Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

31.7.14

Στα χέρια ενός δαίμονα (Κεφάλαιο 9)



Μοναλιζ

  Η βολτα μου με τον Τομας πηγε αρκετα καλα. Ηταν ευγενικος και ειχα αρχισει να πιστευω πως δεν ειχε καμια σχεση με τον φιλο του. Αναρωτιεμαι γενικα τι κοινο θα μπορουσαν να ειχαν και κανανε παρεα. Πηγαμε πρωτα στο πιο γνωστο παγωτατζιδικο της γειτονιας για το τελευταιο παγωτο του καλοκαιριου και υστερα κατεβηκαμε στην παραλια να καθισουμε. Μου εκανε συνεχεια ερωτησεις για να μαθει πραγματα για μενα και εδειχνε πραγματικο ενδιαφερον. Με ρωτησε για την ζωη μου γενικα, για το τι εκανα πριν ερθω εδω και τι κανω τωρα, δεν εθιξε καθολου το θεμα για το θανατο των γονιων μου και γενικα ηταν προσεκτικος. Οταν ομως ηρθε η ωρα να με ρωτησει για το αν εχω καποιο αγορι αυτο το καιρο διστασα. Δεν ηξερα ακριβως τι επρεπε να πω και τι οχι κυριως αφου μπλεκοταν και ο Λιο μεσα σε ολα.
«Και δεν υπαρχει κανενας στο μυαλο σου αυτη τη στιγμη?» ειχε πει. Κοιταξα για μια στιγμη στο κενο ψαχνωντας την καταλληλη φραση που θα πω ενω μεσα μου ο πονος δυναμωνε.
«Στο μυαλο μου, ναι. Πουθενα αλλου, οχι.» ειπα τελικα και βυθιστηκα στην μελαγχολια.
«Θα μπορουσα να βοηθησω σε αυτο?»
  Αμεσως γυρισα να τον κοιταξω και ειδα πως ειχε ερθει ολο και πιο κοντα. Τα ματια του ειχαν τρυπωσει μεσα στα δικα μου και ειχα κολλησει. Πλησιασε και αλλο λιγο και τα χειλη μας κοντευαν να αγγιχτουν οταν τελικα καταφερα και τραβηχτηκα μακρια.
«Συγγνωμη, δεν μπορω.» ειπα και ενιωθα το αιμα στις φλεβες μου να βραζει. Περιμενα οτι θα νευριασει η οτι θα σηκωθει και θα φυγει η γενικα καποια ασχημη αντιδραση αλλα εκεινος απλως εβαλε το κεφαλι του στον ωμο μου και χαχανισε.
«Καταλαβα. Εχεις φαει χοντρο κολλημα με εκεινον?» ειπε ηρεμα και σαστισα.
«Ετσι νομιζω. Για εκεινον ομως δεν νομιζω να ισχυει. Δεν θελει ουτε να με βλεπει.»
«Τοτε ειναι ηλιθιος. Δεν βλεπει οτι εχει εναν αγγελο διπλα του και απλα τον παραταει.»
«Δεν ειναι ακριβως ετσι. Εκανα και εγω κατι που τον πειραξε αλλα γενικα η ολη κατασταση ειναι περιεργη. Μακαρι να μπορουσα να του πω τι νιωθω και να με ακουσει πραγματικα. Φαινεται δεν ειμαι εγω η καταλληλη για εκεινον.» ειπα θλιμμενα και κοιταξα την θαλασσα εκεινος κουνηθηκε για μια στιγμη και υστερα με ρωτησε παλι.
«Και αμα ειχες μια ευκαιρια να του μιλησεις τι θα του ελεγες?»
«Ολα αυτα που εχω μεσα στην καρδια μου. Με εκανε να αισθανθω αγαπη μετα απο τοσο καιρο που ειχα να νιωσω το οτιδηποτε. Αισθανομουν ασφαλεια κοντα του και με προστατευε απο αυτο το τερας που με καταδιωκε.»
  Ημουν ετοιμη να μου ξεφυγει το ονομα του αλλα ευτυχως κρατηθηκα και εσφιξα τα δοντια. Δεν ηθελα να πω κατι που δεν επρεπε αλλα ο Τομας σαν ανθρωπος μου εβγαζε ενα ειδος εμπιστοσυνης.
«Εισαι ερωτευμενη μαζι του.» ειπε χωρις να ρωταει. Και απλα εβαλα τα χερια στο προσωπο μου.
«Ναι.»
«Τοτε ειναι ενας βλακας που σε αφησε.» ειπε και τον ακουσα να γελαει. Εμοιαζε λιγο διαφορετικο το γελιο του και οταν γυρισα να τον κοιταξω εκεινος κοιτουσε πισω με ενα στραβο χαμογελο.

«Αυτο ξαναπες το.» ειπε μια φωνη απο πισω μου και αναγκαστηκα γυρισα αποτομα ολο μου το σωμα για να δω. Ειχα φρικαρει τοσο πολυ που δεν μπορουσα να κουνηθω ουτε να αντιδρασω! Νομιζα οτι ειχα ξεμεινα απο αερα και ενιωθα τον λαιμο μου να καιει. Τι στο καλο!

Merian