Οπισθόφυλλο:
Ένας κόσμος όπου όλοι γνωρίζουν την ημερομηνία του θανάτου τους. Ένας σύγχρονος μεσαίωνας, με τον κλήρο να είναι και πάλι στην ηγεσία. Ένας "Εκλεκτός" μίζερος, αδύναμος, μοιρολάτρης, φοβικός, φλώρος...
Πώς σχετίζονται ο Εωσφόρος και ο Άδης με αυτή την κατάσταση; Τι υπερβάσεις θα πρέπει να κάνει ο Θάνος για να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων;
Για τη σειρά Still Life Saga:
Το Still Life Saga είναι μία
σειρά βιβλίων που προσεγγίζει με μία πιο φρέσκια ματιά την αρχαιοελληνική
μυθολογία, συνδυάζοντάς την με την αισθητική και τον πυρήνα της γοτθικής
λογοτεχνίας. Εντάσσεται στην ευρύτερη κοσμοπλασία του συγγραφέα Γιώργου
Μπελαούρη, αλλά στέκει και αυτοτελώς, αποτελώντας ένα καλό σημείο εκκίνησης για
να δείτε δείγμα του ύφους και της γραφής του.
Στο πρώτο βιβλίο της σειράς, το Memento Mori, μας παρουσιάζεται ο ήρωας και ο κόσμος της δράσης. Στην Ελλάδα του Θάνου, όλοι γνωρίζουν από την μέρα που γεννιούνται πότε θα πεθάνουν. Ενώ όμως όλοι μοιάζουν να έχουν αποδεχτεί την κατάσταση αυτής της πραγματικότητας, ο Θάνος… πάντα είχε ενστάσεις. Όταν ανακαλύψει τι ευθύνεται για αυτή την συνθήκη, θα μπλεχτεί σε έναν κόσμο που θεωρούσε απλά σαν μύθο, εν μέσω καταστάσεων οι οποίες πυροδοτήθηκαν χιλιετίες πριν.
Σας παρουσιάζουμε το Memento Mori, αναθεωρημένο και έτοιμο για να βυθιστείτε μέσα του. Και όσοι το έχετε ήδη διαβάσει ή διαβάζοντάς το και ολοκληρώνοντάς το, θέλετε κι άλλο… μέσα Δεκεμβρίου έρχεται η συνέχεια! Το δεύτερο βιβλίο του Still Life Saga, με τίτλο Gloria Mundi.
Προειδοποίηση: το βιβλίο έχει ακραία γλώσσα, γραφική βία, θέματα ταμπού και προτείνεται για άτομα άνω των 18 ετών.
Για τον συγγραφέα:
Ο Γιώργος Μπελαούρης γεννήθηκε το 1990 στην Αθήνα, έχει πτυχίο Μουσειολογίας, μεταπτυχιακό Κλινικής Κοινωνιολογίας και Τέχνης και ξεκίνησε να γράφει στα 7 του. Πρώτη φορά παρουσίασε κείμενό του σε κοινό τον Οκτώβριο του 2011, στη Μυτιλήνη, ως σύνεδρος στο 5ο Διεθνές Συνέδριο Λογοτεχνίας. Το κείμενο είχε τίτλο: «Οι παράλληλοι βίοι του Καζανόβα και του Ντε Σαντ» και στο ακροατήριο υπήρχαν ομιλητές από όλο τον κόσμο και προσωπικότητες όπως ο τρισέγγονος του Τολστόι και η μικρανηψιά του Καβάφη. Έκτοτε είναι μόνιμα ενεργός, στο καλλιτεχνικό χώρο. Είναι ο «μπαμπάς/βιογράφος» της Λενόρ Κορπς, ο δημιουργός της Μυθολογίας Ψυχοπλάνης και του art project LC DLVI.
Τα βιβλία του κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Rising Star:
-Ψυχοπλάνης Φαινόμενα (συλλογικό, ανθολογία διηγημάτων βασισμένα στη μυθολογία του, Οκτώβριος 2016)
-Ερεβώδης Λειμώνας (ανθολογία διηγημάτων, Ιούνιος 2017)
-Lenore Corpse #1 (μυθιστόρημα, Σεπτέμβριος 2017)
-Ημερολόγια Ψυχοπλάνης (συλλογικό, ανθολογία διηγημάτων βασισμένα στη μυθολογία του, Μάης 2018)
-Lenore Corpse #2 (μυθιστόρημα, Σεπτέμβριος 2018)
-Ξενοδοχείον Ελπίς (υβριδικό μυθιστόρημα, Ιούνιος 2020)
-Adyta (μυθιστόρημα, Σεπτέμβριος 2022)
-Lenore Corpse #3 (μυθιστόρημα, Οκτώβριος 2026)
Κατά την διάρκεια της 27μηνης δράσης του blog του ‘’Ροδοπέταλα, αίμα και στάχτη’’, ανάρτησε 9 βιβλία του, προς ελεύθερη ανάγνωση.
Έχουν παιχτεί 16 θεατρικά κείμενά του σε σκηνές της Αθήνας και της Μυτιλήνης, με τα περισσότερα σε σκηνοθεσία του ιδίου.
Η σειρά νουβελών του Baphometa κυκλοφόρησε μαζί με το περιοδικό Αλλόκοσμες Ιστορίες.
Η σειρά βιβλίων του SLS (Still Life Saga) θα δοθεί free και online σε ebooks.
Η σειρά διηγημάτων Babe Charisma κυκλοφόρησε εντός του περιοδικού Epifany.
Τέλος:
-έχει διαβάσει 15 κείμενά του σε διάφορες θεματικές βραδιές (Οκτώβριος 2014 – Μάιος 2016)
-έχει οργανώσει μία φωτογραφική έκθεση στην Πινακοθήκη Μυτιλήνης, με όλα της τα συνοδευτικά κείμενα επίσης του ιδίου (2014)
-έχει δώσει πέντε διαλέξεις με θέμα Ιστορία της Τέχνης στο Κέντρο Γυναικών του Δήμου Ιλίου (Απρίλιος 2015, Απρίλιος 2018)
-αρθρογραφούσε στο περιοδικό ‘’Αλλόκοσμες Ιστορίες’’ (το διάστημα 2021-2022)
-αρθρογραφούσε στο περιοδικό ‘’Passcode Magazine’’ (το διάστημα 2021-2022)
-έχει δώσει την ομιλία ‘’Η Lenore Corpse και η μυθολογία Ψυχοπλάνης υπό το πρίσμα της μεταουμανιστικής προσέγγισης της φαντασίας’’ στα πλαίσια του 13ου Διεθνούς Συνεδρίου Beyond Humanism (2023)
-τo βιβλίο του Lenore Corpse#1 βρίσκεται στη βιβλιοθήκη του Παντείου Πανεπιστημίου, έπειτα από έγκριση επιτροπής για την ιστορική του έρευνα