Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 23) "GAME OVER" *Τελευταίο κεφάλαιο*

Πρωί πρωί έτρεξε ο Ρικ στο νεκροτομείο για να αναγνωρίσει το πτώμα που βρήκαν στο δάσος. Προς έκπληξή του, ανακαλύπτει πως είναι η Σιμόν. Ξεσπάει σε κλάματα ενώ άγχος αρχίζει και τον κατακλύζει για την τύχη του μικρού Ντάνι. Σύντομα καταφτάνει και η Περνέλλ με την αναστατωμένη Ζωή. Ο Ρικ προσπαθεί να σταθεί στην πληγωμένη μητέρα η οποία πέφτει στο πάτωμα και λέει ασυναρτησίες. 

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 22)

«Τι είναι αυτές;» ρωτάει ο Ρικ την μητέρα του, Λαρίσα, δείχνοντάς της τις φωτογραφίες που δείχνουν ένα κοριτσάκι με την ίδια και τον Ντον, τον εκλιπόντα πατέρα του. Η Λαρίσα φαίνεται σοκαρισμένη που τις βλέπει και προσπαθεί να συγκρατηθεί να μην βάλει τα κλάματα.  

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 21)

Ο ουρανός είναι γκρίζος πάνω από το Ντάνβιλ και ένας αέρας δυνατός αναστατώνει τους κατοίκους. Η αστυνομία έχει αυξηθεί πολύ στους δρόμους και ένας φόβος περίεργος επικρατεί. Ο Ρικ με την Ζωή έχουν κλειστεί στο σπίτι του. Αυτή αφενός κοιτάει στον υπολογιστή να βρει περισσότερα στοιχεία για την μητέρα της, Κρίσταλ Ντομ, η οποία φαίνεται να είναι η ιδιοκτήτρια του Ιδρύματος/ Μεσιτικής εταιρείας KD. 

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 20)

«Μας είπες ψέματα, ηλίθια! Ο Τομ ήταν αθώος απ' την αρχή και μας έσπειρες αμφιβολίες με το ψέμα σου!» ουρλιάζει η Σιμόν στην Μέριλιν κι ο Ντάνι αρχίζει να κλαίει δυνατά. «Δεν καταλαβαίνω για τι πράγμα μιλάς, Σιμόν!» φωνάζει η Μέριλιν με τρεμάμενη φωνή, έτοιμη να κλάψει. Κοιτάει τον Ρικ, που προσπαθεί να ηρεμήσει τον Ντάνι αλλά και να συγκρατήσει τα νεύρα του. 

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 19)

Είναι πρωί και ο ήλιος έχει βγει αν και κάνει ακόμα κρύο. Το πρωινό έχει σερβιριστεί στο σπίτι του Ρικ κι η Μέριλιν έχει μείνει άφωνη από τα πόσα φαγητά έφτιαξε ο αγαπημένος της. Τέσσερα είδη αβγών, τηγανίτες, φρούτα, δημητριακά, μπέικον, κρουασάν ζεστά και φρεσκοψημένα λουκάνικα στο γκριλ.

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 18)

Η Λαρίσα έκανε δώρο στον γιο της και  στη Μέριλιν δυο εισιτήρια για το Παρίσι για δυο εβδομάδες, κι έτσι οι δυο τους πέρασαν την Πρωτοχρονιά στην Ευρώπη. Όμως, παρά τις υπέροχες στιγμές έρωτα που πέρασαν στην πανέμορφη αυτή πόλη, ο Ρικ ήταν σε διαρκή επικοινωνία με τον πατέρα της Μέριλιν, για να μαθαίνει τα νέα, αν δηλαδή επέστρεψε η Ζωή, γεγονός που εξαγρίωνε τη Μέριλιν. 

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 17)

Είναι παραμονή Χριστουγέννων, και το Ντάνβιλ είναι πανέμορφο όταν είναι χιονισμένο. Οι λίμνες παγώνουν, και οι κάτοικοι στολίζουν τα σπίτια τους γιορτινά. Κάθε χρόνο ανταγωνίζονται για το ποιο σπίτι έχει τα καλύτερα στολίσματα. Ο Ρικ, που φοράει ένα καφέ παντελόνι, μποτάκια και χοντρό μαύρο μπουφάν, επιστρέφει σπίτι κρατώντας ένα φρεσκοκομμένο έλατο και βλέπει τη Μέριλιν, η οποία φοράει ένα κόκκινο πουλόβερ μ’ έναν χιονάνθρωπο πάνω και μια χριστουγεννιάτικη ποδιά, να σερβίρει υπέροχο χοιρινό ρολό με ροδισμένες πατάτες φούρνου και σαλάτα Σίζαρς. Έχει ανάψει κεριά στο τραπέζι και όλο το σπίτι είναι στολισμένο χριστουγεννιάτικα και το τζάκι είναι αναμμένο. Ένα χαμόγελο εμφανίζεται στο πρόσωπο του Ρικ μετά από πολύ καιρό. 

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 16)

Ο Ρικ με τη Ζωή και τη Σιμόν ακολουθούν τον Λαρς έξω απ’ τα σύνορα του Ντάνβιλ, σ’ έναν απόμερο δρόμο με δάσος τριγύρω. «Πού πάει;» αναρωτιέται η Ζωή. Ξαφνικά πετάγεται μπροστά τους η Μέριλιν και κουνάει τα χέρια της, τρομοκρατημένη, να σταματήσουν το αυτοκίνητο.

Σταματάνε το αυτοκίνητο, ενώ ο Λαρς έχει ήδη εξαφανιστεί μπροστά. Οι τρεις τους έχουν κοκαλώσει, βλέποντας τη Μέριλιν, με σκισμένα ρούχα και ανακατεμένα μαλλιά και μελανιές στο σώμα της. Ο Ρικ αμέσως βγαίνει και την πλησιάζει αργά προσπαθώντας να συνειδητοποιήσει αν βλέπει σωστά.

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 15)

Η Ζωή κάνει επίσκεψη στη Σιμόν για να τη βοηθήσει με τον μικρό Ντάνι. Η Περνέλλ την υποδέχεται και της λέει ότι πρέπει να φύγει, να κανονίσει τις λεπτομέρειες με το ορφανοτροφείο.

Η Σιμόν είναι ξαπλωμένη στο κρεβάτι και κοιτάει έξω από το παράθυρο μ’ ένα αχανές βλέμμα. Τα μάτια της είναι ακόμα βουρκωμένα και ο Ντάνι κλαίει στην κούνια του δίπλα της. Η Ζωή παίρνει τον Ντάνι στα χέρια της και προσπαθεί να τον ηρεμήσει. «Σιμόν, χρειάζεσαι κάτι; Πεινάς, διψάς;» τη ρωτάει κι αυτή κουνάει το κεφάλι της χωρίς να μιλήσει. Αφού ο Ντάνι ρεύεται, τον ξαναβάζει στην κούνια κι αυτός αποκοιμιέται. Η Ζωή κάθεται στο κρεβάτι, δίπλα στα πόδια της Σιμόν. «Θες να μιλήσουμε;» τη ρωτάει.

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 14)

Μέρα του γάμου της Λαρίσα με τον Ντον:

«Σήμερα πήγαμε με τον Ντον στην εξοχή, ήταν υπέροχη μέρα. Πολύς ήλιος, που είναι περίεργο για το Ντάνβιλ, και υπέροχες μυρωδιές τριγύρω. Πόσο λατρεύω την άνοιξη. Όσο σκέφτομαι ότι αύριο πάλι θα βρέχει όμως θα ‘θελα τόσο πολύ να τον πάρω και να φύγουμε από δω. Αλλά δε μπορούμε, κανείς δε μπορεί στο τέλος. Εδώ έχουμε ασφάλεια, χρήματα, ό,τι χρειαστούμε…αλλά και να προσπαθούσαμε θα το καταλάβαιναν και θα μας βρίσκανε. Έτσι είναι η μοίρα μας. Δεν υπάρχει διέξοδος»

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 13)

Ο Ρικ φωνάζει και τρέχει προς τις σκάλες σκοντάφτοντας σε διάφορα αντικείμενα. Το Φάντασμα του αρπάζει το πόδι και ο Ρικ τον κλωτσάει. Η Σιμόν ουρλιάζει απ’ το δωμάτιό της. Ο Ρικ κλωτσάει ξανά με όλη του τη δύναμη το Φάντασμα με το άλλο του πόδι και πέφτει απ’ τις σκάλες και προσπαθεί να σηκωθεί και αρχίζει να ανεβαίνει τις σκάλες με τα χέρια.

Ακολουθεί τη φωνή της Σιμόν και καταφέρνει τελικά να μπει στο δωμάτιο προτού το Φάντασμα τον φτάσει και μαχαιρώσει το ξύλο της πόρτας πίσω του. Ο Ρικ φέγγει με το κινητό στο δωμάτιο και βλέπει τη Σιμόν δίπλα στον Λαρς.

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 12)

Στο νοσοκομείο, η Μέρεντιθ κοιμάται στο κρεβάτι, κι ο Ρικ με τη Ζωή βρίσκονται απ’ έξω, αμίλητοι και νευρικοί. Ξαφνικά, τρέχει μέσα ο Μάρτιν ανήσυχος.

«Πού είναι; Είναι καλά;» ρωτάει ο Μάρτιν, λαχανιασμένος. Ο Ρικ τον κοιτάει, κατάπληκτος, και τον καθησυχάζει. Ο Μάρτιν κάθεται να πάρει ανάσα, έτοιμος να κλάψει. Μετά εξοργίζεται και αρχίζει να κλωτσάει τα καθίσματα και να δίνει μπουνιά στους τοίχους. Όταν ο Ρικ προσπαθεί να τον ηρεμήσει, ο Μάρτιν τον σπρώχνει και πέφτει κάτω.

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 11)

Ο Ρικ χτυπάει την πόρτα του σπιτιού της Σιμόν, καθώς πλέον ο Τομ μένει εκεί. Ανοίγει η Περνέλλ, η μητέρα της Σιμόν, και φαίνεται ανήσυχη όταν τον βλέπει. «Ρικ…τι θέλεις;» τον ρωτάει. «Ήρθα να μιλήσω με τον Τομ» της λέει και πάει να μπει αλλά αυτή τον σταματάει. «Δεν είναι εδώ» του λέει. Από πίσω της εμφανίζεται η Σιμόν, η οποία βρίσκεται πλέον στον 9^ο μήνα εγκυμοσύνης.

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 10)

«Δε…δε το πιστεύω…» λέει ο Ρικ αφού είδε το μήνυμα και πάει να κάτσει στο σκαμπό, ζαλισμένος. «Ποιος είναι αυτός, γιατί…γιατί…; Δε μπορώ να καταλάβω, τι θέλουν πια;» λέει, απεγνωσμένος. Χτυπάει το κινητό του, είναι ο Τομ. 

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 9)

Η Ζωή με τον Μάρτιν φτάνουν σ’ ένα μικρό ξύλινο σπιτάκι στη μέση του δάσους. Μπαίνουν και κλειδώνονται μέσα. Η Ζωή κοιτάει τριγύρω τον χώρο, ο οποίος είναι γεμάτος με παλιά αντικείμενα, βρώμικα έπιπλα, αράχνες και μπόλικη σκόνη.

Ο Μάρτιν κοιτάει απ’ το παράθυρο αν έρχεται κανείς.

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 8)

12 χτυπάει το ρολόι, τη νύχτα. Η Ζωή, ντυμένη Σταχτοπούτα, τρέχει μέσα στο δάσος. Το Φάντασμα την κυνηγάει με ένα κοφτερό μαχαίρι. Φωνάζει βοήθεια, αλλά ποιος να την ακούσει στο πάρτι με τόσο δυνατή μουσική; Το πανέμορφο λευκό της φόρεμα πιάνεται σε κάτι αγκάθια ενός θάμνου και πέφτει με τα μούτρα στις λάσπες. Αυτή ουρλιάζει καθώς βλέπει το Φάντασμα έτοιμο να την μαχαιρώσει. 

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 7)

Στην αίθουσα αναμονής στην κλινική, ο Ρικ χαζεύει την φωτογραφία με τον Μπράντλεϋ και τον θείο Ματ που αποθανάτισε στο κινητό του. Από μέσα, βγαίνει η Χλόη δίπλα στον Ντετέκτιβ Λαρς, μιλώντας και γελώντας. Ο Ρικ σηκώνεται και τους χαιρετάει. 

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 6)

Είναι μεσημέρι μιας βροχερής μέρας και ο Ρικ κάθεται μόνος του σε ένα τραπεζάκι στο πεζοδρόμιο έξω απ’ το αγαπημένο του μικρό καφέ, πίνοντας εσπρέσο. Στο δίπλα τραπέζι βλέπει ένα ζευγάρι να τρώνε μαζί με το 10χρονο κοριτσάκι τους το οποίο χαμογελάει στον Ρικ μια στις τόσες κι αυτός χαμογελάει πίσω. Μετά της κάνει αστείες γκριμάτσες κι αυτή γελάει.

Και θυμάται όταν μίλησε με τη Μέριλιν για πρώτη φορά.

Καθόταν μόνος του και διάβαζε για ένα διαγώνισμα στη Τρίτη Λυκείου πίνοντας εσπρέσο για να μείνει ξύπνιος. Έβρεχε καταρρακτωδώς κι όλοι τρέχανε στους δρόμους να ‘γλιτώσουν’ το μπουγέλωμα.

Ξαφνικά, έπεσε μπροστά του η Μέριλιν ρίχνοντας τα βιβλία της παντού. Αυτός αμέσως σηκώθηκε και τη βοήθησε να τα μαζέψει. Τότε προσέχει ότι μελετούσανε το ίδιο μάθημα με το ίδιο βιβλίο Ιστορίας. «Βρέχει πολύ και έχει τέντα εδώ, όπως και μπόλικο καφέ. Και συμπτωματικά έχουμε το ίδιο βιβλίο να διαβάσουμε…τι λες;» της πρότεινε κι αυτή του χαμογέλασε.

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 5)

Μετά από ενάμιση περίπου μήνα, η πόρτα του δωματίου του Ρικ ανοίγει κι είναι η Ζωή. Όλα τα ρούχα του είναι άνω-κάτω, άπλυτα στο πάτωμα, φαγητά και πιάτα στις επιφάνειες και μια απαίσια μυρωδιά κυριαρχεί στο χώρο.

Ο ίδιος είναι ξαπλωμένος στο κρεβάτι, φορώντας μόνο το μποξεράκι του, τα γένια και τα μαλλιά μακρύνανε και χαζεύει το ταβάνι, ακούγοντας ροκ μουσική στα ακουστικά του. Η Ζωή κρατάει τη μύτη της και ανοίγει το παράθυρο. Αρχίζει και μαζεύει τα άπλυτα. Ο Ρικ της ρίχνει μια ματιά και ξανακοιτάει το ταβάνι. Που και που βλέπει αν έχει μηνύματα στο κινητό.

Η Ζωή βάζει τα άπλυτα σ’ ένα καλάθι κι ύστερα ξαπλώνει από πάνω του και του χαϊδεύει το στήθος με δυο προσκλήσεις σε πάρτι. «Τι ‘ναι αυτό;» ρωτάει. Αυτή του βγάζει τα ακουστικά για να μπορεί να την ακούσει. «Αν απαντούσες το τηλέφωνο όλη την εβδομάδα, θα ήξερες. Η Σιμόν κάνει πάρτι γενεθλίων απόψε, θα ‘ναι όλοι απ’ τη σχολή εκεί» του λέει κι αυτός την κοιτάει, αηδιασμένος.

Παιχνίδι Εμπιστοσύνης (Κεφάλαιο 4)

Η ώρα είναι σχεδόν 2. Ο Ρικ ξυπνάει έντρομος στο πάτωμα και κοιτάει το ρολόι. Πέρασαν 24 ώρες και κοιτάει το κινητό για μηνύματα. Το ανανεώνει αλλά τίποτα. Κανείς. Απ’ το μπάνιο βγαίνει η Ζωή.

«Ξύπνησες;» ρωτάει, νευρική. Αυτός την κοιτάει, τρομαγμένος, κρατώντας το κινητό του. «Α ναι, πλησιάζει η ώρα, ε;» ρωτάει. Τότε αποφασίζει να του δείξει το γράμμα. Ο Ρικ το διαβάζει 3 φορές μέχρι να καταλάβει τι λέει. «Πού να πήγε με ελικόπτερο; Τι περίεργο…ή πήγε να κρυφτεί για να οργανώσει την απαγωγή ή την απήγαγαν ενώ θα έφευγε κάπου. Ίσως με την Σιμόν;» αναρωτιέται τρίβοντας το κεφάλι του. Αρχίζει και περπατάει πέρα δώθε, νευρικός κι η Ζωή ντύνεται, κουρασμένη και αγχωμένη.