Τι είναι πιο τρομακτικό; Ο κόσμος που πεθαίνει έξω, ή ο άνθρωπος που κοιμάται δίπλα σου;
Ένας άντρας, μια γυναίκα κι ένα αποστειρωμένο δωμάτιο. Έξω, ο κόσμος καταρρέει. Ένας θανατηφόρος ιός, ο COVID-38, σαρώνει τα πάντα. Οι ειδήσεις στην τηλεόραση αναγγέλλουν το τέλος.
Μέσα, είναι ασφαλείς. Κλειδωμένοι. Όμως, όταν η πόρτα σφραγίζει, ο πραγματικός κίνδυνος ξεκινά.
Ο Γιώργος Αγγελίδης, μετά την επιτυχία της παράστασης «Αυτόματη Εστίαση», επιστρέφει με το «Toxic» — ένα ψυχολογικό θρίλερ που επιδιώκει να υπενθυμίσει πόσο αδιόρατα μπορεί να μεταμορφωθεί το οικείο σε απειλή.
Ένα αργό παιχνίδι εξουσίας, σχεδόν ανεπαίσθητο, όπου οι ρόλοι εναλλάσσονται, η ισορροπία μετακινείται, και αυτό που κάποτε ήταν αγάπη γίνεται ένα περιβάλλον που παράγει τους δικούς του κανόνες και παγιδεύει τους ανθρώπους μέσα του.
Το «Toxic» είναι μια παρτίδα σκάκι κεκλεισμένων των θυρών με μοναδικό στόχο την επιβίωση. Μια κλειστοφοβική εμπειρία που ανατρέπει τα πάντα, μέχρι το τελευταίο λεπτό.
.jpg)
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ
Πριν από λίγες μέρες είχαμε τη χαρά και την τιμή να παρευρεθούμε στην πρεμιέρα της νέας παράστασης του Γιώργου Αγγελίδη. Έχοντας παρακολουθήσει όλες τις προηγούμενες δουλειές του και έχοντας διαβάσει σχεδόν όλα τα βιβλία του, πήγα αρκετά προετοιμασμένη... ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα.
Φυσικά, μιλάμε για τον Γιώργο Αγγελίδη. Ποτέ δεν ξέρεις από πού θα σου έρθει.
Η παράσταση εξερευνά τη σχέση δύο ανθρώπων που είναι τοξικοί ο ένας για τον άλλον και το πώς αυτή μετασχηματίζεται μέσα σε μια συνθήκη παρατεταμένου εγκλεισμού, όπως μια καραντίνα. Ενώ ο κόσμος έξω μοιάζει να καταρρέει, στη σκηνή παρακολουθούμε το μικρό, ασφυκτικό σύμπαν που έχουν δημιουργήσει οι δυο τους, έναν κλειστό μικρόκοσμο στον οποίο η αγάπη, η εξάρτηση και η βία εναλλάσσονται διαρκώς.
Αισθητικά, η παράσταση κινήθηκε σε σκοτεινούς τόνους, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Οι έντονες αντιθέσεις φωτός, η χρήση οπτικοακουστικού υλικού και οι απότομες, «κοφτές» μεταβάσεις ενίσχυαν το αίσθημα αποσταθεροποίησης και έντασης.
Από τα αγαπημένα μου στοιχεία ήταν, φυσικά, το κείμενο, πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς; Με κέρδισε όμως ιδιαίτερα και η θεματική προσέγγιση: η τοξικότητα και η βία παρουσιάζονται σε πολλαπλές εκφάνσεις, και από τις δύο πλευρές. Δεν υπάρχει ένας ξεκάθαρος θύτης και ένα ξεκάθαρο θύμα· οι ρόλοι εναλλάσσονται.
Εκτίμησα επίσης τη διάρκεια της παράστασης: σύντομη, μεστή, χωρίς περιττές φιοριτούρες, αλλά με ουσία και βάθος. Σε όλη τη διαδρομή της επιστροφής, συζητούσα ασταμάτητα για όσα είχαμε δει, ανταλλάσσοντας σκέψεις και ερμηνείες.
Το τέλος αφήνεται ανοιχτό, επιτρέποντας πολλαπλές αναγνώσεις, και αυτό είναι, ίσως, ένα από τα πιο δυνατά του σημεία.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Κείμενο: Γιώργος Αγγελίδης
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Λέπουρης
Βοηθοί σκηνοθέτη/παραγωγής: Άντα Κουγιά/Μαρία Μπακάρα
Σκηνικά: Βασίλης Δαρόγλου
Ενδυματολόγος: Έλενα Στρατηγοπούλου
Σχεδιασμός φώτων: The Chameleon
Κινησιολόγος: Ιάσονας Μανδηλάς
Επιμέλεια Μουσικής: Κωνσταντίνος Λέπουρης
Επικοινωνία: Καλλ. Εταιρεία Cald / Le Canard qui Parle
Επιμέλεια Μακιγιάζ: Μαργαρίτα Μονέδα
Φωτογραφίες/Βίντεο/Social Media: Blacklist Productions
Φωτογραφίες Παράστασης: Χρυσάνθη Σπανού
Παραγωγή: Chameleon Productions
Οργάνωση παραγωγής: Μαντάμ Σαρδάμ
Πρωταγωνιστούν: Νατάσα Παπαδάκη, Κώστας Φραγκολιάς
.jpg)
- Από 14 Ιανουαρίου, κάθε Τετάρτη στις 21.00 για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων στο Θέατρο Αργώ, Ελευσινίων 13-15 (Πλησίον του Μετρό Μεταξουργείο) | Τηλέφωνο: 2105201684 | www.argotheater.gr
- Διάρκεια Παράστασης: 70 λεπτά
- Τιμές Εισιτηρίων: 15€ (Κανονικό), 12€ (Μειωμένο), 5€ (Ατέλεια) | Ισχύει προσφορά Magenta Moments
- Κρατήσεις εισιτηρίων: https://www.more.com/gr-el/
- Ig: @chameleonproductionsgr
- Ευχαριστούμε τους χορηγούς: LUIGI, MARGOBEAUTY