Storm II (Κεφάλαιο 29 ή αλλιώς Επίλογος)

«Βρήκες αυτό που σου ζήτησα;» ρώτησε η Έμιλι.

«Ναι» απάντησε η Κλέρι. «Συχνάζει στο ξενοδοχείο που έμενες όταν σε κυνηγούσε ο Μάγος».

«Πώς μπορώ να τον προσεγγίσω;»

«Έμιλι… Πιστεύεις ότι αυτό είναι καλή ιδέα;»

«Κλέρι, σε πλήρωσα για να κάνεις μια συγκεκριμένη δουλειά. Θα προτιμούσα να μη μου πεις τη γνώμη σου πάνω στο θέμα».

«Εντάξει. Κάθεται πάντα στο τραπέζι εννιά στο μπαράκι του ξενοδοχείου και φοράει μαύρα γυαλιά. Είναι μελαχρινός, ψηλός. Δεν υπάρχει περίπτωση να τον μπερδέψεις. Και πάντα παραγγέλνει ουίσκι».

«Ωραία. Σε ευχαριστώ, Κλέρι» είπε και το έκλεισε.

Storm II (Κεφάλαιο 28)

Η τελετή πέρασε αργά. Η Έμιλι καθόταν ακίνητη και κοιτούσε τα λευκά λουλούδια που βρίσκονταν μπροστά της. Η Σκάιλερ καθόταν απαρηγόρητη στο πλευρό της Μίνα δυο σειρές πιο μπροστά. Οι γονείς της Κέιτ μιλούσαν αλλά η Έμιλι δεν άκουγε τίποτα. Αργότερα θα πραγματοποιούταν μια εκδήλωση στο σχολείο εις μνήμη της Κέιτ. Η Σκάιλερ είχε αναλάβει να βγάλει τον λόγο. Ο πατέρας της την άφησε στο προαύλιο και από εκεί και πέρα η Έμιλι θα ήταν μαζί με τα κορίτσια.

«Ω Θεέ μου, Εμς» είπε η Πένι τρομαγμένη. Την τύλιξε στην αγκαλιά της δυνατά κάνοντάς τη να νιώσει ζεστασιά.

«Πώς είσαι;» της ψιθύρισε.

«Καλύτερα, υποθέτω» απάντησε εκείνη.

«Εμς… Δεν μπορώ να πιστέψω ότι σας συνέβη αυτό το πράγμα» είπε συντετριμμένη η Φαίη. Ακόμα και η Φαίη που έβλεπε τα πάντα με θετικότητα είχε χάσει τη γη κάτω από τα πόδια της.

Storm II (Κεφάλαιο 27)

Καθόταν στο περβάζι του παράθυρου στο δωμάτιό της και κοιτούσε έξω. Προσπαθούσε να βρει έναν λόγο να βγει από το σπίτι. Εδώ και μέρες προσπαθούσε να βρει λόγους, για να σηκωθεί από το κρεβάτι, για να φάει, για να μιλήσει σε κάποιον…

Σήμερα ήταν η κηδεία της Κέιτ. Πήρε μια μέρα στους Ομοσπονδιακούς να αναγνωρίσουν τα πτώματα των Χαρισματικών και να ειδοποιήσουν τις οικογένειές τους. Οι γονείς της Κέιτ βρισκόταν σε ταξίδι στην Αργεντινή και η κηδεία θα γινόταν σήμερα.

Όταν η μητέρα της τη σήκωσε το πρωί, έκανε ένα γρήγορο ντους και άνοιξε την ντουλάπα αρπάζοντας ό,τι μαύρο βρήκε μπροστά της: ένα μαύρο παντελόνι και ένα μαύρο μπλουζάκι.

Η πόρτα χτύπησε τρεις φορές. Ήταν ο πατέρας της.

«Εμς;» ρώτησε ανήσυχος.

«Έλα μέσα, μπαμπά» του είπε άτονα. Ο πατέρας της μπήκε μέσα διστακτικά.

«Πώς είσαι;»

Storm II (Κεφάλαιο 26)

Η Έμιλι ξάπλωσε στο χειρουργικό κρεβάτι και ο Γκρεγκ έδεσε τα χέρια και τα πόδια της.

«Χαλάρωσε, αλλιώς δε θα μπορέσω να αντλήσω τις δυνάμεις σου. Θέλω να είσαι ήρεμη. Εντάξει;» Η Έμιλι συμφώνησε και προσπάθησε να κάνει ό,τι της είχε ζητήσει. Ο Γκρεγκ έβαλε τα χέρια του στο κεφάλι της ασφαλίζοντάς το. «Υπάρχει κάτι που θες να μεταφέρω σε κάποιον σε περίπτωση που δεν τα καταφέρεις;»

«Όχι» είπε η Έμιλι. «Ό,τι έχω να πω θα το πω μόλις τελειώσω από εδώ».

***

Ο Μάικλ πηγαινοερχόταν αγχωμένος ανάμεσα στο αυτοκίνητό του και αυτό του Άλεξ.

«Μάικ, μπορείς να σταματήσεις να πηγαινοέρχεσαι; Με αγχώνεις».

«Ναι, λες και δεν ήσουν ήδη». Οι Ομοσπονδιακοί είχαν στείλει τέσσερα Χαρισματικούς πράκτορές τους και όλα ήταν έτοιμα. Ο Τζορτζ Τόμσεν πλησίασε τα παιδιά.

«Είμαστε έτοιμοι».

***


«Έτοιμη;» ρώτησε ο Γκρεγκ.

«Ναι» απάντησε η Έμιλι αποφασισμένη. Ο Γκρεγκ άρχισε να ψέλνει άγνωστες λέξεις. Το κεφάλι της άρχισε να γυρίζει και όλα γύρω της θόλωσαν. Ο Γκρεγκ ήταν έτοιμος να ξεκινήσει την άντληση, αλλά ένας δυνατός θόρυβος διέκοψε τη διαδικασία.

Storm II (Κεφάλαιο 25)

«Έμς;» ρώτησε η Ντέμυ με το που η Έμιλι μπήκε μέσα. Η Έμιλι κάθισε σιωπηλά στο πάτωμα δίπλα της.

«Τι έγινε;» ρώτησε η Κλέρι.

«Υποθέτω πως τελείωσε» είπε η Έμιλι.

«Τι; Έμς, όχι. Τίποτα δεν τελείωσε. Μην τα παρατήσεις τόσο εύκολα. Δεν πρέπει» είπε η Ντέμυ.

«Ντι, όχι! Δεν το καταλαβαίνεις; Τελείωσε. Όλα τελείωσαν. Όλο αυτό αρχίζει και τελειώνει με εμένα. Είτε σου αρέσει είτε όχι, πρέπει να γίνει. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος».

«Υπάρχει κι άλλος τρόπος, Έμιλι. Δεν μπορείς να μας προδώσεις μ’ αυτόν τον τρόπο. Δεν πρέπει να του δώσεις τις δυνάμεις σου» είπε η Κλέρι.

«Και τι να κάνω; Δε θα βγούμε από εδώ μέσα. Κανένας μας δε θα βγει. Ακόμα κι αν μας ψάχνουν ή θα φτάσουν πολύ αργά ή θα μας σκοτώσουν πριν μας βρουν. Είναι καλό να ελπίζεις, αλλά όχι να αυταπατάσαι. Αν έχει κανείς σας έστω και μια ιδέα για το τι πρέπει να κάνω να μου το πει. Είμαι όλη αυτιά!» είπε η Έμιλι εκνευρισμένη.

Κοίταξε τριγύρω της έναν έναν τους Χαρισματικούς μέσα στον χώρο. Περίμενε ν’ ακούσει την ειρωνική φωνή της Κέιτ να λέει κάτι πικρόχολο. Τίποτα δεν ακούστηκε όμως.

Storm II (Κεφάλαιο 24)

Η έκθεση στέφθηκε με επιτυχία. Από τους είκοσι πίνακες πουλήθηκαν οι δεκαοκτώ. Το επόμενο πρωί, οι γονείς της Έμιλι επέστρεψαν το μωρό και έμειναν σε ένα κοντινό ξενοδοχείο, καθώς το σπίτι του Μάικλ και της Έμιλι ήταν μικρό. Η Έμιλι είχε ρεπό για το Σαββατοκύριακο, όπως και η Ντέμυ, η οποία θα περνούσε αργότερα από το σπίτι για να δουν μαζί τις κριτικές από τα περιοδικά. Ο Μάικλ είχε φύγει αρκετά νωρίς για τη δουλειά και δεν πρόλαβε να τον δει.

Το μεσημέρι, η Ντέμυ χτύπησε ανυπόμονα το κουδούνι. Μέχρι τις δώδεκα περίμενε ανυπόμονα στο περίπτερο της γειτονιάς της, για να έρθουν όλα τα περιοδικά και οι εφημερίδες με τις κριτικές. Η Έμιλι άνοιξε την πόρτα και βρήκε την Ντέμυ να κρατάει μια γεμάτη σακούλα.

«Μόνο αυτά;» ρώτησε απογοητευμένη.

«Θα ‘θελες! Έχω άλλες δύο τέτοιες σακούλες στο αυτοκίνητο». Η Έμιλι την ακολούθησε μέχρι το αμάξι για να τη βοηθήσει. «Είχα δίκιο όταν σου είπα να κάνουμε την έκθεση την Πέμπτη.Παρασκευή βγαίνουν όλες οι εφημερίδες και τα περιοδικά. Και έχουμε πολλή δουλειά».

Η Έμιλι έφτιαξε καφέ και κάθισαν στον μεγάλο πάγκο της κουζίνας.

«Από τη χθεσινή έκθεση αποκλείεται να έφυγε κανείς απογοητευμένος. Ο τρόπος που η Έμιλι Τόμσεν βλέπει τον κόσμο σου δίνει την εντύπωση πως ξέρει όλα τα μυστικά του.

Storm II (Κεφάλαιο 23)

Με το που χτύπησε το ξυπνητήρι σηκώθηκε αμέσως. Τον είδε ξαπλωμένο στο κρεβάτι να κοιμάται τόσο ήρεμα, τόσο γαλήνια που δεν ήθελε να τον ξυπνήσει. Έκανε ένα γρήγορο ντους και κατέβηκε στην κουζίνα να πάρει πρωινό. Σήμερα ήταν η μεγάλη μέρα. Σήμερα θα γινόταν η πρώτη της έκθεση. Ετοιμάστηκε και θα είχε ήδη φύγει αν δεν άκουγε το κλάμα. Γύρισε αστραπιαία. Μόλις ο ήχος σταμάτησε, έτρεξε στις σκάλες τρομοκρατημένη.

Μπήκε στο δωμάτιο του μωρού περιμένοντας να βρει το παράθυρο ανοιχτό και το μωρό να λείπει. Έβγαλε μια ανάσα ανακούφισης όταν βρήκε εκείνον να το κρατάει στην αγκαλιά του.

Είχε γυρισμένη την πλάτη του προς την πόρτα αλλά με το που άκουσε την Έμιλι να μπαίνει στο δωμάτιο γύρισε αργά και της έκανε νόημα να σωπάσει. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα έβαλε απαλά το μωρό πίσω στην κούνια.

«Είναι λες και μπορεί να καταλάβει πότε θα φύγεις από το σπίτι» ψιθύρισε ο Μάικλ.

«Μακάρι να μπορούσα να την έχω μαζί μου όλη μέρα» είπε η Έμιλι κοιτάζοντας τη μόλις εννιά μηνών κορούλα τους.

Ο Μάικλ την τύλιξε στην αγκαλιά του.

Storm II (Κεφάλαιο 22)

Η πόρτα άνοιξε απότομα τρίζοντας δυνατά.

«Θέλει να σε δει» είπε ο Μέισον περιμένοντας στην πόρτα. Η Έμιλι σηκώθηκε απρόθυμα και πήγε στην πόρτα με γρήγορα βήματα. Ο Μέισον την έκλεισε δυνατά. «Πώς είσαι;» τη ρώτησε.

«Γιατί μπαίνεις στον κόπο και ρωτάς αφού δε σε νοιάζει;» είπε η Έμιλι ειρωνικά.

«Γιατί το λες αυτό;» ρώτησε μπερδεμένος.

«Με έχεις βγάλει νοκ άουτ χίλιες φορές, σχεδόν μου έχεις σπάσει το κεφάλι και έχεις πάρει το μέρος ενός τρελού που θέλει να σκοτώσει σχεδόν όλους τους φίλους σου συμπεριλαμβανόμενης και εμένα. Αυτά σου κάνουν;» Ο Μέισον κοίταξε την Έμιλι επίμονα.

«Δίκιο έχεις. Δε θα έπρεπε καν να μπω στον κόπο να νοιαστώ. Σε λίγες ώρες άλλωστε θα είσαι νεκρή» αποκρίθηκε και έφυγε. Η Έμιλι κοίταξε τον Μέισον να φεύγει εκνευρισμένος. Κάτι μέσα της της έλεγε πως κάτι συνέβαινε με εκείνον. Φερόταν περίεργα. Μια άλλη πόρτα άνοιξε και ο Γκρεγκ εμφανίστηκε κεφάτος.

Storm II (Κεφάλαιο 20)

Το κινητό της άρχισε να χτυπάει και πετάχτηκε από τον καναπέ όπου την είχε πάρει ο ύπνος εδώ και λίγη ώρα.

«Πού είσαι;» είπε η Κριστίν αγχωμένη από την άλλη γραμμή.

«Συγγνώμη… Με πήρε ο ύπνος» είπε η Έμιλι πιάνοντας το μέτωπό της.

«Έλα στο στούντιο τώρα. Έχει τρελαθεί».

«Έρχομαι. Σε ένα τέταρτο είμαι εκεί» είπε και βγήκε από το σπίτι. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα μπήκε ξανά στο σπίτι βρίζοντας και πήρε την τσάντα της.

 

Το στούντιο του μέντορά της βρισκόταν στο Beverly Hills. Άργησε παραπάνω και ήταν σίγουρη πως ο Κάιλ θα την έβριζε.

Μπήκε τρέχοντας στο στούντιο και πέταξε την τσάντα της στο πάτωμα.

«Κάιλ, συγγνώμη, είχε κίνηση. Χίλια συγγνώμη».

«Έμιλι!» είπε ενθουσιασμένος ο Κάιλ. «Ευτυχώς που ήρθες. Αυτή η άχρηστη δε με έχει βοηθήσει σε τίποτα».

Storm II (Κεφάλαιο 19)

«Έμς;» ρώτησε φοβισμένη μια φωνή. Όλα ήταν θολά. «Έμς;» είπε ξανά η φωνή.

«Είναι ζωντανή… Αναπνέει αλλά γιατί δε συνέρχεται;» σχολίασε μια άλλη φωνή.

Η Έμιλι άνοιξε τα μάτια της αργά. Το φως την τύφλωσε. Αυτό δεν το περίμενε! Ανασηκώθηκε μουγκρίζοντας.

«Έμς;» είπε η Ντέμυ ξαφνιασμένη.

«Ντι… Τι έγινε;» ρώτησε.

«Επέστρεψες» είπε η Ντέμυ ξέπνοα.

«Και άναψαν τα φώτα» προσέθεσε η Κλέρι.

«Πόσες ώρες είμαι αναίσθητη;» ρώτησε πιάνοντας το κεφάλι της.

«Σαράντα οκτώ» είπε η Κλέρι.

«Τι;» ρώτησε μπερδεμένη η Έμιλι.

Storm II (Κεφάλαιο 18)

Ο Μάικλ, ο Άλεξ, ο Σάιμον και ο Σαμ βρισκόντουσαν στο σαλόνι του σπιτιού του Μάικλ.

«Τι είπαν στην αστυνομία;» ρώτησε ο Σάιμον.

«Είπαν ότι χωρίς αποδείξεις δεν μπορούν να κάνουν κάτι» απάντησε ο Άλεξ.

«Και δε θα κάνουμε τίποτα; Θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια;» ρώτησε ο Σαμ.

«Εννοείται πως δε θα μείνουμε με τα χέρια σταυρωμένα. Απλά θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί» απάντησε ο Μάικλ που εδώ και αρκετή ώρα καθόταν σιωπηλός.

Το κουδούνι της πόρτας χτύπησε ξαφνιάζοντας τα τέσσερα αγόρια.

«Περιμένουμε κανέναν;» ρώτησε ο Σάιμον χαμηλόφωνα.

Ο Άλεξ κοίταξε ανήσυχα τον Μάικλ. «Μάικ;»

Όποιος βρισκόταν πίσω από την πόρτα άφησε το κουδούνι και άρχισε να χτυπάει δυνατά την πόρτα.

Storm II (Κεφάλαιο 17)

Ο ήχος ήταν τόσο σπαστικός, αλλά έπρεπε να ξυπνήσει. Μούγκρισε ενοχλημένη και σηκώθηκε κλείνοντας το ξυπνητήρι που εδώ και λίγα δευτερόλεπτα χτυπούσε δυνατά. Έκανε ένα ντους και πήγε για πρωινό. Μπαίνοντας στην κουζίνα, τον βρήκε να φτιάχνει πρωινό όπως κάθε μέρα. Μερικές φορές ένιωθε πως είναι αναίσθητη γιατί δεν του έχει φτιάξει ποτέ πρωινό.

«Καλημέρα» του είπε γλυκά. Ο Γουίλ χαμογέλασε και την πλησίασε δίνοντάς της ένα γλυκό φιλί.

«Καλημέρα, μωρό μου. Πώς νιώθεις;»

«Καλά».

«Μόνο καλά; Σήμερα είναι η μεγάλη μέρα».

«Αγάπη μου, ένα πτυχίο είναι, δε χρειάζεται να το μεγαλοποιείς».

«Σ’ αγαπάω. Και αυτό σημαίνει πως χαίρομαι ακόμα και με τα λιγότερο σημαντικά». Η Έμιλι τον τράβηξε κοντά της και το έδωσε ένα γλυκό φιλί.

«Τι θα έκανα χωρίς εσένα;»

Storm II (Κεφάλαιο 16)

Άκουσε κάτι μέσα στον ύπνο της. Δεν ήθελε να ξυπνήσει. Κάτι μέσα της της έλεγε πως κάτι κακό θα συνέβαινε. Άνοιξε τα μάτια της και ανασηκώθηκε. Ο Μέισον είχε μπει μέσα στο δωμάτιο. Κράτησε το χέρι της Ντέμυ με κομμένη την ανάσα. Ο Μέισον άρχισε να πλησιάζει προς το μέρος τους. Κράτησε την ανάσα της έτοιμη για αυτό που επρόκειτο να συμβεί. Όμως ο Μέισον αντί για εκείνη άρπαξε την Ντέμυ. Για μια στιγμή νόμισε πως ήταν στη φαντασία της αλλά όχι! Ήταν αληθινό.

«Όχι! Όχι, όχι» είπε χαμηλόφωνα. Σηκώθηκε από το πάτωμα έξαλλη. «Όχι!» φώναξε. «Περίμενε. Περίμενε! Πάρε εμένα. Πάρε εμένα» φώναξε απελπισμένα όσο πιο δυνατά μπορούσε. Ο Μέισον σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα. Άφησε το μπράτσο της Ντέμυ και τις ψιθύρισε.

«Πήγαινε». Η Ντέμυ γύρισε στη θέση της.

«Έμς… Τι κάνεις;» της ψιθύρισε.

«Το σωστό» της απάντησε η Έμιλι. Ο Μέισον γύρισε και κοίταξε την Έμιλι με κενό βλέμμα.

«Άντε! Προχώρα!» της είπε ξερά. Η Έμιλι βρέθηκε δίπλα του. Δεν την άρπαξε όπως έκανε στους άλλους. Της έκανε νόημα να περάσει μπροστά. Μπήκε μέσα στο δωμάτιο και ο Μέισον έκλεισε την πόρτα δυνατά.

«Ανόητη!» της ψιθύρισε. «Περίμενε εδώ» είπε ξανά με ψυχρό τόνο και εξαφανίστηκε σε ένα δωμάτιο στην άλλη άκρη του δωματίου.

Storm II (Κεφάλαιο 15)

Ο Μάικλ καθόταν στην άκρη του κρεβατιού του και σκεφτόταν. Το προηγούμενο βράδυ δεν κατάφεραν κάτι με τον Άλεξ. Ο Μάγος δεν πήγε στο Bomb. Δε σκέφτηκε καν να πάει και απόψε. Ήταν προφανές πως ο Μάγος δε θα πήγαινε ξανά εκεί. Παρόλα αυτό όμως ζήτησε από τον Ντίλαν να έχει τον νου του.

Βρήκε αυτό που έψαχνε! σκέφτηκε. Και ο πατέρας μου φρόντισε για αυτό!

Ο Άλεξ είχε χάσει τις ελπίδες του για τα καλά. Καθόταν κλεισμένος στο σπίτι του και δεν απαντούσε στις κλήσεις του.

Εκείνος όμως δεν μπορούσε να χάσει τις ελπίδες του. Δεν ήθελε να τα παρατήσει. Η Έμιλι τον χρειαζόταν. Όλοι εκείνοι οι εξαφανισμένοι Χαρισματικοί βασίζονταν πάνω του.

Δεν πρέπει να τα παρατήσεις, Μάικ είπε στον εαυτό του.

Πού μπορώ να ψάξω; Πού μπορεί να βρίσκεται;

Ένιωθε το βάρος όλου του κόσμου στις πλάτες του. Ξαφνικά θυμήθηκε αυτό που είχε ξεχάσει μέσα στον πανικό του. Το ξενοδοχείο!

Σηκώθηκε, άλλαξε ρούχα αστραπιαία και έφυγε τρέχοντας από το σπίτι ευχόμενος αυτή τη φορά να βρει κάτι.

Storm II (Κεφάλαιο 14)

Προσπαθούσε να μετρήσει τα δευτερόλεπτα, τα λεπτά, τις ώρες που περνούσαν, αλλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι έχανε το μέτρημα. Το μόνο που μπορούσε να μετρήσει με απόλυτη σιγουριά ήταν ο αριθμός των ανθρώπων που έφερναν και έπαιρναν, για να αντλήσουν τις δυνάμεις τους. Μέχρι εκείνη τη στιγμή είχαν έρθει οκτώ καινούργιοι και είχαν πάρει τέσσερα άτομα για άντληση. Η πόρτα άνοιξε για μια ακόμα φορά. Πλέον κανένας δεν προσπαθούσε να σωθεί. Κανένας δεν προσπαθούσε να αλλάξει τη γνώμη του Μέισον.

Ήθελε να μάθει γιατί το έκανε αυτό. Πώς μπορούσε να είναι τόσο σκληρός;

«Ρέιμαν!» του φώναξε εκνευρισμένη. Ο Μέισον σταμάτησε και την κοίταξε με κενό βλέμμα. «Γιατί το κάνεις αυτό; Δεν είσαι έτσι εσύ» του είπε.

Ο Μέισον σαν να μην είχε ακούσει τίποτα. Γύρισε την πλάτη του και κατευθύνθηκε προς την πόρτα κρατώντας μια Χαρισματική κοπέλα. Η Έμιλι ένιωσε τον θυμό να κυριεύει όλο της το σώμα. Σηκώθηκε από το πάτωμα και τα μάτια της άστραψαν από θυμό. «Σου μιλάω!» του φώναξε.«Νομίζεις ότι αυτό που κάνεις είναι το σωστό; Νομίζεις ότι θα αποκτήσεις αξία με αυτό; Είσαι ένα μηδενικό, Μέισον Ρέιμαν, και θα παραμείνεις ένα μηδενικό. Πάντα θα σε περιφρονούν και θα σε έχουν στην απ’ έξω. Κανείς δε νοιάζεται για εσένα… Και μάλλον αυτός θα είναι και ο λόγος που έχεις γίνει δολοφόνος. Κανένας δε νοιάζεται για εσένα. Κανένας».

Storm II (Kεφάλαιο 13)

Τα πάντα γύρω της ήταν σκοτεινά. Δε συνέβη τίποτα. Όταν συνήλθε το προηγούμενο βράδυ, ο «Μάγος» δεν άντλησε τις δυνάμεις της. Έβαλε έναν ακόλουθό του να τη μεταφέρει σε ένα σκοτεινό δωμάτιο. Δεν ήταν μόνη της. Παντού τριγύρω της άκουγε φωνές. Ήταν όσοι είχαν εξαφανιστεί. Ήταν σίγουρη για αυτό. Προσπαθούσε να διακρίνει τριγύρω της τις μορφές των Χαρισματικών. Είχαν περάσει αρκετές ώρες. Από τα παράθυρα που βρισκόντουσαν πολύ πάνω στον τοίχο μπορούσε να καταλάβει πως είχε βραδιάσει. Είχε περάσει μια μέρα. Το φως όμως δεν έφτανε για να φωτίσει το δωμάτιο.

Θέλει να μας τρομοκρατήσει! σκέφτηκε εκνευρισμένη.

«Ει… Εσύ, η καινούργια» είπε αχνά μια φωνή. «Μπορείς να μιλήσεις».

Χθες το βράδυ, όταν ο ακόλουθος του Μάγου την έφερε στο δωμάτιο, προσπάθησε να μιλήσει αλλά δεν έβγαινε λέξη από το στόμα της. Νόμισε πως της είχε κάνει κάτι και δε θα μπορούσε να μιλήσει ποτέ πια.

«Πώς σε λένε;» ρώτησε η φωνή.

«Έμιλι… Έμιλι Τόμσεν» είπε βραχνιασμένα.

«Άαρον Μπότλ». Η Έμιλι γέλασε. «Το βρήκες και εσύ αστείο, έτσι δεν είναι;»

«Ναι».

Storm II (Κεφάλαιο 21)

«Δεν το πιστεύω ότι του μίλησες για εμάς!» αναφώνησε εκνευρισμένος ο Κρίστοφερ.

«Το ήξερε ήδη» αποκρίθηκε ο Μάικλ.

«Αυτό δεν αναιρεί το γεγονός πως εμπλέκεις έναν μη Χαρισματικό σε κάτι τόσο επικίνδυνο».

«Από πότε νοιάζεσαι για τους άλλους; Και ειδικά για τους μη Χαρισματικούς;» αντέτεινε εκνευρισμένος ο Μάικλ. «Πρόκειται για την κόρη του. Έπρεπε να το μάθει».

«Φερ’ τον μέσα» είπε ο Κρίστοφερ προσπαθώντας να ηρεμίσει. Μέσα στο γραφείο μπήκε ο Τζορτζ Τόμσεν.

«Κρίστοφερ» του είπε άτονα δίνοντάς του το χέρι του.

«Τζορτζ. Καλώς ήλθες. Παρακαλώ, κάθισε» του είπε ο Κρίστοφερ ανταλλάσσοντας χειραψία. «Θα πρέπει να σου φαίνεται παράξενο και παράταιρο αυτό το μέρος μιας και έρχεσαι πρώτη φορά εδώ».

«Κρίστοφερ έχω ξαναέρθει στο Αρχηγείο πάρα πολλές φορές». Ο Κρίστοφερ τον κοίταξε μπερδεμένος.

«Τι εννοείς;»

Storm II (Κεφάλαιο 12)

Βγήκε από το ασανσέρ καχύποπτα. Το πρωί ο Κρίστοφερ Ντάνιελς και η Αμάντα Σίμονς την είχαν καλέσει στο Αρχηγείο των Φωτεινών. Δεν της είχαν πει τίποτα περισσότερο παρά μόνο ότι ήθελαν να τη δουν. Το Αρχηγείο ήταν έρημο. Μπήκε στη βιβλιοθήκη χωρίς να χτυπήσει.

«Έμιλι!» είπε εύθυμα η Αμάντα. Έψαξε με τα μάτια της να βρει ένα άτομο που θα την έκανε να νιώθει ασφάλεια μα ο Μάικλ δεν ήταν μαζί τους. Μάλλον σοβαρολογούσε χθες όταν μου είπε πως θέλει να μείνει μόνος, σκέφτηκε. Κάθισε στην πολυθρόνα δίπλα από την Αμάντα και τους κοίταξε ξενερωμένη.

«Λοιπόν;» τους ρώτησε ειρωνικά.

«Τι πληροφορίες συγκέντρωσες χθες στο Bomb;» τη ρώτησε ο Κρίστοφερ. Η Έμιλι τον κοίταξε ξαφνιασμένη. Του το είπε ο Μάικλ; Γιατί το έκανε αυτό; Ο Κρίστοφερ χαμογέλασε διαβολικά. «Πιστεύεις πως δε θα το μάθαινα;»

«Ο Μάικλ σ' το είπε;» τον ρώτησε.

«Όχι, όχι. Εγώ είπα στον Μάικλ πως πήγες στο Bomb. Πιστεύεις πως μπορείς να κάνεις κάτι πίσω από την πλάτη μου χωρίς να το μάθω;»

Storm II (Κεφάλαιο 11)

Η Έμιλι καθόταν κουλουριασμένη στην τραπεζαρία του Αρχηγείου. Το πρωί είχε ξυπνήσει στο κρεβάτι της, αλλά δεν μπορούσε να θυμηθεί πώς έφτασε εκεί. Εκείνος που έλυσε το μυστήριο ήταν ο πατέρας της όταν κατέβηκε για πρωινό.

«Ο Μάικλ σε έφερε χθες το βράδυ. Σε πήγε μέχρι το δωμάτιό σου. Πρέπει να σε αγαπάει πολύ».

«Δε με ενδιαφέρει, μπαμπά».

«Γιατί χωρίσατε;»

«Δεν είναι δουλειά σου».

«Σου έκανε κάτι;»

«Όλα είναι μια χαρά… Αλήθεια. Απλά κάνουμε ένα διάλλειμα. Αυτό είναι όλο».

«Πάντως εγώ έκανα το καθήκον μου». Η Έμιλι γύρισε και τον κοίταξε σοκαρισμένη. «Ορίστε;»

«Του είπα πως αν σε πληγώσει θα πρέπει να αλλάξει πλανήτη».

«Δεν το έκανες αυτό!»

Storm II (Κεφάλαιο 10)

Η Έμιλι και ο Μάικλ ακολουθούσαν προσεκτικά τον «Μάγο». Επιτέλους το αυτοκίνητό του σταμάτησε μπροστά από ένα ξενοδοχείο.

«Έμενε στο ίδιο ξενοδοχείο με εμένα» είπε σοκαρισμένη η Έμιλι.

Προσπέρασαν το σταματημένο αυτοκίνητο του «Μάγου» και έστριψαν σε ένα στενό λίγο πιο πέρα.

«Εδώ έμενες;»

«Όταν άφησα τα παιδιά να σε πάρουν και έφυγα έμενα εδώ».

«Τους άφησες να με πάρουν;» τη ρώτησε ξαφνιασμένος.

«Εννοείται πως εγώ τους άφησα».

«Γιατί το έκανες αυτό;»

«Πάμε» αποκρίθηκε η Έμιλι βγαίνοντας από το αυτοκίνητο.

Ο Μάικλ βγήκε και αυτός από το αυτοκίνητο κλειδώνοντάς το. «Περίμενε» της φώναξε. «Δεν πρέπει να ενημερώσουμε τον πατέρα μου και την Αμάντα;»