Echoes of a lost time @Fantasy Festival 2025

To Echoes of a lost time κέρδισε την πρώτη θέση καλύτερης ανθολογίας φαντασίας στα βραβεία Everlies, τον μεγαλύτερο θεσμό που στηρίζει το ελληνικό φανταστικό. 

Κάθε τέτοια διάκριση με πιάνει απροετοίμαστη, όσο και αν το ελπίζω κάθε φορά. Γιατί δείχνει πως οι κόποι μας, το μεράκι και η αγάπη τόσων δημιουργών δεν πάνε χαμένα. 

Το Moonlight Tales θα συνεχίσει να στηρίζει τις ελληνικές πένες, όσους αγαπούν τη συγγραφή, και να αναδεικνύει τα έργα τους. 

Τα βραβεία αυτά μετατρέπονται στη δύναμη που χρειαζόμαστε για να κάνουμε το επόμενο βήμα. 

Άπειρα ευχαριστώ σε όλους και όλες. Άπειρα ευχαριστώ στην Εβίτα για την τόσο όμορφη παρουσίαση και τη χαρά που μας έδωσε. Άπειρα ευχαριστώ στις εκδόσεις bookstagram.store. Άπειρα ευχαριστώ σε όλη τη moonlightoοικογένεια!

Ποίηση Λευτέρης Ευαγγελινός - Βασανισμένη Ψυχή

Νέο έδαφος ως εκεί που βλέπει το μάτι,

Νέο έδαφος κάτω από τα πόδια μου,

Ξένος μέσα σε ξένου γη,

Νέα ευκαιρία να μάθω ποιος είμαι,

Αν έχω τη δύναμη,

Να κάνω την αρχή,

 

Κάποτε αναρωτήθηκα αν θα είμαι πάντα εδώ,

Αν θα ανεβαίνω πάντα το ίδιο βουνό,

Πρόσωπα με στοιχειώνουν από το παρελθόν,

Χαμένες αγάπες ζουν ακόμα στο μυαλό,

Ποίηση Λευτέρης Ευαγγελινός - Αύριο

Ένα το μονοπάτι,
Ρήγμα στην ψυχή,
Θέλει δύναμη και αγάπη,
Να κλείσει η πληγή,


Η ξαστεριά χαράζεται,
Με μάτια να την κοιτούν,
Μες στα όνειρα διαγράφεται,
Το θαύμα του Θεού,


Η ελπίδα βρίσκει έδαφος,
Κανείς δεν την πιστεύει,
Θλιμμένη σε άδειο πέλαγος,
Μονάχη ταξιδεύει,

Ψάχνει νου να φυτευτεί,
Σαν μπουμπούκι να ανθίσει,
Σε ενός δέντρου φύλλωμα,
Άνοιξη να μυρίσει,

The path not taken

 

 The Path not Taken

Συλλογικό

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Υπάρχει πάντα ένας δρόμος που δεν πήρες. Ένα μονοπάτι που έμεινε αδιάβατο, μια λέξη που δεν ειπώθηκε, μια πόρτα που έκλεισε προτού αποκαλύψει τι υπήρχε πίσω της. Τι θα γινόταν αν οι άνθρωποι επέλεγαν την ειρήνη αντί του πολέμου; Πώς θα έμοιαζε ο κόσμος, αν ο ήλιος μάς σκότωνε στο παραμικρό άγγιγμα; Πόσο διαφορετική θα ήταν η ιστορία μας, αν οι εφευρέτες έκαναν άλλες επιλογές; Και, αν είχαμε τη δυνατότητα να ταξιδέψουμε μπροστά ή πίσω στον χρόνο; Σε κάθε απόφαση κρύβεται ένας άλλος κόσμος μια πραγματικότητα που συνεχίζει να υπάρχει, κάπου αλλού, σιωπηλή, ανυπόμονη, έτοιμη να φανερωθεί σε όποιον τολμήσει να την ακολουθήσει. Ο δρόμος που δεν επιλέχθηκε δεν έχει σβήσει. Απλώς περιμένει να τον ανακαλύψεις. 

Echoes of a Lost Time

 ECHOES OF A LOST TIME

Συλλογικό

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Ποιοι ήταν οι λαοί που έχτισαν τις χαμένες πόλεις κάτω από τη σκιά της ιστορίας; Τι μυστικά κρύβουν οι πολιτισμοί που εξαφανίστηκαν χωρίς να αφήσουν ίχνη; Μπορούν να μας διδάξουν κάτι για το δικό μας μέλλον;

Θραύσματα του παρελθόντος, ιστορίες που μας οδηγούν σε μέρη ξεχασμένα, όπου το μεγαλείο και η τραγωδία ενώνονται, δημιουργώντας έναν καμβά από μύθους και πραγματικότητα. Οι χαμένοι πολιτισμοί της αρχαιότητας ξαναγεννιούνται μέσα από τις πένες 28 συγγραφέων που μας ταξιδεύουν σε κόσμους όπου το παρελθόν γίνεται παρόν και το άγνωστο ζωντανεύει.

Γιατί οι χαμένοι πολιτισμοί της αρχαιότητας συνεχίζουν να ψιθυρίζουν τα μυστικά τους σε αυτούς που ξέρουν πώς να τα ακούσουν…

Οι συγγραφείς:

Έλενα Παπαδοπούλου, Σπύρος Παπαλέξης, Μάριος Δημητριάδης, Γιώργος Αγγελίδης, Λευτέρης Ευαγγελινός, Ηλίας Στεργίου, Γεωργία Καλαμαρά, Γιώργος Δάμτσιος, Αγγελίνα Παπαδημητρίου, Γιώτα Καλαμαρά, Μπάμπης Δρουκόπουλος, Αναστασία Γάρδα, Χρήστος Καραντωνίου, Νάντια Κίσκα, Ερατώ Τριβιζά, Σοφία Δερμάτη, Ράνια Ταλαδιανού, Nicolas Bonangé, Μιχάλης Ντρουμπογιάννης, Βαγγέλης Ιωσηφίδης, Δημήτρης Δελαρούδης, Γιώργος Μπελαούρης, Κυριάκος Μαυροειδέας, Παναγιώτης Κολοκοτρώνης, Ελένη Ζερβοπούλου, Χρήστος Μαργέτας, Γιώργος Ασημακάκης, Γιώργος-Βορέας Μελάς

Ποίηση Λευτέρης Ευαγγελινός - Σε θυμάμαι

Σε θυμάμαι το πρωί που ανοίγω τα μάτια,
Το βράδυ που με σκεπάζουν τα άστρα,
Στο κρύο του αφιλόξενου χειμώνα,
Με ζεσταίνει να σε κάνω εικόνα,


Σαν χθες το χέρι σου άγγιξα,
Πάνω στα χείλη σου άνθισα,
«Περίμενε», μου φώναξες κρυφά,
Να σε φιλήσω στη ζέστη του νοτιά,


Σε θυμάμαι στο φως του φεγγαριού,
Στο λαμπρό γαλάζιο του ουρανού,
Μεσ’ τη βροχή που γεννάει ζωή,
Στο κελάηδισμα που γύρω αντηχεί,


Σαν χθες σε αγκάλιαζα στην αμμουδιά,
Διστακτικά ανταλλάξαμε φιλιά,
Με ένα χαμόγελο μέσα μου χαράχτηκες,
Σαν όνειρο που ποτέ δεν είδα φάνηκες,

Fantasy Festival Updates

Ο Σεπτέμβριος είναι ένας από τους δυσκολότερους μήνες του έτους (ταπεινή μου άποψη, αν και νομίζω πολλοί εκπαιδευτικοί και γονείς θα συμφωνήσουν), είναι όμως και ένας μήνας αφιερωμένος στο βιβλίο με πολλές εκθέσεις (όπως αυτή στο πεδίο του Άρεως) και φεστιβάλ (όπως το Fantasy Festival) να λαμβάνουν χώρο σε όλη την Αθήνα. Οπότε κατά κάποιον τρόπο είναι και ένας από τους αγαπημένους μήνες. 

Μιας και είπα φεστιβάλ, όπως όλοι ξέρετε, το Fantasy Festival είναι ένα ετήσιο Πολιτιστικό φεστιβάλ με θεματικό αντικείμενο το Φανταστικό, που πραγματοποιείται στις αρχές φθινοπώρου στην Αθήνα.

Συνέντευξη με τον Λευτέρη Ευαγγελινό

Στο σκοτάδι, όπου γεννιέται ο φόβος,
ένα αστέρι πέφτει, για να σου δώσει ελπίδα.

Μια ανάσα πριν τον ερχομό του αφιλόξενου, ζοφερού χειμώνα, μία οικογένεια πασχίζει να επιβιώσει. Ο Γιώργος αναζητά το κουράγιο και τη δύναμη να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες, όταν μία απρόσμενη απειλή τού χτυπά μοχθηρά την πόρτα. Το παρελθόν αναδύεται, αστικοί μύθοι και δοξασίες αναβιώνονται και τα λεπτά όρια μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας μπερδεύονται. Καθώς το φως χάνεται γύρω του, το δάσος τον κυκλώνει.
Ο Γιώργος πρέπει να παλέψει, για να προστατεύσει ό,τι πιο πολύτιμο έχει: την οικογένειά του. Ανάμεσα στην απόγνωση και το σκοτάδι, που απειλεί να τον καταπιεί,  ο έναστρος καμβάς του νυχτερινού ουρανού φαίνεται να αποτελεί τη μόνη του ελπίδα προς το φως.