Ο Γδικιωμός του Έρωτα (Επεισόδιο 4, σκηνές 24-30)

24. ΕΣ., ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΥ - ΜΕΡΑ

Ο Πιέρρος έρχεται με τη μηχανή του, μοντέλο Yamaha R6 2015, στο συνεργείο Λαμπρινάκου όπου δουλεύει ο Ηλίας. Εκείνος τον βλέπει κι έρχεται προς το μέρος του.

ΗΛΙΑΣ

Καλώς τον! Πώς κι από δω;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Ήρθα να μου ρίξεις μια ματιά στο αλογάκι, γιατί αύριο πρόκειται να πάω βόλτα την πρίγκιπισσά μου, μιας κι έχω άδεια πλέον...

ΗΛΙΑΣ

Τυχερέ! Πού θα την πας;

ΠΙΕΡΡΟΣ

Γερολιμένα για μπανάκι πρώτα, μετά Βάθεια...

Οι πιο Σκοτεινές Μέρες (Ασυγχώρητη)

Τριγυρνώ ξυπόλυτη,

ολομόναχη.

Νιώθοντας κάτω από τα πόδια μου

την παγωμένη επιδερμίδα της γης.

Αίμα να στάζει από τα ακροδάχτυλά μου.

Είμαι άραγε ο θύτης ή το θύμα;

Χρειάζομαι βοήθεια;

Και αν ναι για τι;

Για να σωθώ;

Από τι απειλούμαι;

Από εμένα;

Παρουσίαση Βιβλίου: Προσοχή στη Μάγισσα!

«Οι περισσότερες ιστορίες αρχίζουν πριν από καιρό, σε έναν άλλον τόπο και χρόνο. Τις ζουν άλλοι άνθρωποι που ποτέ δεν θα γνωρίσουμε. Είναι να απορεί κανείς γιατί οι άνθρωποι νοιάζονται για τις ιστορίες. Ίσως από λαχτάρα, ίσως από περιέργεια, ίσως να μη νοιάζονται πραγματικά, ποιος ξέρει, κι αν κάποιος ξέρει σιγά μην απαντήσει».

Είναι άραγε αυτή η ιστορία ένα αθώο παραμύθι ακατάλληλο για μεγάλους ή μήπως ένα τρομακτικό θρίλερ φτιαγμένο ειδικά για παιδιά; Όπως λέει ο συγγραφέας: Η αλήθεια, τις περισσότερες φορές, βρίσκεται κάπου στη μέση, αλλά όχι πάντα, μερικές φορές συχνάζει και σε άλλα μέρη…

Το δαιμόνιο χτυπούσε με τα αδύναμα άκρα του τα τοιχώματα της γυάλας. «Δεν είσαι εντάξει μαζί μου μικρή!» της φώναζε. «Θα μου το πληρώσεις αυτό!»
«Δεν παίζεις με τους κανόνες!» του φώναξε η μάγισσα από το καζάνι της.
«Σε καταριέμαι να μη μπορέσεις ποτέ ξανά να δουλέψεις, ακούς; Σε καταριέμαι να βρεθείς σε μια κατάσταση που δεν θα σου αφήνει χρόνο να δουλέψεις!» φώναζε τις κούφιες κατάρες του το δαιμόνιο, αλλά δεν τις εννοούσε ή τουλάχιστον έτσι πίστευε. Αυτό φυσικά δεν είχε καμία σημασία, γιατί οι κατάρες του θα έπιαναν μετά από λίγο καιρό.
Γενικά, αυτό είναι ένα πρόβλημα με τις κατάρες, έχουν την τάση να πιάνουν, ενώ οι ευχές, που μοιάζουν τόσο πολύ με τις κατάρες που θα μπορούσαν να είναι συγγενείς, σπανίως πιάνουν.

Συνέντευξη με τον Χρήστο Καραντωνίου

«Οι περισσότερες ιστορίες αρχίζουν πριν από καιρό, σε έναν άλλον τόπο και χρόνο. Τις ζουν άλλοι άνθρωποι που ποτέ δεν θα γνωρίσουμε. Είναι να απορεί κανείς γιατί οι άνθρωποι νοιάζονται για τις ιστορίες. Ίσως από λαχτάρα, ίσως από περιέργεια, ίσως να μη νοιάζονται πραγματικά, ποιος ξέρει, κι αν κάποιος ξέρει σιγά μην απαντήσει».
Είναι άραγε αυτή η ιστορία ένα αθώο παραμύθι ακατάλληλο για μεγάλους ή μήπως ένα τρομακτικό θρίλερ φτιαγμένο ειδικά για παιδιά; Όπως λέει ο συγγραφέας: Η αλήθεια, τις περισσότερες φορές, βρίσκεται κάπου στη μέση, αλλά όχι πάντα, μερικές φορές συχνάζει και σε άλλα μέρη…

Το δαιμόνιο χτυπούσε με τα αδύναμα άκρα του τα τοιχώματα της γυάλας. «Δεν είσαι εντάξει μαζί μου μικρή!» της φώναζε. «Θα μου το πληρώσεις αυτό!»
«Δεν παίζεις με τους κανόνες!» του φώναξε η μάγισσα από το καζάνι της.
«Σε καταριέμαι να μη μπορέσεις ποτέ ξανά να δουλέψεις, ακούς; Σε καταριέμαι να βρεθείς σε μια κατάσταση που δεν θα σου αφήνει χρόνο να δουλέψεις!» φώναζε τις κούφιες κατάρες του το δαιμόνιο, αλλά δεν τις εννοούσε ή τουλάχιστον έτσι πίστευε. Αυτό φυσικά δεν είχε καμία σημασία, γιατί οι κατάρες του θα έπιαναν μετά από λίγο καιρό.
Γενικά, αυτό είναι ένα πρόβλημα με τις κατάρες, έχουν την τάση να πιάνουν, ενώ οι ευχές, που μοιάζουν τόσο πολύ με τις κατάρες που θα μπορούσαν να είναι συγγενείς, σπανίως πιάνουν.


Storm II

  Storm

Rene Rafael

Μυθιστόρημα Φαντασίας





Η Έμιλι είναι πλέον Σκοτεινή! Ανεξέλεγκτη και γεμάτη οργή, προσπαθεί μάταια να ελέγξει τις δυνάμεις της. Όμως, αυτό δεν είναι το μόνο της πρόβλημα!
Ένας νέος εχθρός εμφανίζεται, ο οποίος δεν απειλεί μόνο εκείνη, αλλά και όλη την κοινωνία των Χαρισματικών. Σκοτεινοί και Φωτεινοί πρέπει να αφήσουν στην άκρη τις διαφορές τους, για να αντιμετωπίσουν τον νέο εχθρό. Αλλιώς κινδυνεύουν με αφανισμό. Η Έμιλι καλείται να πάρει ξανά μια απόφαση: θα τους βοηθήσει ή θα επιλέξει έναν νέο δρόμο, που θα αλλάξει για πάντα τη ζωή όλων;