Ξαναμμένες Μάγισσες και Αχόρταγα Βαμπίρ (Κεφάλαιο 1)

Τάτυα – Η Μάγισσα Πολεμίστρια
 
Η Ελένυα και η Τάτυα, για τελειόφοιτες της Ακαδημίας των Μαγισσών, ελάχιστα γνώριζαν για τα τρομερά βαμπίρ. Παρ’ όλα αυτά, η υπεύθυνη καθηγήτρια του τμήματός τους, μάλλον για να τις ξεφορτωθεί, τους ανέθεσε για τη διπλωματική τους εργασία να φέρουν πίσω την παλλόμενη καρδιά ενός βαμπίρ. Και μάλιστα όχι οποιουδήποτε βαμπίρ...

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως. Είμαι ο Λάιος, ο πρίγκιπας των βρικολάκων, και σύμφωνα με το βιβλίο των ξορκιών, η καρδιά ενός Πρίγκιπα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πολλά σκοτεινά ξόρκια: από απλές επικλήσεις, για να φέρεις κάποια σκοτεινή οντότητα, έως το να γίνει κάποιος αθάνατος.

Σε αυτόν τον κόσμο, τα βαμπίρ θεωρούνται οι κορυφαίοι θηρευτές, παρ’ όλα αυτά λίγο οι μάγισσες, λίγο οι κυνηγοί βρικολάκων, και το είδος μου έχει φτάσει στα όρια της εξαφάνισης. Για αυτό και οι περισσότεροι βρικόλακες κρύβονται στα κάστρα και στους τύμβους τους πλέον, βρίσκοντας τη σχετική ασφάλεια που τους αρμόζει.

Αυτό δεν ισχύει όμως για εμένα.

Storm III (Κεφάλαιο 11)

«Δεν μπορώ να καταλάβω για ποιον λόγο αυτή η συνάντηση γίνεται στο σπίτι μου και όχι στο Αρχηγείο» είπε η Έμιλι ξεσκονίζοντας το τραπεζάκι στο σαλόνι του σπιτιού της.

«Σου είπα γιατί… Στο Αρχηγείο υπάρχουν παντού αυτιά του πατέρα μου, δε θα μείνει τίποτα μυστικό» απάντησε ο Μάικλ.

«Γιατί θες να μείνει μυστική αυτή η συνάντηση;»

«Γιατί…» ο Μάικλ δίστασε. «Για όνομα του Θεού Έμς… σταμάτα να καθαρίζεις, με αποσυντονίζεις. Θα καθίσουμε στη βεράντα».

Η Έμιλι σταμάτησε να καθαρίζει. «ΟΚ… λοιπόν; Θα μου πεις;»

«Δε θέλω να μάθει κανείς για αυτή τη συνάντηση, γιατί ερευνώ μόνος  μου για τον Γκρέγκ».

«Μάικλ!» είπε η Έμιλι αυστηρά.

«Ο μοναδικός στόχος του πατέρα μου είναι να βρει τον Γκρέγκ και να τον σκοτώσει, χωρίς να τον συλλάβει, χωρίς να κάνει ερωτήσεις μόνο και μόνο, επειδή αυτός είναι ο εύκολος και γρήγορος δρόμος».

Το Δάσος των Μαγισσών (Κεφάλαιο 19)

Ήταν η χειρότερη απόφαση που είχε πάρει ποτέ στη ζωή της.

Η χειρότερη απόφαση που είχε παρθεί ποτέ στην ιστορία των αποφάσεων.

Τι σκεφτόταν όταν το είχε σκάσει από το σπίτι της και είχε αρχίσει να περιπλανιέται ολομόναχη στο δάσος;

Σταμάτησε να περπατάει και σκούπισε τον ιδρώτα που είχε μαζευτεί στο μέτωπο της. Η ζέστη ήταν αποπνικτική και η άπνοια που επικρατούσε επιδείνωνε την κατάσταση. Η Αριάνα ένιωθε το φόρεμα της να κολλάει ασφυκτικά πάνω στο δέρμα της. Η αίσθηση των μαλλιών της πάνω στον λαιμό της ήταν αφόρητη αλλά δεν είχε τίποτα για να τα δέσει. Προσευχήθηκε στα Πνεύματα να της στείλουν ένα αεράκι, κάτι. Ορισμένες ισχυρές μάγισσες μπορούσαν να ελέγξουν τον άνεμο και τα στοιχεία της Φύσης, αλλά εκείνη δεν ήταν μια από αυτές τις μάγισσες οπότε οι προσευχές ήταν το μόνο που είχε.

Είχε περάσει τις πρώτες δυο μέρες περιπλανώμενη στο δάσος δίχως να γνωρίζει προς τα που πήγαινε. Ήξερε μονάχα πως έπρεπε να κατευθυνθεί προς τον βορά, βαθιά μέσα στο δάσος και προς τις περιοχές των εξόριστων, εκεί όπου πήγαιναν η Σελίν και ο Έρικ για να βρουν πληροφορίες για την μυστηριώδη Μπαστιάνα.

Τα Βουνά πριν την Ανατολή (Κάανν - Κεφάλαιο 8)

Το επόμενο απόγευμα βρήκε τον Μαυροφορεμένο Πρίγκιπα και τους νυχτερινούς στο οπλοστάσιο του πύργου. Μόνο εφτά είχαν απομείνει από τη δεξίωση της προηγούμενης βραδιάς, αυτοί δηλαδή, που θα έμπαιναν στο καράβι για το Γκόγκλεντολ.

Έλειπαν η λαίδη Γκαμπριέλλ και η Βαλλιάνα από το Μπαλέ.

Ο Κάανν θέλησε να δώσει κάποια δώρα στους καλεσμένους του, τα οποία έκρινε πως θα τους χρησίμευαν στην αναζήτηση για την Κυρά των Λύκων. Γνώριζε πως η μακριά διαδρομή τους μέχρι τα βουνά θα είχε εμπόδια και δυσκολίες. Έκρινε, λοιπόν, σωστό να τους εφοδιάσει με ότι μπορούσε.

Αρχικά, πρότεινε στον κύριο Τσάμπερλεϊν μα μοιράσει σε όλους φρούτα και παστό κρέας, μαζί με γεμισμένα νεροπάγουρα.

Στη συνέχεια, τους συγκέντρωσε όλους κοντά του. Ήταν η ώρα για τα δώρα του Πρίγκιπα.

Στον Χαράμ, το βαρκάρη από τη Λάκους Μοένια και στο Ραμόν, το νεαρό τσιγγάνο, χάρισε από μια ατσάλινη βαλλίστρα με κοντάκι από λουστραρισμένο ξύλο βελανιδιάς. Μια πυξίδα, που φωσφόριζε υπό το φώς της σελήνης, όσο αχνό κι αν ήταν αυτό, έδωσε στο Λίον Νοξ, τον θηριόσωμο. Στο Μάριο Νόμακ, το νυχτερινό της Κίσσε, χάρισε δυο ολοκαίνουργια στιλέτα σε σχήμα μικρού σπαθιού, από το αψεγάδιαστο ασήμι της Ανατολής.

Παρουσίαση Βιβλίου - Σκοτεινά Φεγγάρια

Σκοτάδι στις ψυχές των ανθρώπων, στην απάνθρωπη άβυσσο του χάους, λαχταρώντας ζωή. Ένα κορίτσι συνάπτει συµφωνία µε µία µάγισσα για να γίνει λυκάνθρωπος, προκειµένου να αλλάξει το κορµί της και τη ζωή της µέσα από τον έρωτα. Σε ένα παλιό βιβλιοπωλείο εµφανίζεται µία µάγισσα και διεκδικεί τον κόσµο των ανθρώπων, µέχρι που ένας ιερέας στέκεται να την αντιµετωπίσει. Ένας ντελιβεράς έχει χάσει την πίστη του στους ανθρώπους και τη ζωή αφότου πέθανε η µητέρα του· τελικά, πεθαίνει σε τροχαίο δυστύχηµα και γυρίζει στον κόσµο των ζωντανών, µε το αφεντικό του να τον βασανίζει ακόµα και νεκρό. Ένα βαµπίρ ψυχαναλύεται στον καναπέ ενός ψυχιατρείου για τα εγκλήµατα που έχει διαπράξει, νοσταλγώντας ακόµη την ελευθερία.

Τέσσερις µοναδικές ιστορίες οι οποίες προσεγγίζουν τα ενδόµυχα της ψυχής, σαγηνεύοντας τις αισθήσεις και εξερευνώντας όλες τις πτυχές του ανθρώπου, συνειδητές και ασυνείδητες. Είµαστε πότε δαίµονες και πότε άγγελοι. Πότε θύτες και πότε θύµατα. Αυτή είναι η ανθρώπινη ζωή στο δράµα της καθηµερινότητάς της. Μία παράσταση σε τεντωµένο σχοινί, που κάποιοι αποκαλούν «ζωή».

Με την παρούσα έκδοση διηγηµάτων, ο συγγραφέας προσδοκά να ταξιδέψετε µαζί του και να εξερευνήσετε πτυχές του εαυτού σας που δεν γνωρίζετε – και ούτε φαντάζεστε πως υπάρχουν.