ φάκελο που κρατούσε στα χέρια της και για λίγα δευτερόλεπτα η Έμιλι ευχήθηκε να είχε υπερδυνάμεις και να άλλαζε το περιεχόμενο του φακέλου. Η Φαίη χαμογέλασε και είπε. «Έμιλι Τόμσεν!»

Για λίγο ήλπιζε η Πένι να της έκανε πλάκα αλλά ήταν αλήθεια.

Η Ντέμυ κοίταξε την Έμιλι με γουρλωμένα μάτια. «Έμς;»

«Ναι… το ξέρω». της είπε αγχωμένη η Έμιλι. Άρχισε να προχωρά προς την σκηνή νιώθοντας τα βλέμματα όλων καρφωμένα πάνω της. Τα κορίτσια που την θαύμαζαν, τα κορίτσια που την μισούσαν γιατί ήταν κοπέλα του Μάικλ, τα αγόρια που την θεωρούσαν κούλ και τα αγόρια που ήθελαν να την «δοκιμάσουν» εν αγνοία του Μάικλ. Όλα αυτά τα βλέμματα είχαν καρφωθεί πάνω της. Βλέμματα συμπάθειας, ζήλειας, μίσους. Ανέβηκε σταθερά τα σκαλοπάτια και βρέθηκε δίπλα στον Μάικλ.

Η Φαίη της φόρεσε το στέμμα και της είπε χαμηλόφωνα. «Μην πεις τίποτα σε παρακαλώ»την παρακάλεσε.

«Μαθητές του Λυκείου Μπέικερσφιλντ ορίστε ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα του φετινού χορού των αποφοίτων. Και τώρα το βασιλικό βαλς!»

Η Έμιλι και ο Μάικλ έφτασαν στην μέση της πίστας και άρχισαν να χορεύουν.

«Δεν δείχνεις τόσο ξαφνιασμένη». της ψιθύρισε ο Μάικλ.

«Μου το είπε η Πένι πριν λίγο».

«Και δεν έφυγες τρέχοντας;»

Η Έμιλι γέλασε. «Αυτό θα ήταν πολύ κακό. Δεν θα έκανα ποτέ κάτι τέτοιο».

Ο Μάικλ έσκυψε πιο κοντά της και της ψιθύρισε. «Σ’ αγαπάω πολύ Έμιλι Τόμσεν».




Ο Χορός είχε τελειώσει και η Έμιλι με τον Μάικλ κατευθυνόταν προς το σπίτι της Έμιλι.

«Είσαι σίγουρη για αυτό που πάμε να κάνουμε;» την ρώτησε μπερδεμένος.

«Είμαι Μάικλ. Ακόμα κι αν άρχιζα να αμφιβάλλω αυτή την στιγμή δεν υπάρχει γυρισμός. Τα κορίτσια θα μάθουνε την αλήθεια».

Έφτασαν στο σπίτι της Έμιλι. Οι γονείς της βρισκόταν στο σαλόνι. Η Έμιλι δεν είχε προλάβει να βγάλει το στέμμα από το κεφάλι της με αποτέλεσμα η μητέρα της να ενθουσιαστεί με το που την είδε. «Θεέ μου Έμς. Βγήκες Βασίλισσα του χορού;»

«Όχι έκλεψα το στέμμα για να σου κάνω πλάκα»την ειρωνεύτηκε η Έμιλι.

Πριν προλάβει να διαμαρτυρηθεί η μητέρα της η Έμιλι τους ζήτησε αυτό που ήθελε. «Ακούστε, αν δεν έχετε πρόβλημα, θα ήθελα να φύγετε από το σπίτι για λίγες ώρες».

Ο πατέρας της σηκώθηκε από τον καναπέ. «Ορίστε;» ρώτησε κοιτάζοντας αυστηρά τον Μάικλ.

«Θα έρθουν από εδώ τα παιδιά»απάντησε η Έμιλι.

«Έμιλι Τόμσεν αν θες να φύγουμε από το σπίτι για να μείνεις μόνη σου με το αγόρι σου απλά πες το. Μην ψάχνεις φθηνές δικαιολογίες». είπε εκνευρισμένος ο πατέρας της.

«Όχι!» ο Μάικλ πήρε μια βαθιά ανάσα. «Θα πούμε στην Πένι, την Φαίη και την Σέϊτζ την αλήθεια».

«Ποια αλήθεια;» ρώτησε μπερδεμένη η μητέρα της.

«Ότι είμαστε Χαρισματικοί» απάντησε η Έμιλι.

«Έμιλι!» την επέπληξε ο πατέρας της. «Ο Κρίστοφερ…»

«Προτιμώ να κυκλοφορώ με βραχιολάκι περιορισμού για λίγο καιρό παρά να αφήνω τις κολλητές μου στο σκοτάδι εξ’ αιτίας του Κρίστοφερ.

Το βράδυ της δολοφονίας των Κρέιν ήταν εκεί. Για αυτό θέλω να φύγετε για λίγο. Μια-δυο ώρες μόνο».

Η Αλίσια και ο Τζορτζ κοιταχτήκαν μεταξύ τους για λίγα δευτερόλεπτα. «Είσαι σίγουρη ότι θα σας πιστέψουν;» την ρώτησε η μητέρα της.

«Το καλό που τους θέλω».

Ο Τζορτζ κοίταξε τον Μάικλ αυστηρά. «Θα πας κόντρα στις εντολές του πατέρα σου;»

«Το έχω κάνει ήδη. Δεν με τρομάζουν πλέον οι απειλές του».

«Πρέπει να σέβεσαι πολύ τον Κρίστοφερ».

«Ο σεβασμός χτίζετε κύριε Τζορτζ… και δυστυχώς με τις πράξεις του ο πατέρας μου φρόντισε να γκρεμίσει συθέμελα τον σεβασμό μου προς το πρόσωπο του».

Ο Τζορτζ κοίταξε ξαφνιασμένος τον Μάικλ. Έβλεπε στα μάτια του την ίδια αποφασιστικότητα που είχε κι ο ίδιος όταν αποκάλυψε στην μητέρα του ότι είχε απαλλαχθεί από τις Δυνάμεις του. «Εντάξει».







Οι γονείς της Έμιλι ,μόλις είχαν φύγει, όταν έφτασαν τα αγόρια. Η Έμιλι έπαιρνε τηλέφωνο την Πένι για να δει αν είχαν τελειώσει στο συμμάζεμα στο γυμναστήριο.

«Έλα» απάντησε η Πένι.

«Τελειώσατε;»

«Σε πέντε λεπτά θα είμαστε εκεί» απάντησε η Πένι.

«Οκ».

Ο Μάικλ άνοιξε την πόρτα και τα αγόρια εισέβαλαν μέσα.

Ο Σάιμον φαινόταν αγχωμένος. Είχε αφήσει το σακάκι του στο αυτοκίνητο. «Δεν ήρθαν ακόμα;»

«Σε πέντε λεπτά θα είναι εδώ».






Η Πένι πάρκαρε το αυτοκίνητο της έξω από το σπίτι της Έμιλι. Έμεινε κοκαλωμένη στην θέση της.

«Τι συμβαίνει;» ρώτησε η Ντέμυ.

«Δεν ξέρω» απάντησε αποθαρρυμένη. «Θέλουμε πραγματικά να μάθουμε την αλήθεια;»

«Ναι» απάντησε η Σέϊτζ.

«Ακόμα κι αν μπούμε σε κίνδυνο;»

«Έι!» της είπε η Ντέμυ. «Μην αμφισβητείς τον εαυτό σου. Είναι επικίνδυνα τα πράγματα, αλλά αμφιβάλω αν θα μπείτε ποτέ στον ίδιο κίνδυνο με εμάς».

«Γιατί; Τι είστε;»

«Αυτό θα το μάθεις πολύ σύντομα,αν πραγματικά το θέλεις». απάντησε η Ντέμυ και βγήκε από το αυτοκίνητο.

Ο Άλεξ την περίμενε στο κατώφλι. «Γιατί δεν βγήκαν ακόμα από το αυτοκίνητο;» την ρώτησε.

«Η Πένι έχει αμφιβολίες».

Ο Άλεξ της έκανε νόημα. «Όχι πλέον!»

Τα τρία κορίτσια βγήκαν από το αυτοκίνητο.

«Έρχονται!» είπε ο Σάιμον κοιτάζοντας από το παράθυρο του σαλονιού.

Η Έμιλι πήγε στην πόρτα. Κοίταξε τις τρεις φίλες της αποφασιστικά. Ήταν κάτι που έπρεπε να κάνει. Μια απόφαση που θα αποδεικνυόταν είτε σοφή είτε χαζή.

Ο Μάικλ είχε ανέβει στο δωμάτιο της για να μιλήσει στο τηλέφωνο. «Καθίστε στην τραπεζαρία. Πάω να φωνάξω τον Μάικλ» είπε σε όλους.

Ανέβηκε τα σκαλιά με ένα κόμπο στο στήθος της. Ο Μάικλ φερόταν πολύ παράξενα τον τελευταίο καιρό. Μιλούσε κρυφά στο τηλέφωνο. Και όσες φορές κι αν τον ρωτούσε δεν της απαντούσε ποτέ. Η πόρτα του δωματίου της ήταν κλειστή. Η Έμιλι περπάτησε αθόρυβα όλο τον διάδρομο μέχρι την πόρτα του δωματίου της. Ήξερε πως αυτό δεν ήταν σωστό αλλά πλησίασε την πόρτα και έγειρε πάνω της για να κρυφακούσει. Δεν άκουγε και πολλά. Η πόρτα ήταν φτιαγμένη από χοντρό ξύλο με αποτέλεσμα να μην ακούς και πολλά αν στέκεσαι απ’ έξω όταν είναι κλειστή. Κατάφερε να ξεχωρίσει μερικές λέξεις. «Μέρες περνούν… πλησιάζει… πρέπει… το βελτιώσεις. Δεν… πολύ χρόνο».

Χρόνο για τι; αναρωτήθηκε η Έμιλι. Λογικά η συζήτηση θα τελείωνε όπου να ‘ναι. Πήγε ξανά αθόρυβα στην άκρη της σκάλας και περπάτησε δυνατά για να την ακούσει. Πλησίασε την πόρτα και την χτύπησε. «Μάικλ;» άνοιξε την πόρτα. «Τα κορίτσια μόλις έφτασαν».

Ο Μάικλ κοίταξε σαστισμένος την Έμιλι. «Θα τα πούμε» είπε στον άγνωστο συνομιλητή του και το έκλεισε.

«Όλα εντάξει;» τον ρώτησε.

«Ναι. Ο προπονητής ήταν. Θέλει να συναντηθώ με κάποιος κυνηγούς ταλέντων από κάποια Πανεπιστήμια που έχω κάνει αίτηση».

«Α οκ. Πάμε;»

«Ναι».

Τα παιδιά είχαν καθίσει στην τραπεζαρία.

Η Έμιλι κοίταξε τις τρεις φίλες της αποθαρρυμένη. Έπρεπε να το κάνει αλλά δεν ένιωθε σιγουριά για αυτό. Δεν ήθελε να τις βάλει σε κίνδυνο. Δεν ήθελε να πάθουν κάτι. «Είστε εδώ με την δική σας θέληση. Σας έχουμε προειδοποιήσει για το πόσο επικίνδυνα είναι τα πράγματα και ότι μπορεί να βρεθείτε στον ίδιο κίνδυνο με εμάς».

«Είμαστε εντάξει μ’ αυτό». είπε η Φαίη.

Η Έμιλι, ο Μάικλ, ο Μέισον, η Ντέμυ, ο Άλεξ, ο Σάιμον και ο Σαμ κοιταχτήκαν μεταξύ τους αβέβαιοι.

Ο Μέισον έκανε νόημα στην Έμιλι να συνεχίσει.

«Εντάξει τότε. Θα σας πούμε τα πάντα. Αλλά δεν θα μας διακόψετε μέχρι να τελειώσουμε. Εντάξει; Ότι απορίες, ενστάσεις και τα σχετικά… στο τέλος. Και μιλάω κυρίως για εσένα Σέϊτζ που είμαι σίγουρη ότι θα μας διακόψεις για να μας πεις ότι έχουμε τρελαθεί και ότι λέμε ανοησίες».

«Εντάξει» είπαν όλες μαζί.

Η Έμιλι θεώρησε σωστό να ξεκινήσει από την αρχή. Από την ημέρα που έμαθε την αλήθεια για τους Χαρισματικούς. Τους μίλησε για όσα έγιναν το περασμένο καλοκαίρι. Για τον Γκρεγκ. Μέχρι την ημέρα της δολοφονίας των Κρέιν. Όταν τελείωσε η Έμιλι τα τρία κορίτσια έμειναν σιωπηλές για λίγα δευτερόλεπτα.

Η Σέϊτζ κοίταξε εξαντλημένη τα παιδιά. «Δηλαδή τώρα εσείς είστε Χαρισμένοι…»

«Χαρισματικοί» την διόρθωσε ο Άλεξ.

«Αυτό τέλος πάντων… και εσύ Ρέιμαν είσαι Μάγος συνέχισε η Σέϊτζ.

«Ναι» απάντησε ο Μέισον.

Η Σέϊτζ σηκώθηκε από τον καναπέ κουρασμένη. «Σας έχει σαλέψει».

«Σέϊτζ». είπε η Έμιλι.

Η Σέϊτζ έκανε νόημα στα κορίτσια να σηκωθούν. «Πάμε κορίτσια».

«Σέϊτζ!» είπε ο Μάικλ.

«Μας περνάτε για ηλίθιες; Σας ζητήσαμε την αλήθεια και εσείς επινοήσατε ολόκληρο σενάριο επιστημονικής φαντασίας».

Ο Μέισον κοίταξε αυστηρά την Σέϊτζ. «Σας λέμε την αλήθεια».

«Α ναι; Δηλαδή είστε Μάγοι και Χαρισμένοι… Χαρισματικοί ή ότι άλλο σας κατέβηκε στο κεφάλι. Ε τότε υπάρχουν και βρικόλακες και λυκάνθρωποι στον κόσμο. Ζήτω το Λυκόφως. Πάω να βρω τον Έντουαρντ Κάλλεν».

Τα κορίτσια πλησίαζαν προς την πόρτα όταν η Έμιλι φώναξε αγανακτισμένη το όνομα της Σέϊτζ για τελευταία φορά.

Το πάτωμα πάγωσε και πόρτα καλύφθηκε από ένα χοντρό στρώμα πάγου.

Τα τρία κορίτσια γύρισαν εμβρόντητες και αντίκρισαν για πρώτη φορά τα Χαρισματικά μάτια της Έμιλι.

«Γαμάτο!» είπε με δέος η Φαίη.

Η Σέϊτζ ξεροκατάπιε με κόπο. «Οκ. Αυτό δεν το φαντάστηκα».

«Μπα!» απάντησε η Πένι.

Η Έμιλι πάσχιζε να μην εκνευριστεί περισσότερο και χάσει την ψυχραιμία της. «Παλουκωθείτε τώρα πίσω στις θέσεις σας» είπε όσο πιο ήρεμα μπορούσε.

Η Σέϊτζ της χαμογέλασε δειλά. «Εεε… μήπως θες να ξεπαγώσεις το παγοδρόμιο που δημιούργησες;» είπε όσο πιο χαριτωμένα μπορούσε.

Η Έμιλι ξεπάγωσε σιγά τον πάγο και τα κορίτσια γύρισαν πίσω στην τραπεζαρία.

Ο Σάιμον σταύρωσε τα χέρια του και κοίταξε την Πένι αυστηρά. «Μας πιστέψατε τώρα;»

«Ναι» απάντησε σοκαρισμένη η Πένι. «Τα μάτια σας… είναι υπέροχα… τα Χαρισματικά σας μάτια».

«Δεν είναι όλων έτσι»τους υπενθύμισε ο Σαμ.

Η Πένι θυμήθηκε όσα τους είπαν πριν. «Α ναι… η Έμς χειρίζεται όλα τα Στοιχεία».

Η Φαίη έπιασε εξαντλημένη το κεφάλι της. «Και δηλαδή αυτός ο τύπος… ο Γκρεγκ… σας κυνηγάει για να πάρει τις Δυνάμεις σας;»

«Ναι» απάντησε η Ντέμυ.

«Γιατί; Θέλω να πω… είναι ήδη Μάγος… έχει Δυνάμεις».

Ο Μέισον έμπλεξε τα δυο του χέρια προσπαθώντας να εξηγήσει, αν ήταν εφικτό, τον πραγματικό στόχο του Γκρεγκ. «Θέλει να δημιουργήσει μια νέα γενιά ανθρώπων με Δυνάμεις. Και δεν νομίζω ότι όλο αυτό αφορά μόνο εμάς».

Η Σέϊτζ χωρίς να το καταλάβει είπε αυτό που σκεφτόταν. «Σωστά. Γιατί μόλις τελειώσει με εσάς… ποιος λέει ότι δεν θα έρθει για εμάς;»

Όλοι γύρισαν και κοίταξαν την Σέϊτζ. «Αυτός ο Γκρεγκ… πρέπει να είναι πολύ τρελός αν πιστεύει ότι θα νικήσει».

«Δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι». απάντησε σκυθρωπά ο Μέισον.

Η Πένι κοίταξε μπερδεμένη τον Μέισον. «Μα αφού μπορείς να δεις το μέλλον. Σωστά;»

Ο Μέισον έκλεισε ερμητικά τα μάτια του. «Είναι το μόνο πράγμα που δεν μπορώ να δω. Και δεν λέω ψέματα. Όσες φορές κι αν προσπάθησα να δω το μέλλον…» σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα και αναδεύτηκε «το μόνο που βλέπω είναι μια λευκή… πυκνή ομίχλη»πρόσθεσε με τρεμάμενη φωνή.

«Και τι σημαίνει αυτό;» ρώτησε η Φαίη.

«Το μέλλον είναι αβέβαιο γιατί υπάρχουν γεγονότα που πρέπει να προηγηθούν… γεγονότα και αποφάσεις που θα καθορίσουν το μέλλον. Συνεπώς…»

«Βαδίζουμε στα τυφλά»είπε η Έμιλι.

«Δεν ήταν σωστό» είπε η Πένι αυστηρά.

Ο Σάιμον την κοίταξε μπερδεμένος.

«Δεν ήταν σωστό που το περνούσατε αυτό μόνοι σας τόσο καιρό. Και επίσης… θέλω να πω κάτι για τον Κρίστοφερ». η Πένι γύρισε και κοίταξε τον Μάικλ. «Ποτέ δεν τον συμπάθησα. Και απ’ ότι φαίνεται είχα δίκιο».

Ο Μάικλ χαμογέλασε πικρά. «Ναι… δεν νομίζω πως όποιος δεν τον συμπαθεί έχει άδικο».

«Αν… αν μάθει ότι μας το είπατε… τι… τι θα σας κάνει;» ρώτησε η Φαίη.

«Βραχιολάκι περιορισμού». απάντησε ο Άλεξ.

«Θυμάστε εκείνο το κίτρινο βραχιολάκι που μου είχε κάνει δώρο η Κέιτ;» ρώτησε η Έμιλι.

«Ναι».

«Σαν αυτό».

Η Σέϊτζ κοίταξε καχύποπτα τον Μέισον. «Το οποίο είχες φτιάξει εσύ».

Ο Μέισον σήκωσε χαλαρά τους ώμους του. «Ναι».

Η Σέϊτζ πήρε μια βαθιά ανάσα. «Πολύ μπέρδεμα ρε φίλε».

Η Έμιλι κοίταξε τα κορίτσια ανακουφισμένη. «Τώρα ξέρετε όλη την αλήθεια».

«Ναι» είπε αποθαρρυμένη η Πένι.

«Πέρασε η ώρα. Πάμε;» είπε η Φαίη.

«Ναι» είπε η Σέϊτζ. «Ήταν μια μεγάλη και κουραστική ημέρα, χρειάζομαι οπωσδήποτε λίγο ύπνο».

Ο Σάιμον έφτασε στην πόρτα προλαβαίνοντας τα κορίτσια. «Πένι».

Η Πένι σταμάτησε και τον κοίταξε.

«Μπορούμε να μιλήσουμε;» της είπε.

«Θέλω να μιλήσουμε. Πραγματικά το θέλω. Όχι όμως απόψε. Θα βρεθούμε αύριο, εντάξει;»

«Εντάξει».


Το σπίτι είχε αδειάσει και η Έμιλι είχε μείνει μόνη με τον Μάικλ.

«Μην ανησυχείς». της είπε.

«Πρέπει να ανησυχώ. Δεν θα το δεχτώ να πειράξει τα κορίτσια».

«Δεν θα τις πειράξει».

«Μπορούμε να είμαστε σίγουροι για αυτό;»

«Όχι».

«Ακριβώς».

Ακουστήκαν βήματα στην αυλή και η Έμιλι κατάλαβε ότι οι γονείς της είχαν επιστρέψει.

Ο Μάικλ πέρασε τα χέρια του γύρω από την μέση της. «Φεύγω. Θα τα πούμε αύριο» είπε φιλώντας την.

Η Έμιλι ανέβηκε στο δωμάτιο της και κοίταξε τον εαυτό της στον καθρέφτη. Δεν θα άφηνε τον Γκρεγκ να βλάψει τα κορίτσια. Δεν θα τον άφηνε να φτάσει σε αυτό το σημείο. Ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Με την πρώτη ευκαιρία… θα τον σκότωνε!