Οι Ξεχωριστοί: "Λάχεσις" - Κεφάλαιο 7/μέρος Β


Είχε πια μεσημεριάσει όταν η Μιρέλλα άνοιξε τα μάτια της.Το προηγούμενο βράδυ το μαγαζί είχε πολύ κόσμο και τελικά είχαν σχολάσει γύρω στις εφτά τα χαράματα.Η Μιρέλλα είχε νοιώσει απο νωρίς,οτι αυτή η νύχτα θα ήταν πολύ σημαντική για την υπόλοιπη ζωή της.Ανασηκώθηκε στο μαξιλάρι της και προσπάθησε να βάλει τις σκέψεις της σε τάξη.Ολο το τελευταίο χρονικό διάστημα η Γιάννα είχε ερευνήσει και είχε επιβεβαιώσει τους φόβους της Μιρέλλας.Η ανάμειξη του Τζίμη σε κυκλώματα εμπορίας κοριτσιών απο την Ευρώπη ήταν σίγουρη.Εκείνο που είχε μείνει ακόμη αδιευκρίνηστο,ήταν το μέχρι που ακριβώς έφτανε αυτή η ανάμειξη.Η Μιρέλλα δεν ρώτησε καν που τα έμαθε η Γιάννα.Ήξερε οτι είχε γνωριμίες--μέσω του πρώην συζήγου--σε υψηλά κλιμάκια της πολιτικής ηγεσίας της Αστυνομίας.Η Αστυνομία είχε βάσιμες υποψίες και ενδείξεις σε βάρος του.Συγκεκριμμένα θεωρούσαν τον Τζίμη ένα είδος μεσάζοντα του εμπορίου κοριτσιών,μεταξύ Ευρώπης και Κουβέιτ.Αλλά χωρίς απτές αποδείξεις δεν μπορούσε να κάνει τίποτα.Η νεαρή τραγουδίστρια αναστέναξε στεναχωρημένη.Αν και μέσα της το ένοιωθε,η Μιρέλλα ευχόταν να μην έβγαινε η διάισθηση της αληθινή.Αλλά δυστυχώς όλα έδειχναν να είναι αλήθεια.Και τώρα χρειαζόταν σχέδιο.Αν η Αστυνομία ήθελε αποδείξεις θα της τις έδιναν εκείνες.Τα κορίτσια είχαν σκεφτεί,οτι αν ήταν μεσάζοντας--όπως έλεγε η Αστυνομία--θα χρειαζόταν και κάποιο κατάλλυμα,στο οποίο θα φύλαγε τα θύματα μέχρι την αναχώρηση τους.Τώρα ήταν στο χέρι της Μιρέλλας και των κοριτσιών να σκεφτούν με ποιόν τρόπο θα μάθαιναν,το που φυλάει η σπείρα τα θύματα μέχρι την αναχώρησή τους.Αυτή ήταν η καλύτερη ευκαιρία να γλυτώσουν και τα θύματα απο το κύκλωμα και η Μιρέλλα απο τον Τζίμη μία και καλή!Όλα αυτά είχαν δρομολογηθεί ήδη.Το άλλο θέμα όμως που την απασχολούσε είχε προκύψει μόλις χτές το βράδυ.Και ήταν πολύ παράξενο.
Ανάμεσα στον κόσμο που διασκέδαζε στο μαγαζί,ήταν και μια πολύ όμορφη ώριμη γυναίκα με την παρέα της.Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους θαμώνες του μαγαζιού,εκείνη δεν φαινόταν να την απασχολεί γενικά η διασκέδαση.Είχε μπεί στο μαγαζί λίγο πρίν ξεκινήσει η Μιρέλλα το πρόγραμμα της.Η παρέα της ήταν ηδη εκεί απο νωρίς.Η Μιρέλλα δεν μπορούσε να μην την προσέξει.Όταν μπήκε στο μαγαζί,η παρουσία της κυριάρχησε στον χώρο γύρω της.Φορούσε ενα μίνι μάυρο συνολάκι που άφηνε ακάλυπτα τα μακρυά πόδια της.Οι μακρυές πλατινέ μπουκλίτσες που έπεφταν σαν χείμαρος στην πλάτη της,καθρέφτιζαν το φως απο τα φωτορυθμικά και τα στρομπολάιτ της πίστας.Είχε καθήσει στο πρώτο τραπέζι και είχε ακούσει όλο το πρόγραμμα της με προσοχή,πίνοντας το ποτό της.Μόλις η Μιρέλλα τέλειωσε τη πρώτη σειρά των τραγουδιών της,η μυστηριώδης ξανθιά την ειδοποίησε με σερβιτόρο οτι θέλει να την γνωρίσει.
"Ιόλη Δάβαρη...χαίρομαι πολύ που σε γνωρίζω".Η Μιρέλλα μόλις είχε κάτσει δίπλα της και προσπαθούσε να σκεφτεί απο που γνωρίζει την όμορφη γυναίκα,οταν  εκείνη της πρότεινε το χέρι αυτοσυστηνόμενη χαμογελαστά.
"Μιρέλλα Δεμίρη...και...και εγω χαίρομαι θέλω να πω".Της απάντησε κομπιάζοντας.Μα ναί!Η Ιόλη,η μουσική παραγωγός,μάνατζερ και ιδιοκτήτρια της ομώνυμης δισκογραφικής εταιρίας.Γι αυτό της είχε φανεί γνωστή.Η Μιρέλλα την ήξερε απο τις ραδιοφωνικές και τις διεθνείς παραγωγές της.Τα Μ.Μ.Ε ασχολούνταν συχνά με εκείνη και τους νεαρούς και νεαρές συναδέλφους που ανεδύκνειε κατά καιρούς.
Η Μιρέλλα πάτησε το κουμπί του τηλεκοντρόλ για να ανάψει την τηλεόραση απέναντι απο το κρεβάτι της.Δεν ήθελε να δεί κάτι συγκεκριμμένο,απλά δεν άντεχε την απόλυτη σιωπή.Μάλλον λόγω εργασίας όπως υπέθετε.Οσο σκεφτόταν τη χτεσινή νύχτα,τόσο πιο παράξενα της φαίνονταν όλα.Όσο ταραγμένη και να ήταν απο την επίσκεψη της Ιόλης στο μαγαζί,δεν μπορούσε να μην προσέξει οτι στα τριανταέξι της η Ιόλη ήταν πολύ όμορφη γυναίκα.Όμορφη και εξαιρετικά εντυπωσιακή.Ξαφνικά χαμογέλασε.Αν ήξερε ο Τζίμης την σκέψη της αυτή την στιγμή θα την σκότωνε!Το προηγούμενο βράδυ,μόλις άρχισε η γνωριμία της με την Ιόλη και πρίν καν προλάβουν να ολοκληρώσουν την συζήτησή τους,ο Τζίμης είχε στείλει να την φωνάξουν.Το επόμενο τέταρτο--μέχρι να ξαναβγεί η Μιρέλλα στην πίστα--το πέρασε ανακρινόμενη για την εντυπωσιακή ξανθιά και το τι την ήθελε.Ευτυχώς οι δυο γυναίκες είχαν προλάβει να μιλήσουν λίγο.Η Ιόλη ενδιαφερόταν για την νεαρή τραγουδίστρια και ήθελε να συζητήσουν τις προοπτικές εξέλιξης της.Η Μιρέλλα"πέταξε"απο την χαρά της,αλλά είχε μάθει πια το μάθημά της.Ο Τζίμης δεν θα το επέτρεπε ποτέ!Η Μαριάννα και η Γιάννα της είχαν ήδη μάθει να μην εκδηλώνεται,για να μην δίνει αφορμές στον Τζίμη να της φωνάζει και προπάντων την χτυπάει.Οταν έβρισκαν τρόπο να ελευθερωθεί θα μπορούσε να κάνει ο,τι ήθελε.Δεν του είπε λοιπόν τίποτα για την συζήτησή τους.Εκείνες έτσι κ αλλιώς είχαν συμφωνήσει να τα ξαναπούν κατ΄ ιδίαν.
"Ναι...αλλά που?"Σκεφτόταν η Μιρέλλα.Ούτε τηλέφωνο δεν είχε προλάβει να της δώσει.Στο μαγαζί η Ιόλη θα ξαναπήγαινε άραγε?Πως θα ξαναμιλούσαν?Και γιατί πήγε η Ιόλη εκεί?
"Απο που είχε μάθει μια Ιόλη Δάβαρη για την Μιρέλλα Δεμίρη"σκεφτόταν η Μιρέλλα.Η νεαρή τραγουδίστρια είχε πολλές ερωτήσεις αναπάντητες.Και ήταν απορροφημένη στις σκέψψεις της,όταν χτύπησε το κινητό της.Η Μιρέλλα το κοίταξε βαριεστημένα.Ο αριθμός ήταν με απόκρυψη και αυτά δεν της άρεσαν ποτέ.Αποφάσισε όμως να απαντήσει.
"Καλησπέρα Μιρέλλα...η Ιόλη είμαι....μπορείς να μιλήσεις?"Το κινητό παραλίγο να της φύγει απο τα χέρια.Η Ιόλη την πήρε τηλέφωνο και φαινόταν να γνωρίζει και οτι έχει πρόβλημα.
"Ναι...άνετα...πες τε μου.Μα πως?Απο που?"Απο την ταραχή της η μικρή είχε κάνει τις ερωτήσεις μαζεμένες.
"Ρωτάς πολλά γλυκειά μου και μάλιστα στον πλυθηντικό.Λοιπόν,πάρε την Γιάννα να σου εξηγήσει και θα τα πούμε εμείς"Της απάντησε γελαστά η Ιόλη και έδωσε τη συσκευή στην Γιάννα δίπλα της.Τώρα πια βέβαια οι εξηγήσεις ήταν περιττές,μιας και στο άκουσμα του ονόματος,είχαν απαντηθεί μεμιάς όλες οι ερωτήσεις που είχε σκεφτεί η μικρή μέχρι εκείνη τη στιγμή.
"Αει στο καλό σου βρε Γιάννα...πεστε μου έτσι!Είπα κ εγω!Ενδιαφέρθηκε--έτσι απλά--η Ιόλη Δάβαρη για εμένα?Τι έκανες?Πως θα μπορέσω ποτέ να ξεπληρώσω τόσες πολλές χάρες?Δεν θα μου φτάνει μια ζωή...το ξέρεις?"Η φωνή της Μιρέλλας ακουγόταν βραχνιασμένη,αλλά δεν ήταν απο τη χθεσίνη νύχτα,ήταν απο την συγκίνηση.Για πρώτη φορά στη ζωή της κάποιος άνθρωπος ενδιαφερόταν πραγματικά για το καλό της και μάλιστα χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα.Η Γιάννα το κατάλαβε και άλλαξε αμέσως συζήτηση.Είχαν πιο σοβαρά θέματα να συζητήσουν και απο στιγμή σε στιγμή μπορεί να έμπαινε στο δωμάτιο της Μιρέλλας ο Τζίμης και το τηλέφωνο να κλείσει.Τα επαγγελματικά δεν ήταν του παρόντος.Η Ιόλη έτσι κ αλλιώς ήταν φίλη της.Της είχε μιλήσει για την Μιρέλλα και είχαν--απο κοινού--αποφασίσει,η Ιόλη να την βοηθήσει επαγγελματικά.Η Γιάννα όμως σκεφτόταν--σε βάθος χρόνου--τις δύο γυναίκες σαν ζευγάρι και στη ζωή,μιάς και η Ιόλη είχε σεξουαλικά τις ίδιες προτιμήσεις με την Μιρέλλα.
Ήταν περίπου εικοσιπέντε χρονών όταν η Ιόλη αναγκάστηκε να αποκαλύψει στο εμβρόντητο πατέρα της την ιδιαιτερότητα της.Ο γέρο-Δάβαρης το είχε"πάρει"σχετικά καλά.Η Ιόλη ήταν μοναχοκόρη του.Η ιδιαιτερότητα της δεν ήταν αρρώστια για να μπορεί να της δώσει χάπια ή να πληρώσει για να κάνει εγχείρηση.Αν και δύσκολα λοιπόν,κατάφερε να συμβιβαστεί με την ιδέα.Το βασικό του πρόβλημα άλλωστε,δεν ήταν η ιδιαιτερότητα αυτή καθ'εαυτή.Τον Δάβαρη τον ένοιαζε ο κοινωνικός--κατά συνέπεια--και ο επαγγελματικός στιγματισμός της.Η λύση--που εκείνος σκέφτηκε και εκείνη δέχτηκε--ήταν απλή."Λευκός γάμος"!Ένας όμορφος,νεαρός οικονομικός σύμβουλος--"δεμένος"με προγαμιαίο συμβόλαιο εχεμύθειας--παρέστησε τον νυμφίο ανύμφευτο.Το πρόβλημα όμως της Ιόλης--που όσο όμορφος και αν ήταν ο σύζυγός της,δεν μπορούσε να αισθανθεί μαζί του ερωτικά--παρέμενε.
Η ίδια--όπως και ο πατέρας της--ήθελε να κάνει παιδί μαζί του.Εκείνη για να γίνει μητέρα και ο πατέρας της για να διαιωνιστεί η οικογένεια.Η λύση ήταν περίπλοκη αλλά πρακτικά εφικτή.Η πρόσληψη μιάς σταθερής--ώστε να αξασφαλιστεί η εχεμύθεια--"συνοδού"έλυσε το πρόβλημα και απο εκεί και πέρα μπόρεσαν να συνεχίσουν την ζωή τους ήρεμοι και ευτυχισμένοι.Σε τακτά χρονικά διαστήματα το ζευγάρι καλούσε την κοπέλα και εκείνη έκανε τον ερωτικό ενδιάμεσο μεταξύ τους,κάνοντας έρωτα και με τους δύο.Ο Παύλος--ο σύζυγος της--έκανε έρωτα με την κοπέλα.Και όταν έφτανε η στιγμή να τελειώσει,το έκανε βαθειά μέσα στο κόλπο της συζύγου του.'Ετσι είχαν γεννηθεί και τα δύο παιδιά της όμορφης Ιόλης.
Όταν ο πατέρας της πέθανε η Ιόλη με τον Παύλο χώρισαν συναινετικά.Το επόμενο προφανές βήμα ήταν το να κάνει και σχέση με εκπρόσωπο του ίδιου φύλου.Και η Μιρέλλα θα ήταν τέλεια στον ρόλο της συντρόφου.Αν άρεσαν η μία στην άλλη λοιπόν,θα συνδύαζαν το "τερπνόν μετά του ωφελίμου"και θα ήταν και οι δυό ευτυχισμένες.Αλλά όλα αυτά τα σχέδια,προυπέθεταν την ελευθερία της Μιρέλλας απο τον Τζίμη.Αυτό είχε τώρα απόλυτη προτεραιότητα.
"Λοιπόν...μωρούλι...ξέρεις τι σκεφτήκαμε?Ίσως υπάρχει ένας τρόπος να βρείς που κρύβουν τις κοπέλες.Οπου και να τις βάζουν,σε σπίτι...διαμέρισμα...στάβλο--οπουδήποτε--χρειάζονται δυο πράγματα.Ένα ακίνητο...ηλεκτρικό ρεύμα και νερό.Και αν οχι για τα θύματα,ίσως γι αυτόν που τις φυλάει.Θα μπορούσαν βέβαια να τις έχουν κλειδωμένες,με κεριά για φως και νερό εμφιαλωμένο,αλλα εμείς θέλουμε να σκεφτόμαστε αισιόδοξα.Έτσι κ αλλιώς στη ζωή χρειάζεται και λίγη τύχη.Ας  ελπίσουμε λοιπόν η τύχη να είναι μαζί μας και να μην το έχει σκεφτεί.Λοιπόν!Εσένα δεν σε φοβάται ώστε να σου κρύβει πράγματα.Τι θέλουμε?Λογαριασμούς ηλεκτρικού ή νερού.Μέχρι τώρα δεν είχες λόγο να τους κοιτάς καν.Δεν θα τους είχες προσέξει καν υποθέτω.Τώρα θα περιμένεις διακριτικά τον ταχυδρόμο και θα παρακολουθείς τις διευθύνσεις στους λογαριασμούς.Θα σημειώνεις όποια διεύθηνση δεν γνωρίζεις και ας ελπίσουμε να είμαστε τυχερές.Στο κάτω-κάτω δεν χάνουμε τίποτα να δοκιμάσουμε.Εντάξει?Σόρρυ που στα ειπα μαζεμένα.Μπορούσε όμως να μπεί κανείς στο δωμάτιο σου και να μας διακόψει και έπρεπε να στα πω όλα,να μην γινει κανένα λάθος.Τώρα αν έχεις να ρωτήσεις τίποτα πες μου!"Η Γιάννα ανησυχούσε πολύ.Αν ο Τζίμης καταλάβαινε το παιχνίδι που του έστηνε η Μιρέλλα θα την θεωρούσε επικίνδυνη και τέτοιοι άνθρωποι είναι απρόβλεπτοι.Η Μιρέλλα θα κινδύνευε!
"Οχι Γιάννα μου,τι να ρωτήσω?Κατάλαβα...θα προσέχω."Της απάντησε η μικρή για να την καθυσηχάσει.Η αλήθεια ήταν οτι φοβόταν παρα πολύ μην καταλάβει τίποτα ο Τζίμης.Αφού όμως--για να ελευθερωθεί--έπρεπε να γίνει,το είχε πάρει απόφαση.Το να παρακολουθεί άλλωστε τους λογαριασμούς δεν θα κινούσε υποψίες.Απλά έπρεπε να το κάνει διακριτικά,για να μην αναρωτηθούν για το πότε άρχισε να ασχολείται εκείνη με αυτά τα θέματα.
"Η Ιόλη πως σου φάνηκε...δεν μου είπες."Την ρώτησε η Γιάννα.
"Πως να μου φανεί...κουκλί πεντάστερο!Πανέμορφη και δυναμική.Η αλήθεια είναι οτι απ όλη την χτεσινή μας συζήτηση,εγω θυμάμαι μόνο τα μάτια και τα χείλη της!'
"Σου αρέσει λοιπόν?...Αν δηλαδή γινόταν--αν λέω--θα την ήθελες δική σου?"Την ρώτησε στα ίσια η Γιάννα.Η μικρή είχε τέτοιο πρόβλημα επικοινωνίας--με τον Τζίμη πάνω απο το κεφάλι της--που δεν υπήρχε χρόνος για"πλάγιες"προσεγγίσεις.
"Γιάννα μου θές να μου πείς τίποτα?Μήπως...μήπως με προξενεύεις?Σου είπε τίποτα εκείνη ή μόνη σου το σκέφτηκες?"Η μικρή ήταν έξυπνη και η αναφορά της δασκάλας της,ήταν πολύ προφανής για να μην καταλάβει τι εννοούσε.
"Δεν είναι τίποτα σίγουρο.Απλά,θέλω την δική σου γνώμη πρώτα.Πες λοιπόν πως κατάλαβες σωστά...τι θα έλεγες?Πρόσεξε!Η όποια απάντησή σου δεν επηρρεάζει την επαγγελματιή σου εξέλιξη.Αυτό έχει δρομολογηθεί.Ο,τι αισθάνεσαι θέλω να μου πείς.Μπορεί να μην συμφωνείτε σε τίποτα αν γνωριστείτε,μπορεί οτιδήποτε.Αυτή τη στιγμή σε ρωτάω μόνο αν σ αρέσει εμφανησιακά".Της είπε η Γιάννα τονίζοντας την τελευταία της πρόταση.
"Ω ναι...πολύ,πάρα πολύ...τι λές τώρα!Η γυναίκα είναι κούκλα!"Της απάντησε η Μιρέλλα με έκδηλο ενθουσιασμό.Η Γιάννα γέλασε.Ο τόνος της φωνής της Μιρέλλας δεν της άφηναν καμία αμφιβολία για την ειλικρίνια των όσων έλεγε.
"Εντάξει λοιπόν...φιλάκια για την ώρα και όπως είπαμε...προσοχή ε?Γεια σου μωρό μου,μεθαύριο στην πρόβα θα τα πούμε αναλυτικά"συμπλήρωσε και έκλεισε το τηλέφωνο.Η Ιόλη στεκόταν δίπλα της και την  κοίταζε χαμογελώντας αυτάρεσκα.
"Περνάει ακόμη η μπογιά σου ε?Γι αυτό γελάς?Της άρεσες της μικρής!"Η Ιόλη άνοιξε τα χέρια της και την τράβηξε απο την μέση κοντά της.Δεν χαμογελούσε πια,το ύφος της ήταν γυναίκας που αποπλανεί το"θύμα"της.Η Γιάννα το ήξερε καλά αυτό το ύφος,εκείνη άλλωστε της το είχε διδάξει.Έμεινε λοιπόν τελείως ακίνητη "παίζοντας"το αποπλανημένο θύμα που είχε παγώσει μην ξέροντας τι να κάνει.
"Χαίρομαι...αν και ξέρεις τι θα προτιμούσα."Απάντησε η Ιόλη στην προηγούμενη παρατήρηση της.Φυσικά εννούσε οτι θα προτιμούσε να έχει την Γιάννα μόνιμα στην ζωή της.Αλλά ήξερε οτι αυτό δεν θα γινόταν ποτέ.Είναι άλλο να μπορείς να κάνεις έρωτα ΚΑΙ σε γυναίκες,όπως έκανε η Γιάννα και άλλο το να θέλεις να κάνεις έρωτα ΜΟΝΟ σε γυναίκες,όπως ήθελε εκείνη.Είχε συμβιβαστεί λοιπόν με το να έχει περιστασιακά την Γιάννα,σαν υπέροχη,"ξεχωριστή"ερωμένη της.
Η Γιάννα δεν απάντησε.Τα είχαν πεί πολλές φορές αυτά,δεν υπήρχε λόγος να χαλάσει η στιγμή με αδιέξοδες συζητήσεις.Την κοίταξε τρυφερά και έπιασε το χέρι της,αναγκάζοντάς την να την ακολουθήσει στον καναπέ.Ο Γιώργος είχε φύγει και θα γύριζε το βράδυ,την ίδια ωρα σχεδόν που θα ερχόταν και η Συλβάνα απο το αεροδρόμιο.Είχε λοιπόν αρκετή ώρα,ώστε να δώσει στην όμορφη φίλη της μερικές δόσεις ευτυχίας.Μετά ήταν τα δύσκολα.Έπρεπε να εξηγήσει στην Στέλλα--που θα ερχόταν σε λίγο--την αποστολή της.Θα την έστελνε στην Γαλλία να σαγηνεύσει τον Ρόμπερτ και να βρεί τρόπο να πάρει τον φάκελο με τις φωτογραφίες και τα αρνητικά της Ενριέττας.Έτσι δεν θα μπορούσε πια να εκβιάζει την μικρή προστατευόμενη της.Μετά θα τον αναλάμβαναν οι"Ξεχωριστοί",αν όχι η Γαλλική αστυνομία.Αρκεί η Στέλλα να τα κατάφερνε.Το δύσκολο μέρος του ρόλου,ήταν να"παίξει"η Στέλλα την συνηθισμένη.Ήταν μια"εκπαιδευμένη Ξεχωριστή".Ο ξεχωριστός τρόπος που είχε μάθει να κάνει έρωτα,δεν είχε καμιά σχέση με των συνηθισμένων γυναικών.Για να τα καταφέρει θα έπρεπε να ξεχάσει προσωρινά ολη αυτή την εκπαίδευση.Αν ξεχνιόταν και έδειχνε ξεχωριστά στοιχεία στον έρωτά της,ο Ρόμπερτ θα το καταλάβαινε αμέσως και θα αποτύγχανε.
----------------------------------------------------------------------------------------
Ο Γιώργος έκλεισε απαλά την εξώπορτα πίσω του,για να μην κάνει θόρυβο.Δεν είχε χρειαστεί να χτυπήσει κουδούνι.Είχε συνεννοηθεί με την Κατερίνα,να αφήσει την εξώπορτα ξεκλείδωτη όταν θα ερχόταν η Συλβάνα.Και τώρα ήταν εκεί.
Συλβάνα Φερούτι...Ιταλίδα mezzo soprano,που το ρεπερτόριο της έφτανε απο κλασσική όπερα,μέχρι--προσαρμοσμένη στις ατέλειωτες οκτάβες που μπορούσε να ανέβει η φωνή της--pop.Ενα υπέροχο πλάσμα με αγγελική φωνή,που προκαλούσε ανατριχίλες σε όποιον είχε έστω και λίγο συναίσθημα στην ψυχή του.Στεκόταν όρθια στο βάθος του μεγάλου σαλονιού με την πλάτη πρός εκείνον και συζητούσε  με την καθιστή--στον καναπέ μπροστά της--Γιάννα.Φορούσε ενα απλό κόκκινο φούτερ και ένα μαύρο κολάν που τόνιζε σκανδαλιστικά τις καμπύλες των γλουτών και τα γυμνασμένα της πόδια.Και απο μέσα τίποτα άλλο.Η Γιάννα τον είχε δεί να μπαίνει και απαντούσε στην Συλβάνα γελαστή,περιμένοντας την αντίδραση της όταν θα καταλάβαινε οτι ο Γιώργος είχε έρθει.
"benvenuti cara mia...tutto bene?"Την καλωσόρισε ο Γιώργος στην μητρική της γλώσσα.Δεν ήξερε πολλά Ιταλικά.Στίς συναντήσεις τους,η συνεννόηση μεταξύ τους προέκυπτε μέσα απο ενα μείγμα Αγγλικών και λίγων Ιταλικών.Η Συλβάνα είχε σπουδάσει επίσης Γαλλικά και Ισπανικά,για τις ανάγκες του απαιτητικού της επαγγέλματος.Η μελαχροινή"barbie"γύρισε πρός το μέρος του και το πρόσωπό της φωτίστικε.Ο Γιώργος είχε ανοίξει τα χέρια του και την περίμενε,καθώς εκείνη άρχισε να τρέχει πρός το μέρος του.Μόλις έφτασε μπροστά του,πέρασε τα χέρια της γύρω απο το λαιμό του και πήδηξε επάνω του περνώντας τα πόδια της γύρω απο τη μέση του.
"Γιώργο,αγαπημένε μου Γιώργο,τελικά τα κατάφερα και ήρθα!"Του είπε γελώντας.Εκείνος αφέθηκε να την κοιτάζει μαγεμένος.Η όμορφη αοιδός είχε ενα πολύ εκφραστικό πρόσωπο.Ειδικά όταν χαμογέλαγε.Και χαμογέλαγε συχνά,όπως καταλάβαινε εύκολα αν πρόσεχε κανείς τις αχνές ρυτιδούλες έκφρασης,που είχαν σχηματιστεί στο πλάι των ματιών της.Όλοι οι μύες του προσώπου της συντονιζόντουσαν και απέδιδαν πλήρως τα συνασθήματά της.Το μεγάλο στόμα της με τα όμορφα σαρκώδη χείλη,άφηνε όποτε γελούσε,να φανούν δυο πάλευκες σειρές τέλεια κατανεμημένων δοντιών.Τα λαμπερά πράσινα μάτια της ήταν τόσο φωτεινά που ο Γιώργος νόμιζε οτι--όποτε την κοιτούσε--μπορούσε να διαβάζει τις σκέψεις του.Δεν άντεχε να την κοιτάζει στα μάτια για πολλή ώρα.Αισθανόταν αμήχανα.Η Γιάννα του είχε γνωρίσει πολύ όμορφες γυναίκες και πάντα εκείνος κατάφερνε να ξεχνάει το ποιά είναι η καθεμία.Δεν θα μπορούσε να γίνει και αλλιώς.Δεν μπορείς να δώσεις ευτυχία σε κάποια που θεωρείς ανώτερή σου ή που έχεις επιτρέψει εσυ σε εκείνη να σε θεωρεί κατώτερό της.Το αίσθημα κατωτερότητας σκοτώνει τα πάντα και ο Γιώργος το είχε ξεπεράσει προ πολλού.Όταν είχαν ξεκινήσει--αυτό το θέμα--ήταν για την εκπαιδεύτρια Γιάννα"αναγκαία συνθήκη".Αλλιώς δεν θα υπήρχε καμμιά πιθανότητα επιτυχίας.Και είχε δίκιο.Το σημαντικότερο λοιπόν--απο αυτά που του είχε διδάξει τον πρώτο καιρό της γνωριμίας τους--ήταν το να μπορεί να ξεπερνά το δέος που θα ένοιωθε φυσιολογικά μπροστά στη γυναικεία ομορφιά.Ειδικά όταν ο Θεός ή η φύση--ανάλογα τι πιστεύει κανείς--έχει χαρίσει αυτή την ομορφιά τόσο απλόχερα,όπως στην περίπτωση της Συλβάνα!Οι γυναίκες αρέσκονται στο να τις θαυμάζουν οι άντρες.Με τίποτα όμως δεν θα σεβόντουσαν έναν άντρα-θύμα αυτού του θαυμασμού.Για να διατηρηθεί το ενδιαφέρον τους,πρέπει πάντα να νοιώθουν οτι υπάρχει κάτι ν ανακαλύψουν.Και η μεγαλύτερη ανακάλυψη απ όλες,είναι το απο που πηγάζει η δύναμη του άλλου.Σχεδόν τρεισήμησι χιλιάδες χρόνια πρίν η Δαλιδά χρησιμοποίησε όλους τους γυναικείους τρόπους αποπλάνησης για να μάθει την πηγή δύναμης του έρημου Σαμψών.Μόλις την έμαθε...το παιχνίδι τελείωσε,είχε χαθεί η μαγεία.Απο τότε δεν έχουν αλλάξει και πολλά.Το μόνο που ελπίζουν οι σύγχρονοι άντρες είναι οτι--αν είναι άτυχοι--οι"Δαλιδές"τους δεν θα τους παραδώσουν τώρα πια στους Φιλισταίους.
Ο Γιώργος πέρασε τα χέρια γύρω απο τους γλουτούς της για να μπορεί να διαχειριστεί το βάρος της και περπατώντας προσεκτικά έφτασε στην δεξιά άκρη του σαλονιού.Την σήκωσε ελάφρά και την κάθησε απαλά σε ενα απο τα σκαμπώ του μπάρ που βρισκόταν εκεί.Η Συλβάνα τράβηξε με μια απότομη κίνηση το κεφάλι του και τον ανάγκασε να το κολλήσει επάνω της.Έτσι που ήταν καθισμένη,το μόνο που χώριζε το σεξ της απο το πρόσωπό του ήταν το λεπτό ύφασμα του κολάν.
"Σου έλλειψα καθόλου γλυκέ μου?Χάρηκες που με είδες?"Τον ρώτησε παραπονιάρικα,καθώς έτριβε το πρόσωπο του στο ύφασμα.
"Πολύ....και το ξέρεις!"Της απάντησε εκείνος.Απομάκρυνε το χέρι της και πάτησε πάνω στα στηρίγματα ποδιών του σκαμπώ για να φτάσει στο επίπεδό της.Πέρασε το δεξί του χέρι γύρω απο την πλάτη της και την τράβηξε απότομα κοντά του.Η Συλβάνα αντέδρασε αναστενάζοντας και περίμενε την συνέχεια ανυπόμονα.Ο Γιώργος ετοιμάστηκε να την φιλήσει,αλλά δεν πρόλαβε.Η Συλβάνα κατέβασε το αριστερό της χέρι ανάμεσα στα πόδια του και έπιασε το φούσκωμα που περιγραφόταν καθαρά στην φόρμα του.Εσφιξε λίγο τα δάχτυλά της καθώς το περιεργαζόταν κατά μήκος και το αισθάνθηκε να σκληραίνει.
"Μμμμ...Εντάξει...αλήθεια λές...χάρηκες !"Του είπε ψυθιριστά και ένωσε τα χείλη της με τα δικά του.Τα συνήθως κουκλίστικα χαρακτηριστικά του προσώπου της είχε αρχίσει να σκληραίνουν.Τα μάτια της αντανακλούσαν όλη την φλόγα που είχε αρχίσει να καίει μέσα της και η αναπνοή της έγινε βαθύτερη.Έγειρε λίγο την πλάτη της και ακούμπησε το δεξί της χέρι στο πάσο του μπάρ.Πέρασε το αριστερό της χέρι γύρω απο τον λαιμό του και ξέσφιξε τη λαβή των ποδιών της.Ο Γιώργος βρήκε την ευκαιρία να απομακρυνθεί λίγο απο κοντά της,κάνοντας της νόημα"οχι ακόμη".Έπιασε τα πόδια της και τα ακούμπησε απαλά στα στηρίγματα ποδιών των διπλανών απο εκείνη καθισμάτων και κινήθηκε πρός το τραπεζάκι στη μέση του σαλονιού.Το να της έκανε έρωτα,τώρα,εκεί,θα ήταν εύκολο αλλά ανούσιο και απίστευτα συνηθισμένο.Η Συλβάννα δεν έκανε ολόκληρο ταξίδι για να κάνει συνηθισμένο έρωτα.Αυτό το είχε και με την σχέση της.Αυτό που εξιτάρει κάθε άνθρωπο είναι η προσμονή και ο αιφνιδιασμός.Το παιχνίδι γάτας-ποντικιού παίζεται με αιφνιδιαστικές κινήσεις και ανεβάζει την λίπιντο στα ύψη.Πρέπει να προσαρμόζεσαι στον χώρο που βρέθηκες και να αλλάζεις τον ρόλο αντίστοιχα.
Σε αντίθεση με τον κινηματογράφο,τα ρούχα γενικά,όπως και τα εσώρουχα κλπ έχουν την τάση να αντιστέκονται στο σκίσιμο--με τα χέρια--των επίδοξων εραστών.Στις πιο πολλές περιπτώσεις,αντί για ενα μεγαλειώδες σκράτς που θα σκίσει ρούχα και εσώρουχα--με μια μεγαλειώδη κίνηση--ο εραστής συνειδητοποιεί οτι η ραφή δεν φτιάχτηκε για να κάνει εκείνος τον πορνοστάρ.Αλλά για να κρατάει το ρούχο στη θέση του.Συνήθως οι αποτυχίες--ακόμη και οι πιο απλές--έχουν την τάση να αντανακλούν στην αντρική ψυχολογία,με δραματικά αποτελέσματα αν μιλάμε για την πράξη του έρωτα.Για όλα αυτά--και πρός αποφυγή αμήχανων καταστάσεων--έχουν εφευρεθεί εδω και αιώνες απλά εργαλεία,όπως ψαλίδι ή μαχαίρι ανάλογα την περίσταση.Χρησιμοποιούμενα--φυσικά με την δέουσα προσοχή--μπορούν να ενσωματωθούν άνετα σε οποιοδήποτε σενάριο.
Ο Γιώργος άνοιξε το συρτάρι του τραπεζιού.Ήξερε οτι εκεί η Κατερίνα έκρυβε τα σύνεργα ραπτικής της.Αλλά το μοναδικό πράγμα που θα μπορούσε να χρησιμεύσει ήταν ενα μικρό ταπεινό ψαλιδάκι μανικιούρ.Ο Γιώργος απογοητεύτηκε.
"Χάθηκε ο κόσμος να έχει ενα κανονικό ψαλιδι γαμώτο?"Έβρισε μέσα του.Στο μυαλό του είχε φανταστεί την σκηνή αλλιώς.Το ακριβές σχέδιο περιελάμβανε τουλάχιστον κανονικού μεγέθους ψαλίδι.Αντί για ερωτική,η σκηνή έβαινε πια πρός κωμωδία.Η αληθινή ζωή δεν είναι ταινία να την σκηνοθετείς,αυτό βρήκε λοιπόν,αυτό θα χρησιμοποιούσε.Πήρε το ψαλιδάκι στο χέρι του και την πλησίασε ανοιγοκλείνοντας το με τον αντίχειρα και το μεσαίο του δάχτυλο.Οσο και να προσπαθούσε να σοβαρευτεί,η εικόνα μόνο την απειλή που απαιτούσε το σενάριο δεν είχε.Η Συλβάνα τον έβλεπε να πλησιάζει με το ψαλιδάκι στα χέρια και προσπάθησε να κρύψει το γέλιο που είχε σχηματιστεί στο πρόσωπό της.Κρατιόταν όσο μπορούσε για να μην σκάσει στα γέλια.Αλλά ήταν πάνω απο τις δυνάμεις της.
"Ω αγάπη μου...Πως φοβάμαι!Τι έχεις σκοπό να μου κάνεις με αυτό το τεράστιο εργαλείο?"Η Συλβάνα προσπάθησε να τελειώσει την ερωτησή της με προσποιητή σοβαροφάνεια.Σε συνδυασμό με την άψογη προφορά των αγγλικών της,ακουγόταν σαν να απαγγέλει"Ρωμαίο και Ιουλιέττα"στο πρωτότυπο.Η προσπάθεια όμως δεν ήταν αρκετή και οι τελευταίες λέξεις της πρότασης πνίγηκαν μέσα σε τρανταχτά και απο τους δύο γέλια.Ο Γιώργος άνοιξε διάπλατα τα χέρια του σε μια τεράστια αγκαλιά και η Συλβάνα έτρεξε και χώθηκε μέσα αναστενάζοντας.
"Λυπάμαι πολύ,τα χάλασα όλα."Της απολογήθηκε καθώς έπαιζε στα δάχτυλά του τις λαμπερές μαύρες μπούκλες που χύνονταν κατα κύματα στην πλάτη της.Η Συλβάνα σήκωσε το βλέμμα της και τον κοίταξε ενοχλημένη.
"Μην είσαι χαζός!Ήταν πολύ αστείο έτσι όπως εξελίχθηκε"του απάντησε και ακούμπησε το κεφάλι της στον ώμο του.Ο Γιώργος σήκωσε το κεφάλι της και παραμέρισε με τα δάχτυλα του τα μαλλιά που έκρυβαν σαν σκούρα κουρτίνα τα υπέροχα μάτια της.Χάιδεψε τρυφερά με την παλάμη του το αριστερό της μάγουλο και ακούμπησε απαλά τα χείλη του στα δικά της.Για μερικές στιγμές ο υλικός κόσμος γύρω τους έπαψε να υπάρχει,χαμένος σε μια ζεστή θαλπωρή,σαν και αυτή που αναδύεται τις πολύ ζεστές ημέρες του καλοκαιριού--σαν κύματα--απο την άσφαλτο και μοιάζει με όνειρο.Οι σκέψεις εξαφανίστηκαν.Το μόνο που αισθανόντουσαν ήταν αυτή τη γλυκιά ζέστη να τους κατακλύζει,ξεκινώντας απο το σημείο επαφής στα χείλη τους.Χιλιάδες μικροί συναγερμοί χτύπησαν σχεδόν ταυτόχρονα μέσα στο κεφάλι της Συλβάνα,κάνοντας την να διακόψει το φιλί και να απομακρύνει απότομα τα χείλη της απο τα δικά του.Απλό φιλί έπρεπε να είναι.Είχαν δώσει εκατοντάδες τέτοια φιλιά στην μέχρι τώρα γνωριμία τους.Ήταν όμορφα και πολύ ερεθιστικά,αλλά δεν είχαν καμμιά σχέση με αυτό που ένοιωσε μόλις.Οι προειδοποιήσεις της Γιάννας αντηχούσαν ακόμη στο κεφάλι της.Ο καθένας απο όσους και όσες εμπλέκονται με τις ιδέες των"ξεχωριστών"έχει την ζωή του.Έχει σχέδια για το μέλλον,έχει σύντροφο...σύζυγο ή ίσως και παιδιά.Δεν μπορούσαν να αλλάξουν αυτά απο τη μια στιγμή στην άλλη,επειδή απλά ερωτεύτηκε!Επειδή όμως τα συναισθήματα δεν τα ελέγχει κανείς,όποτε συνέβαινε--αν συνέβαινε--θα έμενε κρυμμένο βαθειά μέσα στην ψυχή αυτού που ερωτεύτηκε.Αυτό το τίμημα το πλήρωναν επι οκτώ σχεδόν χρόνια οι δύο"γεννημένοι ξεχωριστοί".Και θα το πλήρωναν ακόμη περισσότερο,την στιγμή που θα έπρεπε να χωρίσουν για πάντα.Έτσι είχαν τα πράγματα απο την αρχή και η Συλβάνα είχε συμφωνήσει με αυτό ως προυπόθεση για να ξεκινήσει μαζί τους.Τώρα δεν μπορούσε να κάνει κάτι άλλο,εκτός απο το να"εκμεταλλευτεί"την σύντομη παραμονή της στο σπίτι της Γιάννας,κάνοντας οσο πιο πολύ έρωτα μπορούσε.
"Πως το καταφέρνεις αυτό γλυκέ μου εξαιρετικέ(σ.σ:"eccezionale-exceptionnel",το:"Ξεχωριστοί"με την έννοια που δίνουμε στα Ελληνικά δεν υπάρχει σε άλλες γλώσσες)?Όταν είμαι εδω--κοντά σου--με κάνεις να ξεχνάω τα πάντα.Και δεν εννοώ μόνο τις ώρες που με κάνεις ευτυχισμένη με τον έρωτα σου.Πέρα απο αυτό,κάνεις κάτι πολύ πιο σημαντικό.Με κάνεις και γελάω με τα πιο απίστευτα πράγματα.Το να κάνεις τους άλλους να γελάνε είναι ταλέντο.Και είναι πολύ σέξυ!"Του είπε και απομακρύνθηκε απο κοντά του κατευθυνόμενη όλο χάρη πρός το μπάρ που την είχε αφήσει πρίν.Όταν έφτασε γύρισε πρός εκείνον,κατέβασε με μια προκλητική κινηση το κολάν και του το πέταξε στο πρόσωπο.Με την ίδια ακριβώς διαδικασία,μερικές στιγμές αργότερα,απαλλάχτηκε και απο την μπλούζα που φορούσε.Πάτησε στα καθίσματα,κάθισε όλο χάρη στο μπάρ και γύρισε  πρός τον Γιώργο κάνοντάς του νόημα να πλησιάσει.
"Που είχαμε μείνει γλυκέ μου?"Τον ρώτησε παιχνιδιάρικα καθώς με το νύχι του δεξιού της δείκτη,σχημάτιζε απαλές ροζ γραμμούλες κατά μήκος του γυμνού πια κορμιού της.Κατόπιν σήκωσε την δεξιά παλάμη στα χείλη της και την πότισε με το σάλιο της γλύφοντάς την.Έγειρε την πλάτη της επάνω στο μπάρ και ακούμπησε στον αριστερό αγκώνα της.Έγειρε λίγο στο πλάι,έτσι ώστε τα δάχτυλα του αριστερού της χεριού να μπορούν να χαιδεψουν το μικρό στητό στήθος της.Πέρασε την δεξιά παλάμη της αργά πάνω απο την κοιλιά της--χωρίς να την ακουμπάει--έφτασε ανάμεσα στα πόδια της και άρχισε να χαιδεύει το σέξ της,ανασταινάζοντας ηδονικά.Γύρισε το κεφάλι της αριστερά και κοίταξε τον Γιώργο--που είχε μείνει στην ίδια θέση που τον άφησε--και τον είδε να την κοιτάζει μαγεμένος.Το φούσκωμα στην φόρμα που φορούσε είχε μεγαλώσει,δείχνοντας ξεκάθαρα τον ερεθισμό του.Το θέαμα ήταν μαγευτικό.Η μελαχροινή καλλονή είχε ξαπλώσει επάνω στο μπάρ και χαιδευόταν ανασαίνοντας βαθειά.Ο Γιώργος θα μπορύσε να την κοιτάζει για ώρες.Η Συλβάνα όμως δεν μπορούσε να περιμένει άλλο.
"Θα με αφήσεις να χαιδεύομαι μόνη μου αγάπη μου?Τόσο κακός είσαι?"Του είπε ξανά παραπονιάρικα.Ο Γιώργος"ξύπνησε"απότομα απο το όνειρο.Η κουκλίστικη ομορφιά της τον είχε παρασύρει για άλλη μια φορά.Γύρισε στο τραπεζάκι του σαλονιού που λίγο πρίν είχε ψάξει για ψαλίδι.Μέσα στο συρτάρι εκτός των άλλων είχε δει και ενα πακέτο καραμέλλες Χώλς που δεν ήταν καθόλου τυχαία εκεί.Με την Γιάννα δοκίμαζαν τα πάντα και είχαν ανακαλύψει μια πολύ ερεθιστική χρήση της εν λόγω καραμέλλας.Για την ακρίβεια της γέμισης.Της ίδιας γέμισης που προκαλεί το"ανοιγμα"του λαιμού που διαφήμιζε.Τελικά υπήρχε καλύτερη χρήση της Χωλς και ο Γιώργος είχε σκοπό να την δείξει στην Συλβάνα.Έβαλε λοιπόν μια καραμέλλα στο στόμα του και άρχισε να την γλύφει για να φύγει η γλυκειά εξωτερική επίστρωση.Χαμογέλασε και πήγε κοντά της.Η Συλβάνα δεν είχε προσέξει οτι ο Ξεχωριστός εραστής της είχε βάλει κάτι στο στόμα του.Το ανακάλυψε ουρλιάζοντας απο ηδονή,όταν ένοιωσε το πρωτόγνωρο--για εκείνη--"κάψιμο"στην κλειτορίδα της.Ανοιξε τα μάτια της αιφνιδιασμένη και κοίταξε χαμηλά στην κοιλιά της.Στην άκρη της γλώσσας του ισσοροπούσε το απομεινάρι της μισολειωμένης καραμέλλας.Και ο Γιώργος πίεζε την καραμέλλα ανάμεσα στην γλώσσα και την κλειτορίδα της τρίβοντάς την επάνω της.Το γλυκό"κάψιμο"μεταφερόταν απο τους χιλιάδες νευρώνες του ευαίσθητου σημείου στον εγκέφαλό της,προκαλώντας σπασμωδικές αντιδράσεις.Η αναπνοή της έγινε ακανόνιστη αναγκάζοντάς την να ξεφυσάει σαν ετοιμόγεννη.Οι κοιλιακοί της σφίγγονταν και έτρεμαν χωρίς ρυθμό και η σπονδυλική της στήλη έφτιαχνε ηδονικά τόξα με το μπάρ απο κάτω της.
"Ω Θεέ μου...είναι...είναι υπέροχο.Κάνε με να τελειώσω...θέλω να τελειώσω στα χείλη σου"του φώναξε η Συλβάνα και πίεσε με δύναμη με το χέρι της το πίσω μέρος του κεφαλιού του πάνω στο καυτό της σέξ.Ο Γιώργος αποφάσισε να παίξει το παιχνίδι της.Πέρασε τα χέρια του μέσα απο τους γοφούς της,έβαλε τις παλάμες του κάτω απο τους γλουτούς της και στερέωσε τους αγκώνες του στο μπάρ κρατώντας την λεκάνη της ψηλά.Έσφιξε την γλώσσα του και την έβαλε στην είσοδο του υγρού απο ώρα σεξ.Ύστερα άφησε σιγά-σιγά την λεκάνη της να κατέβει κρατώντας το κεφάλι του και τη γλώσσα του ακίνητα.
Η Συλβάνα κατάλαβε αμέσως τι ήθελε ο Γιώργος.Και αυτό που ήθελε ήταν τεράστια πρόκληση για εκείνη,καθώς θα δοκίμαζε τα όρια της φυσικής της και όχι μόνο κατάστασης.Στην πατρίδα της οι"Ξεχωριστοί"το αποκαλούσαν μεταξύ τους:"ginnastica erotica".Σαν βάση έχει την απλή γυμναστική.Άνω και κάτω κοιλιακούς.Αν"γυμνάζεται"γυναίκα είναι ανάσκελα γυμνή και έχει σαν σημεία επαφής με το οριζόντιο επίπεδο και ισσοροπίας τις πατούσες της.Στην άλλη άκρη στερεώνει το σώμα της στην πλάτη σε μαξιλάρες ή για πιο εξτρίμ συγκινήσεις απλά--και πιο κουραστικά ασφαλώς--στους αγκώνες της.Με συχνή χρήση της άσκησης οι κοιλιακοί και οι μηριαίοι μύες γυμνάζονται απίστευτα.Χαρά και γυμναστική λοιπόν σε ένα πακέτο.
Η Συλβάνα τοποθέτησε το σώμα της έτσι ακριβώς.Ο Γιώργος πήρε θέση ανάμεσα στα πόδια της,σαν να της έκανε συνηθισμένο στοματικό και  εκείνη ξεκίνησε να ανεβοκατεβάζει τη λεκάνη της,σαν να έκανε συνηθισμένους κοιλιακούς.Ακούγεται απλό βέβαια,αλλά δεν ήταν καθόλου εύκολο να κρατήσει τον ρυθμό--στην κίνηση και την αναπνοή--και την αντοχή της,όταν δυό φορές σε κάθε ολοκληρωμένη κίνηση της λεκάνης της,το σέξ της έπρεπε να"περάσει"απο τα καυτά χείλη και γλώσσα του συντρόφου της.Και ο Γιώργος δεν είχε καμιά πρόθεση να την διευκολύνει--κρατώντας την γλώσσα και τα χείλη του ακίνητα--ώστε να μπορεί εκείνη να καθορίσει τον ρυθμό.Η παραμικρή της κίνηση μετέδιδε ηδονικά σήματα στο σώμα της,αναγκάζοντάς την να επισπεύσει την επόμενη κίνηση ώστε να το ξανανοιώσει.Η άσκηση ανέβαζε ταχύτητα,χωρίς η Συλβάνα να αισθανθεί καν την κόπωση που φυσιολογικά ένοιωθε το σώμα της.Οι αναπνοές της δεν της έφταναν--καθώς η καρδιά της χτυπούσε σαν τρελή ζητώντας οξυγόνο--και το σώμα της έλαμπε τώρα πια,λουσμένο στον ιδρώτα της.Σε κάθε επόμενο βογκητό ηδονής ή ένταση του ανέβαινε,ώσπου τα απλά βογκητά έγιναν  μικρές ανεξέλεγκτες  κορώνες ερωτικού παροξυσμού.Η φωνή της--που μάγευε εβδομήντα χιλιάδες κόσμο σε συναυλίες--ήταν αδύνατο να κρατηθεί σταθερή,διακοπτώμενη απο σύντομα λαχανιάσματα.Η Συλβάνα μόλις είχε μάθει τις αντοχές της και είχε φτάσει στα όρια τους.Ακούμπησε την λεκάνη της βαριά επάνω στα χέρια του και ξάπλωσε όλο το κορμί της επάνω στο ξύλινο πάσο,κοιτώντας τον εαυτό της στους μεγάλους καθρέφτες του μπαρ.Το όμορφο στήθος της ανεβοκατέβαινε ακανόνιστα καθώς ήταν ακόμη λαχανιασμένη.Ήταν η πρώτη φορά που το έκαναν αυτό απο την αρχή της γνωριμίας τους και η Συλβάνα πίστευε πως μπορούσε να τα καταφέρει να φτάσει ως το τέλος.Στο επάγγελμά της ήταν απαραίτητες ασκήσεις για κοιλιακούς,διάφραγμα κλπ.Φυσικά εκείνες οι ασκήσεις δεν γίνονταν με μια ευκίνητη γλώσσα χωμένη στο σεξ της.Παρ όλα αυτά ήταν φανερά απογοητευμένη απο την επίδοση της.Κακώς βέβαια.Μέσα σε επτάμησι περίπου λεπτά ή Συλβάνα είχε κάνει πάνω απο 150 κοιλιακούς,ήταν φυσιολογικό να κουραστεί.Για να φτάσει στο τέλος έπρεπε να έκανε την συγκεκριμμένη"άσκηση"συχνά,συνέχεια.Όπως η Γιάννα και ο Γιώργος που συνδυάζοντας δυο σε ένα χρησιμοποιούσαν το σεξ για γυμναστική και την γυμναστική για σεξ.Η Γιάννα ειδικά ήταν αυτό που στα σύγχρονα Ελληνικά λένε οι νέοι"κομμάτια,φέτες,κλπ".Οι δυό τους είχαν σκεφτεί πολλές φορές γελώντας τι θα γινόταν αν άνοιγαν ένα γυμναστηριο αποκλειστικά με τέτοιου είδους"ασκήσεις"!
"Αυτό εννοεί η ηλίθια ξανθιά όταν την ρωτάω τι κάνει και μου απαντάει:"Γυμναστική Συλβάνα μου...τι άλλο"....πάντα σκασμένη στα γέλια?"Τον ρώτησε η Συλβάνα,περισσότερο σαν συμπέρασμα και λιγότερο σαν αληθινή απορία.Ο Γιώργος δεν απάντησε,απλά χαμογέλασε.Η προσοχή του ήταν στραμμένη αλλού.Η Γιάννα είχε μόλις περάσει απο το σαλόνι κάνοντάς του με τα δάχτυλα το χαρακτηριστικό σήμα του"Ο.Κ".Όλα ήταν έτοιμα λοιπόν!Σε λίγο η Συλβάνα θα έπαιρνε μέρος σε μια ατομική παράσταση,σκηνοθετημένη αποκλειστικά για εκείνη.Έπιασε απαλά το χέρι της και την βοήθησε να κατέβει απο το μπάρ.
"Με έμπιστεύεσαι?"Την ρώτησε σοβαρά.Η Συλβάνα αιφνιδιάστηκε απο την ερώτηση του.Μερικά πράγματα ήταν αυτονόητα.Θεωρούσε λοιπόν την ερώτηση περιττή.
"Φυσικά...Απολύτως...γιατί"?Του απάντησε κοιτώντας τον διερευνητικά,λές και στ αλήθεια θα μπορούσε να διαβάσει τις σκέψεις του.
"Θα δείς!"Ο Γιώργος έπιασε απαλά το χέρι της και την τράβηξε μαζί του πρός το ασανσέρ που ενώνει το υπόγειο ατελιέ με την υπόλοιπη έπαυλη.Ήξερε οτι εκεί η Γιάννα είχε δημιουργήσει ολόκληρο στούντιο,πλήρως αυτοματοποιημένο και ελεγχόμενο απο κομπιούτερ.Κατά καιρούς η Συλβάνα είχε γυρίσει εκεί μέσα πολλά δοκιμαστικά,για τα βίντεοκλίπ των μοντέρνων τραγουδιών της.Κάτι είχαν ετοιμάσει οι δύο"Ξεχωριστοί".Κάτι για εκείνη.Κάτι σίγουρα όμορφο και ευχάριστο για εκείνη,που σίγουρα θα περιελάμβανε σέξ.Αλλά τι?

Σίμος Α.