Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

26.1.14

Οι Ξεχωριστοί (Κεφάλαιο 6 - μέρος Α) [18+]


Ο ήλιος είχε αρχίσει να χάνεται ανάμεσα στα πανύψηλα δέντρα του πιο διάσημου πάρκου σε όλη την Ευρώπη.Με 8500 τετραγωνικά χιλιόμετρα δάσους,το "bois de Boulogne"--στα δυτικά του Παρισιού--αποτελεί ταυτόχρονα και τον μεγαλύτερο"οίκο ανοχής"στον κόσμο.Οι "πεταλούδες της νύχτας",είχαν έρθει απο νωρίς για να πιάσουν την καλύτερη δυνατή θέση,στην υπάιθρια αυτή αγορά έρωτα.Ούτε που έδιναν σημασία στο μικρό Πεζώ και την νεαρή οδηγό του,που περνούσε απο μπροστά τους μουγκρίζοντας.Το μικρό αυτοκίνητο αγκομαχούσε,πασχίζοντας να ανταποκριθεί στο συνεχές πάτημα του δεξιού πεντάλ.Η νεαρή οδηγός του έβριζε συνέχεια--σε όλες τις γλώσσες που ήξερε--καθώς βιαζόταν πολύ.Ήθελε να φτάσει γρήγορα στο γραφικό Ville du Chevall--ένα μικρό χωριό με φάρμες αλόγων--εκατόν ογδόντα χιλιόμετρα μακρυά απο την πρωτεύουσα.

"Ανάθεματισμένα ενοικιαζόμενα...γαμημένοι μηχανικοί.Απατεώνες!"Η Ενριέττα χτυπούσε το τιμόνι νευρικά,αν και ήταν σίγουρη πως έτσι τα αυτοκίνητα δεν τρέχουν γρηγορότερα.Είχε αφήσει για σέρβις την DB9 που χρησιμοποιούσε συνήθως,όταν είχε σκοπό να μπεί στις Autoroute,που συνδέουν το Παρίσι με την υπόλοιπη Γαλλία.Οι μηχανικοί της Άστον Μάρτιν το είχαν κρατήσει παραπάνω απο όσο είχαν συμφωνήσει και της είχαν δώσει το ταπεινό 206 να κάνει τις δουλειές της.Η Ενριέττα συνηθισμένη να κάνει τη διαδρομή σε λιγότερο απο μία ώρα,τώρα κόντευε να τρελαθεί απο τα νεύρα της.Η Ενριέττα Βαν Νίλσεν--όπως είναι το πλήρες όνομα της--δεν ήταν μια οποιαδήποτε νεαρή εικοσιτριάχρονη γυναίκα.
Γεννημένη απο μητέρα"Ξεχωριστή",είχε μάθει απο μικρή τις βασικές αρχές και την ιδεολογία της κοινότητας.Ήξερε που έπρεπε να φτάσει για να είναι ευτυχισμένη στη ζωή της και ήταν αποφασισμένη να το βρεί.Το σέξ είναι ανταλλαγή ευτυχίας μεταξύ δύο ανθρώπων.Δεν έπρεπε ποτέ να συμβιβαστεί με τίποτα λιγότερο απο αυτό!
Η μητέρα της--παντρεμένη απο έρωτα με τον εκπαιδευμένο από την ίδια σύζηγό της--είχε εξηγήσει στη μικρή Ενριέττα οτιδήποτε είχε σχέση με σέξ και άντρες.Είχε φροντίσει να είναι η μικρή έτοιμη για τη δύσκολη εφηβεία.Και για την αναζήτηση.Για τη μεγάλη αναζήτηση ενός άντρα--οχι απαραίτητα"γεννημένου Ξεχωριστού"--που να ενδιαφέρεται για την ικανοποίηση της.Ενός άντρα,που να μην φοβάται--και να έχει τη θέληση--να μάθει απο μιά γυναίκα.Να μη το θεωρεί ντροπή για τον"αντρισμό"του.
Ένα απο τα κύρια"αξιώματα"της εκπαίδευσης,είχε αποτυπωθεί ανεξήτιλα στο μυαλό της.Και αυτό είχε διαμορφώσει την ερωτική της σχέση με το αντίθετο φύλο:"Το να μην ξέρει ένας άντρας το ΠΩΣ να κάνει μια γυναίκα ευτυχισμένη ερωτικά είναι πταίσμα και συγχωρείται.Θα μάθει.Το να μην έχει όμως τη όποια θέληση να το κάνει--ικανοποιώντας μόνο τον εαυτό του--είναι κακούργημα!"
Επιτέλους!Εννενήντα πέντε λεπτά--και τριανταπέντε κατάρες αργότερα--έφτασε στο όμορφο παραδοσιακό χωριό.Πέρασε μέσα απο τη στενή πλατεία με τα παραδοσιακά καφέ και έστριψε αριστερά στον παράδρομο.Λίγα λεπτά αργότερα έμπαινε στον αγαπημένο της αγροτικό δρόμο με τις πανύψηλες λεύκες.Άνοιξε την μπάρα που οδηγούσε στην είσοδο μιάς τεράστιας φάρμας εκτροφής αλόγων και επιτέλους έφτασε στον προορισμό της.Ήθελα να προλάβει να φτάσει πρίν νυχτώσει για τα καλά.Το σκοτάδι και οι σκιές των δέντρων γύρω της,έφτιαχναν ένα σκηνικό που θα φόβιζε οποιονδήποτε.Κάθε φορά που ερχόταν εδώ βράδυ,ανατρίχιαζε,χωρίς ποτέ να μπορέσει να συνειδητοποιήσει το γιατί.
Η Ενριέττα σταμάτησε το μικρό αυτοκίνητο μπροστά στην είσοδο του σαλέ.Έπιασε τα μακρυά μαλλιά της πίσω απο το κεφάλι σε αλογοουρά και άνοιξε την τσάντα που ήταν πεταμένη στο πίσω κάθισμα.Έβγαλε απο μέσα ένα μπουκάλι με φαρμακευτικό αντισηπτικό--σαν και αυτά που χρησιμοποιούν τα νοσοκομεία για να απολυμαίνει το προσωπικό τα χέρια του--και το άνοιξε.Πήρε το πακέτο με τα μωρομάντηλα και πότισε κάμποσα φύλλα με το υγρό.Ύστερα έβγαλε τις ανοιχτές γόβες που φορούσε και άρχισε να καθαρίζει τα δάχτυλα και τις πατούσες των ποδιών της προσεκτικά.Όταν τελείωσε με το καθάρισμα,έριξε επάνω τους μερικές σταγόνες απο το πανάκριβο άρωμά της.Φόρεσε ένα ζευγάρι μαύρα γάντια που έφταναν ψηλά μέχρι τους αγκώνες της,κοιτάχτηκε στον καθρέφτη και βγήκε απο το αυτοκίνητο.Το κομψό πλατύγυρο καπέλο με τη μαύρη δαντέλα και το τούλι,που στερέωσε στο κεφάλι της με τσιμπιδάκια--λίγο πρίν κλείσει την πόρτα του αυτοκινήτου--ολοκλήρωσε την "femme fatal"μεταμφίεσή της.
Το ίδιο ακριβώς τελετουργικό--διανθισμένο με αυθόρμητες παραλλαγές--ακολουθούσε τους τελευταίους έξι μήνες που γνώριζε τον Ανρύ.Ήταν όμορφος,ήταν πλούσιος και--δυστυχώς για εκείνη--απόλυτα"συνηθισμένος".Τουλάχιστον έδειχνε να προσπαθεί,αλλιώς η μικρή Ξεχωριστή θα τον είχε στείλει ήδη στη μαμά του.
Απο τις πρώτες φορές που είχαν κάνει έρωτα,η Ενριέττα είχε ανακαλύψει το βίτσιο του νεαρού συντρόφου της με τα γυναικεία πόδια.Όπως επίσης και την"ανάγκη"του να υποτάσσεται σε γυναίκα με εξουσία.Η Ενριέττα--σαν γεννημένη Ξεχωριστή--δεν είχε καννένα πρόβλημα να ικανοποιήσει το βίτσιο του.Και ο Ανρύ ειλικρινά τη λάτρεψε απο την πρώτη φορά που έκαναν έρωτα.Ο δικός του παράδεισος είχε πιά όνομα και δυό υπέροχα,λεπτά,ολόισια πόδια.
"Επιτέλους αγάπη μου!Είχα αρχίσει να ανησυχώ!"Ο Ανρύ είχε φανεί στην πόρτα και--βλέποντάς την να βαδίζει αγέρωχη πρός το μέρος του--προσπάθησε να την αγκαλιάσει.Ο Ανρύ Σορλέν,ο γλυκός της Ανρύ.Πάντα την έκανε να νοιώθει σαν θεά.Πάντα ανησυχούσε για εκείνη και πάντα ήταν έτοιμος να της προσφέρει τα πάντα!Μόλις πρίν δύο ημέρες της είχε ζητήσει--για τρίτη φορά ήδη--να παντρευτούν και εκείνη δεν του είχε απαντήσει ακόμη.
"Θα το σκεφτώ!"Του είχε απαντήσει ψυχρά,μην αφήνοντάς του πολλά περιθώρια αισιοδοξίας.
Η Ενριέττα τον κοίταξε με περιφρόνηση καθώς έφτανε κοντά του.Χωρίς να σταματήσει τον έσπρωξε απότομα--παραμερίζοντάς τον--και μπήκε μέσα στο πολυτελέστατο ξύλινο σαλέ.Ο Ανρύ έτρεξε πίσω της προσπαθώντας να την αγκαλιάσει.
"Σου επέτρεψα εγώ να με αγγίξεις βρωμιάρη?"Η φωνή της--σκληρή και επιτακτική--έκανε τον νεαρό άντρα να ανατριχιάσει.Έμεινε ακίνητος καθώς η Ενριέττα πέρασε ξανά απο μπροστά του,χωρίς να τον κοιτάξει καν.Κρατούσε ακόμη και την αναπνοή του--προσπαθώντας να μη δείξει τον ερεθισμό που αισθανόταν--κοιτάζοντας τη μελαχροινή αμαζόνα να τον εξουσιάζει.Το σενάριο είχε ξεκινήσει ήδη απο την στιγμή που η ερωμένη του είχε βγεί απο το αυτοκίνητο.Όταν έχεις σχέση με Ξεχωριστή,έχεις συμβιβαστεί με την υπέροχη ιδέα οτι τα σενάρια δεν θα είναι υποχρεωτικά συμφωνημένα.Χάνεται η μαγεία του αιφνιδιασμού.Όταν το ζευγάρι χρειάζεται να κάνει"συμβούλιο"για να παίξει σενάριο,κάτι συμβαίνει στη σχέση τους.Τα σενάρια απαιτούν να έχει κατοχυρωθεί εκ προοιμίου εμεπιστοσύνη μεταξύ των δύο συντρόφων.
Το μαύρο ελαστικό σούπερ μίνι φόρεμα που φορούσε,περιέγραφε απροκάλυπτα το σώμα που ήταν φτιαγμένο να κρύβει.Και ο παράδεισος του Ανρύ,τα πόδια της!Η Ενριέττα τούς έκανε μασάζ με ελαιόλαδο,τα ξύριζε με ελαιόλαδο αντί για οτιδήποτε άλλο και μετά έβαζε απλά κρέμα με διακριτικό άρωμα.Η Γιάννα τους έστελνε--σε εκείνη και την μητέρα της--απο την Ελλάδα μεγάλες ποσότητες παρθένου ελαιόλαδου.Οι Ξεχωριστές σε όλη την Ευρώπη,είχαν μάθει πιά το απλό μυστικό που οι αρχαίες Ελληνίδες ήξεραν δυόμιση χιλιάδες χρόνια πρίν.Και η Γιάννα τις είχε μάθει να το χρησιμοποιούν δημιουργικά.Μισή κουταλιά ζάχαρη,τρίψιμο σε βρεγμένο πρόσωπο και απαλό μασάζ με ελαιόλαδο.Το καλύτερο απολεπτικό.Ούτε χημικά,ούτε τίποτα.Ο Ανρύ τα κοιτούσε σαν χαμένος.Μαυρισμένα--χωρίς ίχνος τρίχας--ήταν περασμένα με κρέμα σώματος και γυάλιζαν.Ο νεαρός άντρας ήθελε να τρέξει,να γονατίσει μπροστά της και να τα αγκαλιάσει.Αλλά συγκρατήθηκε.Το παιχνίδι το κατήυθηνε εκείνη.Εκείνος όπως πάντα θα υπάκουγε.
Η Ενριέττα κατέβηκε το μικρό σκαλοπάτι,που χώριζε το σαλόνι απο την τραπεζαρία και τη κουζίνα.Με μια προκλητική κίνηση κάθισε αναπαυτικά στην πολυθρόνα,απέναντι απο την πόρτα.Ο Ανρύ στεκόταν ακόμη ακίνητος κοιτάζοντάς την με λατρεία.
"Ελα εδω!"Τον πρόσταξε και έβαλε το ένα πόδι της επάνω στο άλλο.
"Το βασικό ένστικτο σε sequel γυρίζουμε?"Αναρωτήθηκε και με το ζόρι κρατήθηκε για να μη γελάσει.Όχι,έπρεπε να είναι αυστηρή.Αλλιώς δεν θα πετύχαινε την "ατμόσφαιρα"που απαιτούσε το σενάριο.Ο "σκλάβος"της ήθελε την"αφέντρα"του και εκείνη θα του την έδινε.Ο Ανρύ αναστέναξε και ξεκίνησε με αργά βήματα να πάει κοντά της όπως τον διέταξε.
"Πώς έρχεσαι έτσι?Στα τέσσερα ηλίθιε!Θα έρθεις ως μέχρι εδώ με τα γόνατα!"Του φώναξε η Ενριέττα χυδαία.Ο Ανρύ υπάκουσε αμέσως στην διαταγή της.Γονάτισε με αργές κινήσεις και συνέχισε να πηγαίνει κοντά της,φανερά ερεθισμένος.Η αμαζόνα του,σήκωσε το αριστερό της πόδι και το ακούμπησε στο πλάι της πολυθρόνας.Δε φορούσε εσώρουχο και η κίνησή της αποκάλυψε την φρεσκοξυρισμένη φωλιά καυτής ηδονής ανάμεσα στα πόδια της.Με μια επιδεικτικά κινηματογραφική κίνηση έβγαλε αργά το δεξί της γάντι.Έπειτα σάλιωσε το μεγάλο της δάχτυλο και άρχισε να χαιδεύει κυκλικά την κλειτορίδα της,κοιτώντας τον προκλητικά.
"Τι κάνεις εκεί?Σου επέτρεψα εγώ να με αγγίξεις ηλίθιε?"Ούρλιαξε η Ενριέττα.Ο Ανρύ είχε φτάσει ανάμεσα στα πόδια της και είχε αρχίσει ήδη να γλύφει με την γλώσσα του τη ροδαλή ευαίσθητη σάρκα.Η Ενριέττα τον κοίταξε με περιφρόνηση.Ακούμπησε το δεξί της πόδι στο στήθος του και τον έσπρωξε βίαια πρός τα πίσω,ρίχνοντάς τον ανάσκελα στο ξύλινο πάτωμα.
"Σήκω και έλα αμέσως εδω!"Ξαναπρόσταξε και χαμογέλασε σαρκαστικά,καθώς ο Ανρύ υπάκουσε αμέσως,γυρνώντας γονατιστός στην προηγούμενη θέση του.Σήκωσε αργά-αργά το πόδι της και ακούμπησε τη γόβα της κάτω απο το σαγόνι του.
"Σταμάτα να με κοιτάς σαν ηλίθιος και γύρνα!Τα χέρια πίσω!"Τον διέταξε,κοιτάζοντάς τον αυστηρά μέσα απο το τούλι του καπέλου της.Πήρε το μακρύ γάντι που είχε βγάλει λίγο πρίν και έδεσε με αυτό το χέρια του Ανρύ πίσω στην πλάτη του.Έπειτα τον διέταξε να γυρίσει ξανά.
"Αφού θες να γλύψεις,γλύψε αυτό!"Του είπε σε αυστηρό ύφος και κούνησε το γυμνό πια πόδι της μπροστά στο στόμα του.Ο Ανρύ δεν περίμενε να του το ξαναπεί.Άρχισε να το φιλάει με λαχτάρα,γλύφοντας τα δάχτυλά της.Η Ενριέττα κοίταζε τον εραστή της και είχε ερεθιστεί με το θέαμα.Από μικρή είχε μάθει απο τη μητέρα της,πόσο σημαντικό είναι το οπτικό ερέθισμα των αισθήσεων.Είναι πιο σημαντικό και απο τα ίδια τα χάδια.Το 70% του σέξ διεκπεραιώνεται απο την αίσθηση της όρασης.Αν ικανοποιηθεί η όραση,η επιτυχία είναι σίγουρη.
Σιγά-σιγά κατέβασε το φουστάνι της απο τους ώμους,αποκαλύπτοντας δυό υπέροχα--σοκολατί απο τον ήλιο--στήθη.Τώρα πιά όλο το φουστάνι της είχε μαζευτεί στην κοιλιά της.Θα μπορούσε βέβαια να το βγάλει,αλλά έπρεπε για άλλη μια φορά να εξυπηρετηθεί το θέαμα.Και το θέαμα ενός ρούχου μαζεμένου στην κοιλιά,προσθέτει αισθησιασμό και είναι ερεθιστικότερο απο το τελείως γυμνό σώμα.
Η Ενριέττα είχε αρχίσει να ξεκουμπώνει και την άλλη γόβα της.όταν την έβγαλε επέτρεψε στον εραστή της,να φιλήσει απαλά και ερεθιστικά το κουτ ντε πιέ και τους αστραγάλους της.Το πέρασμα του ποδιού της με το αντισηπτικό--πρίν,στο αυτοκίνητο--την είχε απαλλάξει απο το άγχος της υγειηνής των ποδιών της στο στόμα του.ήθελα να παίψουν σενάριο.όχι να τον βάλει να γλύφει όλη την σκόνη της Γαλλίας!
Όλη αυτή την ώρα,εκείνος τη κοίταζε πάντα στα μάτια για να βλέπει τις αντιδράσεις της,όπως του είχε εκείνη μάθει απο την αρχή της σχέσης τους.Με μιά απαλή κίνηση ο Ανρύ έβαλε τα δάχτυλα του ποδιού της στο στόμα του κάνοντας την να τιναχτεί ερεθισμένη.Αισθάνθηκε όλο της το κορμί να ανατριχιάζει και αναστέναξε βαθειά.Η αίσθηση μεταφέρθηκε ακαριαία στο σέξ της,υγραίνοντάς το απότομα,ενώ στο στήθος οι θηλές της σκλήρυναν ακαριαία.Ο Ανρύ βλέποντας τις αντιδράσεις της πήρε περισσότερο θάρρος και άρχισε να γλύφει τα δάχτυλά της,ένα-ένα σαν να ήταν η κλειτορίδα της.Κάθε άγγιγμα της γλώσσας του έκανε την υγρή φωλιά της να σκιρτάει ζητώντας περισσότερο.Η Ενριέττα τινάχτηκε στην πολυθρόνα καθώς η ηδονή άρχισε να απλώνεται σε όλο της το σώμα της.Οποιαδήποτε άλλη--συνηθισμένη γυναίκα--θα του είχε ζητήσει να της κάνει έρωτα εδω και τώρα.Αλλά όχι  εκείνη.Εκείνη ήταν "Ξεχωριστή".Άντεχε,μπορούσε να επιβληθεί στον ερεθισμό της.Για ποιό λόγο?Μα για να αφεθεί αργότερα.Όταν η ηδονή θα έχει φτάσει στο απροχώρητο.Όσο πιό πολύ αντέχεις στα παιχνίδια,τόσο πιό ψηλά"ανεβαίνεις"στην  κλίμακα ερεθισμού.Είναι πολύ απλό και η Ενριέττα το είχε διδαχθεί απο μικρή.
Κατέβασε το αριστερό της πόδι απο το πλαινό της πολυθρόνας και χάιδεψε απαλά το φουσκωμένο του σέξ πάνω απο το παντελόνι.Έπαιξε μαζί του για λίγο και έπειτα τον διέταξε να σηκωθεί για να του λύσει τα χέρια.Εκείνος για άλλη μια φορά υπάκουσε χωρίς να πεί τίποτα και ετοιμάστηκε να ξαναγονατίσει.Η Ενριέττα δεν τον άφησε,το παιχνίδι θα πήγαινε παρακάτω.
"Βγάλτον έξω...Θέλω να τον δώ!"Του είπε με βραχνή απο ερεθισμό φωνή.Ο Ανρύ υπάκουσε.Έλυσε τη ζώνη του και κατέβασε το παντελόνι μαζί με το εσωρουχό του με μιά κίνηση.Το σέξ του ήταν ερεθισμένο,χωρίς όμως να έχει φτάσει σε πλήρη στύση.Η Ενριέττα ήξερε πως η στάση του σώματός του,έφταιγε που το σεξ του δεν είχε έρθει σε πλήρη στύση.Ήταν όμως μια καλή ευκαιρία να συνεχίσει το σενάριο της"αφέντρας".
"Τι είναι αυτό?Με αυτό θες να με πηδήξεις άχρηστε?"Του είπε με περιφρόνηση,απομακρύνοντας τον με το πόδι της.
"Σήκω όρθιος,σου είπα εγω να ξαναγονατίσεις?"Τον διέταξε ξανά νευριασμένη.Ο Ανρύ υπάκουσε και στάθηκε όρθιος μπροστά της περιμένοντας την ανταμοιβή του.Η ερωμένη του άνοιξε την τσάντα της και έβγαλε απο μέσα ένα μπουκαλάκι με παρθένο λάδι.Του έβαλε και στα δυό χέρια και τον διέταξε να το απλώσει στα δάχτυλα και τις πατούσες των ποδιών της.Ο νεαρός εραστής της υπάκουσε και πάλι μηχανικά κοιτάζοντας την με λατρεία.
Η Ενριέττα του χαμογέλασε πονηρά.Ύστερα έβαλε το σέξ του ανάμεσα στα λαδωμένα δάχτυλα των ποδιών της και άρχισε να το χαιδεύει απαλά σε όλο του το μήκος.Ο Ανρύ αναστέναξε ηδονικά.Τα άκρα των ποδιών της ήταν ευέλικτα και το σέξ του γλιστρούσε ανάμεσα,προκαλώντας του μικρούς σπασμούς.Η μικρή"αφέντρα"χαμογέλασε αυτάρεσκα.Το σέξ του είχε έρθει σχεδόν αμέσως σε πλήρη στύση και ο Ανρύ είχε κλείσει τα μάτια του και απολάμβανε το ιδιότυπο αυτό μασάζ.
"Άνοιξε τα μάτια σου,θέλω να βλέπεις!Και μην διανοηθείς να τελειώσεις...αν το κάνεις θα φύγω!"Η Ενριέττα--βλέποντάς τον να έχει κλείσει τα μάτια του--τον διέταξε να τα ανοίξει για να βλέπει τι του κάνει.Θέαμα,όλα είναι θέαμα όπως ακριβώς είχε διδαχθεί.Ο Ανρύ άνοιξε τα μάτια του και κοίταζε μιά εκείνη και μιά το όργανό του που χανόταν μέσα στις πατούσες και τα δάχτυλά της.Δεν μπορούσε να κρατηθεί άλλο σ' αυτό το πρόστυχο παιχνίδι.Ήθελε να της κάνει έρωτα αμέσως!
"Σε παρακαλώ αγάπη μου...άφησέ με...άφησέ με να σου κάνω έρωτα!"Την παρακάλεσε με βραχνή ερεθισμένη φωνή.
Η Ενριέττα κοίταξε βαθειά στα μάτια τον νεαρό εραστή της.Απο την πρώτη στιγμή που τον συνάντησε στη δεξίωση που παρέθετε κάθε χρόνο ο πατέρα της--με την ιδιότητά του πρέσβη--για την ανεξαρτησία της Ολλανδίας,ήξερε ότι δεν ήταν"Ξεχωριστός".Οι ολοκληρωμένοι"Ξεχωριστοί"καταλαβαίνουν μέσα σε δύο λεπτά συζήτησης,αν αυτός που είναι απέναντί τους εχει προοπτικές να γίνει"δικός"τους.Ο Ανρύ της άρεσε όμως τόσο πολύ!Δυστυχώς--για εκείνη--ο Ανρύ δεν είχε τίποτε άλλο πέρα απο την θέληση.Η θέληση όμως είναι ένα απο τα τρία βασικά συστατικά του καλού σέξ.Οπότε η Ενριέττα συντηρούσε ακόμη τις όποιες ελπίδες της να τον κάνει κάποτε Ξεχωριστό.Ο,τι δηλαδή είχε κάνει και η μητέρα της,με τον πατέρα της αντίστοιχα.
Το στοίχημα--με τον εαυτό της--ήταν αν θα κατάφερνε να τον εκπαιδεύσει,λόγω ηλικίας.Η μητέρα της είχε κάνει το ίδιο με τον πατέρα της,αλλά εκείνη το έκανε στην ηλικία των τριάντα δύο χρόνων.Ήταν ήδη μια έμπειρη"Ξεχωριστή"γυναίκα.Η Ενριέττα ήταν μόνο είκοσι τρία.Ήταν βέβαια"Ξεχωριστή",αλλά αυτό δε φτάνει για να εκπαιδεύσεις έναν άντρα.Είναι μεγάλη ευθύνη το να εκπαιδεύσεις κάποιον για"Ξεχωριστό"!Και η Ενριέττα τώρα πιά δεν ήταν σίγουρη πως θα τα κατάφερνε με τον Ανρύ.Είχε αρχίσει να φαίνεται δύσκολο εγχείρημα.
"Νομίζεις ότι είσαι ικανός να μου κάνεις έρωτα βρωμιάρη?"Τον ρώτησε,συνεχίζοντας να κάνει μασάζ με τα πόδια της στο ορθωμένο σκληρό σέξ του.Φυσικά δεν περίμενε απάντηση.Ο Ανρύ ήταν ήδη χαμένος στην ηδονή του.Η Ενριέττα ήταν σίγουρη πως αν το άφηνε να της κάνεις έρωτα τώρα,δεν θα προλάβαινε ούτε μέσα της να μπεί και θα τελείωνε.Αναστέναξε απογοητευμένη,καθώς σκεφτόταν πως η τύχη δεν της είχε χαμογελάσει.Ο άντρας που της άρεσε ήταν κλασσικός άντρας.Με το:"Αφησέ με να σου κάνω έρωτα"που της είπε,εννοούσε:"Αφησέ με να χύσω!"Για άλλη μια φορά έναν άντρα τον κυβερνούσε ο ερεθισμός του.Καμιά εγκράτεια,καμιά σκέψη για παιχνίδι.Είχε ήδη χαθεί μέσα στην ηδονή του και δεν προσπαθούσε κάν να την παρατείνει.Ήθελε μόνο να τελειώσει και η Ενριέττα-- απογοητευμένη--αποφάσισε να του δώσει αυτό που ήθελε.Σηκώθηκε απο την πολυθρόνα,ανασήκωσε λίγο το καπέλο--που ακόμη φορούσε--προς τα πίσω και γονάτισε μπροστά του.Ο Ανρύ βλέποντάς την γονατιστή μπροστά του--να ετοιμάζεται να του κάνει έρωτα με το στόμα της--αισθάνθηκε τα πρώτα σημάδια του οργασμού.Η Ενριέττα ήταν σίγουρη οτι ο εραστής της δεν θα αργούσε να ξεσπάσει.Έπιασε το σέξ του με το χέρι που φορούσε ακόμη το γάντι,το πλησίασε στο στόμα της και το έφτυσε πρόστυχα.Έπειτα έβγαλε τη γλώσσα της έξω,την κράτησε σε μικρή απόσταση απο την άκρη του σέξ του και άρχισε να το παίζει με το χέρι της.Ο Ανρύ είχε τρελαθεί.Η αίσθηση του μεταξωτού υφάσματος--που κινούνταν παλινδρομικά στο σεξ του--τον είχε κάνει να χάσει την επαφή με την πραγματικότητα.Αισθάνθηκε τους σπασμούς του επερχόμενου οργασμού να δυναμώνουν και έκλεισε τα μάτια του.
"Άνοιξε τα μάτια σου αλλιώς σταματάω!"Η διαταγή της Ενριέττας τον επανέφερε απότομα στην πραγματικότητα.Η Ενριέττα είχε πιάσει τη βάση του σεξ του και την έσφιγγε με τα δάχτυλά της,μην αφήνοντάς τον να τελειώσει.Οταν υπάκουσε,τον έσπρωξε απαλά και τον ανάγκασε να καθήσει στην πολυθρόνα που καθόταν εκείνη πρίν.Χώθηκε ανάμεσα στα πόδια του και άρχισε να παίζει με το σέξ του,με τα δυό της χέρια τώρα.
"Χύνω μωρό μου...Χύνω στο στόμα σου!"Πρόλαβε να πεί ο Ανρύ καθώς έφτανε σε οργασμό.
"Θα χύσεις μωρό μου,αλλά όχι στο στόμα μου.Δεν το αξίζεις...!"Του απάντησε εκείνη και συνέχισε...
"Όταν πάψεις να είσαι απλά άντρας και γίνεις εραστής,θα σε αφήσω να χύσεις στο στόμα μου και να με πάρεις απο πίσω!"Του είπε η Ενριέττα και σήκωσε το κεφάλι της.Συνέχισε το ερωτικό της παιχνίδι με το αριστερό της χέρι,οδηγώντας τον να τελειώσει με έναν βίαιο οργασμό,πάνω στο μεταξωτό γάντι του δεξιού της χεριού.
"Το σκέφτηκες αγάπη μου?Θα γίνεις γυναίκα μου?"Μιάμιση ώρα είχε περάσει απο τη στιγμή που είχαν συναντηθεί.Ο Ανρύ είχε τελειώσει  τρείς φορές--σε αυτό το διάστημα--και είχε φέρει μιά φορά σε οργασμό την Ενριέττα,με τα δάχτυλα και τη γλώσσα του.Η Ενριέττα ανασηκώθηκε απο την αγκαλιά του και τον κοίταξε στα μάτια με αγάπη και απογοήτευση.
"Δεν γίνεται μωρό μου.Είσαι πολύ καλό παιδί και σε αγαπώ πάρα πολύ για να το δεχτώ αυτό!Με τέτοιες"επιδόσεις"στο σέξ,είναι σίγουρο πως θα αναγκαστώ να σε απατήσω αργά ή γρήγορα.Και δε βρίσκω τον λόγο να σε παντρευτώ αν είναι να σε απατήσω!"Του απάντησε η Ενριέττα και ξαναχώθηκε στην αγκαλιά του.
"Έχεις άλλον?Κάποιον"Ξεχωριστό?"Την ξαναρώτησε δειλά ο Ανρύ και το μετάμοιωσε αμέσως.Ήξερε πως ήταν βλακεία αυτό που ρώτησε.Πάντα αυτή η ερώτηση είναι ανόητη και αδιέξοδη.Ότι και να απαντήσει ο άλλος δεν σε καλύπτει.Αν απαντήσει:"Ναι",είσαι σίγουρος πως ήθελες να το ακούσεις?Γιατί τώρα που το άκουσες πρέπει να κάνεις κάτι.Αν δεν κάνεις τίποτα γιατί ρώτησες?Το μόνο που κατάφερες είναι να χάσεις και την αξιοπρέπειά σου.Αν απαντήσει:"Όχι",τον πιστεύεις?Αν τον πιστεύεις γιατί ρώτησες εξαρχής?
Η σχέση της Ενριέττας με τον Ανρύ ήταν ελεύθερη,για την ακρίβεια δεν είχαν κάν σχέση με την συνηθισμένη έννοια του όρου.Απο τη πρώτη φορά που έκαναν έρωτα--και είχε σιγουρευτεί οτι δεν είναι "Ξεχωριστός"--είχε δεχτεί ότι η όποια σχέση τους θα είχε ημερομηνία λήξης.Για να αποφύγει δακρύβρεχτους χωρισμούς αργότερα,του είχε ξεκαθαρίσει απο την αρχή πως δεν ζητούσε σχέσεις και σοβαρό δεσμό.Και οι δυό ήταν--τυπικά--ελεύθεροι να κάνουν ότι ήθελαν,με όποιον ήθελαν.Αυτό είχαν συννενοηθεί.Εν τω μεταξύ όμως τον είχε αγαπήσει και εκείνη και τα πάντα στη ζωή της είχαν περιπλακεί.Η εκπαίδευσή του ήταν μονόδρομος για εκείνη τώρα πια.Έπρε να τα καταφέρει.Αλλιώς--Τον αγαπούσε ή όχι--αν ο Ανρύ δεν μάθαινε πως να της κάνει έρωτα θα τον άφηνε.Δεν περνάς μια ζωή μ εναν σύντροφο αν δεν εχεις εξασφαλίσει και την ερωτική ευτυχία σου.Είναι σίγουρο πως αργά ή γρήγορα ή θα υποφέρεις ή θα τον απατήσεις.
"Πίστεψέ με Ανρύ,αν είχα άλλον δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να στο πω και πιστεύω πως στο έχω αποδείξει αυτό!"Του απάντησε εκείνη αγριεμένη και σηκώθηκε απο την αγκαλιά του.
"Μη φεύγεις μωρό μου,δεν το ήθελα...δεν το εννούσα έτσι...συγνώμη!"Ο Ανρύ την έπιασε απο το χέρι προσπαθώντας να την συγκρατήσει.
"Μη μου το κάνεις αυτό αγάπη μου!Μη με παρακαλέσεις,μη τρέξεις πίσω μου!"Σκεφτόταν η Ενριέττα,την στιγμή ακριβώς που ο νεαρός εραστής της είχε ήδη αρχίσει να την παρακαλάει να τον συγχωρήσει.Η Ενριέττα τράβηξε απότομα το χέρι της νευριασμένη περισσότερο.Σε κανέναν δεν αρέσουν οι αδύναμοι ψυχικά σύντροφοι και πολυ περισσότερο στις γυναίκες.Πιστεύουν στην ισότητα ειλικρινά,αλλά ταυτόχρονα θέλουν το άντρα να είναι αρσενικό.Το ένα δεν αναιρεί το άλλο.Άλλο ίσα τα φύλλα,άλλο ίδια.Το ίδιο ισχύει και για τις γυναίκες.Οι άντρες σέβονται περισσότερο τις"δυνατές"συναισθηματικά συντρόφους.Οι άντρες και γυναίκες"γραμματόσημα",θα"φτύνονται"σε ολη τους την ζωή και πάντα θα κολλάνε!
"Θα τα πούμε στο τηλέφωνο όταν φτάσω στο ξενοδοχείο!"Του πέταξε κλείνοντας πίσω της την πόρτα με δύναμη,αφήνοντάς πίσω της τον Ανρύ να μην ξέρει τι να κάνει.
"Αν θες να υποφέρεις για βλακείες...κάντο!"μονολόγησε η Ενριέττα γυρίζοντας το κλειδί του αυτοκινήτου.Το είχαν ξανασυζητήσει με άλλη αφορμή.Ήταν πολύ κουραστικό κάθε φορά--για κάθε μικρό ή λίγο μεγαλύτερο λόγο--να πρέπει να συζητάνε ώρες ολόκληρες τα ίδια και τα ίδια.Αν οι σύντροφοι χώριζαν τόσο εύκολα--όσο φοβόταν ο Ανρύ--δεν θα υπήρχε κανένα ζευγάρι στον κόσμο.
Δυό ώρες αργότερα το κόκκινο Peugeot πάρκαρε έξω απο το πολυτελές ξενοδοχείο στο κέντρο του Παρισού,που διέμενε Ενριέττα.Η νεαρή οδηγός του έδινε τα κλειδιά στον σωφέρ του ξενοδοχείου που ειχε σπεύσει να της ανοίξει την πόρτα,χαμογελώντας ειρωνικά.
"Μίκρυνε λίγο η Άστον Μάρτιν ή είναι η ιδέα μου δεσποινίς?"Την ρώτησε γελώντας.Η Ενριέττα διέμενε πια τόσο καιρό στην σουίτα 1002,που ολοι οι εργαζόμενοι εκεί την γνώριζαν προσωπικά και φρόντιζαν να αισθάνεται οικεία
"Σκατά!Πάρτο απο μπροστά μου,μη το σπάσω το γαμημένο!"Του είπε γελώντας,δίνοντας του ενα δεκάευρω και κατευθήνθηκε στην είσοδο.Πριν μπεί μέσα,γύρισε και κοίταξε για άλλη μια φορά τον Πύργο του Άιφελ.Το σύμβολο του Παρισιού δέσποζε κατάφωτο στην πλατεία Κονκόρντ,δίπλα στον Σηκουάνα.Δυο χρόνια είχαν περάσει απο την τοποθέτηση του πατέρα της ως πρεσβευτή στο Παρίσι.Η νεαρή Ολλανδέζα ήθελε τόσο πολύ να τον βλέπει,που νοίκιασε μόνιμα την μία απο τις δύο σουίτες του ξενοδοχείου που"έβλεπαν"προς τον Πύργο.Καθώς γύριζε πρός την είσοδο,η ματιά της"έπεσε"στο σκούρο TVR που ήταν παρκαρισμένο απέναντι απο το ξενοδοχείο.Η Ενριέττα συνοφρυώθηκε απότομα.Είχε ενα προαίσθημα οτι αυτο το TVR δεν ήταν τυχαία εκεί.
"Καλησπέρα δεσποινίς Βαν Νίλσεν.Κάποιος σας ζήτησε πριν λίγο,είναι στο λόμπυ.Σας..."η νεαρή ρεσεψιονίστ δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει την πρότασή της και η Ενριέττα ένοιωσε μια παρουσία πίσω της.
"Καλησπέρα Ενριέττα,σε περίμενα!"Η Ενριέττα δάγκωσε τα χείλη της ενοχλημένη.Το προαίσθημα είχε βγεί αληθινό και τίποτα δεν προμήνυε ότι η συνάντηση θα ήταν ευχάριστη.Ο Ρόμπερτ Χάρπερ,ο "Ξεχωριστός"που στα 18 της έκανε πράξη μαζί του την θεωρία που είχε διδαχθεί απο την μητέρα της.Ο μεγάλος της έρωτας που κατέληξε σε φιάσκο πρίν τελειώσει η εκπαίδευσή της.Ήταν εκεί και την περίμενε.
"Γεια σου Ρόμπερτ...τι κάνεις...πως απο εδώ?"Του απάντησε η Ενριέττα με απάθεια.Πέντε χρόνια πρίν θα έκανε ότι της ζητούσε.Ήταν ο Θεός της!Της είχε δώσει στην πράξη ότι η μητέρα της της εξηγούσε χρόνια πριν και ήταν υπέροχο απο την πρώτη στιγμή.Μέχρι....
"Θα ήθελα να σου μιλήσω,πάμε στο μπάρ για ενα ποτό?"Η φωνή του την απέσπασε απο τις στενάχωρες σκέψεις της.Όχι...δε ήθελε...έπρεπε να τον αποφύγει.
"Ξέρεις Ρόμπερτ...μόλις γύρισα.Είμαι κουρασμένη και θέλω να παω για ύπνο νωρίς.Αύριο..."
"Σε παρακαλώ,δεν θ αργήσουμε...δέκα λεπτά,ένα ποτό!"Επέμεινε ο Ρόμπερτ τραβώντας την απαλά προς το μπάρ.
Η σκέψη της γύρισε πέντε χρόνια πίσω.Την ημέρα που ανακάλυψε συμπτωματικά,την κρυφή πόρτα που οδηγούσε στο υπόγειο της έπαυλης του Ρόμπερτ στο Verlain.Η περιέργεια την έκανε να συνεχίσει την εξερεύνηση.Κατεβαίνοντας την ξύλινη σκάλα--που οδηγούσε σε έναν υποφωτισμένο διάδρομο--είχε δεί μια βαριά διπλή πόρτα με βελούδινη επένδυση.Όταν άνοιξε προσεκτικά την πόρτα το θέαμα την σόκαρε.Μέσα στο δωμάτιο βρίσκονταν άντρες και γυναίκες,ντυμένοι όλοι με ομοιόμορφες κόκκινες σατέν ρόμπες και λευκή μάσκα στο πρόσωπο.Καθόντουσαν σε μπορντώ βελούδινους καναπέδες,τοποθετημένους σε ημικύκλιο στον χώρο.Μερικοί έκαναν ήδη έρωτα--ενώ άλλοι χαιδευόντουσαν--παρακολουθώντας την ταινία που πρόβαλε ένας προτζέκτορας στηριγμένος απο το ταβάνι του υπογείου.Η νεαρή"Ξεχωριστή"δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της.Στην ταινία η πρωταγωνίστρια ήταν γονατιστή στην μέση του δωματίου με τα χέρια επάνω απο το κεφάλι της--ώστε να προεξέχουν περισσότερο τα όμορφα στήθη της--σε μια κλασσική στάση υποταγής.
Και ήταν εκείνη!Πρωταγωνιστούσε εκείνη και ο Ρόμπερτ.Η Ενριέττα συντετριμμένη,έκλεισε την πόρτα πίσω της και άρχισε να τρέχει στην σκάλα προς το δωμάτιό της.Πέταξε πρόχειρα σε μια βαλίτσα τα ρούχα της και έφυγε κλαίγοντας.Άφησε ένα γραπτό μήνυμα στον Ρόμπερτ να μην την ξαναενοχλήσει ποτέ.Αλλιώς θα τα μάθαιναν ολα οι αρχηγοί των "Ξεχωριστών"και η πρεσβεία της.Για την ώρα δεν θα έλεγε τίποτα.Η"ειδική"υπηρεσία της πρεσβείας θα έκανε ερωτήσεις και θα έφτανε στο θέμα της εκπαίδευσης και τους Ξεχωριστούς κατ επέκταση.Και ήξερε καλά τι σημαίνει αυτό.'Οπως ήξερε και ο Ρόμπερτ.
"Πες μου γρήγορα,δεν εχω πολύ ώρα και η παρουσία σου δεν είναι ευπρόσδεκτη!"Του είπε σκληραίνοντας το ύφος της η Ενριέττα,καθώς τον ακολουθούσε μια απόμερη γωνιά του μπαρ.
"Πέρασαν πεντε χρόνια μωρό μου.Ακόμη θυμάσαι εκείνη την άτυχη στιγμή μας?Στο κάτω-κάτω ήσουν ενήλικη!Δε θυμάμαι να είχες παράπονο απο τα"παιχνίδια"που κάναμε!"Της είπε ο Ρόμπερτ,βάζοντας το χέρι του ψηλά στο γοφό της χαιδεύοντάς τον.
"Ημουν δεκαοκτώ...σε αγαπούσα...ήμουν εκπαιδευόμενη και εσυ με βιντεοσκοπούσες εν αγνοία μου ηλίθιο κάθαρμα!Ευτυχώς σε κατάλαβα νωρίς και έφυγα.Απο την αρχή είχα σαν επιλογή να πάω για εκπαίδευση στην Ελλάδα και είχα προτιμήσει εσένα.Καλύτερα λοιπόν που αποδείχτηκες ανάξιος.Η Γιάννα στην Ελλάδα ήταν πολυ καλύτερη--σαν δασκάλα,και σαν "ερωμένη"--αφου θέλεις να τα ακούσεις...Ξεχωριστέ του κώλου!Τώρα πάρε τα χέρια σου απο πάνω μου,γιατί με το ζόρι κρατιέμαι να μην ουρλιάξω...Πες μου τι θέλεις και φύγε!Και φυσικά θέλω να μην σε ξαναδω.Ακόμη μπορώ να τα πω ολα στην ασφάλεια της πρεσβείας και δεν το θέλεις αυτό!"Tου είπε καθώς προσπαθούσε να συγκρατήσει τα νεύρα της και να μη φωνάξει.
Ο Ρόμπερτ προσπάθησε να χαμογελάσει,για να μη δείξει την ενόχλησή του.Οταν έφυγε απο κοντά του η Ενριέττα είχε χάσει τα ίχνη της και τώρα μάθαινε οτι είχε συνεχίσει την εκπαίδευση στην Ελλάδα.Στην Γιάννα Δεληπέτρου.Και ο Ρόμπερτ έβλεπε μπροστά του,οτι η δασκάλα της είχε κάνει καλή δουλειά με την μικρή.Η γυναίκα που έβλεπε μπροστά του δεν είχε καμμιά σχέση με τη μικρή σκλάβα,που θα μπορούσε να την κάνει ο,τι θέλει.Η Γιάννα,ξανά η Γιάννα μπροστά του και πάλι σε αντίθετη πορεία απο εκείνου.
Ακόμη καλύτερα.Αν η μοίρα επιμένει να διασταυρώνει τους δρόμους τους,δεν θα φταίει εκείνος για ο,τι πάθει η σχεδιάστρια.Και είχε σκοπό να κάνει πολλά!Ο,τι είχε ξεκινήσει απο πείσμα και συμφέρον--μέσα στην σκέψη του Ρόμπερτ--εξελλισόταν σιγά-σιγά σε μίσος.
"Και εγω σε πληροφορώ οτι θα απαντήσεις σε ο,τι σε ρωτήσω και θα κάνεις ο,τι σου πω--οταν στο πω--και ξέρεις γιατί?Γιατί εκείνη η κόπια--που είδες όταν κατέβηκες στο υπόγειο--ήταν ενα μικρό δείγμα του τι είχα βιντεοσκοπήσει την εποχή της εκπαίδευσής σου μικρή!Και φυσικά δεν τις εχω καταστρέψει.Είναι ασφαλισμένες.Όχι η Ασφάλεια,ούτε ο Χουντίνι δεν μπορεί να τις βρεί!Εχω τα"άπαντα της Ενριέττας"και δεν χρειάζεται να σου πω τι επιτυχία θα έχουν σε DVD ε?Για να μην αναφέρω το ίντερνετ!"Της απάντησε εκείνος επειμένοντας.
"Δε θα τολμήσεις!Αλλά και να το κάνεις...δε με νοιάζει.Ενήλικη ήμουν,όπως είπες και μόνος σου.Δεν έχεις ιδέα τι δακρύβρεχτο σενάριο μπορώ να σκαρφιστώ.Και θα τους αρέσει.Όλη η Γαλλία θα κλάψει με τη μικρή παραστρατημένη που άφησε το αρσενικό κάθαρμα να την εκμεταλλευτεί...λόγω αγάπης!Φαντάζεσαι χαρά οι φεμινίστριες?Που ξέρεις...μέχρι και η Πρώτη Κυρία μπορεί να ζητήσει να με συναντήσει!Και όσο για εσένα...καλύτερα να εξαφανιστείς απο τη Γαλλία τότε!"Του απάντησε ειρωνικά η Ενριέττα και τράβηξε απότομα το χέρι της φεύγοντας.
"Και ο γερό-Βαν Νιλσεν?Τον σκέφτηκες εκείνον?Η Ολλανδία είναι ανεκτική χώρα,δε λεω.Δεν πιστεύω όμως οτι δεν θα ενοχλούσε την κυβέρνησή σας,ένα σκάνδαλο που είναι ανακάτεμένη κόρη πρεσβευτή της!Τς...Τς...Τς,με τι αρχές την μεγάλωσε άραγε!Οι δημοσιογράφοι θα ψάξουν τα πάντα.Θα γίνει η ζωή σας κόλαση και ο μπαμπάκας θα εξαναγκαστεί σε παραίτηση!Είτε απο την κυβέρνηση,είτε απο τους "Ξεχωριστούς"!Φύγε αν θες Ενριέττα,ελπίζω ο συμπαθέστατος μπαμπάκας σου να το αντέξει!"Το ύφος του Ρόμπερτ έδειχνε οτι μιλάει σοβαρά.Θα το έκανε αν δεν είχε τίποτα να χάσει.
"Εκτός απο όλα τα υπόλοιπα,έγινες και εκβιαστής τώρα?"Τον ρώτησε απογοητευμένη απο την επιλογή που είχε κάνει στο παρελθόν,διαλέγοντας τον.
"Αν ήμουν εκβιαστής θα σου είχα ζητήσει απο καιρό χρήματα Ενριέττα.Βλέπεις?Όσο και αν δεν το πιστεύεις,σε αγάπησα και εγώ.Αυτό που θέλω δεν έχει σχέση με χρήματα.Απλά θα με βοηθήσεις σε κάτι...και εγω θα σου δώσω τις ταινίες σου."
Η Ενριέττα χρειαζόταν χρόνο να σκεφτεί.Ίσως και να μη της ζήταγε και κάτι τόσο δύσκολο τελικά.Ίσως να ξεμπέρδευε εύκολα.Αποφάσισε να αλλάξει τακτική,κερδίζοντας όσο περισσότερο χρόνο μπορούσε.Η πίεση άλλωστε,ποτέ δεν είναι καλός σύμβουλος έλεγε πάντα ο πατέρας της.
"Τι θέλεις επιτέλους?Πες μου και θα δούμε!"Tου απάντησε κοφτά.
"Στη φετινή συγκέντρωση...η Δεληπέτρου θα μείνει πάλι στη σουίτα σου,όπως περυσι?"Τη ρώτησε ο Ρόμπερτ.
"Η Γιάννα?Ναι...όχι στη δική μου,μάλλον στην διπλανή.Γιατί,τι σε ενδιαφέρει αυτο?"Τον ρώτησε ξαφνιασμένη.
"Δεν σε ενδιαφέρει αυτό για την ώρα.Όταν θα σε χρειαστώ θα σου πω.Και τότε θα κάνεις ο,τι ακριβώς ζητήσω μικρή μου Ξεχωριστή...έτσι?"Της απάντησε ο Ρόμπερτ χαμογελώντας ειρωνικά και έφυγε προς την έξοδο του Ξενοδοχείου χωρίς να περιμένει απάντηση.Άφησε πίσω του μια μπερδεμένη Ενριέττα να μη ξέρει τι να σκεφτεί και προπαντώς τι να κάνει.Τη Γιάννα...τι θέλει ο Ρόμπερτ απο τη Γιάννα και τι έχει μαζί της?Να τη προειδοποιήσει?Μα δεν της είχε πεί τι ακριβώς ήθελε να κάνει,ώστε να καταφέρουν να το προλάβουν.Εκτός αυτού,θα το καταλάβαινε ο Ρόμπερτ και ίσως δημοσιοποιούσε τα βίντεο.Έπρεπε να σκεφτεί ήρεμα.Έπρεπε να ηρεμήσει!

Σίμος Α.