Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 4: Ένα συνηθισμένο ταξίδι (Κεφάλαιο 7 - ΤΕΛΟΣ) - "Τελευταίος σταθμός"

          Στη γέφυρα επικρατούσε συγκρατημένη αισιοδοξία. Είχαν περάσει τρεις μέρες, κανένας δεν είχε προσπαθήσει να τους σταματήσει και πλησίαζαν πια στην Κίρα. Από τα μηνύματα φίλων σε άλλα σκάφη είχαν μάθει ότι τους αναζητούσαν παντού σε όλες τις εμπορικές διαδρομές. Η πορεία που είχε χαράξει ο πλοηγός τους όμως, ήταν έξω από κάθε λογική διαδρομή. Οι Ραδονιανοί τους είχαν επικηρύξει ως φυγόποινους και απαιτούσαν μέσω του Διαστρικού Συμβουλίου να συλληφθούν σε όποιο τομέα εντοπιζόντουσαν. Η εταιρεία επέμενε πως είχε χάσει την επαφή με το σκάφος.

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 4: Ένα συνηθισμένο ταξίδι (Κεφάλαιο 6) - "Εξηγήσεις"

Καθώς πλησίαζαν στα όρια του εγγύς διαστήματος της Ραδόνια χωρίς απρόοπτα, η ένταση άρχισε να υποχωρεί. Στράφηκε στον πιλότο.

«Φέρε το σκάφος στο σημείο συνάντησης, αλλά διατήρησε την ισχύ στις μηχανές. Θέλω να μπορούμε να φύγουμε αμέσως». Μετά γύρισε στον πλοηγό. «Να έχεις ήδη περασμένη την πορεία για την Κίρα στο σύστημα». Απευθύνθηκε σε όλους. «Ακόμα κι αν δε δώσω εντολή, αν καταλάβετε ότι κάτι πάει να στραβώσει, μην περιμένετε! Φεύγουμε αμέσως!»

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 4: Ένα συνηθισμένο ταξίδι (Κεφάλαιο 5) - "Εντάσεις"

Βρήκε τη Ναρήινα καθισμένη κάτω με το κεφάλι στα χέρια.

«Φύγαμε;» τον ρώτησε σιγανά.

«Όχι τελείως, θέλουμε λίγη ώρα, μέχρι να βγούμε από τα όρια της Ραδόνια, αλλά κάθε στιγμή που περνάει είμαστε όλο και πιο ασφαλείς» της απάντησε. «Στο σταθμό αυτό που έγινε ήταν αντιπερισπασμός για να ξεφύγουμε, έτσι δεν είναι;» τη ρώτησε.

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 3: Ένα συνηθισμένο ταξίδι (Κεφάλαιο 4) - "Δύσκολες Καταστάσεις"

            Μέχρι να φτάσουν στην αποθήκη, κατάφερε να ανακτήσει την αυτοκυριαρχία του κι άρχισε να σκέφτεται πρακτικά. Το εγχείρημά τους ακουγόταν δύσκολο, αλλά με καλή οργάνωση και λίγη τύχη θα τα κατάφερναν. Δε διέφερε και πολύ από μια οποιαδήποτε λαθραία μεταφορά κι όσο και αν αυτές οι μέρες είχαν περάσει πια, δε θα ήταν η πρώτη φορά που θα τολμούσε. Δεν είπαν πολλά στη διαδρομή, αλλά κατάφερε να μάθει το όνομά της.

«Ναρήινα, από ένα σπάνιο λουλούδι του μέρους που γεννήθηκα» είχε πει.

«Πρέπει να είναι όμορφο λουλούδι» είχε πιάσει τον εαυτό του να της λέει.

«Και δηλητηριώδες» είχε συμπληρώσει εκείνη, αλλά είχε προλάβει να τη δει να χαμογελάει, πριν το πρόσωπό της γίνει ξανά αυστηρό και είχε νιώσει μια ικανοποίηση.

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 4: Ένα συνηθισμένο ταξίδι (Κεφάλαιο 3) - "Ένα ύποπτο φορτίο"

             Προσπάθησε να επικοινωνήσει με το αφεντικό, αλλά μέσα του ήξερε πως ήταν μάταιο. Και όταν από τα κεντρικά τον πληροφόρησαν πως ο πρόεδρος δεν ήταν καν στην εταιρεία, αλλά σε διακοπές ήξερε ότι δεν είχε πια κανένα νόημα. Με βαριά καρδιά βγήκε από τον θάλαμο και κατευθύνθηκε προς τη γέφυρα. Προηγουμένως είχε καταστρέψει τα πάντα, φάκελο, σημειώσεις, αρχεία στον υπολογιστή, οτιδήποτε είχε σχέση με το καταραμένο το μήνυμα. Πρώτη φορά θα ρίσκαρε το σκάφος και κυρίως το πλήρωμά του και μάλιστα χωρίς να μπορεί να τους πει γιατί. Ούτε ο ίδιος ήξερε για τι ακριβώς θα ρίσκαραν, αλλά το ένστικτό του του έλεγε πως, αν κάτι πήγαινε στραβά, θα κατέληγαν όλοι για πολύ καιρό στη φυλακή ή και χειρότερα. Ήταν πλέον βέβαιος πως όλη η κινητοποίηση της ασφάλειας στον σταθμό τους αφορούσε άμεσα. Βέβαια δεν είχε κάνει ακόμα κάτι παράνομο και θα μπορούσε να αγνοήσει το μήνυμα και να συνεχίσουν σαν να μη τρέχει τίποτα. Αλλά μέσα του το ήξερε πως δεν μπορούσε.

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 4: Ένα συνηθισμένο ταξίδι (Κεφάλαιο 2) - "Επαγγελματικό ραντεβού"

          Ο ενοχλητικός βόμβος του ξυπνητηριού τον βρήκε να κοιμάται βαθιά. Ξύπνησε αμέσως, όπως το συνήθιζε και με δυσαρέσκεια διαπίστωσε πως του έλειπε ακόμα ύπνος. Ετοιμάστηκε γρήγορα και πήρε μόνο μια κούπα καφέ από την κουζίνα του σκάφους, πριν αρχίσει τον καθιερωμένο του γύρο στο σκάφος. Ευτυχώς όλα πήγαιναν ρολόι. Η φόρτωση είχε ήδη ξεκινήσει και προχωρούσε με καλούς ρυθμούς. Όλοι δούλευαν όπως του άρεσε, με ακρίβεια και συνέπεια. Στη γέφυρα είχαν ήδη αρχίσει τον προγραμματισμό του ταξιδιού. Έλεγξε τα μηνύματα και διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε κάτι ασυνήθιστο. Το μυστηριώδες μήνυμα θα μπορούσε να είναι απλά ένα όνειρο. Στάθηκε στην υπεύθυνη επικοινωνιών. Η Κλέισα τον κοίταξε και χαμογέλασε.

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 4: Ένα συνηθισμένο ταξίδι (Κεφάλαιο 1) - "Ένας ακόμα σταθμός"

        Το εμπορικό αστροσκάφος «Μ. Τύχη ΙΙ» βγήκε από το βαθύ διάστημα και άρχισε να κατευθύνεται προς τον τελικό προορισμό του. Στη γέφυρα ο καπετάνιος Ερμής Κόρος κάθισε στη θέση του με έναν ζεστό καφέ στα χέρια και άφησε τον εαυτό του να χαλαρώσει. Πάντα του άρεσε αυτό το στάδιο του ταξιδιού, η ησυχία πριν αρχίσει πάλι η δουλειά, όταν θα έφταναν. Το μικρό πλήρωμα τον ήξερε καλά και δεν τον ενοχλούσαν αυτές τις ώρες που αφιέρωνε στον εαυτό του. Κοίταξε τις οθόνες και υπολόγισε πως είχε αρκετό χρόνο να πιει τον καφέ και να σκεφτεί τι θα απαντούσε σε εκείνο το μήνυμα. Δεν ήταν η πρώτη φορά που η εταιρεία τον πίεζε να εγκαταλείψει τα ταξίδια και να αναλάβει διευθυντική θέση. Ήταν άλλωστε ο πιο έμπειρος καπετάνιος τους. Άλλος θα πετούσε από τη χαρά του για την προαγωγή. Αυτός όμως δεν ένιωθε έτοιμος να αφήσει τα ταξίδια. Του φαινόταν αδιανόητο να περιοριστεί σε ένα γραφείο όσο και αν του υπόσχονταν πως θα ταξίδευε αρκετά. Βέβαια και τα ταξίδια δεν ήταν όπως κάποτε. Όλο και περισσότερο γίνονταν ρουτίνα. Οι ίδιες διαδρομές, ασφαλείς και σίγουρες, οι ίδιοι σταθμοί, τα ίδια φορτία. Τα σκάφη όλο και πιο τυποποιημένα, πιο αυτόματα, περισσότερο ασχολιόταν με τα διοικητικά παρά με το σκάφος. Θα μπορούσε να πει ότι νοσταλγούσε τον κίνδυνο αλλά όχι, δεν ήταν κανένας ηλίθιος ρομαντικός, όπως αυτοί που μόνο γράφουν για τα ταξίδια χωρίς να έχουν ταξιδέψει ποτέ, ήταν σίγουρα καλύτερα τώρα.

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 3: Η Τέχνη των Κρυστάλλων (Κεφάλαιο 11 - Τέλος)

          Ξύπνησε χωρίς να έχει συνείδηση του πόσες ώρες είχαν περάσει. Το κελί ήταν μισοσκότεινο. Τινάχτηκε επάνω απότομα καθώς θυμήθηκε πού βρισκόταν. Αυτή τη φορά κανένας εφιάλτης δεν την είχε ενοχλήσει. Ούτε που τολμούσε να φέρει στο μυαλό της τη χθεσινή συζήτηση. Πώς είχε τολμήσει να μιλήσει έτσι σε έναν Αστράρχη; Φοβόταν ότι σύντομα θα το μετάνιωνε πικρά, όμως προς το παρόν μόνο αυτή είχε παραφερθεί. Ήταν σίγουρη ότι τώρα βρισκόταν στα χέρια του Θηρίου, αλλά ένιωθε παράξενα ήρεμη. Αν έβρισκε απλά κάποιον να του δώσει το μήνυμα του Αστροβάτη, πριν την εξοντώσουν…

            Ήταν χαμένη στις σκέψεις της, όταν άνοιξε η πόρτα και την πήραν οι φρουροί της. Την ξαναπήγαν στο ίδιο γραφείο, αλλά αυτή τη φορά δεν ήταν μέσα ο Αστράρχης  ή ο Ναύαρχος παρά μια γυναίκα που της φάνηκε γνώριμη.

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 3: Η τέχνη των Κρυστάλλων (Κεφάλαιο 10)

          Η συνάντηση της Εμμέλια με τον Πρώτο Ναύαρχο και τον Αστράρχη ήταν πιο ανώδυνη και σύντομη απ’ ό,τι είχε φανταστεί. Τον Ναύαρχο θα μπορούσες να τον πεις κι ευδιάθετο. Τι ακριβώς τους είχε πει ο Στέφανος μπορούσε μόνο να το υποθέσει, αλλά κανείς από τους δύο άνδρες δεν έθιξε το ζήτημα. Ο Αστράρχης την κοίταξε βαθιά στα μάτια και διέκρινε μια αδιόρατη θλίψη στα δικά του.

«Εσείς είστε λοιπόν» περιορίστηκε να της πει, πριν στραφεί στον Στέφανο. «Νομίζω ότι όλα έχουν τακτοποιηθεί πλέον. Εμείς αποχωρούμε, σε λίγες μέρες θα έχετε επιστρέψει στη Δόνια» είπε και πρόσθεσε με νόημα «Ελπίζω το ταξίδι της επιστροφής να είναι χωρίς συμβάντα».

 Ο Στέφανος χαμογέλασε.

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 3: Η τέχνη των Κρυστάλλων (Κεφάλαιο 9)

            Η Εμμέλια πετάχτηκε από τον επίμονο βόμβο. Συνειδητοποίησε ότι την είχε πάρει ο ύπνος. Είχε χάσει την αίσθηση του χρόνου. Σηκώθηκε απρόθυμα και ρώτησε ποιος ήταν.

«Ευγενία, άνοιξε αμέσως, πρέπει να μιλήσουμε!»

Η φωνή του Στέφανου πρόδιδε την έντασή του. Άνοιξε την πόρτα. Ο Στέφανος μπήκε μέσα και έκλεισε την πόρτα πίσω του, κάνοντας ένα νεύμα στον υπασπιστή του. Ξεκίνησε αμέσως να μιλάει. «Ευγενία, άκουσέ με προσεκτικά. Δεν έχουμε πολύ χρόνο και δεν έχουμε περιθώρια για άσκοπες διαφωνίες». Η Εμμέλια σφίχτηκε. Θα ήταν τελικά όπως το είχε προβλέψει.

«Άσε, Στέφανε, δε χρειάζεται, το έχω καταλάβει εδώ και ώρες. Ξέρω πολλά, έτσι δεν είναι;» ρώτησε με νόημα. Ένα μικρό χαμόγελο φάνηκε για μια στιγμή στα χείλη του.

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 3: Η τέχνη των Κρυστάλλων (Κεφάλαιο 8)

«Πλοίαρχε» ακούστηκε η φωνή. «Έχουμε επαφή με σκάφος του Αυτοκρατορικού Στόλου!»

«Αναγνώριση;» ρώτησε ο πλοίαρχος.

«Είναι το Lex Imperialis! Μας ενημέρωσαν ότι θα στείλουν την άκατο του Ναυάρχου».

«Ετοιμάστε άγημα υποδοχής, ενημερώστε τους αξιωματικούς, θα τους συναντήσω εκεί» είπε γρήγορα. Η καινούρια ναυαρχίδα του στόλου, το πρώτο από τα αστρόπλοια της κλάσης Imperialis. Το λιγότερο ο Πρώτος Ναύαρχος, Νικόλαος Whitefield, είχε έρθει για τη συνάντηση. Πολύ πιθανόν να ήταν κι ο Υψηλός Ναύαρχος, ο Αστράρχης Emcay, κεφαλή του Αυτοκρατορικού Στόλου και ένας από τους ανθρώπους που δημιούργησαν την Αυτοκρατορία των Άστρων.

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 3: Η τέχνη των Κρυστάλλων (Κεφάλαιο 7)

            Ο κόμης Ferden ήταν ανένδοτος, επέμενε να δει και να ανακρίνει και ο ίδιος τις δύο κοπέλες. Μάταια προσπαθούσε ο πλοίαρχος να τον μεταπείσει, τονίζοντας το ασήμαντο του γεγονότος. Ειδικά, όταν έμαθε πως η μία ήταν μάλλον αμαζόνα λαθρέμπορος, εκστασιάστηκε.

«Μα είναι πρώτης τάξεως υλικό για τη μονογραφία μου πάνω στις συνήθειες αυτών των διεστραμμένων γυναικών! Πλοίαρχε, δε δέχομαι άλλη συζήτηση επ’ αυτού!»

Κάτι προσπάθησε να πει ο πλοίαρχος, αλλά ο κόμης του ένευσε πως η συζήτηση είχε κλείσει. Κοίταξε τον ταξίαρχο Γκεμς που χαμογελούσε χαιρέκακα.

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 3: Η Τέχνη των Κρυστάλλων (Κεφάλαιο 6)

Η Μαριάννα καθόταν στο μικρό κελί απογοητευμένη και προβληματισμένη. Δεν ήξερε τι υποδοχή έπρεπε να περιμένει, αλλά σίγουρα δεν ήταν αυτή. Πριν καλά καλά το σκάφος τους σταματήσει, είχαν ορμήσει μέσα πάνοπλοι στρατιώτες ή τουλάχιστον έτσι της φάνηκαν μέσα στις φωνές και τα σπρωξίματα. Μάταια προσπαθούσε να εξηγήσει ότι δεν ήταν εχθρός, ήταν υπήκοος της Αυτοκρατορίας τους. Κανείς δεν έδινε την παραμικρή σημασία σε αυτά που έλεγε. Τις χώρισαν, την έψαξαν, της πήραν ό,τι είχε πάνω της και χωρίς πολλά πολλά βρέθηκε σε εκείνο το κελί.

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες- Ιστορία 3: Η τέχνη των Κρυστάλλων (Κεφάλαιο 5)

«Πλοίαρχε!» ακούστηκε μια φωνή από τη γέφυρα.

Ο πλοίαρχος Trote σήκωσε το βλέμμα από τα έγγραφα που μελετούσε. Η φωνή ήταν από την Εποπτεία.

«Εντοπίστηκε άγνωστο σκάφος σε τροχιά στον προορισμό μας!»

Ιστορίες από τις αστρικές αυτοκρατορίες - Ιστορία 3: Η τέχνη των Κρυστάλλων (Κεφάλαιο 4)

Ο πλοίαρχος Trote του Imperial Fleet Ship (IFS) Illustrious αισθανόταν κάπως άβολα με την αποστολή αυτή. Δεν ήταν η πρώτη φορά που φιλοξενούσε στο αστρόπλοιό του ένα από τα καλύτερα θωρηκτά της Αυτοκρατορίας των Άστρων, κάποιον υψηλό προσκεκλημένο του Αυτοκρατορικού Συμβουλίου.

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 3: Η Τέχνη των Κρυστάλλων (Κεφάλαιο 3)

          «Είσαι τυχερή» της είπε η άγνωστη λίγη ώρα μετά, καθώς απομακρύνονταν από το κουφάρι του αστρόπλοιου που παραλίγο να γίνει ο τάφος τής Μαριάννας. «Είσαι η μόνη που επέζησε».

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 3: Η Τέχνη των Κρυστάλλων (Κεφάλαιο 2)

Κοιτάχτηκε για μια τελευταία φορά στον καθρέφτη και χαμογέλασε. Ακριβώς έτσι, σκέφθηκε. Έτσι θα τον συναντήσω. Της πήγαιναν πολύ οι ψηλοτάκουνες μπότες, τα εφαρμοστά ρούχα και το ελαφρώς ατημέλητο χτένισμα. Είχαν γνωριστεί πριν λίγο καιρό σε ένα από τα ταξίδια της και της άρεσε. Μια ανθοδέσμη την περίμενε στον επόμενο σταθμό. «Θα σε περιμένω, όταν γυρίσεις» έγραφε το σημείωμα. Και τώρα η απόσταση που τους χώριζε μειωνόταν κάθε στιγμή, καθώς το μικρό εμπορικό αστρόπλοιο σε λίγο θα έμπαινε στο βαθύ διάστημα, μετά την επιτυχημένη αποστολή του σε αυτόν τον σχετικά άγνωστο πλανήτη, μακριά από τις συνήθεις εμπορικές ρότες.

            Η Μαριάννα ήταν πολύ ευχα

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 3: Η τέχνη των Κρυστάλλων (Κεφάλαιο 1)

Ήταν οπωσδήποτε μια σημαντική ημέρα. Τόσα χρόνια σκληρής δουλειάς την έφεραν επιτέλους στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Όχι ότι το ήξερε αυτό, όταν ξεκινούσε. Όλα τα χρωστούσε στη Δασκάλα της. Αυτή την είχε βρει, όταν δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια συνηθισμένη κοπέλα, σε μια ακόμα πιο συνηθισμένη μεγαλούπολη, μιας καθ’ όλα συνηθισμένης αποικίας μιας τυπικής αυτοκρατορίας. Τα προβλήματά της όμως δεν ήταν καθόλου συνηθισμένα.

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 2: Το τέλος του ονείρου (Κεφάλαιο 7) - "Το Τέλος του Ονείρου"

            

Η σφαίρα τον βρήκε εκεί στην καρδιά. Έπεσε βαρύς στις σκάλες, καθώς το τελευταίο φως του ήλιου χρωμάτιζε τον ορίζοντα. Το βαρύ κλειδί της πύλης έφυγε από το χέρι του και ο μεταλλικός ήχος για μια στιγμή έγινε ο μόνος ήχος στα αυτιά του. Ένα ελαφρύ μειδίαμα σχηματίστηκε στα χείλη του.

Ιστορίες από τις Αστρικές Αυτοκρατορίες - Ιστορία 2: Το τέλος του ονείρου (Κεφάλαιο 6) - "Λυκόφως"

Ο βασιλιάς κόντευε να εκραγεί.

«Τι σημαίνει αναγνωρίζουν τους διαδόχους ως κυβερνήτες;» ρώτησε εκνευρισμένος τους συμβούλους του. «Ποιος τους έδωσε τέτοια εξουσία;»

 Ο πρώτος σύμβουλος του στέμματος προσπάθησε να εξηγήσει.

«Μεγαλειότατε, πολύ φοβάμαι ότι αρκετές επαρχίες του βασιλείου αρνούνται να δεχθούν την, εμ ... αποκλήρωση και ίσως θέλουν έτσι να…»

«Πείτε τα πράγματα με το όνομά τους, εξοχότατε» διέκοψε η Αουρέλια παρούσα με το μέλλοντα σύζυγό της στο συμβούλιο. «Αντιμετωπίζουμε στάση! Είναι σαφές ότι αμφισβητούν το στέμμα! Πρέπει να δράσουμε δυναμικά! Με την άδειά σας, Μεγαλειότατε…» συμπλήρωσε.