Ο Μαρσύας είναι ένα ψυχολογικό μυθιστόρημα που εξερευνά τη βία της αγάπης, την απώλεια της ταυτότητας και τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στον έρωτα και την εξουσία. Μέσα από μια σύγχρονη αφήγηση που διασταυρώνεται με στοιχεία αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, το βιβλίο αφηγείται τη σταδιακή αποδόμηση ενός ανθρώπου που αγαπά περισσότερο απ’ όσο αντέχει.
Η μυθολογία δεν λειτουργεί ως διακόσμηση, αλλά ως εσωτερικός χάρτης της ψυχικής κατάρρευσης. Ο Μαρσύας δεν είναι απλώς ένας χαρακτήρας· είναι μια κατάσταση ύπαρξης, μια προσπάθεια αυτοπροστασίας που έρχεται αργά. Το βιβλίο θέτει ερωτήματα για τη βία που αποδεχόμαστε στο όνομα της αγάπης και καλεί τον αναγνώστη να αναγνωρίσει σημάδια που συχνά αγνοούνται μέχρι να είναι αργά.
Ο Δημήτρης Αφεντούλης γράφει μυθιστορήματα που κινούνται ανάμεσα στην ψυχολογική λογοτεχνία και τη μυθολογική αλληγορία. Ξεκίνησε να γράφει από νεαρή ηλικία ποίηση και στίχους, πριν στραφεί αργότερα στο μυθιστόρημα. Μετά από μια μακρά περίοδο σιωπής, επέστρεψε στη γραφή με τον Μαρσύα, το πρώτο βιβλίο της τριλογίας Τι είναι Βία.
Το έργο του εστιάζει στη διερεύνηση της ανθρώπινης ψυχής, της αγάπης και της βίας στις πιο αθέατες μορφές της, μέσα από ιστορίες που αντλούν στοιχεία από τη σύγχρονη εμπειρία και τη μυθολογική παράδοση.
Η μυθολογία δεν λειτουργεί ως διακόσμηση, αλλά ως εσωτερικός χάρτης της ψυχικής κατάρρευσης. Ο Μαρσύας δεν είναι απλώς ένας χαρακτήρας· είναι μια κατάσταση ύπαρξης, μια προσπάθεια αυτοπροστασίας που έρχεται αργά. Το βιβλίο θέτει ερωτήματα για τη βία που αποδεχόμαστε στο όνομα της αγάπης και καλεί τον αναγνώστη να αναγνωρίσει σημάδια που συχνά αγνοούνται μέχρι να είναι αργά.
Ο Δημήτρης Αφεντούλης γράφει μυθιστορήματα που κινούνται ανάμεσα στην ψυχολογική λογοτεχνία και τη μυθολογική αλληγορία. Ξεκίνησε να γράφει από νεαρή ηλικία ποίηση και στίχους, πριν στραφεί αργότερα στο μυθιστόρημα. Μετά από μια μακρά περίοδο σιωπής, επέστρεψε στη γραφή με τον Μαρσύα, το πρώτο βιβλίο της τριλογίας Τι είναι Βία. Το έργο του εστιάζει στη διερεύνηση της ανθρώπινης ψυχής, της αγάπης και της βίας στις πιο αθέατες μορφές της, μέσα από ιστορίες που αντλούν στοιχεία από τη σύγχρονη εμπειρία και τη μυθολογική παράδοση.
1. Πες μας δυο λόγια για το βιβλίο σου.
Ο Μαρσύας είναι ένα μυθιστόρημα για τη βία που δεν φαίνεται όσο βρίσκεσαι μέσα της. Τη βία της αγάπης όταν γίνεται εξουσία, όταν διαβρώνει την ταυτότητα και μετατρέπει την τρυφερότητα σε έλεγχο. Είναι μια σύγχρονη τραγωδία που συνομιλεί με την αρχαία ελληνική μυθολογία, όχι ως αισθητικό πλαίσιο, αλλά ως ψυχικό τοπίο.
Ο Μαρσύας, ουσιαστικά, είναι μια ψυχική κατάσταση· μια βαλβίδα ασφαλείας που άνοιξε αργά και δεν πρόλαβε την έκρηξη.
2. Ποια είναι η κυριότερη πηγή έμπνευσής σου και τι σε έκανε να ξεκινήσεις τη συγκεκριμένη ιστορία;
Η ανάγκη να κατανοήσω κάτι που με ξεπέρασε. Δεν ξεκίνησα να γράφω για να αφηγηθώ μια ιστορία, αλλά για να καταλάβω πώς ένας άνθρωπος μπορεί να χάσει τον εαυτό του μέσα σε κάτι που ονομάζει αγάπη.
Η μυθολογία ήρθε φυσικά, γιατί λειτουργεί σαν ένας αθώος καθρέφτης: μπορείς να τον βάλεις απέναντι από τον αναγνώστη και να του δείχνεις εικόνες χωρίς να φοβάται ότι βλέπει κομμάτια του εαυτού του, ενώ στην πραγματικότητα αυτό ακριβώς συμβαίνει.
3. Αν μπορούσες, τι συμβουλή θα έδινες στον εαυτό σου όταν ξεκίνησες να γράφεις;
Ξεκίνησα να γράφω στα 14, τραγούδια και ποιήματα, και σταμάτησα στα 29. Μετά από πολλά χρόνια που δεν έγραψα ούτε λέξη, επέστρεψα στη γραφή, αυτή τη φορά με μυθιστορήματα.
Αν μιλούσα στον εαυτό μου στα 14, θα του έλεγα να μην εγκλωβιστεί στις ομοιοκαταληξίες. Αν μιλούσα στον εαυτό μου όταν έγραφα τον Μαρσύα, θα του έλεγα: δεν είσαι μόνος· μην κοιτάς έξω από το παράθυρο περισσότερο απ’ όσο κοιτάς μέσα σου.
4. Τι λογοτεχνικό είδος σού αρέσει να διαβάζεις και ποιο προτιμάς όταν γράφεις;
Ως αναγνώστης με έλκει η λογοτεχνία που δεν χαϊδεύει. Θέλω να καταλαβαίνω τα κίνητρα και τα «γιατί» των πρωταγωνιστών, να τους βλέπω να αποδομούνται για να τους κατανοήσω.
Ως συγγραφέας δεν σκέφτομαι είδος. Με ενδιαφέρει μόνο αν αυτό που γράφω είναι αληθινό και αν αντέχει να σταθεί μέσα σε όσους το διαβάζουν.
5. Επίλεξε ένα: τι είναι πιο σημαντικό σε μια ιστορία; Ο πρωταγωνιστής, οι δευτερεύοντες χαρακτήρες ή ο ανταγωνιστής;
Ο πρωταγωνιστής, αλλά μόνο όταν συγκρούεται ουσιαστικά με τους άλλους. Ένας χαρακτήρας υπάρχει μέσα από τις σχέσεις του — ανθρώπινες και μη — όχι απομονωμένος.
6. Σε ποια ηλικία ξεκίνησες να γράφεις;
Στα 14 και δεν σταμάτησα μέχρι τα 29, γράφοντας κυρίως ποίηση και τραγούδια, σπάνια πεζά. Μετά ακολούθησε μια μεγάλη σιωπή, μέχρι να γεννηθεί ο Μαρσύας.
7. Επίλεξε ένα: τι είναι πιο κρίσιμο για την επίτευξη ενός καλού βιβλίου; Η ικανότητα γραφής, η φαντασία ή η σκληρή δουλειά;
Η σκληρή δουλειά. Πρέπει να είσαι συνεπής απέναντι στην ιστορία και στους ήρωές σου. Η φαντασία χωρίς πειθαρχία είναι όμορφη, αλλά δημιουργεί θόρυβο. Η συγγραφή βιβλίου είναι, πρώτα απ’ όλα, άσκηση αντοχής. Φυσικά, όλα τα παραπάνω χρειάζονται.
8.Γιατί γράφεις;
Κάποτε απαντούσα ως εξής:
«Θέλω οι στίχοι μου ψηλά να φτάσουν στα ουράνια
και από το βάθος της ψυχής να βγουν στην επιφάνεια.»
Σήμερα ξέρω γιατί γράφω. Γιατί έχω κάτι σημαντικό να πω. Γιατί θέλω να προειδοποιήσω, να επιστήσω την προσοχή σε κάτι που θεωρώ κρίσιμο για την ψυχή μας. Γράφω για όσους διαβάζουν και θέλουν να βιώσουν τη ζωή μαζί με τα λάθη που κάνουμε ως άνθρωποι, χωρίς όμως να χρειαστεί να τα κάνουν οι ίδιοι.
9.Πρότεινε ένα βιβλίο που θεωρείς ότι πρέπει να διαβάσει κάθε συγγραφέας και ένα κάθε αναγνώστης.
Δεν ξέρω αν υπάρχουν «πρέπει». Θα αναφέρω όμως δύο έργα που επιστρέφω συνεχώς σε αυτά:
Την Ασκητική του Νίκου Καζαντζάκη και σχεδόν οτιδήποτε έχει γράψει ο Έντγκαρ Άλαν Πόε, ιδιαίτερα τα διηγήματα τρόμου του.
10.Τι πρέπει να περιμένουμε από εσένα στο μέλλον;
Η ιστορία του Μαρσύα συνεχίζεται. Ο Δάφνης και η Χλόη ολοκληρώνουν μια τριλογία με κοινό ερώτημα: τι είναι βία και τι είναι συγχώρεση.
Πέρα από αυτά, έχω αρκετές ιδέες για μελλοντικά βιβλία. Δεν ξέρω ακόμη ποια θα πάρει πρώτη σειρά, αλλά σίγουρα θα συνεχίσω να γράφω ιστορίες με βαθιά κατάδυση στην ψυχολογία των χαρακτήρων.
11. Πώς μπορούν να επικοινωνήσουν οι αναγνώστες μαζί σου;
Μέσα από το Instagram, το TikTok, την προσωπική μου ιστοσελίδα ή μέσω email. Για μένα δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή από το να μου στείλει κάποιος ένα μήνυμα για το πώς ένιωσε σε ένα σημείο από τα βιβλία μου. Για αυτούς γράφω.
Ο Μαρσύας είναι ένα μυθιστόρημα για τη βία που δεν φαίνεται όσο βρίσκεσαι μέσα της. Τη βία της αγάπης όταν γίνεται εξουσία, όταν διαβρώνει την ταυτότητα και μετατρέπει την τρυφερότητα σε έλεγχο. Είναι μια σύγχρονη τραγωδία που συνομιλεί με την αρχαία ελληνική μυθολογία, όχι ως αισθητικό πλαίσιο, αλλά ως ψυχικό τοπίο.
Ο Μαρσύας, ουσιαστικά, είναι μια ψυχική κατάσταση· μια βαλβίδα ασφαλείας που άνοιξε αργά και δεν πρόλαβε την έκρηξη.
2. Ποια είναι η κυριότερη πηγή έμπνευσής σου και τι σε έκανε να ξεκινήσεις τη συγκεκριμένη ιστορία;
Η ανάγκη να κατανοήσω κάτι που με ξεπέρασε. Δεν ξεκίνησα να γράφω για να αφηγηθώ μια ιστορία, αλλά για να καταλάβω πώς ένας άνθρωπος μπορεί να χάσει τον εαυτό του μέσα σε κάτι που ονομάζει αγάπη.
Η μυθολογία ήρθε φυσικά, γιατί λειτουργεί σαν ένας αθώος καθρέφτης: μπορείς να τον βάλεις απέναντι από τον αναγνώστη και να του δείχνεις εικόνες χωρίς να φοβάται ότι βλέπει κομμάτια του εαυτού του, ενώ στην πραγματικότητα αυτό ακριβώς συμβαίνει.
3. Αν μπορούσες, τι συμβουλή θα έδινες στον εαυτό σου όταν ξεκίνησες να γράφεις;
Ξεκίνησα να γράφω στα 14, τραγούδια και ποιήματα, και σταμάτησα στα 29. Μετά από πολλά χρόνια που δεν έγραψα ούτε λέξη, επέστρεψα στη γραφή, αυτή τη φορά με μυθιστορήματα.
Αν μιλούσα στον εαυτό μου στα 14, θα του έλεγα να μην εγκλωβιστεί στις ομοιοκαταληξίες. Αν μιλούσα στον εαυτό μου όταν έγραφα τον Μαρσύα, θα του έλεγα: δεν είσαι μόνος· μην κοιτάς έξω από το παράθυρο περισσότερο απ’ όσο κοιτάς μέσα σου.
4. Τι λογοτεχνικό είδος σού αρέσει να διαβάζεις και ποιο προτιμάς όταν γράφεις;
Ως αναγνώστης με έλκει η λογοτεχνία που δεν χαϊδεύει. Θέλω να καταλαβαίνω τα κίνητρα και τα «γιατί» των πρωταγωνιστών, να τους βλέπω να αποδομούνται για να τους κατανοήσω.
Ως συγγραφέας δεν σκέφτομαι είδος. Με ενδιαφέρει μόνο αν αυτό που γράφω είναι αληθινό και αν αντέχει να σταθεί μέσα σε όσους το διαβάζουν.
5. Επίλεξε ένα: τι είναι πιο σημαντικό σε μια ιστορία; Ο πρωταγωνιστής, οι δευτερεύοντες χαρακτήρες ή ο ανταγωνιστής;
Ο πρωταγωνιστής, αλλά μόνο όταν συγκρούεται ουσιαστικά με τους άλλους. Ένας χαρακτήρας υπάρχει μέσα από τις σχέσεις του — ανθρώπινες και μη — όχι απομονωμένος.
6. Σε ποια ηλικία ξεκίνησες να γράφεις;
Στα 14 και δεν σταμάτησα μέχρι τα 29, γράφοντας κυρίως ποίηση και τραγούδια, σπάνια πεζά. Μετά ακολούθησε μια μεγάλη σιωπή, μέχρι να γεννηθεί ο Μαρσύας.
7. Επίλεξε ένα: τι είναι πιο κρίσιμο για την επίτευξη ενός καλού βιβλίου; Η ικανότητα γραφής, η φαντασία ή η σκληρή δουλειά;
Η σκληρή δουλειά. Πρέπει να είσαι συνεπής απέναντι στην ιστορία και στους ήρωές σου. Η φαντασία χωρίς πειθαρχία είναι όμορφη, αλλά δημιουργεί θόρυβο. Η συγγραφή βιβλίου είναι, πρώτα απ’ όλα, άσκηση αντοχής. Φυσικά, όλα τα παραπάνω χρειάζονται.
8.Γιατί γράφεις;
Κάποτε απαντούσα ως εξής:
«Θέλω οι στίχοι μου ψηλά να φτάσουν στα ουράνια
και από το βάθος της ψυχής να βγουν στην επιφάνεια.»
Σήμερα ξέρω γιατί γράφω. Γιατί έχω κάτι σημαντικό να πω. Γιατί θέλω να προειδοποιήσω, να επιστήσω την προσοχή σε κάτι που θεωρώ κρίσιμο για την ψυχή μας. Γράφω για όσους διαβάζουν και θέλουν να βιώσουν τη ζωή μαζί με τα λάθη που κάνουμε ως άνθρωποι, χωρίς όμως να χρειαστεί να τα κάνουν οι ίδιοι.
9.Πρότεινε ένα βιβλίο που θεωρείς ότι πρέπει να διαβάσει κάθε συγγραφέας και ένα κάθε αναγνώστης.
Δεν ξέρω αν υπάρχουν «πρέπει». Θα αναφέρω όμως δύο έργα που επιστρέφω συνεχώς σε αυτά:
Την Ασκητική του Νίκου Καζαντζάκη και σχεδόν οτιδήποτε έχει γράψει ο Έντγκαρ Άλαν Πόε, ιδιαίτερα τα διηγήματα τρόμου του.
10.Τι πρέπει να περιμένουμε από εσένα στο μέλλον;
Η ιστορία του Μαρσύα συνεχίζεται. Ο Δάφνης και η Χλόη ολοκληρώνουν μια τριλογία με κοινό ερώτημα: τι είναι βία και τι είναι συγχώρεση.
Πέρα από αυτά, έχω αρκετές ιδέες για μελλοντικά βιβλία. Δεν ξέρω ακόμη ποια θα πάρει πρώτη σειρά, αλλά σίγουρα θα συνεχίσω να γράφω ιστορίες με βαθιά κατάδυση στην ψυχολογία των χαρακτήρων.
11. Πώς μπορούν να επικοινωνήσουν οι αναγνώστες μαζί σου;
Μέσα από το Instagram, το TikTok, την προσωπική μου ιστοσελίδα ή μέσω email. Για μένα δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή από το να μου στείλει κάποιος ένα μήνυμα για το πώς ένιωσε σε ένα σημείο από τα βιβλία μου. Για αυτούς γράφω.