Η Νεκροφιλημένη (Επίλογος)

Ένα μήνα μετά


Ο αναβάτης τράβηξε τα χαλινάρια και το άλογο σταμάτησε αμέσως το γρήγορο βηματισμό του πάνω στην κορυφή του λόφου. Ένα δυνατό σφύριγμα έσκισε την νεκρή σιωπή και το γεράκι που πετούσε στον σκούρο ουρανό έκρωξε δυνατά, δίνοντας σήμα στο αφεντικό του. Το πεδίο ήταν ελεύθερο για τώρα.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 42 - Για τώρα και για πάντα)

Ο Λαχάρ την κοιτούσε μην μπορώντας να πιστέψει αυτό που έβλεπε. Κάποιος τον κορόιδευε. Κάποιος έπαιζε μαζί τους. Ίσως ζούσε έναν εφιάλτη. Η Αλιάνα του. Η Αλιάνα είχε χαθεί; Την είχε χάσει; Την πήραν μακριά του; Μα η τελετή. Γύρισε αμέσως προς το μέρος του συμβούλου Άριμαν. Ο σύμβουλος του ανταπέδωσε το βλέμμα μαζί με ένα στραβό χαμόγελο που μετατράπηκε σε ένα βαθύ και συρτό γέλιο, ικανό να στοιχειώσει και την πιο δυνατή ψυχή.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 41 - Χάθηκε)

Ξύπνησα με το κεφάλι μου κολλημένο στο ξύλινο έδαφος. Η στάχτη και η μυρωδιά της φωτιάς έτσουζαν τα μάτια μου και έπνιγαν τους πνεύμονές μου. Στηρίχθηκα στα χέρια μου και προσπάθησα να διώξω τη θολούρα από τα μάτια μου. Τα μάτια μου... Αμέσως, ενστικτωδώς έφερα την παλάμη μου στο αριστερό μου μάτι. Η καλύπτρα έλειπε.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 40 - Η σφραγίδα)

Ένα απαλό, προσεκτικό χάδι κατά μήκος της σπονδυλικής μου στήλης με έκανε να ανατριχιάσω και να μισανοίξω τα μάτια μου. Τα χέρια μου ήταν χωμένα κάτω από το παχύ μαξιλάρι και έτριψα το πρόσωπό μου πάνω του πριν γυρίσω στη μορφή που βρισκόταν ανασηκωμένη δίπλα μου.

Τα μάτια του Λαχάρ παρατηρούσαν την κάθε μου κίνηση και ένα στραβό χαμόγελο απλώθηκε στο πρόσωπό του. Στηριζόταν στο ένα του μπράτσο και τα λυτά μαλλιά του χύνονταν μπροστά στο στήθος του και στην πλάτη του. Το ελάχιστο φως που έμπαινε στο δωμάτιο από τις μισόκλειστες κουρτίνες του χάριζε μια άλλη πνοή. Ήταν σαν ψεύτικος. Χαμογέλασα.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 39 - Δικός σου)

Περπατούσα στα σοκάκια της Ινάλ με ένα χαμόγελο μονίμως καρφωμένο στα χείλη μου. Τα δάχτυλά μου τυλίγονταν γύρω από τη λεπτή αλυσίδα του μενταγιόν και χάιδευαν τα γλυκά σκαλίσματα που στόλιζαν την επιφάνειά του. Υποσχέθηκα στον πατέρα μου να τους επισκεφτώ ξανά και η Σαμάλ ενθουσιάστηκε. Το ίδιο και η μικρή μου αδελφή... Αδελφή. Πόσο παράξενο. Έχω μια μικρή αδελφή.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 38 - Μαζί)

«Εσύ είσαι.... η Αλιάνα μου» ψέλλισε ο Χακάν και το βλέμμα του γλύκανε αμέσως. Το δικό μου σκοτείνιασε την ίδια στιγμή. Ο θυμός μου εντελώς ακατέργαστος ετοιμάστηκε να ξεχυθεί και να καταστρέψει τα πάντα. Με ποιο δικαίωμα με θεωρούσε ακόμα δικό του παιδί;

«Σου; Η Αλιάνα σου; Το παιδί που παράτησες συνεχίζεις να πιστεύεις πως είναι δικό σου; Με άφησες να πεθάνω! Έστειλες τους φρουρούς να με σκοτώσουν!».

Τίναξα νευρικά τα χέρια μου στον αέρα και η μικρή μαζεύτηκε πίσω από το σώμα του Χακάν. Έτσι έκανα και εγώ όταν η μητέρα μου πάθαινε τις κρίσεις της. Φαίνεται πως είχα μπει στη θέση της πλέον και ακολουθούσα πιστά το παράδειγμά της.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 37 - Πατέρα)

Γύρισα μπροστά με το αίμα μου να βράζει και την Κάλιντα να μουρμουρίζει μερικές αρκετά πλούσιες βρισιές. Έπρεπε να μείνουμε ψύχραιμες. Η Άιλις δάγκωσε το κάτω χείλος της και ξερόβηξε χωρίς να πάρει το βλέμμα της από το έδαφος.

«Συμπαθέστατη. Έτσι φέρεται σε όλους σας;» ρώτησα ειρωνικά.

«Όχι σε όλους. Το θέμα της το έχει με τους φίλους του Λαχάρ... Και με τον ίδιο. Τραβάει χρόνια πίσω αυτή η ιστορία. Η βασίλισσα Ζαρίν δε συμπάθησε ποτέ τη μητέρα του Λαχάρ, μα ούτε και αυτόν.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 36 - Και αν;)

Καθόμουν δίπλα ανάμεσα στον Λαχάρ και την Άιλις. Ακριβώς δίπλα της καθόταν αμίλητος ο Κάιν που απολάμβανε τη σιωπή μαζί με το δείπνο του. Ο μεγαλύτερος από τους πρίγκιπες που καθόταν απέναντί μας, ο Φάραμιρ, εμβόλιζε με την σκέψη και το βλέμμα του τον Κάιν για κάποιο ανεξήγητο λόγο, ενώ το παράδειγμά του ακολούθησε και η Άιλις. Κάτι είχε συμβεί εδώ πέρα και η περιέργειά μου με έτρωγε να μάθω.

Κάτι ζούληξε το μάγουλό μου και στράφηκα προς τον Λαχάρ που κρατούσε στα δάχτυλά του κάτι βουτηγμένο σε μυρωδάτη σάλτσα. Χαμογέλασα.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 35 - Οι πρίγκιπες)

Η Άιλις ήταν παραπάνω από ανυπόμονη να μου γνωρίσει όλη την οικογένεια και να με ξεναγήσει σε όλο το παλάτι. Περιφερόταν σε ιδιωτικές αυλές και διαμερίσματα, στις πολυτελέστατες κουζίνες με τις απίστευτες γλυκές μυρωδιές, σε προαύλιους χώρους με μικρά σιντριβάνια και κήπους γεμάτους με τα πιο παράξενα λουλούδια με τα πολύ ζωντανά χρώματα.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 34 - Ινάλ)

Επτά ημέρες αργότερα, πατήσαμε τη γη της Ινάλ. Δεν είχαμε συναντήσει καμιά άλλη δυσκολία στον δρόμο μας και αυτό με προβλημάτιζε αρκετά. Είχα μάθει από μικρή να υποπτεύομαι τα πάντα και να μην εμπιστεύομαι την ησυχία. Ποτέ δεν ήταν καλό σημάδι η σιωπή και η εξαφάνιση του εχθρού. Ο Λαχάρ προσπαθούσε να πάρει το μυαλό μου μακριά από τις θεωρίες που έπλαθε και τις συνομωσίες που ανακάλυπτε από το πουθενά. Δεν τα κατάφερε εντελώς μιας και ένα μέρος μου έμεινε κολλημένο στο σκοτάδι που με μεγάλωσε. Καλύτερα να υποπτεύομαι τα πάντα παρά να ζω ξέγνοιαστη. Η άγνοια σε αυτά τα μέρη μπορούσε να σε σκοτώσει.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 33 - Δεν ξέρουμε τίποτα)

Ύστερα από λίγο ο Λαχάρ άφησε τα χείλη μου ελεύθερα και ανάγκασα τον εαυτό μου να ανοίξει τα μάτια. Τα άφησα να κοιτούν τα απαλά του χείλη και έφερα τα ακροδάχτυλα μου πάνω τους. Δάγκωσα το κάτω χείλος μου ελαφρά. Έκλεισα για λίγο τα μάτια μου και απλά άφησα τον εαυτό μου να απορροφήσει το συναίσθημα της ασφάλειας και της πληρότητας που γέμιζε κάθε εκατοστό του κορμιού μου.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 32 - Η απάντηση)

Δεν μπορούσα να κουνηθώ. Δεν έτρεξα από πίσω του και δεν τον σταμάτησα. Απλά τον κοιτούσα όσο απομακρυνόταν και όταν έστριψε και χάθηκε πίσω από τους τοίχους, η καρδιά μου βούλιαξε στη θέση της. Ήμουν εντελώς ηλίθια. Όταν ο Σιάρλ μου ζήτησε να μείνω εδώ, ο Λαχάρ ήταν το πρώτο πρόσωπο που πετάχτηκε στο μυαλό μου. Όλη αυτή την εβδομάδα, τον είχα συνέχεια στο πλάι μου και προσπαθούσε να με γνωρίσει περισσότερο, χωρίς να του δίνω πολλές πληροφορίες για το παρελθόν μου.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 31 - Η απόφαση)

Η Κάλιντα έπεσε με δύναμη πίσω, αφήνοντας το σώμα της να κυλήσει στο λείο πάτωμα. Απομάκρυνε τα μαλλιά της μπροστά από το πρόσωπό της και σηκώθηκε αστραπιαία επάνω. Ο βασιλιάς Σιάρλ, προσπαθούσε να την ελέγξει εδώ και λίγη ώρα, μα δεν τον άφηνε να ξυπνήσει τη συνείδηση της Αλιάνας. Και ας την ένιωθε πιο δυνατή μέσα της. Δε θα άφηνε κανένα να της στερήσει αυτό που τόσο καιρό κόπιασε να αποκτήσει. Ο βασιλιάς των Θραχάρ στεκόταν απέναντί της λαχανιασμένος. Ήταν αρκετά καλός και επιδέξιος πολεμιστής. Είχε ακούσει διάφορα για τον λαό τους, για τις ικανότητές τους, μα δεν ήξερε ότι είχαν στην κατοχή τους εκείνο. Έτσι εξηγούνταν η ιδιότητά του.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 30 - Οι γάμοι)

Η γαμήλια τελετή γινόταν σε μια μικρή λιμνούλα, μετά την μικρή κατηφόρα στα αριστερά του κάστρου. Εξέδρες μαρμάρινες δέσποζαν σε ένα ημικύκλιο γύρω της, αφήνοντας την λίμνη να φαίνεται πολύ μεγαλύτερη όπως απλωνόταν στο σκοτάδι. Είχαν στηθεί ψηλοί δαυλοί καρφωμένοι στο δροσερό χορτάρι και πολλοί από τους Θραχάρ είχαν ήδη πιάσει μια θέση στις εξέδρες, μαζί με τις οικογένειές τους. Τα κορίτσια μου έλεγαν την αλήθεια. Ο κάθε άντρας είχε μια γυναίκα και ήταν χαρούμενοι. Πού ήταν οι κοπέλες με το χαμένο μυαλό; Πού ήταν οι νύφες που έκλαιγαν;

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 29 - Οι φήμες)

Η πύλη πίσω μας έκλεισε με ένα δυνατό γδούπο. Προχωρούσαμε πίσω από τους υπόλοιπους άντρες, με τον βασιλιά να κάθεται μαζί μας. Και πιο συγκεκριμένα δίπλα μου. Το μέρος ήταν ονειρικό. Ο έναστρος ουρανός πλαισίωνε τα μικρά ξύλινα σπιτάκια που οι τοίχοι τους έμοιαζαν φτιαγμένοι από φολίδες και οι σκεπές τους τόσο μυτερές που νόμιζες πως τρυπούσαν την νυχτερινή στέγη μας. Είχαν όλα ένα μικρό υπόστεγο μπροστά τους και μικρά παράθυρα να στολίζουν τους τοίχους.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 28 - Θραχάρ)

Τις κραυγές της μάνας δεν άργησαν να ακολουθήσουν οι φωνές των τρομοκρατημένων κατοίκων. Αμέσως οι μανάδες άρχισαν να μαζεύουν τα παιδιά τους και να κρύβονται πίσω από τους άντρες, οι οποίοι βγήκαν σε μια σειρά μπροστά και μερικοί έτρεξαν προς την άτυχη νύφη. Ο Ρέντφεϊ αμέσως πήδηξε από την εξέδρα και πλησίασε την οικογένεια της νεκρής. Ο Κάιν μας έκανε νόημα να τον ακολουθήσουμε και βρεθήκαμε σύντομα στο πλάι του αρχηγού του χωριού που προσπαθούσε να ηρεμήσει την μητέρα και την υπόλοιπη οικογένεια.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 27 - Οι πέντε νύφες)

Εξηγούσα στον Κάιν τα πάντα από την αρχή. Τι έγινε με τους μισθοφόρους, με την περγαμηνή και με την Κάλιντα. Ο Λαχάρ συμπλήρωνε τα λόγια μου, μιας και δε θυμόμουν τι έγινε αφού έπεσε η καλύπτρα από το μάτι μου. Τι σίγουρο ήταν πως ένιωθα ένα φοβερό πόνο στο στήθος και μια θλίψη που γέμιζε τα σωθικά μου. Δεν ήταν δικά μου αυτά τα συναισθήματα. Μα τα ένιωθα τόσο οικεία, σα να ήταν ένα με εμένα και ας ανήκαν στην Κάλιντα.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 26 - Η περγαμηνή)

Φεύγοντας από τους στάβλους σχεδόν τρέχοντας, όρμησα στο νυχτερινό κρύο σφίγγοντας επάνω μου το γούνινο μανδύα μου. Ένα απαλό αεράκι ανακάτεψε τα μαλλιά μου και έστειλε παγωμένα ρίγη σε όλο μου το σώμα. Σήκωσα το βλέμμα μου από το έδαφος και στράφηκα προς την πόρτα. Έξι φιγούρες την έφρασσαν μαζεμένες γύρω της. Μόλις άκουσαν τα βήματά μου γύρισαν απότομα προς το μέρος μου με τα σπαθιά στα χέρια τους. Ήταν όλοι άντρες, γύρω στα τριάντα πέντε με σαράντα και φορούσαν μακριούς μαύρους μανδύες που ταίριαζαν με τον εβένινο εσωτερικό ρουχισμό τους.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 25 – Λάιλα)

Την επόμενη κιόλας μέρα ξεκινήσαμε για τη φυλή των Θραχάρ. Δεν είχα περάσει ποτέ τα σύνορα των Ασράι και έτσι δεν ήξερα τι ακριβώς να περιμένω. Η περιγραφή του Λαχάρ για τους άνδρες αυτούς δε μου άρεσε και τόσο. Πέντε νέα κορίτσια, νέες κοπέλες να πηγαίνουν σε μια φυλή μόνο και μόνο για να τεκνοποιήσουν και άλλους άντρες. Τι γινόταν μετά; Πότε σταματούσε το βασανιστήριο τους; Τι πάθαιναν έπειτα από αυτό; Γυρνούσαν ποτέ σπίτια τους; Τόσες ερωτήσεις και τόσες απαντήσεις που φοβόμουν να πάρω.

Η Νεκροφιλημένη (Κεφάλαιο 24 - Εκεί που ανήκω)

Στεκόμουν μπροστά από τον καθρέφτη του δωματίου μου και έσφιγγα τα λουράκια του κορσέ μου. Ο λαιμός δεν ήταν σφιχτός και το δερμάτινο λουράκι πάνω από το στήθος μου ήταν σταθερό. Το λευκό της πουκαμίσας μου, διακοπτόταν από τις καφέ επωμίδες του κορσέ, επενδυμένες με χρυσαφί βαμβάκι στο σχήμα λεπτών φύλλων. Ίσιωσα το μπούστο μου και κλείδωσα τις πέντε ασφάλειες που έτρεχαν κατά μήκος του υπόλοιπου σώματος.